สิ้น ศ.พิเศษ จำนงค์ ทองประเสริฐ ปูชนียบุคคลของ ‘ม.มหาจุฬาฯ’ เสียชีวิตในวัย 97

วันที่ 20 ตุลาคม 2569 มีรายงานว่า เมื่อวันที่ 19 ตุลาคมที่ผ่านมา พระเทพวัชรสารบัณฑิต หรือ “เจ้าคุณประสาร” รองอธิการบดีฝ่ายวางแผนและพัฒนา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย (มจร) โพสต์ภาพพร้อมข้อความผ่านเพจเฟซบุ๊กส่วนตัว โดยระบุว่า ไปสู่สุคติภูมิ ศาสตราจารย์พิเศษ จำนงค์ ทองประเสริฐ ราชบัณฑิต อายุ 97 ปี

ได้รับแจ้งจากคุณปัญญวัฒน์ ทองประเสริฐ บุตรชายของอาจารย์จำนงค์ ทองประเสริฐ ว่าอาจารย์ของพวกเราได้จากไปแล้ววันนี้ (19 ตค.) เวลา 20.50 น. ณ โรงพยาบาลศิริราช

พิธีบำเพ็ญกุศลจะจัดที่วัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร (ภูเขาทอง) ส่วนวันจะแจ้งให้ทราบต่อไป

วันที่ 19 ตุลาคม 2569

ขณะเดียวกัน ศาสตราจารย์พิเศษ ธงทอง จันทรางศุ  โพสต์ข้อความระบุว่า อาจารย์ สอนตรรกศาสตร์ให้ ฬ จุฬาฯ จำนงค์ แน่วถ่ายทอดวิชา เกื้อรู้ ทอง คำไม่เทียบค่า เทียมคู่ ท่านเอย

ประเสริฐ เทียวท่านผู้ ปราชญ์แท้ถิ่นสยาม

ศาสตราจารย์พิเศษจำนงค์ ทองประเสริฐ ราชบัณฑิต อดีตมหาเปรียญเก้าประโยค มหาบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยเยล สหรัฐอเมริกา อดีตพระราชาคณะ บุคคลสำคัญผู้มีบทบาทสำคัญยิ่งในการพัฒนามหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย เป็นอาจารย์ผู้สอนวิชาตรรกศาสตร์ให้นิสิตคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยต่อเนื่องกันยาวนานหลายสิบปี ถึงแม้ผมจะไม่ได้เป็นลูกศิษย์ของท่านโดยตรง เพราะเมื่อครั้งที่ผมเป็นนิสิตยังไม่มีวิชานี้อยู่ในหลักสูตร หากแต่เป็นวิชาที่เพิ่มเติมเข้ามาภายหลัง แต่ถึงกระนั้นผมมีโอกาสได้พบกับท่านอาจารย์อยู่เสมอในเวลาที่ท่านมาสอนหนังสือที่คณะ จึงพลอยได้มีโอกาสสอบถามขอความรู้จากท่านไปด้วยในตัว บางคราวเมื่อผมต้องไปบรรยายการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ เรื่องของศาสนพิธีหรือคำศัพท์ในทางพระพุทธศาสนาบางเรื่องที่ผมมีอะไรสงสัย ก็ได้รับความเมตตาจากอาจารย์ไขปัญญาให้สว่าง ท่านจึงเป็นครูของผมโดยนัยนี้

เช้านี้รับทราบข่าวว่าท่านอาจารย์ถึงแก่อนิจกรรมเสียแล้วเมื่อวานนี้ตอนค่ำ กราบอำลาด้วยความเคารพและอาลัย

20 ตุลาคม 2569

ด้าน พระธรรมวชิรปัญญาจารย์ (เทียบ มาลัย) โพสต์ข้อความแสดงความอาลัย ว่า วันนี้ประมาณ 5 โมงเย็น ได้ไปเยี่ยมอาจารย์จำนงค์ ทองประเสริฐ กับพระมหาสมชาติ,พระมหานพรัตน์ ที่รพ.ศิริราชลูกชายไปส่งญาติกลับไม่ทัน
ได้สวดโพชฌงค์ให้อาจารย์ ตอนแรกทั้งสาม

จำอาจารย์ไม่ได้ ต้องอ่านชื่อ อาจารย์นอนหลับตามีเครื่องช่วยหายใจ ข้าพเจ้าเรียกบอกชื่อว่ามาเยี่ยมอาจารย์ลืมตา ปากทำท่าเหมือนจะพูดแสดงว่ารู้ว่าใครมาเยี่ยม สติสัมปชัญญะ ยังดีเยี่ยม ไม่ได้เป็นศิษย์ของท่านโดยตรงแต่เป็นศิษย์โดย อ่านผลงานท่าน จนมาทำงานมจร ปี 2540 จึงคุ้นเคยท่าน ท่านเมตตาข้าพเจ้าตั้งแต่นั้นมา ห้องสมุดจำนงค์ ทองประเสริฐ ตอนที่อยู่วัดมหาธาตุ เคยคุยกับท่าน ท่านบอกว่าก่อนตายจะมอบหนังสือให้มจร แต่ต้องมีสถานที่ๆเหมาะสม เมื่อมจรมาอยู่วังน้อย ผู้บริหารเห็นชอบ

ข้าพเจ้าเจ้ามีส่วนในการตั้งห้องสมุดจำนงค์ เมื่อมีการบันทึกวีดิทัศน์ท่านจึงระบุว่าให้สัมภาษณ์เจ้าคุณเทียบ เพราะนักเลงหนังสือเหมือนกัน เมื่อตั้งมูลนิธิจำนงค์ ทองประเสริฐ ท่านจึงนิมนต์ ให้เป็น 1 ในกรรมการแรกตั้ง ทุกปีวันที่ 2 พฤษภาคม วันเกิดอาจารย์ ข้าพเจ้าเสนอที่ประชุมมูลนิธิว่าเป็นวันจำนงค์ ทองประเสริฐ และมีการมอบรางวัลจำนงค์ ทองประเสริฐ ตั้งแต่นั้นมา อาจารย์ได้ถึงแก่กรรมเมื่อ 20.50 น ได้คุยกับลูกชายคณะพระสงฆ์ 3 รูปที่ไปเยี่ยม ชุดสุดท้าย ตามหลังไปดร. สุทธิพงษ์ อาจารย์จะทราบหรือไม่ก็ตามตอนไปเยี่ยม ก็ยังมีความรู้สึกว่าไปเยี่ยมท่านยามมีลมหายใจ

เรื่องอาจารย์ยังมีอีกมาก เพราะอาจารย์เป็นปูชนียบุคคลของมจร ไม่มีใครรู้เรื่องดีเรื่องมจร เท่าท่าน เพราะท่านเป็นศิษย์รุ่นแรก ศิษย์มจร ใครอยากรู้เรื่องมจร ต้องไปหา มหาจุฬาในอดีต ที่ท่านเขียนไว้มาอ่าน ขอให้อาจารย์จงไปสู่ภพภูมิที่ดีตามที่อาจารย์ได้สั่งสมมาตลอดชีวิต