วันที่ 27 กุมภาพันธ์2563 ที่ตำบลทัพทัน อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์ ดูวิถีชีวิตความเป็นอยู่ว่า ชาวบ้านที่นี่มีความเป็นอยู่แบบไหน มีอาชีพอะไร มาดูแลเลี้ยงครอบครัว   เมื่อผู้สื่อข่าวมาถึง บ้าน พี่นเรศ กันสุพันณ์ อายุ44ปี อยู่บ้านเลขที่158 หมู่14 บ้านสวาท ตำบลทัพทัน อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์ พี่นเรศ เล่าว่า ไปหาปลามาด้วยวิธีการยกยอ ได้ทั้งปลาเล็กปลาใหญ่ รวมๆกัน ปลากะเดิด ปลาขาว ปลาช่อน ปลานิล จารเม็ด ปลาซิว ฯ หลากหลายปลา เอาหมด

เมื่อได้มาแล้วก็นั่งถอดเกล็ด แหวะเอาขี้ออกจนเสร็จ แล้วล้างปลา 3-4 ครั้ง/ น้ำ เพื่อให้สะอาด เอาปลาใส่ตะแกรงพักไว้เพื่อให้สะเด็ดน้ำ หลังจากนั้นเอาปลามาคลุกเกลือ สินเทา หรือเกลือเม็ดก็ได้ ปลา 1 กิโลกรัม เกลือก็ประมาณ2 ทัพพีใหญ่ๆ คลุกเคล้าให้ทั่ว เกลือต้องเค็ม ถ้าไม่เค็มปลาจะเน่า แล้วจึงนำไปใส่ภาชนะที่เตรียมไว้คือ โอ่ง ไห่ หรือกระปุ๊กต่างๆได้เช่นกัน แล้วปิดฝาด้วยถุงพลาสติกรัดเชือกให้แน่นเพื่อกันแมลงวันปลาร้าสูตรนี้คือไม่ใส่รำ ใส่แต่เกลือเพียงเท่านั้นคือแบบโบราณทำธรรมชาติจริง ทิ้งไว้เป็นปี ถึงจะเอามากิน”เคล็ดลับ” ไว้1ปีจะหอม นัว ไม่คาว

ปลาร้าของพี่นเรศ ทำเพื่อกินและแบ่งญาติพี่น้องที่มาเยี่ยมบ้าน “เป็นของฝาก” แต่เมื่อเยอะกินไม่หมดก็ต้องขาย รายได้มีมาตลอด ลูกค้าในชุมชน หมู่บ้านใกล้เคียง ขาย กิโลกรัมละ 50 บาท บางคนก็มาเอา 2-3 กิโล บางคนมากกว่านั้น จึงมีรายได้จากปลาร้า 300-500บาทต่อครั้ง ปลาร้าคืออาหารของคนอีสานจริงๆ เมนูเด็ดๆทั้งนั้น บ่องปลาร้า ส้มตำปลาร้า น้ำพริกปลาร้า หรือแม้แต่แกงบางคนต้องเยาะน้ำปลาร้าเพื่อให้นัว ให้แซ่บ ชีวิตชนบท ปลาหามาเอง ทำเอง ขายเอง เพียงพอ และพอเพียงตามรอย พ่อ ร.9