ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ในช่วงเทศกาลปีใหม่ 2567 ซึ่งมีวันหยุดยาวติดต่อกันหลายวัน ประชาชนที่ทำงานอยู่ต่างจังหวัด หลังจากเดินทางกลับภูมิลำเนา และนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาเที่ยวในจังหวัดบุรีรัมย์ เริ่มทยอยเดินทางกลับไปทำงานตั้งแต่วันที่ 1 ม.ค.2567 และบางส่วนก็เดินทางกลับในวันที่ 2 ม.ค.2567 โดยประชาชนและนักท่องเที่ยวจากหลายจังหวัด ก่อนกลับไปทำงาน ได้แวะซื้อ “ลูกชิ้นยืนกิน” ในเขตเทศบาลเมืองบุรีรัมย์ ซึ่งมีพ่อค้าแม่ค้ามาขายลูกชิ้นทอด และลูกชิ้นสดยังไม่ทอด อยู่บริเวณด้านหลังสถานีรถไฟบุรีรัมย์ ที่มีอยู่กว่า 10 ร้าน และหน้าสถานธนานุบาล เทศบาลเมืองบุรีรัมย์ หลังเก่า (โรงรับจำนำหลังเก่า) เพื่อนำไปรับประทาน และหิ้วกลับไปเป็นของฝากให้กับญาติพี่น้องอย่างคึกคัก ส่งผลให้ยอดขายลูกชิ้นยืนกิน ขายดิบขายดีไม่แพ้สินค้าชนิดอื่น เพราะมีเอกลักษณ์การกินที่ไม่เหมือนใคร และมีเพียงจังหวัดเดียวในประเทศไทย หรือแห่งเดียวในโลก  ทำให้พ่อค้าแม่ค้าลูกชิ้นยืนกิน ที่บุรีรัมย์ ต่างก็มียอดขายที่เพิ่มขึ้นมากกว่าปกติเท่าตัว ในช่วงเทศกาลปีใหม่ โดยเฉพาะ “ลูกชิ้นหมูเกรียงไกร” ที่ขายอยู่หน้าสถานธนานุบาล เทศบาลเมืองบุรีรัมย์ หลังเก่า (โรงรับจำนำหลังเก่า) ที่ได้รับการรับรองโดยหอการค้าจังหวัดบุรีรัมย์เป็น “ของดีจังหวัดบุรีรัมย์” ซึ่งขายมายาวนานหลายสิบปี