6 สิงหาคม 2569 ดร.สามารถ ราชพลสิทธิ์ วิศวกรผู้เชี่ยวชาญด้านคมนาคมขนส่ง และอดีตรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ โพสต์เฟซบุ๊กสะท้อนมุมมองสำคัญเกี่ยวกับระบบรางของประเทศ โดยระบุว่า แม้ประเทศไทยจะทุ่มงบประมาณหลายแสนล้านบาทในการพัฒนารถไฟทางคู่และรถไฟความเร็วสูงมุ่งสู่ภาคอีสาน แต่การเชื่อมต่อกับ สปป.ลาว และจีน อาจยังไม่สมบูรณ์อย่างแท้จริง หากปราศจากสะพานรถไฟแห่งใหม่ข้ามแม่น้ำโขง ซึ่งเปรียบเสมือนจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายของภูมิภาค ระบุว่า

พบแล้ว! "จิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้าย"...
เชื่อมรถไฟไทย-ลาว-จีน
หลายคนเข้าใจว่า... เมื่อรถไฟความเร็วสูงสายกรุงเทพฯ-นครราชสีมา-หนองคายสร้างเสร็จแล้ว ประเทศไทยก็จะเชื่อมต่อกับรถไฟลาว-จีนได้อย่างสมบูรณ์
แต่ความจริง... อาจไม่เป็นเช่นนั้น เพราะยังมี "Missing Link" หรือ “จิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้าย” ของโครงข่ายรถไฟไทย-ลาว-จีน นั่นคือ... สะพานรถไฟแห่งใหม่ข้ามแม่น้ำโขงระหว่างหนองคายกับเวียงจันทน์
วันนี้ รถไฟจีน-ลาวสามารถวิ่งจากนครคุนหมิงมาถึงนครหลวงเวียงจันทน์ได้แล้ว และเปิดให้บริการมาตั้งแต่ปี 2564
ขณะที่ประเทศไทยกำลังสร้างทั้งรถไฟทางคู่ราง 1 เมตร รถไฟความเร็วสูงราง 1.435 เมตร มุ่งหน้าสู่จังหวัดหนองคาย
แต่เมื่อมาถึงริมแม่น้ำโขง... ทุกอย่างกลับต้องชะลอตัว เพราะการข้ามแดนยังต้องพึ่งสะพานมิตรภาพไทย-ลาวแห่งแรก ซึ่งมีทางรถไฟเพียงทางเดียว และเป็นสะพานที่ใช้ร่วมกับรถยนต์ จึงมีสภาพเป็น "คอขวด" ของทั้งผู้โดยสารและสินค้า
นั่นหมายความว่า... ต่อให้ประเทศไทยมีทั้งรถไฟทางคู่และรถไฟความเร็วสูง การเชื่อมต่อกับลาวและจีนก็ยังไม่สามารถทำได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ หากไม่มีสะพานรถไฟแห่งใหม่
สะพานรถไฟแห่งใหม่จึงไม่ได้เป็นเพียงสะพานข้ามแม่น้ำ แต่เป็น "จิ๊กซอร์ชิ้นสุดท้าย" ของระบบรางทั้งภูมิภาค โดยแนวคิดที่ไทยและ สปป.ลาวกำลังหารือคือ ก่อสร้างสะพานแห่งใหม่ที่รองรับรถไฟ 2 ระบบ
(1) ราง 1 เมตร เชื่อมโครงข่ายรถไฟของการรถไฟแห่งประเทศไทย
(2) ราง 1.435 เมตร เชื่อมรถไฟความเร็วสูงไทยและรถไฟลาว-จีน
เมื่อสะพานแห่งนี้เกิดขึ้น การขนส่งสินค้าระหว่าง 3 ประเทศ “ไทย-ลาว-จีน” ก็จะมีประสิทธิภาพมากขึ้น ผู้โดยสารก็จะได้รับประโยชน์จากการเชื่อมต่อที่รวดเร็วและไร้รอยต่อมากกว่าเดิม
ดังนั้น สิ่งที่รัฐบาลควรเร่งดำเนินการตั้งแต่วันนี้คือ
(1) เร่งสรุปรูปแบบสะพานร่วมกับ สปป.ลาว
(2) กำหนดแนวทางการเชื่อมต่อทั้งราง 1 เมตรและราง 1.435 เมตร
(3) วางระบบศุลกากร การตรวจคนเข้าเมือง และการเดินรถข้ามแดนให้เป็นระบบเดียวกัน เพื่อให้การเดินทางและการขนส่งเกิดขึ้นได้อย่างไร้รอยต่อ
(4) เมื่อได้ข้อสรุปจากการหารือกับ สปป.ลาวตามข้อ (1) ข้อ 2 และข้อ 3 แล้ว ต้องลงมือก่อสร้างสะพานรถไฟแห่งใหม่ทันที
เพราะบางครั้ง... การขนส่งระหว่างประเทศไม่ได้ติดอยู่ที่ "ทางรถไฟหลายร้อยกิโลเมตร" แต่อาจติดอยู่ที่สะพานยาวเพียงไม่ถึงหนึ่งกิโลเมตรก็ได้
และสะพานเพียงแห่งเดียวนี้ อาจเป็นตัวตัดสินว่า การลงทุนระบบรางมูลค่าหลายแสนล้านบาท จะสร้างผลตอบแทนได้เต็มศักยภาพ หรือยังคงสะดุดอยู่ที่ริมแม่น้ำโขง
โครงสร้างพื้นฐานที่มีค่าที่สุด... อาจไม่ใช่สิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุด แต่คือสิ่งที่ทำให้โครงข่าย "เชื่อมถึงกัน" ได้จริง