'นัสเซอร์' เปิดมุมมอง สื่อกับผู้ชุมนุม ชี้ไม่จำเป็นต้องเห็นตรงกันทุกเรื่อง แค่เคารพสิทธิ เสรีภาพ และบทบาทของกันและกัน

สืบเนื่องจากวันที่ 16 พฤศจิกายน 2569 ที่ผ่านมา กลุ่มแนวร่วมปฏิวัติประชาชนปกป้องแผ่นดิน (นปผ.) นำโดย นายมะโน เครือแก้ว หรือ "กำนันมะโน" ได้เคลื่อนขบวนมวลชนเดินเท้าพร้อมรถขยายเสียงออกจากบริเวณสะพานชมัยมรุเชษฐ ทำเนียบรัฐบาล มุ่งหน้าไปยังกระทรวงพลังงาน พร้อมประกาศจุดยืนอีกครั้งว่าให้ลดราคาน้ำมัน 10 บาท ทันที ซึ่งก่อนหน้านี้มีแกนนำบางคนได้ปราศรัยต่อว่าสื่อ อีกทั้งยังมีเหตุการณ์การเผชิญหน้าและโต้เถียงกันระหว่างแนวร่วมผู้ชุมนุมกับกลุ่มผู้สื่อข่าวภาคสนาม
ล่าสุดวันนี้ 18 พฤศจิกายน 2569 นายนัสเซอร์ ยีหมะ แกนนำเครือข่ายนักศึกษาประชาชนปฏิรูปประเทศไทย (คปท.) โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก Nusser Yeemahd เกี่ยวกับ สื่อและการชุมนุมที่เกิดความไม่เข้าใจกัน โดยระบุว่า "สื่อกับการชุมนุม เมื่อคนทำข่าวกับคนบนถนนเกิดความไม่เข้าใจกัน

เวลามีการชุมนุมทางการเมือง เรามักเห็นความขัดแย้งระหว่างผู้ชุมนุมกับสื่อมวลชน โดยเฉพาะสื่อที่ลงพื้นที่ทำข่าว บางครั้งถึงขั้นโต้เถียง เผชิญหน้า หรือกล่าวหากันไปมา
ผมคิดว่าเรื่องนี้มีอะไรให้ต้องมองมากกว่าแค่ใครถูกใครผิด
ในงานวิจัยระดับปริญญาโทของผม เรื่อง “สันติวิธีเชิงรุก : กรณีศึกษาเครือข่ายนักศึกษาประชาชนปฏิรูปประเทศไทย (คปท.)” ผมศึกษาเรื่องกระบวนการและแนวทางการเคลื่อนไหวของขบวนการประชาชน ซึ่งทำให้ผมเห็นว่า การชุมนุมไม่ได้จบลงแค่การนำคนออกมาแสดงพลังบนท้องถนน แต่ยังต้องทำให้สังคมรับรู้ เข้าใจ และมองเห็นเหตุผลของการเคลื่อนไหวด้วย
นี่คือเหตุผลที่สื่อมีความสำคัญ
สื่อเป็นช่องทางที่ทำให้เสียงของประชาชนเดินทางออกไปไกลกว่าพื้นที่ชุมนุม แต่สื่อก็มีหน้าที่ของตัวเอง ไม่ใช่เครื่องมือประชาสัมพันธ์ของผู้ชุมนุม ขณะเดียวกัน ผู้ชุมนุมก็ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับทุกสิ่งที่สื่อนำเสนอ
ปัญหาเกิดขึ้นเมื่อทั้งสองฝ่ายไม่เข้าใจบทบาทของกันและกัน
ผู้ชุมนุมต้องการให้สื่อนำเสนอข้อเรียกร้องและปัญหาที่กำลังต่อสู้ แต่สื่อต้องทำหน้าที่ตั้งคำถาม ตรวจสอบ และนำเสนอข้อเท็จจริง บางครั้งผู้ชุมนุมรู้สึกว่าสื่อเลือกนำเสนอแต่ภาพความขัดแย้ง ขณะที่สื่อเองก็อาจรู้สึกว่าถูกกดดันหรือถูกขัดขวางการทำงาน
สำหรับผม ทั้งสองฝ่ายมีสิทธิและมีหน้าที่ที่ต้องเคารพซึ่งกันและกันผู้ชุมนุมมีสิทธิวิจารณ์สื่อ หากเห็นว่าการนำเสนอไม่เป็นธรรม แต่ไม่ควรใช้การข่มขู่หรือคุกคาม ส่วนสื่อก็มีเสรีภาพในการทำข่าว แต่ควรให้ความสำคัญกับเนื้อหาของข้อเรียกร้อง ไม่ใช่สนใจเพียงภาพการปะทะหรือความขัดแย้งที่เรียกความสนใจจากผู้ชมฝ่ายผู้จัดการชุมนุมควรมีคนประสานงานกับสื่อ มีข้อมูลที่ชัดเจน และพร้อมชี้แจงเมื่อเกิดความเข้าใจผิด ส่วนสื่อก็ควรเปิดพื้นที่ให้เสียงของประชาชนได้อธิบายปัญหาอย่างรอบด้าน
วันนี้เรามีสื่อสังคมออนไลน์ที่ทำให้ผู้ชุมนุมสื่อสารกับประชาชนได้โดยตรง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าสื่อมวลชนจะหมดความสำคัญ เพราะสื่อยังมีบทบาทในการตรวจสอบ ขยายประเด็น และทำให้ปัญหาของประชาชนเข้าสู่การรับรู้ในวงกว้าง ผมไม่คิดว่าสื่อจำเป็นต้องอยู่ข้างผู้ชุมนุม และผู้ชุมนุมก็ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับสื่อทุกเรื่อง แต่สิ่งที่ทั้งสองฝ่ายควรมีร่วมกันคือการเคารพสิทธิ เสรีภาพ และบทบาทของกันและกัน เพราะสุดท้ายแล้ว อย่าปล่อยให้ความขัดแย้งระหว่างสื่อกับผู้ชุมนุม กลายเป็นเรื่องใหญ่จนบดบังปัญหาที่ประชาชนออกมาเรียกร้อง การมีคนอยู่บนท้องถนนทำให้เกิดพลัง แต่การทำให้สังคมเข้าใจว่าพวกเขาออกมาเรียกร้องอะไรต่างหาก ที่จะทำให้พลังนั้นมีความหมาย @เป็นความคิดเห็น และทรรศนะส่วนตัว ไม่ผูกพันกับองค์กรและการเคลื่อนไหวใดๆ Cr : ขอบคุณภาภจากอินเตอร์เนต"

หลังจากที่โพสต์ของ นัสเซอร์ ยีหมะ แกนนำ คปท. เผยแพร่ลงมาได้ไม่นาน ทำเอาชาวเน็ตต่างก็เข้ามาคอมเมนต์แสดงความคิดเห็นกัน เช่น
"#สื่อสารมวลชน คำๆนี้ตอบโจทย์ในความหมาย #สื่อสาร (Communication) คือ กระบวนการแลกเปลี่ยนข้อมูล ความคิด ความรู้สึก หรือความต้องการ จากฝ่ายหนึ่งไปสู่อีกฝ่ายหนึ่ง โดยมีเป้าหมายสูงสุดคือ การทำให้เกิดความเข้าใจที่ตรงกัน"
"#มวลชน (Mass / The Masses) หมายถึง กลุ่มประชาชนจำนวนมากที่มารวมตัวกันหรือใช้ชีวิตอยู่ในสังคม โดยมักมีบทบาทเป็นพลังสำคัญของสังคมหรือเป็นผู้รับสารกลุ่มใหญ่"
"ดังนั้น คำว่า สื่อสารมวลชนหรือMass Communication ย่อมหมายถึง กลุ่มผู้ชม ผู้ฟัง หรือผู้อ่านจำนวนมหาศาลที่มีความหลากหลายและแตกต่างกัน แต่ได้รับสารหรือข้อมูลชุดเดียวกันจากสื่อเดียวกันในเวลาไล่เลี่ยกัน เช่น โทรทัศน์ วิทยุ หรือสื่อออนไลน์"
"ถอดบทเรียนได้ดีเลยครับ"
"ดี รีโพสต์แล้วครับ"
"หัวจะปวด"

ขอขอบคุณข้อมูลและภาพจาก เฟซบุ๊ก Nusser Yeemahd
