30 มิถุนายน 2564 เมื่อเวลา 10.30น. นางคณินณัฎฐ์ วรรณภักตร์ ผู้อำนวยการโรงพยาบาล รพ.สต.หนองพังค่า อ.เมือง จ.อุทัยธานี ได้รับแจ้งจากนายสมบัติ กอบธัญกรณ์ ซึ่งเป็น อบต.หมู่ที่ 5 ต.หนองพังค่า ว่ามีชายทีเคยป่วยจิตเวช ได้เกิดอาการคลุ้มคลั่ง ได้กวาดถนนลูกรังหน้าบ้านตัวเองแล้วปูเสื้อนอนแก้ผ้าอยู่บนกลางถนนทางเข้านา หากมีใครผ่านไปมา ก็ใช้ไม้ไล่ตีจนชาวบ้านหวาดผวา ให้เจ้าหน้าที่ รพ.สต.มาช่วยพูดคุยเพื่อนำตัวส่งโรงพยาบาลจิตเวชเพื่อทำการรักษาด้วย

เมื่อเจ้าหน้าที่ไปถึงพบผู้ป่วย ชื่อนายสมศักดิ์ (สงวนนามสกุล) ซึ่งเคยก่อนหน้านั้นได้เคยนำตัวส่งโรงพยาบาลมาแล้วครั้งหนึ่ง ได้นอนถอดเสื้อผ้าอยู่หน้าบ้านตัวเอง เจ้าหน้าที่ไม่สามารถพูดคุยกันรู้เรื่อง จึงได้แจ้งไปยังเจ้าหน้าที่ตำรวจ สภ.เมืองอุทัยธานี พร้อมเครื่องมือเหล็กง่าม นายสมคิด จูวงษ์สุข นายกองค์การบริหารตำบลหนองแก และกู้ภัยอุทัยธานี(จุดเมือง) มายังที่บ้านหลังดังกล่าว  เพื่อพูดคุยช่วยกันควบคุมตัวส่งโรงพยาบาลอุทัยธานี และนำตัวส่งตัวโรงพยาบาลจิตเวชพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์

โดยในระหว่างที่เจ้าหน้าที่พร้อมกับอาวุธครบมือ ได้เดินเข้าไปในบ้าน ชายคลุ้มคลั่งได้เกิดอาการโวยวายโดยที่จะไม่ไปกับเจ้าหน้าที่ โดยอ้างว่าตนเองนั้นไม่เป็นไร เจ้าหน้าที่ได้เข้าพูดคุยพร้อมกับได้ประชิดถึงตัวและได้เข้าชาร์ตรวบตัวได้ทันที่ หลังจากนั้นนายสมคิด จูวงษ์สุข นายกองค์การบริหารตำบลหนองแก ได้เข้าพูดคุยกับชายที่คลุ่มคลั่ง จนสงบสติอารมณ์ลง โดยได้ยอมไปแต่โดยดีและได้ขึ้นรถตำรวจ โดยนายสมคิด ได้ติดตามไปส่งพูดคุยถึงรถยนต์ตำรวจ โดยไม่ขัดขืนอะไร

ด้านนายสมบัติ กอบธัญกรณ์ อบต. หมู่ 5 กล่าวว่า ซึ่งก่อนหน้านั้นผู้ป่วยได้ป่วยมา 6-7 ปี มาแล้ว และได้เข้ารักษาตัวที่ รพ.มา ช่วงในระยะ 2-3 วันทีผ่านอากาศมันร้อนจัด เข้าจะออกมากวาดบนถนนลูกรังหน้าบ้านจนเตียนแล้วนำเสื้อมาปูนอน และบอกว่าเป็นที่ของเขา ใครจะผ่านไปมาไม่ได้ เข้าจะใช้ไม้ไล่ตี และจะไปเกี่ยวหญ้าที่คลองข้างบ้านก็ไม่ได้เข้าจะยืนด่าว่า และบ้างครั้งเด็กเล็กออกมาเดิน ชายคนดังกล่าวจะถือมีดไล่ ทำให้ชาวบ้านและเด็กแถวนั้นผวากันเป็นแถว ซึ่งผู้ป่วยนั้นจะอยู่กับแม่ 2 คน ซึ่งแม่ก็พูดอะไรไม่ได้ 

ด้านนางคณินณัฎฐ์ วรรณภักตร์ ผู้อำนวยการโรงพยาบาล รพ.สต.หนองพังค่า กล่าวว่า ก่อนหน้านั้นเป็นปีมาแล้วทาง รพ.สต.หนองพังค่า ได้เคยนำตัวส่งไปที่โรงพยาบาลจิตเวชแล้วมาครั้งหนึ่ง หลังจากกลับมาอยู่บ้านแม่ ไม่สามารถเอายาที่โรงพยาบาลจิตเวชให้ผู้ป่วยกินได้ อาการก็ก็กำเริบอีกเหมือนเดิม ซึ่งผู้ป่วยเคยไปอยู่ที่จิตเวชมาเป็นปี และกลับมาก็หน้าจะขาดยามาเป็นปี และแม่ก็บังคับไม่ได้ จนก่อเหตุอาละวาดดังกล่าว