ชีวิตนี้เราจำเป็นต้องเตรียมใจไว้ปฏิบัติธรรม เพื่อแก้ปัญหาใหญ่ๆ ให้มันเหลือเล็กนิดเดียว ไม่ให้ปัญหาเล็กเป็นปัญหาใหญ่ คนทุกวันนี้มีโรคมาก กลัวมะเร็งกันขึ้นสมอง บางคนตรวจแล้วตรวจอีก ยิ่งรู้มากก็ยิ่งกลัวมาก

คนเราพอเข้าวัยสุขภาพเสื่อมแล้ว มันมีโรคภัยเข้ามาเบียดเบียน เกิดความกลัวความระแวงต่อโรค แต่หารู้ไม่ว่าโรคนี้เกิดจากจิตจากใจของเราแล้วจึงไปสู่กาย เราไม่ได้แก้ที่ใจ ไม่ได้แก้ที่กรรม แต่ไปแก้ด้วยการหาหมออย่างเดียว ซึ่งบางทีโรคนั้นก็แก้ไม่ได้รักษาไม่หาย

ทำไมจึงเป็นกันอย่างนั้น นี่แหละมันเป็นมาจากบาปเศษกรรม ที่พวกเราเกิดมาแม้แต่อดีตก็ไม่เคยสร้างกุศลกัน ไม่ให้ทาน ไม่รักษาศีล ไม่เจริญภาวนา การที่เราไม่เสียสละ ไม่ทำบุญ จึงเกิดเป็นทุกขภัยเป็นโรคภัยทั้งปวง การเจ็บไข้จึงตามมนุษย์มากมาย สร้างโรงพยาบาลเท่าไหร่ก็เต็มเท่านั้น มียาเท่าไหร่ก็แก้โรคไม่ตก ยาดีมากเท่าไหนโรคก็มากขึ้นแค่นั้น

ทุกวันนี้คนเราไปแก้ทุกข์ทางโรค ไม่ได้แก้ทุกข์ทางธรรม ไม่ได้ฝึกฝนอบรมไม่ได้เอาธรรมโอสถ ไม่ได้เอายาพระพุทธเจ้ามารักษาโรค ไม่ได้รักษาใจกัน ธรรมะนี่ถ้าเข้าถึงขั้นจริงๆ แล้วคนที่มีโรคก็เหมือนคนที่ไม่มีโรค คนที่มีความทุกข์ก็ไม่มีความทุกข์ มันตัดสินปัญหาไปได้ทุกอย่างเลย

แม้คนที่เคยผิดหวังถ้าไม่มีธรรมะ มันจะผิดหวังไปตลอดชีวิต เสียใจหว้าเหว่น้อยเนื้อต่ำใจตลอดชีวิต แต่ถ้าคนไหนได้มาศึกษาธรรมะ ไม่ว่าจะผิดหวังน้อยเนื้อต่ำใจมาแค่ไหนก็สมหวังในชีวิต

......................

ลานธรรมจักร หลวงพ่อสนอง กตปุญฺโญ วัดสังฆทาน