วันนี้ 26 พฤษภาคม 2569 พีระชาติ อินตา อินฟลูฯด้านความมั่นคง และเป็นทหารแนวหน้าที่ครั้งหนึ่งเคยปักหลักอยู่ที่ปราสาทตาควาย โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว แสดงทัศนะถึงกระแสวิพากษ์วิจารณ์โครงการมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจของรัฐบาลอย่าง "ไทยช่วยไทยพลัส 60/40" ที่กำลังเป็นประเด็นร้อน จนกลายเป็นโพสต์ไวรัลที่ถูกแชร์ต่อและพูดถึงเป็นอย่างมากในโลกออนไลน์ขณะนี้  โดยระบุว่า “เดี๋ยวก่อนนะ ตื่นก่อนครับ!! ไอ้โครงการไทยช่วยไทย คนละครึ่งพลัสที่บอกว่ามึงจ่าย 40 รัฐช่วยจ่าย 60 น่ะ… ความจริงมันไม่ใช่เลยครับ!! เพราะเงินที่รัฐเอามาช่วย ก็คือเงินพวกมึง 100% อยู่ดี รัฐบาลกู้มาแจก สุดท้ายก็รีดภาษีคืนจากประชาชน!!
แล้วก็กูนี่แหละ!!”พี่น้องครับ… ผมเห็นวาทกรรมนี้เต็มโซเชียลไปหมดแชร์กันเป็นหมื่น ตัดคลิปกันเป็นล้านวิวพูดเหมือนรู้ทันประเทศ พูดเหมือนตัวเอง “ตาสว่าง” แล้วคนที่ยังเห็นต่างคือ “โง่”

แต่วันนี้…ผมอยากชวนพี่น้องลองใช้สติคิดช้าๆกับวาทกรรมนี้สักครั้ง ก่อนอื่นผมต้องพูดก่อนว่า ผมไม่ได้เข้าข้างรัฐบาล รัฐบาลทำเหี้ยอะไรก็ด่าได้ โกงก็ด่า บริหารพลาดก็ด่า ผลาญงบก็ด่า ผมไม่เคยมีปัญหากับการตรวจสอบรัฐบาล แต่ผมมีปัญหา… กับคนที่เอา “ความจริงครึ่งเดียว” มาปั่นอารมณ์คนทั้งประเทศ จนคนไทยเริ่มเกลียดกันเอง และคนจนเริ่มรู้สึกผิด แม้แต่เวลาที่เขาดีใจกับการได้หายใจต่ออีกเดือน รู้ไหมว่า วาทกรรมแบบนี้มันอันตรายตรงไหน มันอันตรายตรงที่ มันทำให้คนเชื่อว่า “ประเทศนี้มีแต่เงินภาษีกู” “รัฐเอาเงินกูมาหลอกคืนกู” “คนจนกำลังถูกซื้อเสียง” ฟังดูสะใจนะ แต่ความจริงคือ… คนที่พิมพ์แบบนี้หลายคน ไม่เคยเข้าใจโครงสร้างประเทศจริงๆเลย เพราะคำว่า “ภาษี” มันไม่ได้มีแค่ภาษีเงินเดือนมนุษย์ออฟฟิศ

รัฐมีรายได้จาก - VAT - ภาษีนิติบุคคล - ภาษีนำเข้า - สรรพสามิต - ค่าธรรมเนียม - รัฐวิสาหกิจ - การลงทุน - และการกู้เงินตามกลไกเศรษฐกิจ และที่สำคัญที่สุดคือ…คนทั้งประเทศไม่ได้แบกภาษี “เท่ากัน” คนจำนวนมากในประเทศนี้ ยังไม่ถึงเกณฑ์เสียภาษีเงินได้ด้วยซ้ำ แต่เขาก็ยังใช้ - ถนน - โรงพยาบาลรัฐ - น้ำประปา - ไฟฟ้า - รถเมล์ - โครงสร้างพื้นฐาน เหมือนทุกคน

ขณะเดียวกันคนรายได้สูงบริษัทใหญ่ธุรกิจใหญ่ก็เสียภาษีในสัดส่วนที่มากกว่าอย่างชัดเจนนี่คือหลักของ “รัฐสมัยใหม่”คนที่มีกำลังมากกว่าช่วยแบกระบบมากกว่าเพื่อให้ทั้งประเทศยังอยู่ได้มันไม่ใช่ระบบ “ใครจ่ายเท่าไหร่ เอาคืนเท่านั้น” เพราะถ้าเป็นแบบนั้นจริง…ลูกคนจนจำนวนมากคงไม่มีวันได้เรียนหนังสือคนหาเช้ากินค่ำคงไม่มีสิทธิ์รักษาตัวและอีกหลายจังหวัดคงไม่มีถนนใช้มาจนถึงวันนี้พี่น้องครับ…เวลาพวกคนพูดเสียงดังในโซเชียลพิมพ์ว่า “อย่าดีใจ มันเงินมึงเอง” เขาอาจกำลังพิมพ์จากห้องแอร์จากคอนโด จากร้านกาแฟ จากชีวิตที่ยังมีเงินในบัญชี แต่เขาไม่เคยรู้เลยว่า… สำหรับบางบ้าน เงินช่วยเหลือไม่กี่ร้อย คือข้าวของลูกทั้งอาทิตย์ คือค่านม คือค่ารถไปทำงาน คือเงินที่ทำให้ร้านเล็กๆ ยังไม่ต้องปิดกิจการวันนี้ ลองนึกภาพแม่ค้าคนนึงดูนะ… ตี 4 ยังไม่สว่าง ต้องรีบตื่นไปตลาด ยืนขายของทั้งวัน แดดเผาหน้า ฝนสาดใส่ร้าน บางวันขายดี บางวันเงียบจนอยากร้องไห้ หักต้นทุนแล้ว เหลือกำไรไม่ถึง 300 กลับบ้านไป ลูกถามเบาๆว่า “แม่… วันนี้มีไข่ไหม”
คำถามแค่นั้นแหละ… แต่บางบ้าน แม่ต้องหันหน้าหนีเพราะเงินในกระเป๋าไม่พอซื้อทั้งไข่ ทั้งนม ทั้งค่าเช่าห้องพร้อมกัน

แล้ววันหนึ่งรัฐมีมาตรการช่วยเหลือออกมาเงินไม่ได้เยอะหรอกแต่มากพอที่ลูกเขาจะได้กินอิ่มเพิ่มอีกสองสามมื้อมากพอที่เขาจะยังไม่หมดหวังกับชีวิตในเดือนนั้นแต่ในจังหวะเดียวกัน…กลับมีคนบนโซเชียลนั่งหัวเราะแล้วพิมพ์ว่า “อย่าโง่ดีใจ มันเงินมึงเอง” ถามจริงเถอะครับ…คนที่พูดแบบนี้เคยจนจริงไหมเคยอดมื้อกินมื้อไหมเคยเปิดกระเป๋าแล้วเหลือเงิน 47 บาททั้งที่พรุ่งนี้ต้องไปทำงานไหมเคยแกล้งบอกลูกว่า “แม่กินอิ่มแล้ว”เพื่อเก็บข้าวไว้ให้ลูกไหมหรือชีวิตไม่เคยลำบากพอจะเข้าใจคนที่กำลังจมน้ำจริงๆ และที่ตลกร้ายที่สุดคือ…คนที่ชอบดูถูกนโยบายช่วยคนจนหลายคนกลับได้ประโยชน์จากรัฐมากกว่าคนจนอีกทั้ง- สิทธิทางภาษี- โอกาสทางธุรกิจ- การเข้าถึงทุน- ระบบการศึกษา- เส้นสาย- โครงสร้างเศรษฐกิจที่เอื้อคนมีต้นทุน แต่พอคนตัวเล็กได้หายใจบ้างกลับหาว่าเขา “โง่”นี่แหละ…คือความโหดร้ายที่สุดของวาทกรรมนี้มันไม่ได้ทำให้คนเข้าใจเศรษฐกิจลึกขึ้นเลยแต่มันทำให้คนธรรมดา

เริ่มเหยียดกันเองทำให้คนจนรู้สึกต่ำค่าแม้แต่เวลาที่เขาดีใจกับการมีชีวิตรอดต่ออีกเดือนและอีกเรื่องนะ…เรื่อง “หนี้สาธารณะ”ชอบพูดกันเหมือนประเทศจะพังพรุ่งนี้ทั้งที่อเมริกาก็มีญี่ปุ่นก็มียุโรปก็มีเพราะหนี้สาธารณะไม่ใช่ปีศาจโดยอัตโนมัติคำถามจริงๆคือกู้มาแล้วประเทศเดินต่อไหมคนยังมีงานไหมร้านเล็กยังรอดไหมเศรษฐกิจยังหมุนไหมต่างหากสุดท้ายนี้…ผมไม่ได้บอกให้เชื่อรัฐบาลแต่ผมอยากให้พี่น้องใช้ “สติ” มากกว่า “อารมณ์”ในวันที่โลกโซเชียลเต็มไปด้วยคนพูดเสียงดังจำไว้นะครับ…คนที่มีผู้ติดตามเยอะไม่ได้แปลว่ารู้จริงคนที่พูดสะใจที่สุดก็ไม่ได้แปลว่าพูดถูกที่สุดบางครั้ง…คนที่ตะโกนว่า“กูตาสว่าง”อาจเป็นคนที่กำลังปิดตาคนอื่นอยู่ก็ได้ฟังหลายด้านคิดหลายมุม อย่าให้ความสะใจสำคัญกว่าความจริงเพราะประเทศนี้จะพังไม่ใช่เพราะคนเห็นต่าง แต่จะพัง…วันที่คนไทยเลิกฟังเหตุผลแล้วเลือกเชื่อแค่คนที่พูดถูกใจตัวเองที่สุด

พีระชาติ อินตา"

ในเวลาต่อมา พีระชาติ อินตา ยังได้เข้ามาคอมเมนต์แสดงความเห็นเพิ่มเติมใต้โพสต์ของตนเองอย่างดุเดือด เพื่อชี้แจงเจตนาและตอกกลับคนที่เข้ามาโจมตี โดยระบุว่า "ถ้าจะเข้ามาคอมเมนต์ย้อนแย้งในพื้นที่นี้ ผมรบกวนอย่างเดียวครับ…อ่านให้จบก่อน แล้วค่อยใช้เหตุผลคุยกัน เพราะบทความนี้ไม่เคยบอกให้เลิกตรวจสอบรัฐบาล ไม่ได้ห้ามตั้งคำถามเรื่องภาษี หรือหนี้สาธารณะเลยแม้แต่นิดเดียว สิ่งที่ผมกำลังพูด คือ “วาทกรรม” ที่ทำให้คนจนรู้สึกต่ำค่า เพียงเพราะเขาดีใจกับความช่วยเหลือเล็กๆที่ทำให้ครอบครัวเขาอยู่รอดต่อได้อีกเดือน และเอาตรงๆนะครับ…จากที่ผมไล่อ่านหลายคอมเมนต์ คนจำนวนไม่น้อยไม่ได้กำลังเถียงด้วยข้อมูลเศรษฐกิจจริงๆหรอก แต่กำลังเอาอคติทางชนชั้น กับอารมณ์ทางการเมือง มาห่อด้วยศัพท์ดูฉลาด เพื่อทำให้ตัวเองดูเหมือน “รู้ทันประเทศ” มากกว่า เพราะถ้าอ่านจนจบแล้ว ยังมองไม่ออกว่าแก่นของบทความนี้คือ “ความเป็นมนุษย์” ไม่ใช่การอวยรัฐบาล นั่นแปลว่าคุณอาจไม่ได้อ่านเพื่อทำความเข้าใจ แต่กำลังอ่านเพื่อหาทางตัดสินคนที่ลำบากกว่าเท่านั้นเอง ที่น่าตลกคือ หลายคนที่ชอบพูดว่า “เงินภาษีกู” หรือชอบดูถูกนโยบายช่วยคนจน กลับเป็นคนที่ไม่เคยสัมผัสชีวิตคนหาเช้ากินค่ำจริงๆ ใช้ชีวิตอยู่กับกราฟหุ้น ตัวเลขลงทุน ห้องแอร์ และความมั่นคงทางการเงิน จนลืมไปว่า สำหรับบางบ้าน เงินไม่กี่ร้อยมันคือข้าวของลูกทั้งอาทิตย์ เพราะคนที่ไม่เคยใกล้ความจนมากพอ มักคิดว่าความลำบากของคนอื่นเป็นแค่ “ทฤษฎีเศรษฐกิจ” ให้เอามาถกเถียงเล่นบนโซเชียลได้ สุดท้ายนี้…คนฉลาดจริง เขาไม่จำเป็นต้องเหยียดคนจนเพื่อพิสูจน์ว่าตัวเองมีความรู้ครับ พีระชาติ อินตา"

หลังจากโพสต์ของ พีระชาติ อินตา เผยแพร่ออกไป บรรดาชาวเน็ตและประชาชนต่างเข้ามาแสดงความคิดเห็นกันอย่างล้นหลาม เช่น

"ใช้อารมณ์อ่านก็ได้อารมณ์ ใช้ความคิดอ่านก็ได้ความคิด"

"มีประโยชน์ค่ะ"

"เเม่ค้า จะขายของได้ คนจะกล้าซื้อของ หลายครอบครัวหลายชีวิต จะได้เดินต่อ ชอบอ่านบทความของคุณค่ะ"

"ขอบคุณค่ะ ทำให้คนได้มองมุมต่าง มองให้ลึก มองด้วยเหตุผล"

"ขอบคุณความรู้ดีๆ มีเหตุมีผล ขออนุญาตแชร์ค่ะ"

"บทความนี้ชัดเจนตรงไปตรงมาด้วยเหตุและผลที่ ประชาชนคนรากหญ้าอย่างพวกผมได้ประโยชน์เต็มๆครับ ส่วนเรื่องที่มาของเงินว่าเขาจะเอามาจากเงินภาษีหรือเงินจากที่ไหนผมไม่สนแม่งหรอกครับ มันอยู่ที่การบริหารจัดการของรัฐบาลเขาครับ"

"อย่างน้อยหลายคนและหลายครอบครัวอาจจะได้กินทุเรียนอร่อยๆบ้างน่ะ รวมถึงผมด้วย "

ขอขอบคุณข้อมูลและภาพจาก เฟซบุ๊ก พีระชาติ อินตา