วันที่ 2 พฤศจิกายน 2563 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า หลังจากกรณี นาย ธนวรรณ  วิฆเนศ อายุ 28 ปี  อยู่บ้านเลขที่ 411/ค  หมู่ที่ 3  ตำบลป่าโมก  อำเภอป่าโมก  ได้เดินทางเข้าพบ พ.ต.ท.นิสิต  นิวรณุสิต สารวัตรสอบสวน สภ.ป่าโมก  พร้อมด้วยภาพถ่ายและคลิปภาพจากกล้องหน้ารถยนต์  เพื่อลงบันทึกประจำวันไว้เป็นหลักฐาน  หลังมีปากเสียงกับ นาย ชูชาติ  เกตุจำปา หรือลุกโหนก  อายุ 60 ปี  อยู่บ้านเลขที่ 107/ค  หมู่ที่ 3  ตำบลป่าโมก  ซึ่งเป็นลุงแท้ ๆ  ของตนเอง  เนื่องจากทนไม่ไหวที่ลุงของตนเองที่อยู่บ้านตรงข้ามกัน  เลี้ยงวัวในเขตชุมชนมานานกว่า 20 ปี แล้ว  ส่งกลิ่นเหม็นของขี้วัวจนชาวบ้านในชุมชนเดือดร้อน  แถมยังนำวัวมานอนอยู่บนถนนสาธารณะกีดขวางทางเข้าออก  โดยเหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อค่ำคืนของวันที่ 31 ต.ค. 63  หลังมีปากเสียงกันถูกลุงโหนกขู่จะวางตะปูเรือใบ  และข่มขู่ว่าตนเองมีพรรคพวกกฎหมายสู้กฎหมู่ไม่ได้  จึงได้นำทั้งภาพและคลิปจากกล้องหน้ารถยนต์มาโพสต์ในสื่อออนไลน์ และลงบันทึกประจำวันไว้เป็นหลักฐาน  เพราะสุดที่จะทนและกลัวคำข่มขู่ อ่านข่าวที่เกี่ยวข้องที่นี่ : หนุ่มสุดทน! ลุงปล่อยวัวนอนขวางถนน หอบหลักฐานลงบันทึกประจำวัน อ้างถูกขู่วางตะปูเรือใบ (คลิป)

ล่าสุด นาย ธนวรรณ  ได้เดินทางเข้าร้องเรียนเรื่องดังกล่าวกับ นาย นิยุตชัย  มหาพรหม  นักบริหารงานสาธารณสุข  ผู้อำนวยการกองสาธารณสุขและสิ่งแวดล้อม  เทศบาลตำบลป่าโมก  ซึ่งหลังจากได้รับเรื่องร้องเรียนแล้ว  ได้เปิดเผยกับผู้สื่อข่าวว่า  เบื้องต้นทางเทศบาลตำบลป่าโมก  ได้รับทราบถึงปัญหาความเดือดร้อนของชาวบ้านแล้ว  ปัญหาเร่งด่วนจะต้องไม่ให้วัวอยู่บนพื้นถนนอย่างเดิมที่ลุกโหนกเคยทำ  แต่ในระยะแรกก่อนที่จะให้เจ้าของวัวหาสถานที่เลี้ยงใหม่  อาจจะต้องขอเวลาในการดำเนินการประมาณ 7 – 15 วัน 

โดยจัดให้อยู่ในสถานที่เฉพาะไม่ให้ไปรบกวนในพื้นที่สาธารณะ  สำหรับเรื่องกลิ่นเหม็นของขี้วัว  ได้เคยให้ผู้เลี้ยงใช้น้ำยาฆ่าเชื้อ  น้ำยาปรับกลิ่นโรยโดยรอบบริเวณ  ส่วนขี้วัวได้สั่งให้เก็บใส่กระสอบใส่ภาชนะให้มิดชิด  เพราะผู้เลี้ยงแจ้งว่าสามารถนำไปขายได้ระหว่างรอเอาไปจำหน่าย  ซึ่งในปัจจุบันทางเทศบาลตำบลป่าโมก  ได้รับทราบว่าเกิดปัญหาชาวบ้านได้รับความเดือดร้อนจำนวนมาก  คงจะไม่อนุญาตให้เลี้ยงอยู่ในพื้นที่เดิมได้  เพราะก่อให้เกิดเหตุรำคาญ  สร้างความเดือดร้อนให้กับประชาชนบริเวณโดยรอบ  ซึ่งอาจจะต้องทำเป็นคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นในการสั่งบังคับทางปกครอง  เพื่อให้ห่างจากชุมชนที่ได้รับความเดือดร้อนต่อไป