สลดหนองฉาง! เฒ่าวัย 70 โรคหัวใจรุมเร้า ออกดักตาข่ายหาปลาสระน้ำ 5 ไร่ พลาดท่าตาข่ายพันแขนเสื้อจมดิ่งลึก 8 เมตรดับ อากลับมาไม่เจอเดินตามหาผงะพบรองเท้าถอดทิ้งริมฝั่ง

วันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2569 ร.ต.ท.ศตวรรษ์ เรื่องอยู่ ร้อยเวร สภ.หนองฉาง จังหวัดอุทัยธานี ได้รับแจ้งเหตุสะเทือนใจจากประชาชนว่า มีคนจมน้ำเสียชีวิตภายในสระน้ำสาธารณะ หมู่ 8 บ้านล่อมเสื้อโฮก ตำบลหนองยาง อำเภอหนองฉาง จังหวัดอุทัยธานี หลังรับแจ้งจึงรีบรุดไปตรวจสอบพร้อมด้วย สายตรวจรถยนต์ เจ้าหน้าที่ป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย องค์การบริหารส่วนจังหวัดอุทัยธานี และชุดประดาน้ำจากหน่วยกู้ภัยอุทัยธานี (จุดหนองฉาง)

ที่เกิดเหตุเป็นสระน้ำขนาดใหญ่ เนื้อที่กว้างกว่า 5 ไร่เศษ และมีความลึกประมาณ 8 เมตร มีชาวบ้านที่ทราบข่าวมายืนมุงดูเหตุการณ์อยู่รอบขอบสระด้วยความโศกเศร้า ตรวจสอบบริเวณริมขอบสระน้ำ เจ้าหน้าที่พบรองเท้าแตะของผู้ตายถอดวางทิ้งไว้จำนวน 1 คู่ พร้อมทั้งมีรอยเท้าของผู้ตายเดินอยู่รอบบริเวณ และมีการปักไม้ไผ่เพื่อขึงตาข่ายดักปลาให้ตึง ตรวจสอบโดยรอบไม่พบร่องรอยบาดแผลหรือการต่อสู้แต่อย่างใด

ระหว่างที่เจ้าหน้าที่ชุดประดาน้ำกำลังจัดเตรียมอุปกรณ์และถังออกซิเจนเพื่อเตรียมปูพรมดำน้ำค้นหาร่างผู้สูญหาย เจ้าหน้าที่กู้ภัยอีกชุดหนึ่งได้ทดลองทำการดึงตาข่ายดักปลาที่ผู้ตายได้ขึงลอยลำไว้ในสระน้ำ โดยค่อยๆสาวเชือกดึงเข้ามาริมฝั่ง ทว่าเมื่อตาข่ายใกล้ถึงตลิ่ง เจ้าหน้าที่และชาวบ้านต่างต้องผงะเมื่อพบร่างของผู้เสียชีวิตติดมากับตาข่ายดักปลาดังกล่าว

ตรวจสอบสภาพศพ ทราบชื่อผู้เสียชีวิตต่อมาคือ นายสเทือน อายุ 70 ปี ชาวหมู่ 7 ตำบลห้วยแห้ง อำเภอบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี สภาพศพยังคงสวมแว่นตา นุ่งเสื้อเชิ้ตลายตารางหมากรุกสีเขียว และใส่กางเกงขาสั้นสีดำ โดยพบว่าตาข่ายดักปลาได้เข้าไปเกี่ยวพันติดกับเม็ดกระดุมเสื้อบริเวณหน้าอกอย่างแน่นหนา และตาข่ายส่วนหนึ่งยังพันรอบแขนข้างซ้ายของผู้ตาย เจ้าหน้าที่จึงได้บันทึกภาพถ่ายไว้เป็นหลักฐาน

จากการสอบสวนลูกสาวและญาติของผู้เสียชีวิต ทราบว่า ผู้ที่มาพบเหตุการณ์คนแรกคือ น.ส.โสพิศ ซึ่งมีศักดิ์เป็นอาของผู้ตาย โดยปกติแล้วนผู้ตายจะพักอาศัยอยู่กับอาที่บ้านพักซึ่งอยู่ห่างจากสระน้ำจุดเกิดเหตุไปคนละฝั่งคลองระบายน้ำประมาณ 500 เมตร โดยมีโรคประจำตัวร้ายแรงคือโรคเส้นเลือดหัวใจตีบ ยามว่างมักจะชอบเดินออกมาหาปลาด้วยการดักตาข่ายที่สระน้ำแห่งนี้เป็นประจำ

ก่อนเกิดเหตุ น.ส.โสพิศ ได้เดินทางออกไปทำธุระนอกบ้าน พอกลับมาถึงบ้านพักไม่พบตัวผู้ตาย จึงเดินออกตามหาตามจุดต่างๆ จนกระทั่งเดินมาที่ขอบสระน้ำและพบรองเท้าแตะของผู้ตายถอดวางอยู่ จึงมั่นใจว่าน่าจะพลัดตกน้ำจมหายไป จึงรีบโทรศัพท์แจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจให้ส่งหน่วยกู้ภัยมาช่วยเหลือ

เบื้องต้น เจ้าหน้าที่สันนิษฐานว่า ระหว่างที่ผู้ตายกำลังเดินลุยน้ำริมตลิ่งหรือก้มขึงตาข่ายดักปลา โรคเส้นเลือดหัวใจตีบอาจจะเกิดกำเริบเฉียบพลัน ทำให้เกิดอาการหน้ามืด วูบ หรือหมดสติ พลัดตกลงไปในสระน้ำที่มีความลึก ประกอบกับจังหวะที่ตกลงไป แขนเสื้อและกระดุมเสื้อได้ไปเกี่ยวพันกับตาข่ายดักปลาซ้ำร้าย ทำให้ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้และจมน้ำเสียชีวิตในที่สุด ซึ่งทางญาติไม่ได้ติดใจในสาเหตุการตาย เจ้าหน้าที่จึงมอบศพให้ญาตินำไปบำเพ็ญกุศลตามประเพณีต่อไป