ศิริโชค ชำแหละขุมทรัพย์หมื่นล้านบุรีรัมย์ ใครตรวจสอบผลประโยชน์ทับซ้อน? เหน็บ รวยไม่ไหวแล้ว หมายถึงปชช.หรือใครกันแน่!?
12 พฤศจิกายน 2569 เวลา 08:38 น.
เมื่อวันที่ 12 พ.ย.2569 นายศิริโชค โสภา อดีตสส.สงขลา พรรคประชาธิปัตย์ ได้โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก ระบุว่า "เปิดขุมทรัพย์หมื่นล้านบุรีรัมย์! บริษัทโยงสนามช้างเนวิน กวาดงานรัฐ 1.3 หมื่นล้าน ใครตรวจสอบผลประโยชน์ทับซ้อน?
บริษัทรับเหมาแห่งหนึ่งในจังหวัดบุรีรัมย์ แปรสภาพเป็นบริษัทจำกัดในปี 2561 ด้วยทุนจดทะเบียน 200 ล้านบาท ก่อนเพิ่มเป็น 400 ล้านบาทในปี 2564
จากการตรวจสอบข้อมูลสัญญาภาครัฐของเรา พบว่า ระหว่างปี 2561–2568 บริษัท บุรีรัมย์พนาสิทธิ์ จำกัด ได้รับงานรัฐ 468 สัญญา มูลค่ากว่า 10,580 ล้านบาท!
และเมื่อรวมข้อมูลถึงปีงบประมาณ 2569 ตัวเลขเพิ่มขึ้นเป็น 525 โครงการ มูลค่ากว่า 13,013 ล้านบาท!
เฉพาะจังหวัดบุรีรัมย์จังหวัดเดียว มีถึง 330 สัญญา มูลค่ากว่า 5,427 ล้านบาท หรือมากกว่าครึ่งหนึ่งของมูลค่างานทั้งหมดในช่วงปี 2561–2568
แต่สิ่งที่น่าสนใจกว่าตัวเลขมหาศาลเหล่านี้ คือใครเป็นเจ้าของบริษัทแห่งนี้?
นายตนัยศิริ ชาญวิทยารมณ์ ถือหุ้นเกือบ 100% ของบริษัทบุรีรัมย์พนาสิทธิ์ และยังเป็นกรรมการผู้อำนวยการสนามช้าง อินเตอร์เนชั่นแนล เซอร์กิต ซึ่งเกี่ยวข้องกับธุรกิจของนายเนวิน ชิดชอบ
เขาไม่ใช่เพียงผู้บริหารสนามแข่งรถ แต่ยังเป็นกรรมการบริษัทร่วมกับนายเนวิน และมีชื่ออยู่ในบริษัทที่นายไชยชนก ชิดชอบ เคยถือหุ้นด้วย
ทีนี้ลองดูว่าใครเป็นผู้ว่าจ้างรายใหญ่
กรมทางหลวง 6,935 ล้านบาท!
กรมทางหลวงชนบท 1,494 ล้านบาท!
รวมสองกรมกว่า 8,430 ล้านบาท หรือเกือบ 80% ของมูลค่าสัญญาทั้งหมดที่เราตรวจสอบในช่วงปี 2561–2568!
ทั้งสองกรมอยู่ภายใต้กระทรวงคมนาคม
และใครเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมในช่วงปี 2562–2565 ซึ่งบริษัทได้รับสัญญารัฐรวมประมาณ 6,300 ล้านบาท?
นายศักดิ์สยาม ชิดชอบ น้องชายแท้ ๆ ของนายเนวิน ชิดชอบ!
แต่เรื่องยังไม่จบแค่นั้น!
เมื่อเจาะข้อมูลการประมูลโครงการจุดพักรถบรรทุกและสถานีตรวจสอบน้ำหนักของกรมทางหลวง พบว่าบริษัทบุรีรัมย์พนาสิทธิ์ได้รับงานถึง 7 โครงการ มูลค่ารวมประมาณ 1,200 ล้านบาท!
ที่น่าสนใจคือ ในการประมูล 7 โครงการช่วงปี 2564 มีบริษัทเพียง 3 รายผลัดกันเข้าประมูล แต่ละโครงการมีผู้เสนอราคาเพียง 2 ราย และราคาที่เสนอแตกต่างกันเพียงหลักหมื่นบาท ทั้งที่บางโครงการมีมูลค่าหลายร้อยล้านบาท!
ทั้งหมดนี้ทำให้เกิดคำถามสำคัญว่า ความสัมพันธ์ระหว่างธุรกิจกับครอบครัวผู้มีอำนาจทางการเมือง ส่งผลต่อโอกาสในการแข่งขันประมูลงานรัฐหรือไม่ และมีใครตรวจสอบเรื่องผลประโยชน์ทับซ้อนอย่างจริงจังแล้วบ้าง?
ผมนึกถึงคำปราศรัยหาเสียงของนายอนุทิน ชาญวีรกูล หัวหน้าพรรคภูมิใจไทย ที่เคยบอกว่าจะทำให้ประชาชนร้องว่า
“พอแล้ว ๆ รวยไม่ไหวแล้ว”
เมื่อเห็นตัวเลขสัญญารัฐเหล่านี้ ผมจึงอยากถามว่า
ตกลงคำว่า “รวยไม่ไหวแล้ว” หมายถึงประชาชนทั้งประเทศ หรือใครกันแน่? "