เมื่อวันที่ 26 มกราคม 2495 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้เสด็จฯประทับบนบัลลังก์ศาลพิจารณาคดีด้วยพระองค์เองเป็นมิ่งขวัญกำลังใจแก่บรรดาข้าราชการตุลาการทั้งหลายเป็นอย่างยิ่งคดีแรกที่พระองค์ท่านได้เสด็จฯขึ้นประทับบนบัลลังก์ในห้องพิจารณาคดี 12 ของศาลอาญา ในคดีที่กรมอัยการโดย นายเล็ก จุณนานนท์ โจทก์ นายแสวง แดงคล้าย จำเลย ในข้อหาว่า เมื่อคืนวันที่ 9 มกราคมกับวันที่ 10 เดือนเดียวกัน จำเลยได้บังอาจลักโม่หินสำหรับโม่แป้งทำขนมราคา 80 บาท ของนายกาญจน์ ตันวิเศษ เหตุเกิดที่ท้องที่คลองต้นไทร กิ่งอำเภอคลองสาน จังหวัดธนบุรี พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงสนพระทัยในคดี ทรงหยิบสำนวนฟ้องมาทอดพระเนตร และไต่ถามอธิบดีศาลอาญาอยู่ตลอดเวลา

ศาลได้อ่านสำนวนฟ้องให้จำเลยฟัง จำเลยรับสารภาพตลอดข้อหาตามฟ้องของโจทก์ ไม่ขอสู้คดีต่อไป อัยการจึงแถลงถึงสาเหตุแห่งรูปคดีว่า ตำรวจสำเหร่จับจำเลยได้ขณะที่นั่งทับโม่หินอยู่ในสวน มีท่าทางส่อพิรุธ ประกอบกับการที่จำเลยให้การรับสารภาพชั้นสอบสวน จึงส่งฟ้องศาลในข้อหาลักทรัพย์ รับของโจร ศาลโดยหลวงการุณนราธรณ์ ได้อ่านคำพิพากษาให้จำคุกจำเลย 6 เดือน รับสารภาพลดเหลือ3 เดือน ประกอบกับเป็นความผิดครั้งแรกไม่เคยทำความผิดมาก่อน จึงให้รอการลงอาญาไว้มีกำหนด 2 ปี ให้คืนทรัพย์ของกลางแก่เจ้าทรัพย์และปล่อยตัวจำเลยไป

นายแสวง แดงคล้าย จำเลย ดีอกดีใจเป็นล้นพ้นที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ประทับบนบัลลังก์พิจารณาคดีของตน ซ้ำยังได้รับพระกรุณารอการลงอาญาไว้ ถึงกับยกมือท่วมหัวสัญญาว่า ต่อไปนี้จะประพฤติตนเป็นคนดีไม่ลักขโมยของใครอีกตลอดชีวิต

ภายหลังเสร็จจากคดีลักโม่ของศาลอาญาแล้ว พระองค์ท่านได้เสด็จฯศาลแพ่ง ทรงฟังการชี้สองสถานคดีระหว่าง น.อ.พิสิษฐ์ สุขพงษ์ น.ท. รุ่น มาศยากุล โจทก์ ม.ล.ประวาศ ชุมสาย ในฐานะบิดาและตัวแทนของนายสุวัธน์ ชุมสาย จำเลยที่ 1 นางสุธา ชุมสาย จำเลยที่ 2 กรณีเรียกค่าเสียหายเป็นเงิน 13,500 บาท เนื่องจากฝ่ายจำเลยขับรถชนรถของโจทก์คว่ำที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ฝ่ายจำเลยปฏิเสธว่าเป็นความผิดของฝ่ายโจทก์เอง ที่ได้คนขับหย่อนสมรรถภาพ หลังจากทั้งฝ่ายโจทก์จำเลยต่อรองในเรื่องค่าเสียหาย ซึ่งศาลเป็นผู้ไกล่เกลี่ยขณะที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เสด็จฯประทับบนบัลลังก์ พร้อมด้วยอธิบดีศาลแพ่ง หลวงจักรปราณีศรีศิลวิสุทธิ กับ หลวงพิชัยฯ ผู้พิพากษา ฝ่ายโจทก์ได้แถลงว่ามีความปีติที่ได้มีโอกาสเข้าเฝ้าฯพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในวันนี้ ดังนั้น การตัดสินใจคดีนี้จึงขอให้อยู่ในดุลยพินิจของศาล ศาลจึงพิพากษาให้จำเลยใช้เงินเฉพาะค่ารักษาพยาบาลแก่โจทก์คนละหนึ่งพันบาท รวมเป็นสองพันบาทโดยมอบให้แก่โรงพยาบาลทหารเรือภายในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2495

นับเป็นประวัติศาสตร์ของวงการยุติธรรมไทยที่ได้จารึกไว้อย่างหาที่สุดมิได้

กราบแทบฝ่าพระบาท ส่งเสด็จสู่สวรรคาลัย น้อมรำลึกในพระมหากรุณาธิคุณ อันหาที่สุดมิได้และร่วมแสดงความไว้อาลัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชข้าพระพุทธเจ้า นายวิเชียร ชุบไธสง อดีตอุปนายกสภาทนายความฝ่ายสวัสดิการและสิทธิประโยชน์