เมื่อวันที่ 28 มกราคม 2569 เพจเฟซบุ๊ก "ปราชญ์ สามสี" โพสต์ข้อความระบุว่า ข้าพเจ้าเห็นพ้องกับวิธีคิดและวิธีเขียนของ #กวีเหลวไหล ที่ใช้การเล่าเรื่องและจินตนาการเป็นเครื่องมือตั้งคำถามทางการเมือง หลังจากได้อ่านงานเขียนดังกล่าวแล้ว ข้าพเจ้ามองว่าวิธีคิดเช่นนี้ช่วยเปิดพื้นที่ให้ผู้อ่านได้ตั้งคำถามกับนโยบายอย่างเป็นอิสระ ข้าพเจ้าจึงใคร่ขอหยิบแนวคิดนั้นมาถ่ายทอดต่อ เพื่อชวนทุกท่านลองอ่านและลองจินตนาการไปพร้อมกันว่า หากพรรคเพื่อไทยชนะการเลือกตั้ง และสามารถดำเนินนโยบายที่ได้หาเสียงไว้จริง โลกในชีวิตประจำวันของประเทศนี้จะเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางใด
ปราชญ์ สามสี

.....

ปี 2569 พรรคเพื่อไทยเป็นรัฐบาล
หลังหกโมงเย็นของทุกวัน ประเทศไทยเข้าสู่สภาวะนิ่งงันเป็นเวลาครึ่งชั่วโมง หรือจนกว่ารัฐบาลจะจับสลากหาผู้โชคดีเศรษฐีใหม่ 9 คน คนละหนึ่งล้านเสร็จสิ้น
รถแท็กซี่ไม่รับผู้โดยสาร แม่ค้าขายส้มตำหยุดตำชั่วคราว วงนินทาแยกย้าย พระเลื่อนเวลาลงอุโบสถ พนักงานลานจอดรถในตลาดสด หยุดเป่านกหวีดให้สัญญาณจราจร ฯลฯ
ทุกคนคอยเฝ้าดูแต่หน้าจอโทรศัพท์ตัวเองด้วยความฝันว่า ผู้โชคดีต้องเป็นกูแน่ๆ วันนี้
เพจรัฐบาลรายงานแต่รายชื่อผู้ได้รางวัลทุกวัน โดยไม่ต้องรายงานตัวเลขเศรษฐกิจ หรือขอร้องให้ชาวนาเปลี่ยนไปปลูกกล้วยอีกต่อไป
เขมรยึดปราสาทตาควายเสียแล้วก็ไม่มีคนสนใจ
ผู้โชคดีจะถูกคนอื่นสืบค้นประวัติว่าเล่นเส้นหรือไม่ โดยเฉพาะถ้าเป็นหัวคะแนนเพื่อไทย สังคมแตกแยก บ้านเมืองระส่ำระสาย
เมื่อภาคผลิตและบริการชะงักงันวันละครึ่งชั่วโมงทุกวัน ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศจึงตกลงอย่างมีนัยสำคัญ
ฯลฯ

ทั้งหมดมาจากนโยยายแจกรางวัลคนละล้าน 9 คน ในทุกวัน ประเทศล่มสลายชิบหัยกันไปข้างหน้ากูไม่เกี่ยว ขอหลอกหาเสียงก่อน
ช่างเป็นพรรคที่น่ารังเกียจที่สุดในโลก
กวีเหลวไหล

- 006