ปัญหาข้อกฎหมายเรื่องอายุความของความผิดฐานก่อสร้างดัดแปลงอาคารโดยไม่ได้รับใบอนุญาตนั้น เป็นปัญหาที่น่าสนใจ เพราะทุกวันนี้สังคมเมืองไม่ว่าผู้อาศัย หรือผู้ประกอบการที่ใช้อาคารในเชิงพาณิชย์จำนวนมากได้มีการก่อสร้างดัดแปลงอาคารโดยไม่ได้รับอนุญาต ซึ่งถือว่าเป็นการผิดกฎหมาย เพราะกฎหมายกำหนดผู้ที่จะทำการดัดแปลงต่อเติมอาคารจะต้องไปทำการขออนุญาตต่อพนักงานเจ้าหน้าที่
เสียก่อน แต่ก็ไม่ได้ขออนุญาตให้ถูกต้อง เมื่อเกิดข้อพิพาทขึ้น จึงมีการโต้เถียงกันว่าอายุความเริ่มนับแต่เมื่อไร ซึ่งได้มีข้อยุติแล้ว ตามนัยคำพิพากษาศาลฎีกาที่ ๑๘๐๙/๒๕๕๔ซึ่งวินิจฉัยโดยย่อว่า

เกิดขึ้นนับแต่วันทำการก่อสร้างอาคารต่อเนื่องกันไปจนถึงวันปลูกสร้างอาคารเสร็จ อายุความฟ้องร้องต้องนับถัดจากวันที่ก่อสร้างดัดแปลงเสร็จลง มิใช่เป็นความผิดต่อเนื่องอยู่ตลอดเวลาที่ผู้กระทำยังไม่ได้รื้ออาคาร ส่วนเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้รื้อถอนหรือร้องขอต่อศาลให้บังคับให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารรื้อถอนได้เสมอตราบเท่าที่อาคารที่ฝ่าฝืนยังคงอยู่ เป็นเรื่องความรับผิดในทางแพ่ง

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยในความผิดข้อหาก่อสร้างดัดแปลงอาคารเพื่อใช้เป็นอาคารพาณิชยกรรมขายอาหารตาม พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.๒๕๒๒ มาตรา ๒๑ ต้องระวางโทษตามมาตรา ๖๕ วรรคหนึ่ง จำคุกไม่เกินสามเดือนหรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาทหรือทั้งจำทั้งปรับ และถือเป็นการกระทำอันเกี่ยวกับอาคารเพื่อพาณิชยกรรมตามมาตรา ๗๐ ต้องระวางโทษเป็นสองเท่าของโทษที่บัญญัติไว้สำหรับความผิดนั้น จึงระวางโทษจำคุกไม่เกิน ๑ ปี อายุความฟ้องร้องมีกำหนด ๕ ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๕ (๔) เมื่อการก่อสร้างดัดแปลงอาคารได้เสร็จลงก่อนวันที่ ๓๐ กรกฎาคม ๒๕๔๐ โจทก์นำคดีมาฟ้องวันที่ ๕ พฤศจิกายน ๒๕๔๕ จึงเกินกว่า ๕ ปี ล่วงเลยกำหนดเวลาฟ้องร้อง ฟ้องโจทก์จึงขาดอายุความ

การกระทำความผิดฐานฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.๒๕๒๒ มาตรา ๖๖ ทวิ ต้องเป็นกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้จำเลยรื้อถอนอาคารตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.๒๕๒๒ มาตรา ๔๒ ก่อนกล่าวคือกรณีแรกอาคารที่จำเลยก่อสร้างนั้นสามารถแก้ไขเปลี่ยนแปลงให้ถูกต้องได้ แต่จำเลยไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.๒๕๒๒ มาตรา ๔๑ กรณีที่สองอาคารที่จำเลยก่อสร้างไม่สามารถแก้ไขให้ถูกต้องได้ เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นออกคำสั่งให้จำเลยรื้อถอนแล้วจำเลยไม่ปฏิบัติตามความผิดฐานฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นจึงเกิดขึ้น ข้อเท็จจริงที่ว่าอาคารก่อสร้างดัดแปลงโดยผิดกฎหมายสามารถแก้ไขเปลี่ยนแปลงให้ถูกต้องได้หรือไม่ จึงเป็นสาระสำคัญที่ต้องบรรยายมาในฟ้อง เพราะเป็นเงื่อนไขที่กฎหมายบัญญัติไว้ หาใช่เป็นเพียงรายละเอียดที่โจทก์สามารถนำสืบได้ในชั้นพิจารณาไม่ เมื่อโจทก์มิได้บรรยายในฟ้อง ฟ้องโจทก์จึงไม่สมบูรณ์ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๕๘ (๕)”