วันที่ 21 พฤษภาคม 2569 นายธรรมสถิตย์ ผลแก้ว สื่อมวลชนและผู้สื่อข่าวการเมืองอาวุโส ได้โพสต์ข้อความระบุว่า  ย้อนตำนานวิวาทะ คารมเดือด  สื่อทำเนียบฯ VS นักการเมือง 

กลายเป็นกระแสร้อนฉ่ากลางทำเนียบรัฐบาลทันที กับเหตุการณ์กระทบกระทั่งล่าสุดระหว่าง "สุชาติ ชมกลิ่น" รมว.ทรัพยากร ฯ กับ "วิษณุ นุ่นทอง" ผู้สื่อข่าวอาวุโสประจำทำเนียบรัฐบาลจาก The Better Online

ชนวนเหตุ เริ่มจากการจี้ถามคำถามในประเด็นการตรวจสอบทุจริตภายในกระทรวง ทส. จนนำไปสู่บรรยากาศที่ตึงเครียด หลังจบการสัมภาษณ์ มีภาพการเดินเบียดชนไหล่กันกลางวงล้อมสื่อ พร้อมกับวลีหลุดปากจากรัฐมนตรีว่า “มึงรู้จักkru น้อยไป” สร้างแรงกระเพื่อมและกลายเป็นทอล์กออฟเดอะทาวน์ทันที 

อย่างไรก็ตาม หลังจากความร้อนระอุผ่านไปไม่ถึง 2 ชั่วโมง สุชาติก็ได้เดินลงมายัง "รังนกกระจอก2 " เพื่อยกมือไหว้ขอโทษขอโพยกันตามวิถี "ลูกผู้ชาย" ยืนยันว่ามองคนละมุมและไม่มีเจตนาไม่ดี ซึ่งทางฝั่งผู้สื่อข่าวอาวุโสเองก็ไม่ได้ติดใจเอาความ

เปิดประวัติ "พี่นอบ" ตัวกลางสยบความขัดแย้งทำเนียบ

สำหรับ "วิษณุ นุ่นทอง  ชื่อเล่น "นอบ" น้องนักข่าวชอบแซวให้ฉายาแก "บิ๊กนอบ" บ้าง. "นอบนุ่น (เป็นนามปากกา)" บ้าง แม้แต่ "พี่นน"ในตำนาน (อยากรู้ที่มาคุยกันหลังไมค์555)

ถือเป็นหนึ่งในผู้สื่อข่าวและผู้คร่ำหวอดในวงการสื่อมวลชนภาคสนามมาอย่างยาวนาน มีบทบาทสำคัญในกลไกของสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย

หากย้อนกลับไปในอดีต "พี่นอบ" ของพวกเรา ไม่ได้เป็นเพียงแค่คนตั้งคำถามคม ๆ เท่านั้น แต่ยังมีบทบาทสำคัญในฐานะ "ตัวกลาง" สยบปัญหาความขัดแย้งระหว่างฝ่ายการเมืองและสื่อมวลชนมาแล้วหลายครั้ง

เหตุการณ์เด่นคือ กรณีที่การ์ดและทีมรักษาความปลอดภัยของ "รัฐมนตรีท่านหนึ่ง" มีการกระทบกระทั่งและล้ำเส้นการทำหน้าที่ของผู้สื่อข่าวประจำทำเนียบรัฐบาล ในครั้งนั้น"บิ๊กนอบ" ก็ใช้ความเป็นรุ่นใหญ่ช่วยประสานรอบทิศและจัดระเบียบจนปัญหายุติลงได้ด้วยดี

ย้อนอดีตหน้าหนึ่ง "เด็กแม้วอยากตบปากนักข่าว"

กระแสวิวาทะระหว่าง "นักการเมือง" กับ "สื่อมวลชนทำเนียบฯ" ไม่ใช่เรื่องใหม่ หากย้อนไทม์ไลน์กลับไปในประวัติศาสตร์การเมืองไทย มีฉากทัศน์ทำนองนี้ให้เห็นอยู่บ่อยครั้ง 

ดังเช่นภาพหลักฐานบนหน้าหนังสือพิมพ์แนวหน้าเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2545 ยุครัฐบาลทักษิณ ชินวัตร (พาดหัว: เด็กแม้วกร่างไม่ออก เลิกขู่ตบปากนักข่าว แมลงวันทำเนียบโวยถูกลิดรอน)

เหตุการณ์ในครั้งนั้นเกิดขึ้นเมื่อ น้าดุง  "ผดุง ลิ้มเจริญรัตน์" เลขานุการส่วนตัวนายกรัฐมนตรี (ทักษิณ ชินวัตร ในขณะนั้น) เกิดอารมณ์ฉุนเฉียวหลุดปากขู่ว่า "จะขอตบปากสักที" ใส่ผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์ไทยโพสต์  ที่เขียนวิพากษ์
วิจารณ์ประเด็นโยง ปปง. จนนำไปสู่การเผชิญหน้าระหว่าง. "น้าผดุง"และนักข่าวคนดังกล่าวต่อหน้านายกรัฐมนตรี

(นักข่าวคนดังกล่าว เราขอเรียกแกว่า "เฮียเป๊อะ" แล้วกัน มาทำข่าวพร้อมๆกับ "บิ๊กนอบ" นั่นหล่ะ)

ท่ามกลางสายตาของสื่อมวลชนนับร้อย แต่ในที่สุดเมื่ออารมณ์เย็นลง ต่างฝ่ายต่างปรับความเข้าใจและเดินหน้าทำหน้าที่ของตนเองต่อ 

ยุคคลาสสิก "เจ๊ยุวดี" ต้นตำรับต่อปากต่อคำเพื่อประโยชน์สาธารณะ

หากย้อนกลับไปไกลกว่านั้น ยุคของ "คุณยุวดี ธัญญสิริ" หรือ "เจ๊ยุ" ตำนานผู้สื่อข่าวอาวุโสประจำทำเนียบรัฐบาล ถือเป็นยุคทองของการปะทะคารมแบบคลาสสิก

"เจ๊ยุ" มักจะตั้งคำถามจี้ใจดำ ยิงตรงแบบไม่อ้อมค้อม ใส่รัฐมนตรีและนายกรัฐมนตรีมาแล้วหลายยุคหลายสมัย ตั้งแต่ พล.อ.สุจินดา, พล.อ.ชวลิต, นายชวน หลีกภัย ไปจนถึง พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา

หลายครั้งเกิดการโต้ตอบด้วยวาทกรรมที่ดุเดือดกลางวงแถลงข่าว มีอาการสะบัดบ๊อบ สบถ หรือเดินหนีจากนักการเมือง แต่สุดท้ายสิ่งที่เป็น "สัจธรรม" ของทำเนียบรัฐบาลก็คือ "ต่างคนต่างรู้บทบาทหน้าที่" เมื่อเกมจบ อารมณ์ลง นักการเมืองก็หันมาขอโทษขอโพย สื่อมวลชนก็ทำหน้าที่สะท้อนความจริงโดยไม่มีอคติส่วนตัว 

เหตุการณ์เดินชนไหล่และวลีเดือดของ "สุชาติ ชมกลิ่น" ในวันนี้ จึงเป็นอีกหนึ่งเหตุการณ์ที่ย้ำเตือนว่า  ทำเนียบรัฐบาลคือพื้นที่แห่งการตรวจสอบ ฝ่ายการเมืองมีหน้าที่บริหารและตอบคำถาม ส่วนสื่อมวลชนมีหน้าที่ซักฟอกความจริงเพื่อประโยชน์ของประชาชน

 แม้จะมี "กระทบกระทั่ง" กันบ้างตามแรงกดดันของสถานการณ์ แต่ตราบใดที่ทุกฝ่ายยังยึดมั่นใน "บทบาทหน้าที่" และจบลงด้วยความเคารพซึ่งกันและกัน

... นี่แหละคือสีสันและเสน่ห์ของระบอบประชาธิปไตยในรั้วทำเนียบรัฐบาลไทย

ขอบคุณข้อมูล : Thamsathit Polkaew