วันที่ 9 กันยายน 2564 นายสุวิทย์ ทองประเสริฐ หรือ "พุทธะอิสระ" ผู้ก่อตั้งวัดอ้อน้อยจังหวัดนครปฐฒ โพสต์ข้อความในเฟซบุ๊กดังนี้

ถามมา ตอบไป

ถาม พวกเอฟซีของสองมหาและนักวิชาการรุ่นใหม่ ออกมาเขียน ออกมาโพสต์ว่า การทำให้คนหัวเราะถือเป็นการทำให้เขาพ้นจากทุกข์?

ตอบ บ้ากันไปใหญ่แล้ว นี่มันความคิดเห็นของคนป่วยชัดๆ หากพูดแล้วทำให้คนหัวเราะ ถือว่า เป็นการพ้นทุกข์ได้จริง แล้วทำไมองค์พระโพธิสัตว์ต้องทิ้งสมบัติ ออกบวช

ทั้งที่ในพระราชวังก็มีผู้ทำหน้าที่เป็นตลกหลวง คอยให้องค์ราชาและพระราชวงศ์รื่นเริงบันเทิง หากทำให้คนหัวเราะเป็นทางพ้นทุกข์ได้จริง

เช่นนั้นคนที่ทำอาชีพตลก คงจะไม่มีทุกข์งั้นสิ

วิธิคิดแบบนี้มันเป็นมิจฉาทิฐิชัดๆ การที่บุคคลจะหลุดพ้นจากกองทุกข์ทั้งปวงได้นั้น

คือการที่จิตนี้ปราศจากอารมณ์ ไม่เว้นแม้แต่อารมณ์สนุกสนาน เพลิดเพลิน แม้แต่อารมณ์ที่เป็นฝ่ายกุศลหรืออกุศลก็ต้องไม่มี

จนพัฒนาถึงขั้นไม่มีแม้แต่ตัวกู ของกู ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเครื่องผูก เครื่องรัด อันได้แก่ โลกธรรมทั้ง ๘ ซึ่งมีอารมณ์ ๒ ขั้วรวมอยู่ คือ ชอบกับไม่ชอบ

อารมณ์ที่ชอบมี ๔ อย่าง คือ มีลาภ มียศ มีสรรเสริญ มีสุข

ส่วนอารมณ์ที่ไม่ชอบ อันได้แก่ มีทุกข์ เสื่อมลาภ เสื่อมยศ เสื่อมอารมณ์

อารมณ์ทั้งแปดที่พระพุทธเจ้า ทรงเรียกว่า ธรรมเครื่องผูกสัตว์ให้ตกเป็นทาสนี้ ถือเป็นกิเลสอย่างหยาบ ที่ภิกษุในธรรมวินัยนี้จักต้องทำให้ได้เสียก่อนเป็นเบื้องต้น

อีกทั้งต้องทำความเข้าใจรู้จักถึงความจริงอันประเสริฐ ที่เรียกว่า อริยสัจ ๔ อันได้แก่ ทุกข์ล้วนเกิดมาจากเหตุ หากต้องการดับทุกข์จักต้องปฏิบัติตามหลักที่ทำให้ทุกข์นั้นดับ

เรื่องละเอียดอ่อนแบบนี้ คนหลงมัวเมาอยู่ในลาภ ยศ สรรเสริญ บริวาร สุข ทุกข์ คงจะไม่เข้าใจดอก เฮ้อ..เสียดายผ้าเหลือง

พุทธะอิสระ

-007