วันเสาร์ที่ 28 ธันวาคม ตรงกับวันสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช วีรกษัตริย์ผู้ทรงกอบกู้เอกราชให้กับชาวไทย

ในหมู่บ้านฮวาฟู่ (ฮั่วปู่ 华富村) อำเภอเฉิงไห่ (เถ่งไฮ่ 澄海县) เมืองซ่านโถว (ซัวเถา 汕头市) มณฑลกวางตุ้ง มีสุสานของเจิ้งหวาง (แต่อ๊วง) หรือ สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช (17 เมษายน พ.ศ.2277 -  7เมษายน พ.ศ.2325) ราชสำนักจีนเรียกพระองค์ว่า เจิ้งเจา 郑昭 (แต่เจียว) หรือกษัตริย์แซ่เจิ้ง

สุสานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชในอำเภอเฉิงไห่นี้ แม้จะเป็นสุสานขนาดเล็ก ๆ หากแต่ยิ่งใหญ่ในความหมายในใจของปวงชนชาวไทยทุกคนเสมอมา ตามแผ่นศิลาจารึกหน้าสุสานระบุไว้ว่า 'เสียนหลอเจิ้งหวงต๋าซิ่นต้าตี้อีก่วนมู่' 暹罗郑皇达信大帝衣冠墓 หรือสุสานฝังฉลองพระองค์และพระมาลาของเจิ้งหวางกษัตริย์แห่งเสียนหลอผู้ยิ่งใหญ่

ป้ายศิลาจารึุกหน้าสุสานของพระองค์ระบุปีสร้างในรัชกาลจักรพรรดิเฉียนหลง แห่งราชวงศ์ชิง ในปีค.ศ.1728 (พ.ศ.2325) ได้มีการบูรณะขึ้นใหม่ในฤดูใบไม้ร่วง ปีค.ศ.1985 (พ.ศ.2528) เล่าสืบต่อกันมาว่า หลังจากพระองค์ได้สวรรคตแล้ว ข้าราชบริพารเชื้อสายจีนได้นำฉลองพระองค์และพระมาลาของพระองค์มา 2 ชุด ชุดหนึ่งเป็นไทย ชุดหนึ่งเป็นจีน กลับมามอบให้พระญาติที่บ้านเกิดของพระราชบิดา-เจิ้งหยง 郑镛 (แต่ย้ง) จากนั้น พระญาติจึงได้บรรจุฉลองพระองค์และพระมาลาของพระองค์ไว้ในสุสานของพระองค์ (ซึ่งสร้างไว้ก่อนหน้านี้แล้ว)

ในปี พ.ศ.2556 ได้มีสาธุชนทั้งฝ่ายคณะสงฆ์ ฆราวาส และสมาคม มูลนิธิต่าง ๆ นำโดยอ.วินัย กุลกอบเกียรติ ได้ร่วมกันขยายสุสานของพระองค์ให้มีขยายใหญ่โตขึ้น และเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ.2556 ซึ่งตรงกับวันปราบดาภิเษกของพระองค์เมื่อ 2 ปีที่ผ่านมา ได้มีการอัญเชิญพระบรมรูปของพระองค์ขึ้นประดิษฐานอยู่บนเหนือสุดของสุสานแห่งนี้ ที่ตั้งอยู่บนภูมิลักษณ์อันงดงามใกล้แม่น้ำหานเจียง (หั่งกัง) ทำให้สุสานของพระองค์มีความโอ่อ่าอย่างสมภาคภูมิวีรกษัตริย์ในดวงใจของชาวไทยทุกคน

และในวันนี้ ขอให้พวกเราร่วมใจกันน้อมระลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์โดยพร้อมเพรียงกัน...

(ภาพถ่ายเมื่อวันที่  7 ธันวาคม 2566 และ 12 พฤษภาคม 2567 ที่ผ่านมาครับ)

:เรื่องและภาพโดย ปริวัฒน์ จันทร