25 ก.ค.65 รศ.ดร.เจษฎา เด่นดวงบริพันธ์ อาจารย์ประจำภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและนักสื่อสารวิทยาศาสตร์ รีโพสต์ผ่านเพจเฟซบุ๊ก "อ๋อ มันเป็นอย่างนี้นี่เอง by อาจารย์เจษฎ์ "ในประเด็นเรื่องโรคฝีดาษลิง โดยระบุว่า

ไม่ควรมองว่า โรคฝีดาษลิง เป็นกามโรค หรือโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ครับ จริงๆมันติดได้หลายช่องทางมาก เดี๋ยวจะเข้าใจผิดว่า แค่ไม่มีเพศสัมพันธ์ก็ไม่ติดโรค

(รายงานข่าว) หลายคนยังเข้าใจผิดว่าการติดเชื้อของโรคฝีดาษลิงมักติดเชื้อผ่านทาง 'เพศสัมพันธ์'แต่แท้จริงแล้วบุคคลทั่วไปก็สามารถได้รับเชื้อได้ในการใช้ชีวิตประจำวันผ่านทั้งหมด 5 ช่องทางหลักๆ จากคนสู่คนได้ ประกอบไปด้วย

1. การสัมผัสโดยตรงกับผิวหนังที่เป็นผื่น สะเก็ดแผล และสารคัดหลั่งของผู้ที่มีเชื้อ
2. สูดหายใจขณะมีปฏิสัมพันธ์พูดคุยแบบตัวต่อตัวเป็นระยะเวลาหนึ่งกับผู้มีเชื้อ (ไม่ใส่หน้ากากอนามัย) และการสัมผัสใกล้ชิด เช่น การกอด จูบ หรือการมีเพศสัมพันธุ์
3. สัมผัสสิ่งของ หรือเสื้อผ้า ที่ไปโดนแผล ผื่น หรือสารคัดหลั่งของผู้ติดเชื้อที่สัมผัสไว้ก่อนหน้า
4. ทารกติดเชื้อจากมารดาผ่านทางรกในครรภ์
5. การถูกสัตว์ที่มีเชื้อข่วนหรือกัด การรับประทานเนื้อสัตว์และการใช้ผลิตภัณฑ์จากสัตว์ที่มีเชื้อ

การแพร่ของโรคฝีดาษลิงนั้นสามารถเกิดขึ้นได้ตั้งแต่ระยะที่ 'เริ่มแสดงอาการ' ไปจนถึงช่วงที่ 'ผื่นแผลหายดีแล้ว' และช่วงที่ 'ชั้นผิวที่สร้างขึ้นใหม่เริ่มสมานตัว'
อาการป่วยจะคงอยู่ราว 2-4 สัปดาห์ บุคคลที่ไม่มีอาการจะไม่สามารถแพร่เชื้อไวรัสให้ผู้อื่นได้

ขอบคุณข้อมูล เฟซบุ๊ก "อ๋อ มันเป็นอย่างนี้นี่เอง by อาจารย์เจษฎ์ "