22 มีนาคม 2565 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ที่บ้านศรีภูธร ต.ปากชม อ.ปากชม จ.เลย เป็นหมู่บ้านอยู่ติดแม่น้ำโขง พอถึงช่วงฤดูแล้งหรือน้ำโขงแห้งเห็นหาดทราย ชาวบ้านต่างออกมาร่อนทองตามริมแม่น้ำโขงยิ่งช่วงนี้ทองมีราคา ชาวบ้านตื่นแต่เช้าเข้าจับจองสถานที่เพื่อหาจุดร่อนทอง ช่วงน้ำโขงแห้งแต่ไม่สร้างความผิดหวังบางคนร่องได้ทองขายได้ถึงวันละไม่น้อยกว่า 800-900 บาท หากโชคดีกว่า 1,000 บาท ต่อวัน

นางอำนวย บุญกว้าง ชาวบ้านบ้านศรีภูธร เผยว่า การร่อนทองของชาวบ้านศรีภูธร ได้ทำกันมาตั้งแต่รุ่นปู่รุ่นย่าสืบทอดกันมาแต่โบราณ ถือว่าเป็นอีกอาชีพหนึ่งของชาวบ้านที่อาศัยอยู่ริมแม่น้ำโขง หลายสิบปีก่อนมีคนยึดเป็นอาชีพจำนวนมาก แต่ระยะหลังเหลือคนที่ลงน้ำโขงร่อนหาเศษทองแทบจะนับตัวได้

จนปัจจุบันมีคนร่อนทองเป็นอาชีพจริงๆเลี้ยงปากเลี้ยงท้องเหลืออยู่ไม่กี่คน การร่อนหาทองคำในแม่น้ำโขง จะได้น้อยได้มากแล้วแต่โอกาสแล้วแต่โชคช่วย เศษแร่ทองที่ร่อนได้จะรวบรวมไปขายให้ร้านทองในตัวอำเภอหรือไม่ก็จะรอให้มีคนของร้านทองออกมาหาซื้อถึงบ้าน แต่ไม่ได้ขายทุกวัน 

สำหรับในช่วงนี้ทองมีราคาแพงขึ้น ราคาทองมีราคาสูงชาวบ้านหลายคนจึงหันกลับมาทำร่อนทองกันมากขึ้นซึ่งช่วงนี้ระดับน้ำในแม่น้ำโขงลดลง ชาวบ้านก็มีโอกาสร่อนทองได้มากขายได้วันละหลายพันบาท โดยในแต่ละอาทิตย์จะมีพ่อค้าหรือคนของร้านทองในตัวเมืองเข้ามารับซื้อทองคำจากชาวบ้าน ที่บริเวณบ้านหาดเบี้ย และจุดอื่นๆในอำเภอปากชม โดยก่อนจ่ายเงินพ่อค้าจะจุดไฟเผาหลอม เพื่อแยกทองคำออกราคาซื้อขายกันเป็นกรัม แล้วแต่ราคาทองในแต่ละวัน 

ในช่วงนี้ได้สร้างรายได้ให้ชาวบ้านที่มาร่อนทองเนื่องจากราคาทองคำราคาดีสุดที่เคยขายมา หากวันไหนโชคดีร่อนได้ทองมากก็เหมือนถูกหวยขายได้เงินหลายพันบาท การร่อนทองคำต้องอาศัยโชคช่วย แต่ละวันเหมือนการเสี่ยงทาย บางครั้งก็อยู่ที่บุญและดวงวาสนาของใครของมัน. 012