21 เม.ย.64 พระครูไพจิตรธรรมาภรณ์เจ้าอาวาสวัดเชียงทอง บ้านศาลาตำบลท่าวังทอง อำเภอเมือง จังหวัดพะเยา ได้เก็บสมุดโบราณยุคสมัย ร.7 ปีพ.ศ. 2468 ที่ มีอายุ 96 ปี เก็บรักษาใส่กรอบไว้ อย่างดี หลังจากที่มี ญาติโยม ได้เก็บรักษาสืบทอด กันมาจากบรรพบุรุษ รุ่นปู่ทวด ที่ใช้ในการเรียนเขียนบันทึก เป็นตัวอักษรอักขระ เป็นภาษาล้านนาหรือตัวหนังสือเมือง-หรือภาษาขืน ในยุคสมัย โบราณ ที่ใช้เรียนหนังสือ กันภายในวัด เพราะยังไม่มีโรงเรียน  และทางลูกหลานได้นำมาถวายไว้ให้ เมื่อหลายปีก่อนและก็ได้นำเก็บใส่กรอบไว้เป็นอย่างดี เพื่อให้ผู้คนทั่วไปได้ดูชมและศึกษา  สมุดโบราณเล่มนี้ เพราะ ปัจจุบันจะหาดู ที่ไหนไม่มีอีกแล้ว ที่มีสภาพ สมบูรณ์เกือบ 100%

พระครูไพจิตรธรรมาภรณ์ เปิดเผยว่า สมุด โบราณเล่มนี้ ได้มีญาติโยม ซึ่งเป็นลูกหลานของรุ่นปู่รุ่นทวด ได้เก็บรักษาสืบทอดกันมา หลายรุ่น แล้วนำมามอบถวายให้กับวัดเก็บรักษาไว้ และได้นำใส่กรอบไว้อย่างดี สมุดเล่มนี้ที่มีการบันทึกไว้ปี พ.ศ.2468 มีอายุร่วม100ปีแล้วที่ใช้ในการ บันทึกเขียนเป็นตัวหนังสือ อักขระล้านนาหรือตัวเมืองหรือตัวขืน ซึ่งยุคก่อนคนรุ่นเก่าจะเรียน หนังสือกันภายในบริเวณวัดกันเพราะไม่มีโรงเรียน และวัดเชียงทองก็เคยเป็นสถานที่คนยุคสมัยก่อนใช้เป็นที่เรียนหนังสือด้วยเช่นกัน

จากการสังเกตสมุดโบราณเล่มนี้พบว่าปกด้านหน้าเป็น พระฉายาลักษณ์ หรือรูปพระรำไพพรรณีพระราชินีรัชกาลที่ 7 และ พิมพ์โรงเรียน,ชื่อ ,วิชา, เลขประจำตัว,ชั้นปี ,สำหรับวิชา และปกด้านหลังมีพิมพ์แม่สูตรคูณแม่ 1 ถึงแม่ 13 ซึ่งสมุด อาจารย์และน่าจะมีการบันทึก เขียนเป็นอักขระภาษาล้านนาหรือภาษาขืน เต็มทุกหน้า ที่เขียนด้วยลายมืออย่างสวยงาม ซึ่งมีสภาพสมบูรณ์เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ เส้นทางเจ้าอาวาสได้ทำการนำมาใส่กรอบไว้อย่างดีและเก็บไว้ภายในตู้ ไม้ไว้อย่างดี 

สำหรับวัดเชียงทองถือว่าเป็นวัดหนึ่งของจังหวัดที่ทางเจ้าอาวาสได้ทำการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์ความทรงจำหรือพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นที่มีการรวบรวมโบราณวัตถุและศิลปวัตถุ ร่วมสมัยตั้งแต่ยุคโบราณจนถึงยุคกลางและยุคปัจจุบัน  มีจำนวนกว่าหมื่นชิ้น เพื่อเป็นสถานที่ค้นคว้าศึกษาและเรียนรู้ ของคนในยุคใหม่ ด้วยดังกล่าว