เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม 2564 นายอัษฎางค์ ยมนาค นักประวัติศาสตร์ โพสต์เฟซบุ๊ก “เอ็ดดี้ อัษฎางค์ ยมนาค” ระบุว่า นักวิ่งการกุศลโง่ หรือคนโง่มองไม่เห็นความดีของนักวิ่ง?

คำถามของกลุ่มคนที่โลกทัศน์แคบ วิสัยทัศน์สั้น ทัศนคติต่ำเตี้ย มักจะมีคำพูดและคำถามประมาณว่า…

วิ่ง…เพื่อเด็กยากไร้…หน้าที่ใคร !

วิ่งให้ตายก็แก้ปัญหาโครงสร้างของประเทศไม่ได้ !

คนวิ่งได้หน้าอยู่คนเดียว !

ผมจะพามาเบิกเนตรกันหน่อย กับการวิ่งการกุศลระดับโลก ที่ถูกจุดประกายมาจากนักวิ่งเพียงคนเดียวจนกลายเป็นวิ่งกันทั่วเมือง วิ่งกันทั้งประเทศและทั้งโลก มานานเกือบครึ่งศตวรรษ

……………………………………………………………………

City2Surf

งานวิ่งที่ใหญ่ที่สุดในโลก ของซิดนีย์

วิ่งด้วยแรงบันดาลใจจากอเมริกาสู่ออสเตรเลีย

City2Surf คืองานวิ่งการกุศลประจำปีของซิดนีย์ ซึ่งจัดขึ้นทุกวันอาทิตย์ที่สองของเดือนสิงหาคม เป็นงานวิ่งการกุศลที่จัดขึ้นมาต่อเนื่องยาวนานถึง 50 ปีเต็ม โดยปัจจุบันมีผู้ร่วมวิ่งนับแสนคน จากจุดเริ่มต้นที่มีผู้เข้าร่วมเพียง 1500 คน

City2Surf เริ่มต้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 กันยายน 1971 เป็นงานวิ่งที่ริเริ่มโดยเจ้าหน้าที่ของหนังสือพิมพ์เดอะซันซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากงาน Bay to Breakers ในซารานซิสโก สหรัฐอเมริกา

โดยเส้นทาง 14 กิโลเมตรในการแข่งขันจะเริ่มจากในเมือง และไปสิ้นสุดที่หาดบอนได

จุดเด่นที่ทำให้งานวิ่ง City2Surf ประสบความสำเร็จจนเป็น”งานวิ่งที่ใหญ่ที่สุดในโลก” ก็คือ…

เป็นการจัดงานวิ่งเพื่อการกุศล โดยการเชิญชวนให้ผู้เข้าแข่งขันร่วมหาเงินบริจาคด้วยการเป็นตัวแทนขององค์กรการกุศลต่างๆ

……………………………………………………………………

เพื่อเด็กยากไร้…หน้าที่ใคร !

วิ่งให้ตายก็แก้ปัญหาโครงสร้างของประเทศไม่ได้ !

คนวิ่งได้หน้าอยู่คนเดียว !

ทำไมออสเตรเลียจัดงานวิ่งเพื่อระดมทุนให้องค์กรการกุศลมาต่อเนื่องถึง 50 ปีแล้ว

ออสเตรเลียยากจน? ประเทศมีปัญหาโครงสร้าง?

ประชาชนควรจะคิดว่า…เป็นหน้าที่ของรัฐบาลไม่ใช่หน้าที่ที่จะต้องมานักวิ่งหาเงินช่วยสังคม?

หรือ ?

……………………………………………………………………

ขอยกตัวอย่างอีกสักราย

จากดินแดนฝั่งขั้วโลกใต้ขึ้นไปขั้วโลกเหนือ

จากอเมริกามาออสเตรเลีย…แล้วขึ้นกลับไปแคนาดา

กับเรื่องราวของนักวิ่งชื่อ “เทร์รี ฟอกซ์”

เมื่อตอนที่ เทร์รี ฟอกซ์ มีอายุ 19 ปี เขาล้มป่วยเป็นมะเร็งกระดูกจนต้องตัดขาออกข้างหนึ่ง ในปี พ.ศ. 2523 ฟอกซ์ได้สวมขาเทียมและเริ่มทำกิจกรรมรณรงค์วิ่งข้ามประเทศแคนาดา เพื่อระดมทุนและกระตุ้นสังคมต่อการวิจัยการรักษามะเร็ง

เทร์รี ฟอกซ์ วิ่งไปพร้อมกับขาเทียมหนึ่งข้าง เป็นระยะทางถึง 5,373 กิโลเมตร (3,339 ไมล์) และสิ้นสุดลงในเวลา 143 วัน

เมื่อมะเร็งกระจายไปถึงปอด ฟอกซ์มีอาการทรุดหนักและเสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2524 ด้วยวัย 23 ปี

การวิ่งรณรงค์ของฟอกซ์ได้รับการขนานนามว่า "มาราธอนแห่งความหวัง" (Marathon of Hope) ส่งผลให้เขาได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ Companion of the Order of Canada

ภายหลังการเสียชีวิต ได้มีผู้จัดกิจกรรม”การวิ่งเทร์รี ฟอกซ์” หรือ “Terry Fox Run” เป็นประจำทุกปี จนถึงปัจจุบัน

ความพยายามของเขาส่งผลให้เป็นมรดกงานวิ่งการกุศลที่ยั่งยืนไปทั่วโลก

Terry Fox Run คือชื่องานวิ่งการกุศลประจำปี ที่จัดขึ้นครั้งแรกในปี 1981 และเติบโตขึ้นเรื่อยๆ ปัจจุบันมีผู้เข้าร่วมหลายล้านคนในกว่า 60 ประเทศ โดยเป็นงานระดมทุนสำหรับการวิจัยโรคมะเร็งที่ใหญ่ที่สุดในโลก

เมื่อเดือนมกราคม 2018 มีเงินที่ได้จากระดมทุนมากกว่า $750 ล้าน ซึ่งเป็นยอดเงินภายใต้ทุนซึ่งถูกระบุเป็นชื่อของเขา…เทร์รี ฟอกซ์

……………………………………………………………………

เพื่อเด็กยากไร้…หน้าที่ใคร !

วิ่งให้ตายก็แก้ปัญหาโครงสร้างของประเทศไม่ได้ !

คนวิ่งได้หน้าอยู่คนเดียว !

ทำไมแคนาดาต้องจัดงานวิ่งเพื่อการกุศลต่อเนื่องเกือบ 40 ปีแล้ว

แคนาดายากจน? ประเทศมีปัญหาโครงสร้าง?

ประชาชนควรจะคิดว่า…เป็นหน้าที่ของรัฐบาลไม่ใช่หน้าที่ที่จะต้องมานักวิ่งหาเงินช่วยสังคม?

หรือ ?

……………………………………………………………………

ก่อนจะบอกให้พี่ตูน…หยุดวิ่ง

พวกคุณหยุด…ก่อนดีมั้ย

หยุด…

แสดงวิสัยทัศน์สั้นๆ โลกทัศน์แคบๆ ทัศนคติต่ำเตี้ย เสียทีเถอะ

หยุด….

เชื่อเรื่องโกหก แหกตา ที่ถูกปลุกปั่น ล้างสมอง ที่มาจากนักการเมืองที่มุ่งรักษาผลประโยชน์ส่วนตัวและพรรคพวก

หยุด….

เป็นเหยื่อของคนฉลาดแกมโกง

……………………………………………………………………อัษฎางค์ ยมนาค

- 004