เกษตรกรผู้เพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในจังหวัดเพชรบุรี เดินหน้าต่อยอดอาชีพด้วยการเลี้ยง “ปูทะเล” สัตว์น้ำเศรษฐกิจที่มีความต้องการสูงในตลาด โดยประยุกต์แนวทาง “เปลี่ยนปัญหาเป็นโอกาส” นำ “ปลาหมอคางดำ” ใช้เป็นเหยื่อ-อาหารเลี้ยงปู ช่วยลดต้นทุนการผลิต เพิ่มความมั่นคงทางอาชีพ และส่งเสริมการนำปลาต่างถิ่นออกจากระบบนิเวศอย่างต่อเนื่อง พร้อมบันทึกข้อมูลเพื่อการขยายผลให้เกษตรกรรายอื่น

นางสาวกาญจนา โชติช่วง ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน บ้านหนองบัว หมู่ที่ 3 ตำบลบางเค็ม อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี เปิดเผยว่า เกษตรกรในพื้นที่เริ่มจากการเลี้ยงปลากะพงขาวในบ่อเพื่อช่วยกำจัดปลาหมอคางดำ ซึ่งช่วยลดภาระต้นทุนอาหารและควบคุมปลาต่างถิ่นได้ผลดี จึงขยายผลสู่การเลี้ยง “ปูทะเล” เนื่องจากปูทะเลเป็นสินค้าที่ตลาดต้องการสูง และบางช่วงมีราคาสูงถึงกิโลกรัมละ 750 บาท โดยเกษตรกรได้รับการสนับสนุนจากประมงจังหวัดเพชรบุรี ภายใต้ โครงการส่งเสริมการเลี้ยงปูทะเล “พลิกวิกฤตพิชิตปลาหมอคางดำ”

นายประจวบ เจี้ยงยี่ ประมงจังหวัดเพชรบุรี กล่าวว่า โครงการนี้เป็นไปตามมาตรการของกรมประมงในจัดการปัญหาการแพร่ระบาดของปลาหมอคางดำด้วยการนำมาบดเป็นอาหารเลี้ยงปูทะเล เพื่อลดต้นทุนการผลิต ส่งเสริมอาชีพและสร้างรายได้ให้กับเกษตรกรและชาวประมง

“เกษตรกร 25 ราย ในตำบลบางเค็ม อำเภอเขาย้อย ได้รับสนับสนุนลูกพันธุ์ปูจากสำนักงานประมงเพชรบุรี รายละ 800 ตัว นำไปเลี้ยง โดยการสนับสนุนครั้งนี้ ผู้เข้าร่วมโครงการจะมีการบันทึกข้อมูลการให้อาหารปูเป็นประจำทุกวัน โดยข้อมูลดังกล่าวประมงอำเภอเขาย้อยจะได้นำไปใช้ประเมินผลและจัดทำสถิติประกอบการขยายผลในอนาคต” นางสาวกาญจนากล่าว

ก่อนหน้านี้ กลุ่มเกษตรกรใช้หัวปลา เศษปลา หรือปลาเป็ดที่ซื้อจากเรือประมงเป็นอาหารเลี้ยง แต่ปัจจุบันเปลี่ยนมาใช้ปลาหมอคางดำเป็นเหยื่อเลี้ยงแทน ช่วยลดต้นทุนได้อย่างเป็นรูปธรรม โดยเหยื่อเลี้ยงได้ทั้งจากการจับในแหล่งน้ำธรรมชาติ หรือรับซื้อจากชุมชน ทำให้เกิดการจับปลาหมอคางดำออกจากระบบนิเวศอย่างต่อเนื่อง เกษตรกรได้ประโยชน์ และชุมชนก็มีรายได้จากการจับปลาเหยื่อมาจำหน่าย

ทั้งนี้ ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านยังกล่าวเสริมว่า “โครงการปูทะเล” เป็นโครงการที่เกิดประโยชน์ต่อผู้เพาะเลี้ยงอย่างเป็นรูปธรรม ทั้งด้านการลดต้นทุน เพิ่มรายได้ และสามารถเป็นต้นแบบให้พื้นที่อื่นที่กำลังเผชิญปัญหาปลาต่างถิ่น นำแนวทางไปปรับใช้ให้เหมาะกับบริบทของชุมชนได้

ทั้งนี้ รอบการเลี้ยงปูทะเลใช้เวลาประมาณ 2 เดือนครึ่ง ก็สามารถจับจำหน่ายได้ ทำให้เป็นอีกทางเลือกในการกระจายความเสี่ยงและเพิ่มรายได้ควบคู่กับการเลี้ยงปลากะพงขาว และยังช่วยให้ชุมชนมีส่วนร่วมในการบริหารจัดการทรัพยากรในชุมชนที่สอดคล้องกับความต้องการของชุมชนและเกษตรกรในพื้นที่