คำว่า”การเมือง“ไม่เคยมีมิตรแท้และศัตรูที่ถาวร วลีนี้แน่นอน ถ้าประชาชนถือมั่นยึดมั่นหวั่นไหวหรือนั่งอิงนอนอยู่กับใครข้างใดข้างหนึ่งพรรคใดพรรคหนึ่งปัญหาความขัดแย้งกับตัวเองหรือกันเองระหว่างประชาชนกับประชาชนก็จะเกิดขึ้นทันที และเกิดลักษณะบางครั้งรุนแรงสูญเสีย ดังนั้นสิ่งที่ดีที่สุดที่ประชาชนจะต้องท่องเอาไว้ คือ รักใครชอบใครก็เลือกคนนั้น แม้เราจะคิดว่ามีสิทธิ์ชี้นำได้ แต่จริงๆแล้วแค่จินตนาการเท่านั้น เพราะสุดท้ายนักการเมืองก็ไปแบ่งไปเล่นกันเอง ประชาชนหมดหน้าที่ ...จะแลเห็นได้ชัดเจนก่อนการเลือกตั้งด่ากันขุดคุ้ยกันออกมาแฉกันชนิดไม่ให้ราคาให้ค่ากันก็ว่าได้ แต่จบลงด้วยความเข้าใจ“น้ำต้มผักที่ว่าจืดก็หวานเลี่ยน” สะอิกสะเอียดเหลือหลาย ทั้งนี้ทั้งนั้นเพราะการเมืองเป็นเรื่องของผลประโยชน์ สำหรับเรื่องนี้ประชาชนต้องเข้าใจและทำใจกับผู้เล่น...ส่วนเรื่องหนึ่งที่ประชาชนคน กทม.คาดหวังหนักและสามารถออกมาเล่นมาเรียกร้องได้ และพวกเขาบอกว่าถ้าไม่ตื่นตัวกันปัญหาจะรุนแรงกว่าที่เป็นอยู่ คือ เรื่องการหาแนวทางป้องกันชายฝั่งทะเลจากน้ำกัดเซาะ ที่มีการพูดถึง“เขื่อน”กั้นน้ำทะเลเข้าออก เพราะนั่นเป็นทางรอดทางเดียวในเวลานี้ที่ไม่ใช่แค่ กทม.จะต้องเร่งผุดโครงการ ...ประเด็นนี้ประชาชนที่ได้รับความเดือดร้อน และแลเห็นภาพความสูญเสียปัจจุบันอนาคตต่างโอดครวญถามมามากว่า ทำไมปัญหาใหญ่ชายฝั่งเสี่ยงภัยร้ายแรงเช่นนี้ รัฐบาลกลางจึงไม่เห็นความสำคัญและใส่ใจ ปล่อยให้ กทม.นั่งกุมขมับฝ่ายเดียว เพราะเป็นปัญหาระดับชาติ ต้องใช้งบประมาณเกินตัวท้องถิ่นอย่าง กทม. ซึ่งถ้ายังปล่อยอย่างนี้ต่อไปอีก 3-4ปีข้างหน้า กทม.รวมถึงพื้นที่เชื่อมต่อกับชายทะเลบางขุนเทียนจะถูกน้ำทะเลกลืนกินจมหายไปมากกว่าที่เป็นอยู่ ไม่รู้ว่าปัญหาชายฝั่งเป็นของประเทศไทยหรือเปล่า วาระแห่งชาติเหตุใดไม่พูดถึงปมมรณะอนาคตดังกล่าวบ้าง... หรือถ้ารัฐบาลต้องการให้ กทม.ทำเองแก้ไขเองก็จัดสรรงบฯลงไป เรื่องนี้พูดตามเนื้อผ้าถ้า กทม.มีเงินสามารถปลุกเสกเนรมิตได้ทันที แต่ปัจจุบันมันเกินงบฯเกินตัวท้องถิ่น...ปิดท้ายด้วยการทำงานดีมีมาตรฐานของเขตหลักสี่ตามนโยบายรัฐบาลและนโยบายผู้ว่าฯกทม. เกี่ยวกับการรณรงค์ป้องกันการระบาดบุหรี่ไฟฟ้า ที่อันตรายอย่างมากกับสังคม ชุมชน สถานการศึกษา จนได้รับรางวัลเชิดชูเกียรติตอบแทนเพียงเขตเดียวเท่านั้น นับว่ามีเกียรติสูงสุดทีเดียว...

ไผ่ฎำ

036