เบื้องหลังความนุ่มนิ่ม! "สกุชชี่" กระแสแรง ที่แท้คือวัสดุเดียวกับ "ขยะโฟม" บ่อวิน เพจดังเตือน รีไซเคิลไม่ได้ รอวันล้นเมือง

กลายเป็นกระแสที่ทำเอาหลายคน ต้องหันกลับมามองของเล่นชิ้นโปรดในมือใหม่ หลังจากที่กระแส "สกุชชี่" ของเล่นเนื้อนุ่มนิ่มซอฟต์มือน่าบีบ กำลังฮิตติดลมบนในหมู่วัยรุ่นและนักสะสมอยู่ในขณะนี้ ล่าสุดเพจเฟซบุ๊กชื่อดังอย่าง "ลุงซาเล้งกับขยะที่หายไป" ได้ออกมาโพสต์ข้อความเตือนสติ เชื่อมโยง 2 ดราม่าที่ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวกัน แต่แท้จริงแล้วคือเรื่องเดียวกันอย่างน่าตกใจ ระหว่าง "ขยะโฟมทุนจีนถล่มหมู่บ้านบ่อวิน จ.ชลบุรี" กับ "สกุชชี่ตัวดีที่ฮิตติดกระแส" โดยมีข้อความโพสต์ระบุว่า 

" ขอใส่ใจเรื่องนี้ต่อสักหน่อยจ้า
สองเหตุการณ์ดราม่าที่ดูจะไม่เกี่ยวข้องกัน

ขยะโฟมทุนจีนตัวร้าย ถล่มหมู่บ้านบ่อวิน
กับ สกุชชี่ตัวดีที่ฮิตติดกระแส

รู้ไหมว่ามันคือวัสดุเดียวกัน
เรียกว่าโฟมพียู หรือ โพลียูรีเทน นั่นเอง

อันนึงแข็งโป๊ก อีกอันนุ่มนิ่มน่าบีบ
แต่ทำจากวัสดุเดียวกันเปี๊ยบเลย
ต่างกันแค่โครงสร้างพันธะโมเลกุล
แต่ที่เหมือนกันคือมันรีไซเคิลไม่ได้จ้า
เพราะเป็นพลาสติกเทอร์โมเซตติ้ง
หรือจำง่ายๆ คือ พลาสติกเทอร์โมเซตทิ้ง
เซตตัวแล้วทิ้งได้เลย เอามาหลอมใหม่บ่ได้

บวกกับความเป็นโฟมคือเบามาก
ขนไปเผาทำพลังงานก็ไม่มีทางคุ้ม
มันเลยกลายเป็นขยะโดยสมบูรณ์
แบบที่แค่ รอเวลา เท่านั้น

ร้านของเก่าจะรู้ดีว่าถ้ารื้อตู้เย็นเก่า
ได้เศษเหล็ก กับทองแดงนิดหน่อย
แต่จะได้โฟมพวกนี้ อยู่ติดร้านแบบถาวรไปเลย
ซึ่งนี่แหละคือปัญหาที่เรากำลังเผชิญ
ทุนจีนเอาไทยเป็นที่คัดแยกขยะ
ของดีส่งกลับ ทำกำไร
ทิ้งของเสียและมลพิษให้ดูต่างหน้า

หรือถ้าจะพูดเป็นประเด็นต่อเนื่องอีกหน่อย
ผู้ผลิตตู้เย็นก็ควรมีส่วนร่วมรับผิดชอบด้วย
ผลิตของที่ต้นทุนถูก แต่รีไซเคิลยาก
โยนความลำบากให้ปลายทาง..

เพราะฉนั้นเวลาลุงฯ เห็นสกุชชี่
ก็จะเหมือนเห็นอนาคตของมันไปด้วย
ว่าพอบีบจนหนำใจ เลิกฮิตเมื่อไหร่
ก็มาสโลว์ต่อที่กองขยะได้เลย

ถ้าถามว่านวัตกรรมทดแทนมีไหม
มีอยู่แล้วจ้า มนุษย์เราเก่งจะตาย
PU จากพืชก็ทำได้
PU แบบรีไซเคิลได้ก็มี (TPU)
โฟมทดแทนก็มีหลายแบบ
ติดแค่ปัญหาเดิมๆ คือมันแพง เท่านั้นเลย

ซึ่งอยากแก้ ไม่ใช่แค่บอกว่า
ให้ตระหนักรู้
แต่มันเป็นปัญหา เชิงโครงสร้าง
เชิงระบบ เชิงวิถีชีวิต หรือเชิงตะกอนอะไรก็แล้วแต่
ที่ต้องเริ่มจาก อยากแก้ ซะก่อน
passion อ่ะ ยูโน้ว?
ที่ผู้มีอำนาจไทยไม่ค่อยมีซะด้วย"
 

ขอบคุณเพจ : ลุงซาเล้งกับขยะที่หายไป