‘ศ.ดร.อมร’วิเคราะห์เหตุ! พื้นอัฒจรรย์ชั่วคราวค้ำยันยุบในคอนเสิร์ต-คาดประกอบนั่งร้านไม่สมบูรณ์

‘ศ.ดร.อมร’วิเคราะห์เหตุ! พื้นอัฒจรรย์ชั่วคราวค้ำยันยุบในคอนเสิร์ต ชี้ชัดพื้นถาวรไม่พัง คาดประกอบนั่งร้านไม่สมบูรณ์-ไม่คิดแรงสั่นสะเทือนคนเต้น

จากเหตุการณ์พื้นที่นั่งยุบตัวภายในงานคอนเสิร์ต เมื่อคืนวันที่ 2 กันยายน 2569 ที่ผ่านมา ศ.ดร.อมร พิมานมาศ นายกสมาคมวิศวกรโครงสร้างแห่งประเทศไทย และอาจารย์ประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้ตั้งข้อสังเกตเชิงวิศวกรรมว่า พื้นที่ยุบตัวลงไปนั้นเป็นโครงสร้างพื้นที่นั่งยกระดับชั่วคราวที่สร้างซ้อนบนพื้นถาวรของอาคาร โดยส่วนของพื้นถาวรของตัวอาคารไม่ได้เกิดการยุบตัวแต่อย่างใด

ศ.ดร.อมร อธิบายเพิ่มเติมว่า พื้นอัฒจรรย์ยกระดับชั่วคราวทำจากโครงสร้างเหล็กหรือนั่งร้านที่สามารถถอดประกอบ ติดตั้ง และเคลื่อนย้ายได้ง่าย สำหรับสาเหตุของการยุบตัว มีข้อสังเกตทางวิศวกรรมสำคัญ 3 ประการ ได้แก่

1.ความสมบูรณ์และการติดตั้งนั่งร้าน : การรับน้ำหนักขึ้นอยู่กับขนาด ขานั่งร้าน จุดยึด ฐานรอง (Jack base) และระบบค้ำยัน นั่งร้านที่ใช้ต้องตรง ไม่คดงอ และต้องประกอบถูกต้อง ใส่ตัวยึดระหว่างขากับคานครบทุกจุด หากใส่อุปกรณ์ไม่ครบอาจทำให้นั่งร้านเอียงตัว หรือยุบตัวได้

2.การรับน้ำหนักและแรงสั่นสะเทือน (Dynamic Load) : กฎกระทรวงฯ ปี 2566 กำหนดให้อัฒจรรย์ (อาคารชุมนุม) รับน้ำหนักบรรทุกอย่างน้อย 500 กิโลกรัม/ตารางเมตร แต่ในการแสดงคอนเสิร์ต ผู้ชมไม่ได้นั่งนิ่ง แต่มีพฤติกรรมลุกขึ้นเต้นและโยกตัวพร้อมกัน ซึ่งความถี่จากการเคลื่อนไหวที่เข้าจังหวะกันอาจทำให้โครงสร้างเกิดการสั่นไหวอย่างรุนแรง หากออกแบบไม่ครอบคลุมแรงเหวี่ยงนี้ก็อาจเกิดการพังทลายได้

3.ข้อกฎหมายวิศวกรรมควบคุม : ตามกฎกระทรวงฯ ปี 2565 หากอัฒจรรย์มีพื้นที่ตั้งแต่ 1,000 ตารางเมตรขึ้นไป จัดเป็นงานวิศวกรรมควบคุม จะต้องได้รับ การออกแบบ ลงนาม และควบคุมการประกอบติดตั้งโดยวิศวกรโยธาผู้ได้รับใบอนุญาตเท่านั้น

ทั้งนี้ ศ.ดร.อมร เน้นย้ำว่า แม้เหตุการณ์ดังกล่าวจะไม่มีผู้ได้รับบาดเจ็บ แต่ถือเป็นบทเรียนและอุทาหรณ์สำคัญสำหรับการจัดสร้างอัฒจรรย์ชั่วคราวในอนาคต ที่ต้องเน้นความแข็งแรง ปลอดภัย ตามหลักวิศวกรรม โดยมีวิศวกรควบคุมดูแลอย่างถูกต้องทุกขั้นตอน