10 กันยายน 2562 นางน้อย สิทธิสาร อายุ 64 ปี อยู่บ้านเลขที่100 หมู่3 ต.เมืองบัว อ.เกษตรวิสัย จ.ร้อยเอ็ด เจ้าของเก่าสุนัข “เจ้าบองบอง” เปิดใจหลังจากที่เจอสุนัขเจ้าบองบองที่กระโดดลงจากรถเมื่อต้นปี 2558 ว่า วันที่บองบองหายไปเป็นวันเดียวกับที่ตนเดินทางไปเที่ยวหาลูกสาวที่ จ.ขอนแก่น เจ้าบองบองก็ติดตามไปด้วยกันเหมือนเช่นทุกครั้ง แต่ครั้งนั้นต่างออกไปคือระหว่างทางที่กำลังไปบ้านลูกสาวก็ได้ผ่านเส้นดังกล่าวจึงคิดว่าเจ้าบองบองน่าจะเห็นสิ่งที่น่าสนใจข้างทางจึงกระโดดลงจากรถขณะที่ติดไฟแดง  แต่ตนกับสามีไม่รู้เรื่องว่ากระโดดไปตอนไหน มารู้อีกทีคือตอนแวะปั๊มน้ำมันเพื่อเข้าห้องน้ำก็ไม่เห็นเจ้าบองบองแล้ว จึงได้ขับรถย้อนกลับมาตามเส้นทางเดิมก็ไม่เห็น วนไปมาอยู่หลายรอบไม่รู้ว่าโดดตรงช่วงไหน ก็ได้กลับบ้านพร้อมบอกลูกสาวว่าบองบองโดดลงรถหายไป

“จากนั้นป้าก็ออกตามหาอยู่บ่อยๆ และเวลาที่เดินทางไปหาลูกสาวก็ขับช้าๆเพื่อมองหาเจ้าบองบองตลอดแต่ก็ไม่พบ จนถอดใจไปแล้ว เพราะหลายคนพูดกันว่าอาจตายไปแล้วจึงไม่เห็น จนเมื่อวันที่ 6 ก.ย.ที่ผ่านมาลูกสาวได้นำรูปเจ้าบองบองที่มีคนโพสต์ลงเฟสบุ๊คให้ดูว่ามีคนพบเจ้าบองบองสุนัขที่หายไปแล้ว  พอเห็นป้าก็จำได้จึงให้ลุงขับรถพาไปดูให้แน่ใจว่าใช้บองบองจริงไหม พอไปถึงก็ดีใจที่ยังบองบองยังมีชีวิตอยู่” ป้าน้อย กล่าว

ป้าน้อย กล่าวอีกว่า เมื่อไปถึงเห็นเจ้าบองบอง จึงเรียกชื่อมัน มันก็ดีใจกระดิกหางทักทายกลับอยู่ แต่พอจะนำมันขึ้นรถกลับบ้าน เจ้าบองบองดันไม่ยอมกลับ ก็เลยไม่อยากทำร้ายจิตใจเขา และเมื่อคืน (9 ก.ย.) น้องลักษณ์ (สาวใจดี) ที่นำอาหารมาให้เจ้าบองบองกินทุกวันก็ได้โทรมาหาป้าว่าจะขอดูแลเจ้าบองบองเองเพราะอดคิดถึงไม่ได้และผูกพันกับเจ้าบองบองมาก

“ป้าก็บอกตกลงให้บองบองได้ไปอยู่กับเขาที่เป็นเจ้าของใหม่ และขอให้เขารักบองบองให้มากๆ  ก็ดีใจกับเจ้าบองบองที่เจอคนใจดีรักและอยากดูแลเค้าด้วย แต่ถ้าดูแลหรือเลี้ยงไม่ไหวก็ขอให้บอกป้า ป้าจะไปรับกลับมาดูแลเอง  แต่ตอนนี้เจ้าบองบองจะได้อยู่กับเจ้าของใหม่แล้ว ป้าก็จะแวะเวียนไปหาเวลาที่จะไปหาลูกสาวบ้างและจะช่วยกันดูแลบองบองไปด้วยกัน” ป้าน้อย กล่าว

ด้าน นางเสาวลักษณ์ พิณนุเวช อายุ45 ปี อยู่บ้านเลขที่ 36 หมู่ 8 ต.ขอนแก่น อ.เมือง จ.ร้อยเอ็ด เจ้าของใหม่ผู้ที่นำอาหารมาให้สุนัขตัวดังกล่าวเป็นประจำ  เล่าว่า เห็นสุนัขตัวดังกล่าวเดินไปมาหน้าร้านแสตนเลสไม่ไกลจากห้วยรากไถมาตั้งแต่ปี 2559 โดยครั้งแรกที่เจอเจ้าลีโอ(บองบอง) มีร่างกายที่ผอมโซ ตัวดำและสกปรกมาก และตนก็ขับรถผ่านแถวนั้นเพื่อไปทำงานในตัวเมืองกว่า 1 สัปดาห์ก็ยังเจอสุนัขตัวนี้อยู่ในสภาพเดิม  จึงเกิดความสงสารเพราะร่างกายของมันอ่อนแอมาก บวกกับเป็นโรคผิวหนังด้วย จึงถามผู้คนแถวนั้นถึงได้ทราบว่าเป็นสุนัขไม่มีเจ้าของ จึงนำกลับไปเลี้ยงที่บ้านแล้วพาตรวจสุขภาพพร้อมรักษาโรคเรื้อนด้วย

“พี่ป้อนยา ทายาให้จนสุนัขมีอาการดีขึ้น  พี่รักและดูแลเหมือนคนในครอบครัว แต่มันก็อยู่ได้แค่ 3-4 วันก็หายออกจากบ้านมาอยู่ที่เดิม พี่คิดว่าโดนวางยาไปแล้ว หรือไม่ก็โดนคนขโมยไปจึงออกตามหา แต่ใจก็ภาวนาขอให้เขากลับมาอยู่ที่เดิมที่เคยพบกันครั้งแรก ซึ่งก็เป็นอย่างที่คิดจึงตั้งชื่อให้ใหม่ว่า “เจ้าลีโอ”” คุณเสาวลักษณ์ กล่าว

คุณเสาวลักษณ์ กล่าวต่อไปว่า จากนั้นมาเลยปล่อยให้เขาอยู่แบบนั้นมาตลอด เพราะคิดว่าเขาคงรอเจ้าของกลับมารับ จนผ่านมา 4 ปีแล้วก็ดีใจกับลีโอที่เจอเจ้าของตัวจริง  แต่ทำยังไงลีโอก็ไม่กลับไปกลับป้าน้อย(เจ้าของเก่า)เลยได้โทรไปคุยและปรึกษากับทางป้าน้อยเรื่องขอรับลีโอมาดูแลต่อ เพราะสงสารไม่อยากขัดใจลีโอหากเขาไม่อยากไปด้วย

“หลังจากที่เมื่อคืนโทรเคลียใจกับทางป้าน้อยก็ทำให้รู้สึกโล่งใจที่เขาเข้าใจลีโอ เพราะเราไม่ต้องไปฝืนใจเขา ด้วยแววตาของลีโอที่มองเราเมื่อวาน ทำให้เรารู้สึกว่าเขาอยากอยู่กับเรา จึงตั้งใจว่าวันเสาร์ (14 ก.ย.)นี้จะไปรับลีโอมาอยู่ด้วย แต่ก่อนจะพามาอยู่บ้านจะไปปรึกษากับคุณหมอที่คลินิกรักษาสัตว์แถวบ้านก่อนว่าอาจจะพาเค้าไปตรวจโรคและฉีดวัคซีนต่างๆก่อนนำเข้าบ้านเพื่อสุขภาพของเจ้าลีโอเอง และจะพูดคุยกับลีโอเพื่อตกลงทำความเข้าใจกันด้วย เพราะเขาเป็นสุนัขฉลาดจึงมั่นใจว่าเขาจะฟังเรารู้เรื่องในสิ่งที่เราคุยกัน” คุณเสาวลักษณ์ กล่าว