ในนามประชาชนคนหนึ่ง : อุทกภัยสายน้ำตา

น้ำตาฟ้ากลั่นกลายเป็นสายน้ำ

วิบัติซ้ำเป็นมหาชเลใหญ่

คือความทุกข์อุกอั่งทั้งหัวใจ

ปากท้องหมองไหม้ไปทุกคน

เกิดเหตุร้ายไม่คาดฝันในวันหนึ่ง

นาทีซึ่งสะพรึงผ่านทุกย่านหน

พายุโหมโถมถาฟ้ามืดมน

หมื่นห่าฝนท้นถั่ง-หลังคาบิน

ทุกเรือนเหมือนบทเพลงบรรเลงเศร้า

หม่นแสงเงาเฝ้าหวนไห้ใจขาดวิ่น

อ้อยส้อยเอ่ยถ้อยคำน้ำตาริน

ได้ยินเสียงสิ้นหวังและกังวล

หน่วยทหารนั้นมาถึงจึงดูแล

ทั้งพ่อแก่แม่เฒ่าเข้าดั้นด้น

ช่วยเหลือเจือจานจนผ่านพ้น

เช็ดน้ำตาทะลักท้นในหนนี้

แม้น้ำท่วมยังร่วมใจส่งไปถึง

เราคือหนึ่งเดียวกันฉันท์น้องพี่

ทุกคนไทยในประเทศเทวษทวี

ความเศร้าที่เมืองน่านยังค้างคา

ภัยพิบัติซัดกระหน่ำธรรมชาติ

พายุเกรี้ยวกราดสาดน้ำป่า

ทหารทุกหมู่เหล่าเร่งเข้ามา

เช็ดน้ำตาประชาชนทุกหนไป

“เจริญขวัญ”