TSPCA  ติดตามแมว 25 ตัว ที่ขาดผู้ดูแล ชูโมเดลแก้ปัญหาอย่างยั่งยืน

9 พฤษภาคม 2569 จากรณีแมว ที่ถูกทอดทิ้ง จำนวน 25 ตัว หมู่บ้านแห่งหนึ่งซอย20 เพชรเกษม 81 แขวง หนองแขม กรุงเทพ ตามที่ปรากฏเป็นข่าวแล้วนั้น สมาคมป้องกันการทารุณสัตว์แห่งประเทศไทย (TSPCA) นำโดย ดร.สาธิต ปรัชญาอริยะกุล  เลขาธิการและผู้อำนวยการ พร้อมเจ้าหน้าที่  ลงพื้นที่ช่วยเหลือและติดตามอย่างต่อเนื่อง  โดยเปิดเผยว่า กรณี การทอดทิ้งสัตว์ เพราะเจ้าของถูกดำเนินคดีตามกฎหมายนั้น ปัจจุบันพบเพิ่มมากขึ้น และสมาคมฯ ได้เข้าไปช่วยเหลือหลายกรณี  เช่น สุนัขถูกทำร้ายทรมานและเจ้าของต้องคดียาเสพติด  หรือกรณีแมว 25 ตัว ดังกล่าวนี้ 

ต้องขอบคุณ นายกTSPCAและกรรมการบริหาร ได้มอบเงินช่วยเหลือเบื้องต้น จำนวน 10,000 บาท  สมาคมสงเคราะห์สัตว์ในพระบรมราชูปถัมภ์ สนับสนุน 10,000 บาท ให้กับผู้ที่มีเมตตา รับแมวดังกล่าวไปเลี้ยงดูต่อ นับว่าเป็นความเมตาและเสียสละเป็นอย่างยิ่ง 

ซึ่งหลังจากนี้ TSPCA  จะประสาน อาจารย์จากคณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เพื่อตรวจสุขภาพและทำหมันแมวทั้งหมด พร้อมติดตามดูแลสุขภาพอย่างใกล้ชิด 

สำหรับแนวทางการแก้ไขปัญหากรณีดังกล่าว   ประมาณ วันที่ 26-27 มิถุนายน 2569 TSPCA จะเป็นเจ้าภาพจัดประชุมสัมมนาเครือข่ายครั้งที่ 14 จะได้เชิญองค์กร หน่วยงาน และผู้เกี่ยวข้องร่วมหารือ  คาดว่าประมาณ 50 องค์กรเครือข่ายและประชาชนผู้รักสัตว์  เพื่อกำหนด แนวทาง รูปแบบสำหรับการบูรณาการการช่วยเหลือสัตว์ที่ถูกทอดทิ้ง  เนื่องจากเจ้าของมีเหตุจำเป็นที่ไม่สามารถเลี้ยงสัตว์เหล่านั้นต่อได้  เพื่อเป็นคู่มือแนวทางปฏิบัติ ให้ผู้ที่เกี่ยวข้องนำไปใช้ ในการแก้ไขปัญหากรณีดังกล่าว ได้อย่างต่อเนื่องและยั่งยืน  

ทั้งนี้ TSPCA ขอขอบคุณผู้ร่วมสนับสนุนในการช่วยเหลืออาหารและทรายแมว เพื่อดูแลแมวทั้ง 25 ตัว พร้อมให้คำปรึกษา เช่น คุณธีระพงศ์ ปังศรีวงศ์  ดร.น.สพ.อลงกรณ์ มหรรณพ  ศ.สพ.ญ.ดร.นันทริกา ชันซื่อ รศ.ดร.น.สพ.ปานเทพ รัตนากร น.สพ.ยันต์ สุขวงศ์ ดร.สุคนธา  อรุณภู่  ดร.พรทิพย์ ตั้งไชยวรวงศ์ คุณพันธุ์ทิพย์ ลี้เจริญ คุณประดับพร ฉันทวรลักษณ์  คุณสุริยัน ผาฟองยุน คุณมานพ ธารไพศาล  คุณอัจฉรา ปรัชญาอริยะกุล  บริษัท พาวเวอร์ เฮลท์ จำกัด โดยคุณชัญญา ผาสุพงษ์ เป็นต้น

“สัตว์ไม่ใช่เพียงแค่ทรัพย์สิน แต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีลมหายใจ มีความรู้สึกรับรู้ได้ถึงความเจ็บปวด เจ็บป่วย ทุกข์ทรมาน  มนุษย์ควรมีเมตตา ช่วยเหลือเกื้อกูล ให้สัตว์เหล่านั้น อยู่ได้อย่างปลอดภัยด้วยการจัดสวัสดิภาพที่ดี และเจ้าของสัตว์ต้องมีความพร้อมและรับผิดชอบต่อสัตว์ตนเองด้วย สังคมจึงจะเกิดดุลยภาพที่เหมาะสม” ต่อไป