สำเร็จแล้ว 7 ชั่วโมงไม่มีพัก ‘นิคกี้’ อดีตผู้ป่วยโรคมะเร็งระยะสุดท้าย ว่ายน้ำเจ้าพระยาข้ามอำเภออย่างปลอดภัย หวังสร้างแรงบันดาลใจ ‘ขจัดความกลัว’

21 มกราคม 2565 ที่บริเวณท่าน้ำหน้าวัดพุทไธศวรรย์ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา น.ส.วิศรุตา ฟอร์ซอง หรือ “นิคกี้” อายุ 36 ปี เจ้าของวิลล่าเกาะสมุย นักกีฬาว่ายน้ำ ซึ่งหายป่วยจากโรคมะเร็งระยะสุดท้าย ได้ว่ายน้ำข้ามอำเภอจากอำเภอบางปะอิน มุ่งหน้าอำเภอพระนครศรีอยุธยา เป็นระยะทาง 23 กม. เพื่อรำลึกถึงสมเด็จพระนเรศวรมหาราช และเพื่อเป็นการสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้ป่วยโรคมะเร็ง โรคซึมเศร้า และโรคเครียด ให้มีกำลังใจเข้มแข็งในการต่อกับโรคร้าย และสู้ชีวิตต่อ หลังจากก่อนหน้าป่วยเป็นมะเร็งปากมดลูกระยะสุดท้าย จึงขจัดความกลัวลงแข่งไตรกีฬาจนชนะโรคร้าย

น.ส.วิศรุตา ทำการว่ายน้ำออกจากท่าน้ำหน้าวัดนิเวศธรรมประวัติราชวรวิหาร อำเภอบางปะอิน ตั้งแต่เวลา 07.00 น. ว่ายมาตามเส้นทางน้ำแม่น้ำเจ้าพระยา แบบไม่หยุดพักระยะทาง 23 กม. ตลอดระยะทางกว่า 7 ชั่วโมง โดยมีนายชัชชัย กิตติชัย คณะกรรมการสมาคมอยุธยารวมใจ หน่วยกู้ภัยอยุธยา นำชุดทีมเรือเจ้าพระยาของสมาคมอยุธยารวมใจ หน่วยกู้ภัยอยุธยา และเจ้าหน้าที่ประดาน้ำ มาคอยดูแลอำนวยความสะดวกตลอดเส้นทาง เพื่อความปลอดภัย

ส่วนที่ท่าน้ำปลายทางมีนางสรัลพัชร ประโมทะกะ รองผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา พร้อมหน่วยงานที่เกี่ยวข้องให้การต้อนรับ นำช่อดอกไม้ พร้อมกระเช้าร่วมแสดงความยินดี ที่สามารถทำภารกิจที่ตั้งใจไว้สำเร็จ หลังจากนั้น น.ส.วิศรุตา ได้เข้ากราบไหว้ที่หน้าพระราชานุสาวรีย์ 5 พระมหากษัตริย์ไทย ผู้ทรงมีความสำคัญแก่บ้านเมืองอย่างใหญ่หลวง ได้แก่ สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (พระเจ้าอู่ทอง) สมเด็จพระนเรศวรมหาราช สมเด็จพระเอกาทศรถ สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช และพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งทางวัดได้จัดสร้างไว้ พร้อมวางพวงมาลาที่ด้านหน้า เพื่อรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณแต่ละพระองค์

“รู้สึกปลาบปลื้มที่เกิดมาเป็นคนไทย ขอแสดงความระลึกถึงด้วยการกระทำ ไม่ใช่ด้วยคำพูด การระลึกถึงผู้มีพระคุณทั้งหลายถ้าเราได้แต่พูดแล้วไม่ลงมือทำ ก็จะไม่เห็นรูปธรรม อันนี้เป็นแค่ตัวอย่างหนึ่งที่ทำให้คนไทยทั้งประเทศเห็นว่าการระลึกถึงในพระคุณสามารถแสดงออกได้โดยการกระทำ และฝากเป็นกำลังใจ อย่าท้อแท้ ถ้าเราเอาแต่คิด แต่ไม่กระทำ ทุกอย่างจะสำริดได้เกิดเป็นรูปธรรมได้คือการแอคชั่น เราต้องลุกขึ้นและกระทำ ถ้าหาแต่แรงบันดานใจจากคนอื่น มีได้ แต่เป็นเพียงชั่วแวบเดียว แต่กำลังใจที่ดีที่สุดคือต้องออกมาจากตัวเองเท่านั้น ถึงจะมีคุณค่าแก่การดำรงชีวิต” น.ส.วิศรุตา กล่าวให้กำลังใจ ทิ้งท้าย

-005