'น้ำนา–พีเค' จากเด็กวิศวะสู่พระเอกซีรีส์! เปิดใจเรื่องความกดดัน พร้อมเป็น Safe Zone ให้กัน

จากเด็กวิศวะที่ไม่เคยคิดว่าจะก้าวเข้าสู่วงการบันเทิง สู่การรับบทนักแสดงนำในซีรีส์เรื่องแรก “น้ำนา ธารไท” และ “พีเค ภัทรชัย” เปิดใจในรายการ How are you feeling ? ถึงเส้นทางที่เต็มไปด้วยความกดดัน ทั้งการต้องเอาชนะความกลัวหน้ากล้อง ความคาดหวังของตัวเอง และความรู้สึกว่ากำลังแบกความฝันของคนรอบตัวไว้บนบ่า ก่อนกลายเป็นคู่พาร์ตเนอร์ที่คอยรับฟังและเป็นพื้นที่ปลอดภัยให้กัน พร้อมเผยบทเรียนสำคัญว่า “คนเราไม่จำเป็นต้องสู้กับทุกอย่าง” และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พวกเขาจะยังอยู่ข้างกันเสมอ

How are you Feeling หลังจากที่ได้เล่นซีรีส์เรื่องแรก Oops! Mysterious Sounds สืบเสียงปริศนา...อุ๊ย! เสียงหัวใจเธอดังกว่า ?
พีเค ภัทรชัย: ตื่นเต้นครับ ตอนรู้ว่าเราได้รับบทนี้มีความกดดันค่อนข้างมากพอสมควร
น้ำนา ธารไท: ตื่นเต้นมากครับ เพราะว่าเป็นการทำงานร่วมกับคนอื่นครั้งแรกในชีวิตเลย ปกติผมเป็น Introvert ใช่ไหมครับ ส่วนใหญ่จะใช้ชีวิตคนเดียว หรือเวลามีงานจะชอบเก็บไปทำคนเดียวมากกว่าเลยรู้สึกว่าอันนี้เป็นอะไรใหม่ ๆ เปิดประสบการณ์ให้น้ำนามากเลยครับ
ชื่อ "น้ำนา" กับ "พีเค" มาจากอะไร ?
น้ำนา ธารไท: น้ำนามาจากเพลงเดือนเพ็ญครับผม เขาเอาคำนี้ไปเสวนากันในกลุ่มศิลปินแห่งชาติ คุณพ่อผมมีโอกาสได้ไปฟังการเสวนาเพลง ตอนนั้นมันร้องว่า “ลมเอยช่วยเป็นสื่อให้ นำรัก ฝากห้วงดวงใจของข้านี้ไปบอกเขาน้ำนา” คือบอกภูเขา บอกน้ำ บอกทุ่งนาครับ ความหมายเพลง คุณพ่อเป็นครูศิลปะครับ คุณพ่อ Artist มาก
พีเค ภัทรชัย: ชื่อพีเคไม่ใช่ชื่อที่พ่อแม่ตั้งครับ เป็นชื่อที่เพื่อนตั้งให้ครับ ผมมีชื่อเล่นทั้งหมด 3 ชื่อ คือผมไปเรียนเมืองนอกแล้วเพื่อนเรียกชื่อยาก ชื่อเล่นจริงผมชื่อกิจครับ พอไปอยู่เมืองนอกเพื่อนเรียก Pata กับ PK และเพื่อนติดเรียก 2 ชื่อหลังมากกว่าชื่อแรก ผมเลยเลือกใช้ PK ครับ
บรรยากาศในครอบครัวหรือความทรงจำวัยเด็กเป็นอย่างไร ?
น้ำนา ธารไท: ความทรงจำวัยเด็กของน้ำนาอาจไม่ได้เยอะมากครับ ส่วนใหญ่คุณพ่อคุณแม่เล่าให้ฟัง คุณพ่อบอกว่าตอนผมประมาณ 2 ขวบ ผมจับดินสอปากกาวาดรูปเลยโดยไม่มีใครสอน เพราะฉะนั้นช่วงวัยเด็กผมจะเดินสายแข่งวาดรูป ประกวดศิลปะมาตลอด ช่วงวัยเด็กคือประกวดยาวจนถึงประมาณ ป.2 แล้วค่อยเปลี่ยนเส้นทางมาสายคณิตศาสตร์ คือเหมือนเราชอบเรียนอยู่แล้วด้วยครับตอนเด็ก ตอนนั้นมีการแข่งขันวิชาการ เรียกว่าคิดเลขเร็วดีกว่าตอน ป.3 คุณครูเขามีเลือกเด็กไว้ 2 คนอยู่แล้ว แต่ผมทำเวรกวาดห้องอยู่แล้วเดินไปถามอาจารย์ว่าอันนี้คืออะไรครับ ขอลองเล่นด้วยได้ไหม
พีเคมีภาพจำวัยเด็กยังไงบ้าง ?
พีเค ภัทรชัย: พ่อแม่ส่งไปเรียนศิลปะเหมือนกันครับ แต่ผมไม่ถนัดทางด้านศิลปะการวาดรูปหรือดนตรีขนาดนั้น ผมชอบกีฬาประเภทกลุ่มมากกว่า ชอบเล่นหลายคนมันสนุกกว่าครับ ผมเป็นเด็กดื้อตั้งแต่เด็ก ทุกรูปแบบเลยครับ ไม่จำกัดรูปแบบ พอจบ ป.6 ที่บ้านก็เลยส่งผมไปเรียนต่างประเทศที่ประเทศเยอรมนี ตอนนั้นไม่ได้คิดอะไร คุณย่าไปอยู่เป็นเพื่อนด้วย คิดว่าเดี๋ยวแป๊บนึงคงได้กลับ สรุปผมไม่ได้กลับมาเลยตั้งแต่ไปอยู่ จนกลับมาอีกทีคืออยู่เมืองไทยยาวครับ
ประสบการณ์ที่ประทับใจตอนเด็กมีอะไรบ้าง ?
น้ำนา ธารไท: ตอนเด็กผมไม่ค่อยได้ใช้ชีวิตเยอะมาก ช่วงประถมน้ำนาก็เล่นเหมือนเด็กต่างจังหวัดทั่วไป แต่พอขึ้นมัธยมการแข่งขันทางวิชาการมันสูงขึ้น พอน้ำนาเป็นตัวแทนโรงเรียน เวลาเลิกเรียนก็ต้องซ้อมจนถึงดึกเป็นอย่างนี้ตลอดหลายปี เรียกได้ว่ามีแค่เพื่อนที่ไปแข่งวิชาการด้วยกันแค่นั้นเลยครับ
เราจัดการยังไงเมื่อต้องอยู่คนเดียว หรือว่าเราชอบอยู่คนเดียว ?
น้ำนา ธารไท: ผมไม่แน่ใจว่าการแข่งทำให้ผมชอบอยู่คนเดียวไหม เพราะตอนเด็กผมชอบอยู่กับเพื่อนมาก ชอบทำกิจกรรม เตะฟุตบอล หรือไปไหนมาไหนกับเพื่อนค่อนข้างบ่อย
พีเคเริ่มเล่นบาสเกตบอล เริ่มตอนไหน อายุเท่าไหร่ ?
พีเค ภัทรชัย: เริ่มเล่นแบบไม่จริงจังตั้งแต่ ป.2 ป.3 ครับ แต่พอไปอยู่เมืองนอก สังคมเมืองนอกคือเล่นกีฬาเป็นเรื่องเป็นราว และตอนช่วง ม.ต้น ผมเข้าเรียนโรงเรียนกีฬาด้วย คราวนี้ก็กีฬาทั้งวัน มีเล่นฟุตบอล เล่นบาสเกตบอล มีทุกกีฬาเลยครับ ผมไปโรงเรียนวันแรกโดนแกล้งเลยครับ ด้วยความที่เราไปแล้วเราไม่ได้พูดภาษาของเขา ที่บ้านผมส่วนใหญ่จะไปโตที่เมืองนอกครับ เขาจะบอกให้ผมเอาขนมไปให้เพื่อน แต่ผมไม่ทำครับ ไปวันแรกแล้วโดนแกล้งให้พูดคำหยาบ พูดสิ่งที่ไม่ควรพูด เลยใช้ความเป็นเด็กเกเรสู้กลับ ช่วงพักเบรกผมเล็งหัวโจกในห้องไว้เลย ถ้าเราเอาคนนี้ลงก็ไม่มีใครเอาเราลงได้ ผมใช้วิธีนี้ครับ หลังจากนั้นทุกคนเลยเป็นเพื่อนกัน ทุกคนรักเราครับ
จุดเปลี่ยนที่ทำให้น้ำนาไปขอคุณแม่เรียนนิเทศศาสตร์ ?
น้ำนา ธารไท: ช่วงโควิดต้องเรียนออนไลน์แล้วผมไม่ชอบเลยครับ ไม่ได้เจอเพื่อน ไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์กับเพื่อน หรือแชร์ความคิดเห็นในการทำงาน รู้สึกอยากลองหาอะไรทำเลยลองทำ TikTok แล้วแมสขึ้นมา ตอนนั้นมันเริ่มสับสนช่วงโควิด เพราะเราไม่รู้ว่าการเรียนในอนาคตมันจะเป็นยังไงต่อ จะล็อกดาวน์นานแค่ไหน มันจะหายไปในกี่ปี ผมสับสนมากครับ คุณแม่กลัวเลยครับ กลัวว่าจบมาจะต่อยอดไม่ได้ กลัวตกงาน เตะฝุ่น ค่อนข้างกลัวมาก เขาอยากให้อยู่สายวิชาการที่หางานง่ายกว่า และเสียดายผลงานที่เคยทำไว้ แม่เลยขอให้ยื่น Portfolio ไม่รู้ว่าผมเป็น Introvert โดยธรรมชาติ หรือว่าสังคมหล่อหลอม น้ำนาเวลาอยู่กับเพื่อนค่อนข้างจะพูดเยอะ พอยื่นก็ติดเลยครับ ยื่นพอร์ตแล้วติดวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น รอบแรกเลยครับ
ประสบการณ์การย้ายออกไปอยู่ข้างนอกบ้านเป็นอย่างไรบ้าง ?
น้ำนา ธารไท: น้ำนาต้องหาเพื่อนใหม่หมด ตอนแรกน้ำนาจะเงียบและสังเกตพฤติกรรมคนก่อน พอจับทางได้เราจะพยายามทำตัวเหมือนกระจกให้เขารู้สึกสบายใจที่มีเราอยู่ด้วย ผมได้เพื่อนจากวิธีการทำแบบนี้
จากวันที่พีเคไปเรียนที่เยอรมนี ปัจจุบันกลับมาเรียนที่วิศวะได้ยังไง ?
พีเค ภัทรชัย: เพราะที่บ้านเหมือนกันครับ เขาให้เหตุผลว่าอยากให้กลับไปเรียนต่อที่เยอรมนี เพราะเยอรมนีค่อนข้างเด่นทางด้านวิศวะ บวกกับผมเกรดค่อนข้างดี แต่พอกลับมาที่ไทยมันจะมีโรงเรียนชื่อว่า เตรียมวิศวกรรมศาสตร์ ไทย-เยอรมัน ในมหาวิทยาลัยพระจอมเกล้าพระนครเหนือ เพราะคุณป้าหมดวาระพอดีครับเลยกลับมา ผมไม่ได้กลับเมืองไทยเลยตลอดหลายปี เพราะเขากลัวว่าถ้าผมกลับมา ผมจะไม่กลับไป กลัวผมดื้อครับ ผมจะดื้อเงียบ แต่ตอนอยู่ที่เยอรมนีไม่เคยโดนเรียกพบผู้ปกครอง
ตอนกลับมาประเทศไทยต้องปรับตัวเยอะไหม ?
พีเค ภัทรชัย: เยอะมากครับ Culture Shock ผมมีปัญหาทางด้านจิตใจจนต้องร้องไห้เลยครับ เพราะการเรียนมันคนละแบบกัน ตอนเรียนที่เยอรมนีผมเรียนชิลมาก สามารถใช้เครื่องคิดเลขได้ พูดคุยกับครูตรง ๆ ได้เลยว่ามีตรงไหนที่เขาควรต้องปรับ แต่พอมาประเทศไทยผมค่อนข้างเป็นคนพูดตรง เจอการเรียนที่หนักกับครูที่ดุ ผมก็จะพูดในสิ่งที่ผมรู้สึก ทำให้โดนด่า เวลาผมอยู่ต่อหน้าคนอื่นผมจะดูเป็นคนไม่คิดอะไร แต่พอว่างและอยู่กับตัวเองผมจะเป็นคนค่อนข้างคิดเยอะครับ
เท่าที่ฟังเหมือนจะเป็นคนอ่านความรู้สึกคนอื่นเก่งด้วยไหม ?
พีเค ภัทรชัย: ใช่ครับ เวลาอยู่ในห้องกับใครเราจะรู้ว่าเขาอารมณ์ดีหรืออารมณ์ไม่ดี แล้วเราก็จะไปตาม Flow นั้น
จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ เราเข้ามาเล่นซีรีส์กันได้ยังไง ?
น้ำนา ธารไท: ผมกดดันตัวเองมากตอนที่เรียนวิศวะ เหมือนเวลาเราจะซื้อของอย่างหนึ่ง เขาจะชอบบอกให้เรากลับไปคิดก่อนหนึ่งคืน ถ้ายังอยากได้อยู่ค่อยกลับมาซื้อ แต่ผมคิดว่าผมอยากเป็นนักแสดง ตั้งแต่ปี 1-3 ผมก็ยังอยากเป็นนักแสดงอยู่ ไม่เปลี่ยนไปเลย ถ้าไม่ได้ทำครั้งหนึ่งในชีวิตคงรู้สึกติดค้างในใจ ผมไม่รู้ว่าการจะเป็นวิศวะด้วย เป็นนักแสดงด้วยจะทำยังไง อีกอย่างคือผมไม่ชอบออกไปเจอคนเยอะ ความมั่นใจมันหายไป น้ำนาเข้าร่วมกิจกรรมของมหาวิทยาลัยครั้งแรกตอนปี 3 เวลาเขามีรับน้องกันน้ำนาไม่เคยเข้าร่วมเลย จนคิดได้ว่าถ้าเรามัวแต่อยู่ในห้อง แล้วใครจะเห็นเรา ก็เลยไปช่วยเพื่อนทำกิจกรรม คนได้เห็นเยอะขึ้น มีโมเดลลิงที่รู้จักผมจากงานนี้เข้ามาพูดคุยและแนะนำให้ผมปรับเรื่องการใช้ชีวิตกับเรื่องหุ่น ตอนนั้นผมผอมมาก ผมเลยเริ่มเข้าฟิตเนส เริ่มมีวินัย จนมีที่เขาเปิด Casting ติดต่อเข้ามา
ตอนที่มีโมเดลลิงติดต่อเข้ามา ความรู้สึกเป็นอย่างไรบ้าง ?
น้ำนา ธารไท: ตอนนั้นแอบดีใจครับ คิดว่าโอกาสไม่ได้มีบ่อยเลยลองเลือกดูครับ
แล้วของพีเคจากเส้นทางวิศวะมาอยู่ตรงนี้ได้อย่างไร ?
พีเค ภัทรชัย: ตั้งแต่ผมกลับจากเมืองนอก มีคนติดต่อเข้ามาเรื่อย ๆ ครับ แต่ผมไม่มีความสนใจในวงการบันเทิงเลย ผมมีปัญหาเรื่องการอยู่หน้ากล้อง ผมไม่ชอบถ่ายรูป ผมจะกลัวเวลาอยู่หน้ากล้อง ผมยิ้มไม่เก่งเลย คนจะชอบถามทำไมผมไม่ยิ้ม ความจริงคือผมยิ้มไม่ออก จนกระทั่งตอนเรียนมหาวิทยาลัยปี 2 เริ่มเคว้งเหมือนกัน เพราะผมไม่ชอบด้านวิศวะเลยครับ พอถึงจุดที่ผมไม่ไหวเลยขอ Drop ไว้ก่อน จนได้มารู้จักกับพี่ช่างแต่งหน้าคนหนึ่ง เขาชวนไปวงการถ่ายแบบ พอได้ลองถ่ายจริงรู้สึกว่าไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด ได้เงินด้วย ผมเคยปิดกั้นตัวเอง แต่พอได้ออกไปข้างนอกเหมือนได้เจอพ่อแม่คนที่ 2 คนที่ 3 ที่คอยสอนเรา หวังดีกับเรา เขารู้ว่าผมเป็นเด็กดื้อเขาจะมีวิธีการพูดที่ทำให้ผมผ่อนคลาย ผมรู้สึกว่าผมมีครอบครัวที่อบอุ่น นอกเหนือจากครอบครัวของผมที่อบอุ่นเหมือนกัน แค่พยายามอย่าปิดกั้นตัวเองจนเกินไป
มาเล่นซีรีส์เรื่องนี้ด้วยกันได้อย่างไร ?
น้ำนา ธารไท: ผ่านการ Casting เข้ามาอยู่ในค่าย D.O.T ครับ
เล่าประสบการณ์ตอนเจอกันครั้งแรกให้ฟังหน่อย ?
น้ำนา ธารไท: ตอนที่ก้าวเข้ามาในค่ายนี้ครั้งแรก น้ำนาตั้งปณิธานว่าถ้าน้ำนาเป็น Introvert จะอยู่ไม่ได้ น้ำนาต้องเดินทักทุกคน ต้องคุยกับทุกคน วัน Casting มีได้เล่นคู่กันบทนึง น้ำนาไม่รู้ว่าเขาเป็นรุ่นพี่ เห็นหน้าเด็กนึกว่าเป็นรุ่นน้องเลยเดินเข้าไปทักว่าน้องเป็นนายแบบใช่ไหม
พีเค ภัทรชัย: เขามาเป็นสายกึงเลยครับ ผมก็นิ่งครับ เนียนต่อ ไม่ได้บอกเขาด้วยครับ
เวลาเล่นบทคู่กันเกิดเคมีอะไรที่รู้สึกได้บ้างไหม ?
พีเค ภัทรชัย: อาจจะเพราะผมเป็นพาร์ตเนอร์กันตั้งแต่ตอนเรียนการแสดงครั้งแรก คุณครูเขาจับคู่ให้รับผิดชอบกันและกันครับ ถ้าสมมติคนนี้มาสาย เราจะถูกทำโทษ แล้วเราทั้งคู่เป็นคนพูดเสียงเบา ถ้าใครพูดเสียงเบาแล้วอีกคนไม่เตือน คนที่ไม่เตือนจะโดนทำโทษให้วิดพื้น
ตอนที่รู้ว่าต้องเล่นคู่กัน ได้มีการพูดคุยอะไรกันบ้าง ?
น้ำนา ธารไท: ผมกับพี่พีเคจะมีการพูดคุยกันตลอด เนื่องจากความสนิทของเราทั้งคู่ด้วย คุยเรื่องการบ้านด้วยกันตลอดว่ามองไปในทิศทางไหน
พอมีความรู้สึกผูกพัน ความรับผิดชอบร่วมกัน ความดื้อเงียบของพีเคก็เหมือนจะหายไปด้วยไหม ?
น้ำนา ธารไท: ถามว่าดื้อไหม ผมว่านิดหน่อยครับ แต่เป็นความดื้อในระดับที่ผมรับได้ หมายถึงว่าเขาก็ยังเป็นคนที่รับฟังคนอื่นอยู่
แล้วกับน้องน้ำนา คิดว่าเป็นอย่างไรบ้าง ?
พีเค ภัทรชัย: น้ำนาเป็นน้องที่น่ารักครับ เป็น Yes-Man จนบางครั้งผมต้องบอกว่าเราสามารถปฏิเสธเรื่องบางเรื่องได้
มีการลองใช้เวลาร่วมกันอย่างไรบ้าง ?
น้ำนา ธารไท: ด้วยความที่เราไปเรียนการแสดงด้วยกัน เวลาพักเที่ยงเราต้องไปกินข้าวด้วยกัน ความสนิทของเรามันเกิดจากตอนกินข้าว พูดคุยกันมาเรื่อย ๆ มีไปไหนมาไหนด้วยกันอยู่ตลอด พี่พีเคจะบอกผมตลอดว่ามีอะไรให้พูดตรง ๆ เลย สมมติกับคนอื่นผมเป็น Yes-Man แต่กับเขาผมไม่ต้องเป็นอย่างนั้น ด้วยความที่เราสนิทกันมาก
มีอะไรที่เหมือนหรือแตกต่างกันบ้าง ?
พีเค ภัทรชัย: ผมว่าลึก ๆ แล้วน้ำนาเป็นคนเหมือนผม เป็นคนพูดตรงเหมือนกัน แค่ไม่ได้กล้าพูดกับทุกคน แต่ผมเป็นคนพูดตรงและสามารถกล้าพูดกับทุกคน
พีเค ภัทรชัย: น้ำนาเขาจะไม่เหมือนผมตรงที่เขากลัวว่าถ้าพูดไปจะทำให้คนเสียใจไหม
การเข้ามาทำงานตรงนี้มีความกดดันอะไรเป็นพิเศษไหม ?
น้ำนา ธารไท: มันคือความกดดันเพราะเป็นครั้งแรกของผมในฐานะนักแสดง ผมเหมือนพี่พีเคเลยครับที่กลัวเวลามีกล้องมาจ่อ แต่ถ้าเป็นการถ่าย TikTok อยู่คนเดียวผมจะกล้าเล่น แต่ถ้ามีกล้องมาจ่อผมจะเกร็ง กลัวว่าจะทำไม่ได้ กลัวความคาดหวังของตัวเอง เพราะเหมือนผมเป็นคนที่ทะเยอทะยานภายใน ถ้าหากเจอความผิดหวังก็กลัวตัวเองจะดาวน์ครับ
พีเค ภัทรชัย: อย่างที่น้ำนาเป็นเลยครับ น่าจะเป็นกันเกือบทุกคน เรื่องความคาดหวังในการทำงาน พอเรามาอยู่จุดที่เป็นนักแสดง เราคาดหวังที่จะมีชื่อเสียง คาดหวังว่าเราจะดัง เราปฏิเสธไม่ได้ว่าเราอยู่ตรงนี้แล้วเราไม่ต้องการสิ่งนี้ ยิ่งเป็นความหวังของค่าย เป็นเรื่องแรกที่เขาลงทุน มันไม่ใช่ความฝันของเราคนเดียว มันเหมือนเรามีความฝันของคนอื่นที่แบกเอาไว้เต็มหลัง เราไม่รู้ว่าอนาคตเราจะเป็นอย่างไร ความสำเร็จของเราจะไปถึงจุดไหน เราแค่อยากทำให้เต็มที่ที่สุดที่ทำได้ในฐานะนักแสดงคนหนึ่ง
ความกดดันมันต้องมีการระบาย เราระบายต่อกันหรือไปนั่งเงียบ ๆ คนเดียว ?
น้ำนา ธารไท: ผมเป็นคนเก็บมากครับ ผมไม่ระบายกับใครเลย แม้กระทั่งเรื่องแย่ ๆ ผมแทบไม่บอกคนที่ผมรักเลยครับ ผมจะเคลียร์ตัวเองให้ได้ไวที่สุด ฟังพอดแคสต์ให้ได้แนวคิดใหม่ในการจัดการตัวเอง และส่วนใหญ่จะถาม Google ว่าควรจัดการยังไงมากกว่าครับ ความคาดหวัง การตั้งเป้าหมายว่าเราอยากทำอันนี้ แต่เราไม่ได้ทำอะไรแบบนี้ครับ
ในวันที่ได้มีผลงานในวงการบันเทิง มีเหตุการณ์ไหนที่เรารู้สึกภูมิใจไหม ?
พีเค ภัทรชัย: มีหลายเหตุการณ์ครับ เช่น วันที่มา Casting ผมภูมิใจในตัวเองว่าพี่เขามองเห็นอะไรสักอย่างในตัวเรา บางครั้งเราอาจจะมองไม่เห็นตัวเองด้วยซ้ำ บางครั้งยังตั้งข้อสงสัยว่าทำไมเขาถึงเลือกเราขึ้นมาเป็นนักแสดงหลักในเรื่องนี้
น้ำนา ธารไท: น้ำนาเป็นคนที่ไม่ค่อยภูมิใจในตัวเองเลยครับ ตอนที่น้ำนาแข่งได้แชมป์ น้ำนารู้สึกแค่ว่าคนอื่นก็เคยได้ ถ้าอย่างนั้นผมก็แค่เหมือนคนอื่นที่เคยได้ ผมเป็นคนไม่ได้ใช้ชีวิตแบบภูมิใจในสิ่งที่ตัวเองมี ผมแค่ใช้ชีวิตไปในแบบที่มันควรจะเป็นมากกว่า
ฟังแล้วรู้สึกว่าการพิสูจน์ตัวเองของทั้งคู่ไม่ใช่การแข่งขันกับใคร มันเป็นการหาคุณค่าให้ตัวเองมากกว่า สร้างความหมายให้เกิดความทรงจำดี ๆ ในใจ ?
น้ำนา ธารไท: น้ำนาแค่อยากรู้สึกว่ามนุษย์คนหนึ่ง มันต้องทำอะไรบ้างในชีวิตหนึ่ง สิ่งที่เราได้มาเป็นแค่ส่วนหนึ่งของชีวิต สุดท้ายเดี๋ยวมันก็เป็นอดีตไป
พีเค ภัทรชัย: รู้สึกแบบเดียวกันครับ เวลาใครถามผมว่ามีใครเป็นไอดอลในวงการนี้ ผมอาจจะตอบไม่ได้ ผมไม่มีใครเป็นไอดอล ผมแค่อยากรู้ว่าตัวเองทำได้ถึงขนาดไหน ไปถึงจุดไหน ผมแสดงเรื่องนี้ผมก็คิดว่าผมอาจจะทำได้ดีกว่านี้ ผมเป็นคนคิดเยอะครับ เวลากลับมานั่งดูตัวเองแสดงจะรู้สึกว่าทำไมตัวเองแสดงได้แค่นี้ ผมรู้สึกว่าคนเราไม่มีคำว่าพอครับ
กิจกรรมที่ชอบทำเวลาว่างจากการทำงาน ?
พีเค ภัทรชัย: ผมยังคงชอบเล่นกีฬาอยู่ครับ ไม่รู้หลายคนเป็นไหมเวลาเรามีงานอดิเรกที่เราชอบ เวลาเราเครียดจาดอะไรสักอย่างหนึ่ง แล้วเราไปทำสิ่งนั้น ณ เวลานั้นเราจะลืมและมันจะหายไปเลย
น้ำนา ธารไท: น้ำนาชอบอ่านหนังสือครับ อ่านหนังสือเกี่ยวกับปรัชญาเป็นส่วนใหญ่ สิ่งหนึ่งที่ผมอยากเป็นคือเป็นคนที่เข้าใจคนอื่น เราจะได้ไม่รู้สึกกับสิ่งนั้นมากเกินไปจนกระทบตัวเรา เราจะเข้าใจในเหตุที่คนนั้นทำและเราจะไม่โกรธเขา
ถ้าให้พูดถึงกันและกัน คิดว่าใครอ่อนไหวหรือเข้มแข็งมากกว่ากัน ?
พีเค ภัทรชัย: ผมคิดว่าน้ำนาเป็นคนอ่อนไหวเหมือนกันครับ ภายนอกจะดูเขาเข้าใจทุกคน แต่มันจะมีมุมที่เขาไม่เข้าใจครับ สุดท้ายเขาจะหาเหตุผลให้รู้สึกว่าคนนั้นไม่ได้ทำอะไรผิดต่อเขา ส่วนของผมอาจจะเป็นอีกแนวหนึ่ง ผมจะหาเหตุผล แต่ถ้าหาเหตุผลไม่ได้ผมก็มีสิทธิ์โกรธหรือไม่ชอบใครสักคน
อยากบอกอะไรกับคนตรงหน้าที่ปกติไม่ค่อยได้บอก ?
พีเค ภัทรชัย: ผมอยากจะบอกน้ำนาว่าถ้าเหนื่อยสามารถบอกได้ตรง ๆ พักได้ คนเราไม่จำเป็นต้องสู้กับทุกอย่าง เราสามารถวางมันลงได้ ลองเอาความรู้สึกอื่นออกมาใช้บ้างก็ได้ครับ
น้ำนา ธารไท: อยากบอกว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ผมจะอยู่ตรงนี้เสมอครับ
จุดยาก จุดง่าย ของการเล่นซีรีส์เรื่องนี้มีอะไรบ้าง ?
พีเค ภัทรชัย: ด้วยความสนิทของเราสองคน เราคุยกันทุกซีนเลยครับว่าควรทำอย่างไร เราปรึกษากันตลอดว่าถึงเนื้อถึงตัวกันได้แค่ไหน การทำงานของเราเลยค่อนข้างสบายต่อกัน และอีกอย่างหนึ่งที่ผมบอกเขาเสมอคือเวลาทำงานผมขอหนึ่งอย่าง คือผมชอบคนพูดตรง ๆ สมมติวันหนึ่งผมอาจจะทำให้เขาไม่ถูกใจ และเขาอาจจะเก็บไว้ในใจ แต่ผมไม่อยากให้เขาเก็บไว้ในใจ ผมขอให้เขาบอกครับ เพราะผมไม่สบายใจที่ต้องทำงานกับคนที่มีอะไรในใจแล้วไม่กล้าพูด สมมติวันหนึ่งมันมีอะไรสักอย่างที่มันเป็น Trigger มันอาจจะทำให้เราเป็นปัญหาในอนาคตได้ เป็นรอยแตกในกระจกเล็ก ๆ บางวันมันอาจจะร้าวใหญ่ขึ้นไปเรื่อย ๆ ผมเลือกที่จะให้เขาบอกแล้วรีบแก้ไขตรงนั้นดีกว่า
ในขณะที่น้ำนาก็ดูจะเป็นคนที่มีอะไรเก็บในใจ ?
น้ำนา ธารไท: ใช่ครับ แต่อย่างที่บอก ผมจะพยายามหาเหตุผลในสิ่งที่คนอื่นทำมากกว่า เวลามีคนพูดอะไรถึงผม ผมจะถอยออกมาดูตัวเองว่าสิ่งที่เขาพูดมันจริงไหม เราไปทำอะไรไว้บ้าง ถ้ามันไม่จริงหรือเป็นการกล่าวหา ผมจะปล่อยความคิดเห็นลบออกไป ถ้ามันจริง ผมก็แค่ยอมรับและปรับให้ดีขึ้น
ผลตอบรับจากแฟนคลับเป็นอย่างไรบ้าง ?
พีเค ภัทรชัย: รู้สึกดีมากครับ อย่างที่ผมบอกเสมอครับว่าผม Appreciate แฟนคลับทุกคนมาก เราเป็นค่ายใหม่ เป็นนักแสดงใหม่ เขาช่วยเราสนับสนุน ช่วยเราทำทุกอย่าง ผมแค่นั่งนึกว่าถ้าสมมติผมเป็นเขา ผมอยากเจอคนที่ผมชอบมาก ๆ คือผมต้องชอบเขาขนาดไหน ถึงจะพาตัวเองมาไม่ว่าฝนตก ค่ารถ รถติด การเดินทางกลับ ทุกคนเหนื่อยหมดครับ ทีมงานหรือแฟนคลับทุกคนเหนื่อยหมด ทำให้ผมรู้สึกว่าความเหนื่อยของเรามันแค่นิดเดียว
น้ำนา ธารไท: น้ำนาเหมือนกันครับ เรา Appreciate แฟนคลับทุกคนมากที่มาสนับสนุนเรา ไม่ว่าจะมาหาที่งานหรือผ่านทางออนไลน์ก็ตาม รู้สึกดีใจมากที่มีคนรักน้ำนา พี่พีเค รวมถึงเพื่อนทุกคน เพราะน้ำนาไม่เคยคิดเลยว่าจะมีอะไรแบบนี้ในชีวิตน้ำนาครั้งหนึ่ง รู้สึกดีใจมากที่มีแฟนคลับคอยสนับสนุน คอยตัดต่อคลิปทำให้เราเป็นกระแสขึ้นมา อยากขอบคุณพวกเขามากครับที่คอยอยู่เคียงข้างกัน
หลังจากซีรีส์เรื่องแรก วางเส้นทางชีวิตในวงการบันเทิงอย่างไรต่อ ?
พีเค ภัทรชัย: ในอาชีพนี้ผมยังถือว่าอยู่จุดเริ่มต้น ผมยังอยากไปให้ถึงสุดทาง อยากรู้ว่าพอเราถึงจุดสูงสุดในมุมมองของเรา ตัวเองยังรู้สึกชอบตรงนี้อยู่ไหม อยากหันกลับมามองตัวเองบ่อย ๆ ว่าความชอบเราเคยเปลี่ยนไปบ้างไหม เพราะผมเคยเป็นนักกีฬา พอขึ้นไปอยู่ในจุดที่ผมเป็น Coach สอนเด็ก ผมรู้สึกไม่ชอบตัวเองในตอนนั้นเลย มันค่อนข้างเหนื่อยกับการเอาใจใส่รายละเอียดมากมายกับคนที่เราสอน ผมมีความสุขกับการที่ผมเป็นแค่นักกีฬา ไม่ต้องสอนใคร และถ้าวันหนึ่งผมไปอยู่ในจุดสูงสุดของการเป็นนักแสดง ผมอาจจะต้องกลับมามองตัวเองอีกทีว่าผมชอบมันจริงใช่ไหม แต่ ณ วันนี้ยังรู้สึกชอบและรู้สึก Enjoy ในการมาทำงานอยู่ครับ
น้ำนา ธารไท: น้ำนาเหมือนกันครับ น้ำนาจะทำจนกว่าจะรู้สึกว่าเราอยากเปลี่ยนเส้นทาง แต่ทุกวันนี้ยังมีความสุขทุกครั้งในการตื่นมาทำงานอยู่ครับ
ฝากผลงาน ?
พีเค ภัทรชัย: ฝากพวกเราด้วยนะครับ น้ำนากับพีเค นักแสดงจากเรื่อง Oops! Mysterious Sound สืบเสียงปริศนา อุ๊ย! เสียงหัวใจเธอดังกว่า Final Episode กำลังจะมาถึงในวันที่ 20 พฤศจิกายนนี้ สามารถซื้อบัตรได้ทาง Eventpop ทั้งบัตรเข้าร่วมงานและบัตร Livestream สำหรับผู้ที่มาไม่ได้ครับ
น้ำนา ธารไท: ในงานจะมีกิจกรรมมากมายเลยนะครับ สำหรับแฟนคลับของพวกเรา ทั้งกิจกรรม Hi-Bye, Hi-Touch หรือโชว์สุดพิเศษจากพวกเรา ใครที่อยากรู้ว่ามีอะไรบ้าง อย่าลืมกดบัตรมาหาพวกเรากันนะครับ

