วันที่ 9 มิถุนายน 2569 น.ส.ณัฏฐา มหัทธนา หรือ โบว์ พิธีกรรายการวิเคราะห์ข่าว และนักกิจกรรมเพื่อสิทธิมนุษยชน โพสต์ข้อความทางเฟซบุ๊ก Bow Nuttaa Mahattana ระบุว่า พฤติกรรม “สื่อดาวไถ” เป็นยังไง? 

ตั้งประเด็น แต่งเรื่องให้ดูวงใน แล้วด่าไม่หยุดจนสังคมเริ่มเชื่อ …เหยื่อจะเริ่มรู้สึกว่ามันเกิดอะไรขึ้น ถ้ารู้จักกันก็นัดคุย บางคนมีลูกน้องเครือข่ายคนรู้จักกันก็นัดหมายแล้วพาไปเจอ …ตอนจะไถ มีความเขินลูกน้องเหมือนกัน .. ออกไปก่อนนะ ผู้ใหญ่จะคุยกัน หลังจากนั้นไม่อ้อมค้อม เรียกราคาเลย … สนนราคาเป็นไง แล้วแต่สถานะของบุคคลเป้าหมาย ถ้าระดับตัวใหญ่กว่ายี่สิบปีก่อนก็มีหลักร้อยล้าน เหยื่อทั่วไปเรียกไปก่อนงวดเดียว 10 ล้าน เผื่อต่อ จ่ายแล้วจบ แต่ถ้าดูแล้วกินได้ยาวๆ ก็เรียกรายเดือน ทยอยจ่ายเอา

ช่วงที่จ่ายก็อวยฉ่ำ หยุดจ่ายเมื่อไหร่ รับสภาพไป ต่อให้ไม่ได้ทำอะไรผิด แต่สังคมนี้ให้ค่ากับความเชื่อมากกว่าความจริงอยู่แล้ว อยากวัดกันก็ลองดู

มีหลักฐานมั้ย?? .. จะมีได้ยังไง สังคมเงินสด 

คนที่จ่ายมีทั้งพวกชนักติดหลัง กับพวกจิตอ่อนไม่อยากมีเรื่อง และคนจ่ายตัดรำคาญ ถือคติใช้เงินแก้ปัญหา คนไม่จ่ายก็มี อดทนให้ผ่านไป เดี๋ยวก็มีเหยื่อรายใหม่มารับไม้ต่อ ส่วนใหญ่ไม่มีใครอยาก

เสียเวลาด้วย ถือว่าซวยที่ต้องเจอ แต่ใครสนใจล่อซื้อก็น่าลองพยายามดูนะคะ คนทั้งวงการรอเชียร์อยู่ 

ที่เล่ามาจะไม่เชื่อเลยก็ได้ แต่ขอให้เป็นหนึ่งเสียงที่จะช่วยให้เกิด media literacy ในสังคมนี้ค่ะ

ฟังข่าวทุกเรื่องพยายามหาข้อมูล ไตร่ตรองด้วยเหตุผล จะได้ไม่ไปเป็นส่วนหนึ่งของปัจจัย “มวลชนคนเสพสื่อ” ให้พวกมาเฟียเอาไปใช้ต่อรอง ทำมาหากินเลี้ยงดูบริวาร

ส่งท้าย พวกคนที่ไม่ได้เรื่องได้ราวแล้วจ้างสื่อไว้คอยอวยก็มีเหมือนกันนะ เวลาฟังก็ใช้หลักเดียวกันค่ะ คิด วิเคราะห์ แยกแยะ

ดูกันดีๆ ดูกันนานๆ