กลายเป็นโพสต์ที่สร้างความสะเทือนใจและน้ำตาจากพสกนิกรเป็นจำนวนมาก เมื่อ คุณวสันต์ วณิชชากร ช่างภาพสื่อมวลชนชื่อดัง ได้โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว ถ่ายทอดความรู้สึกและเบื้องหลังการบันทึกภาพประวัติศาสตร์ ในวันเคลื่อนพระศพ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภาฯ

คุณวสันต์ เปิดเผยว่า .....ในเพจ "คุยกับนักจิตวิทยา"ที่ได้กรุณาแชร์ภาพและเรื่องของผมไป มีบทความหนึ่งที่ผมได้เข้าไปอ่าน เป็นบทความชื่อ "ดิ่งด่ำ" ในความเป็นมนุษย์ เป็นบทความที่เขียนถึงพระองค์ภาได้ดีมากๆ ในช่วงความตอนหนึ่งที่ผมได้อ่าน ทำให้ผมนึกถึงสีพระพักตร์ของพระราชินีที่ผมเห็นในวันเคลื่อนพระศพ ทรงเศร้าสร้อยไร้รอยทรงยิ้มอย่างที่ผ่านมา เรียกได้ว่าเป็นภาพที่ผมไม่เคยเห็นเลย

.....ถ้าพูดในแง่ของภาพ เวลาผมจะถ่ายอะไร งานอะไร ผมมักเอาใจเข้าไปแลกไปเปลี่ยนกับความรู้สึกตรงนั้น อารมณ์ตรงนั้น ผมก็จะรู้ว่าใครเป็นอย่างไร ใครมีความสุข ใครมีความเศร้า ใครเก็บความรู้สึกดี อะไรต่างๆ พวกนี้จะทำให้เราหาภาพได้หรือเราต้องรอภาพที่ต้องการตรงไหน จากใคร

.....แต่กับภาพสีพระพักตร์ของพระองค์ในวันนั้น ที่ทรงดูแสนเศร้าดังภาพที่ผมได้ถ่ายมาในระหว่างที่รถพระที่นั่งวิ่งผ่านที่ด้านหน้าผมไป ภาพกว่าสิบภาพในนาทีนั้นทุกภาพมันส่งออกถึงความเศร้าเสียใจอย่างมาก จนผมสกิดใจในวินาทีวันนั้น ก็ได้แต่เก็บความรู้สึกและความคิดเอาไว้ จนได้มาอ่านบทความด้านล่างนี้ในบางช่วงบางตอน จึงได้เข้าใจในความรู้สึกของพระองค์ที่แสดงออกมาทางสีพระพักตร์ในวันนั้นเสียที ลองอ่านกันดูครับ.....

"ขออนุญาตนำบทความบางช่วงจากเพจคุยกับนักจิตวิทยา มาประกอบภาพ"

"หลายคนตั้งคำถามกับชีวิตส่วนพระองค์ การที่ทรงแต่งตั้งสมเด็จพระราชินีฯ ในช่วงแรกทุกคนก็ยังกังขาทว่า เวลาและพระจริยวัตรได้เยียวยาทุกอย่าง

ภาพพระองค์ภาฯ จับพระหัตถ์พระราชินี และทรงใกล้ชิด ชวนให้พสกนิกรเปิดใจ พระองค์ภาฯ ทรงเสมือนเพื่อนพึ่ง (ภา) ยามยาก ให้สมเด็จพระราชินีสุทิดา และพระองค์ภาฯ อีกเช่นกัน ที่ทรงสร้างสายใยผูกพันให้ประชาชนรู้สึกใกล้ชิดกับในหลวงของเรา โดยอาจสามารถกล่าวได้ว่า ทรงเป็นดั่งลมใต้ปีกแห่งรัชสมัย ผู้เชื่อมสายใยรักจากราชวงศ์สู่ปวงชนอย่างชัดเจน

เมื่อมองสมเด็จพระราชินีฯ ที่เป็นดั่งมิตรคู่พระทัย คล้ายพระสหายสนิท ที่คอยเกื้อหนุนจุนพระหฤทัยในยามยากของการเข้าสู่สถานะพระราชินีที่เปี่ยมไปด้วยความกังวล

ภาพพระหัตถ์ของพระองค์ภาฯ ที่กุมจับมั่นในครั้งเก่า ดังว่าจะให้ความอบอุ่นและปลอบประโลมว่า “เราจะผ่านไปด้วยกัน” “ฉันจะดูแลเอง”

วันนี้พระราชินีที่ทรงหมองเศร้าราวสูญเสียเสี้ยวหนึ่งของพระทัย จึงไม่ใช่เรื่องแปลกเลย