วันที่ 10 พฤษภาคม 2567 ผศ.ดร.ธรณ์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ นักวิทยาศาสตร์ทางทะเล และอาจารย์ประจำภาควิชาวิทยาศาสตร์ทางทะเล คณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โพสต์ผ่านเฟซบุ๊ก Thon Thamrongnawasawat ระบุว่า ในแนวปะการังที่ฟอกขาวและว่างเปล่า เรากำลังไม่มีปลาเหลือ 

เพื่อนธรณ์คงพอเดาได้ว่า เมื่อเกิดน้ำร้อนผิดปรกติ/ปะการังฟอกขาว ย่อมส่งผลกับปลาที่อาศัยในบริเวณนั้น แต่มันส่งผลแค่ไหน ?

นั่นคือสิ่งที่ผมสงสัย เมื่อคิดว่าปีนี้เกิดปะการังฟอกขาวแน่ๆ เราจึงทำการสำรวจล่วงหน้าในเดือนกุมภาพันธ์/มีนาคม 

ช่วงนั้นน้ำยังไม่ร้อนมาก ปะการังยังไม่มีอาการใดๆ

จุดสำรวจ 48 ไลน์ (สายวัดในภาพ) แต่ละไลน์ยาว 20 เมตร ปักหมุดล็อคหมายตลอดทาง เพื่อให้มั่นใจว่ามาทำซ้ำแล้วเป็นที่เดิม

เมื่อน้ำร้อนจัด ปะการังฟอกขาว ทีมเพื่อนธรณ์กลับไปสำรวจซ้ำ แม้ยังทำไม่ครบทุกไลน์ แต่ข้อมูลพอบอกได้ว่าเกิดความเปลี่ยนแปลงอันน่าเศร้า

ในช่วงเวลาเพียง 2 เดือน ปริมาณปลาในแนวปะการังลดลง 50% จำนวนชนิดของปลาลดลง 30% 

นี่คือความผิดปรกติอย่างชัดเจน จู่ๆ ปลาจะหายไปขนาดนั้นได้อย่างไร ?

สาเหตุคงไม่พ้นน้ำร้อนและปะการังฟอกขาว 

ใจผมเชื่อว่าน้ำร้อนอาจส่งผลมากกว่าในตอนนี้ แต่ในอนาคตหากน้ำเย็นลงแต่ปะการังตายไปแล้ว สาเหตุหลักย่อมเปลี่ยนไป

แล้วปลาไปไหน ? ตาย ? ว่ายน้ำหนี ? ทั้งสองอย่าง ? ยังมีอีกหลายเรื่องเลยที่อยากรู้

การสำรวจหนนี้เป็นแค่กลางทาง เรายังต้องตามต่อไปจนกว่าจะสิ้นสุดปรากฏการณ์นี้ และตามต่ออีกหลายเดือนหรือเป็นปีๆ

หากทำเช่นนั้นได้ เราจะสร้างกราฟผลกระทบของปะการังฟอกขาวต่อความหลากหลายทางชีวภาพ 

ซึ่งไม่ใช่เฉพาะปลาเพียงเท่านั้น ยังรวมถึงสัตว์อื่นๆ อีกมาก 

ข้อมูลที่ได้จะเป็นคำตอบสำคัญ เพราะความหลากหลายทางชีวภาพส่งผลในทุกวงการ 

ตั้งแต่ปากท้องชาวบ้าน การท่องเที่ยว บริษัทในตลาดหลักทรัพย์ เรื่อยไปจนถึงการเจรจาตลาดทุนและการส่งออกสินค้า

ปะการังฟอกขาวระดับหายนะ (Global) ไม่ได้เกิดทุกปี หนนี้เป็นหนที่ 4 ในประวัติศาสตร์

แม้มีแนวโน้มว่าจะถี่ขึ้น แต่หนหน้าผมคงเกษียณไปแล้ว จึงต้องพยายามใช้โอกาสนี้วางแนวทางไว้ให้รุ่นหลัง

ยังมีหลายงานที่จะค่อยๆ นำมาบอกเพื่อนธรณ์ เพราะในวิกฤตย่อมมีโอกาส

ปะการังฟอกขาวหนนี้มีโอกาสอยู่มากมาย ในการเรียนรู้เพื่อเตรียมรับมือกับครั้งหน้า

จะใช้โอกาสนั้นทำงานให้มากที่สุด และจะนำผลมาบอกเพื่อนธรณ์แน่นอนครับ

อ่านข่าวที่เกี่ยวข้อง : 'อ.ธรณ์'เผยบทอวสาน หายนะโลกร้อน ทะเลเดือดมาถึงเมืองไทยแล้ว ไม่ต้องรอถึง 30-40 ปี