คอลัมน์ : เลียบวิภาวดี

ชิวหาจักรเย็บผ้า

ชาวสารขัณฑ์จำนวนไม่น้อยต่างยอมรับว่า “ความจริงที่เกือบจริงที่สุด”ในสังคมไทยวันนี้ ชาวสารขัณฑ์ส่วนใหญ่เป็น “มนุษย์ขยันพูด”

“ชนิดเอะอะขึ้นมา” ก็จะ “ขอพูดทันที” โดยไม่แคร์ว่า “พูดแล้วจะกระทบใจใครให้เจ็บจี๊ด”

“มนุษย์ขยันพูด” ทั้งหลายไม่ว่าจะเป็น นักการเมือง นักวิชาการผู้เชี่ยวชาญ หรือชาวบ้านทั่วไป ถูกสื่อทั้งหลายแบ่งออกเป็น “ชิวหา”ต่างๆ ได้ ดังนี้

“ชิวหามหาภัย ชิวหาสุดจัญไร ชิวหาภูเขาไฟ ชิวหาลมใต้ปีก ชิวหาสะกดจิต ชิวหาอาบยาพิษ ชิวหาอาบน้ำกรด ชิวหาสกปรก ชิวหายอดแม่มด ชิวหาพ่อมดตัวจริง ชิวหาปิรันย่า และชิวหากระบอกสั้น ขยันตีหัวเข้าบ้าน” เป็นต้น

แต่วันนี้ “ชิวหามาแรง” คือ “ชิวหาจักรเย็บผ้า” จากโรงงานผลิตเสื้อโหล ที่ “จิกตีได้สุดถี่ สุดไว และกรีดหัวใจได้สุดแซบ”

“เห็นได้จากวิกฤตน้ำท่วมกทม.” ครั้งนี้ “ฝนแช่” กระหน่ำจนป่าคอนกรีตกทม.กลายเป็น “นครบาดาล” และชาวบางกอกเกี้ยนกลายเป็น “ลูกหลานพญานาคแหวกว่ายอยู่ในวารี” ทำให้ชาวบ้านที่เดือดร้อน ออกมาโวยวายทุกหน่วยงานรัฐอย่างถึงพริกถึงขิงด้วย “ชิวหาเครื่องจักรเย็บผ้า” อย่างกระจุยกระจาย

แม้แต่ “ท่านมิกกี้เมาส์” ไปเยี่ยมหมู่บ้านไหนแจกข้าว แจกเครื่องใช้และแจกเงินส่วนตัวก็ยังถูกเครื่องจักรสังหาร “จากชิวหาจักรเย็บผ้าของชาวบ้านดุด่าตาชันอย่างดุฉกรรจ์”

ล่าสุดในโคลีเซียมเกียกกาย นักการเมืองฝ่ายแค้นท่านหนึ่งที่สุดดังก็ใช้ชิวหาจักรเย็บผ้า กล่าวหา สส.หญิงท่านหนึ่งด้วยข้อหาฉกาจฉกรรจ์ โดยไม่มีพยานหลักฐานจนสส.หญิงลุกขึ้นเรียกร้องให้ “ถอนคำพูดที่ใร้ความจริงดังกล่าวอย่างฉับพลัน”

“แต่ดูเหมือน ท่านชิวหาจักรเย็บผ้าคนดัง ดื้อดึงไม่ยอมถอนคำพูดเพราะท่านมีชื่อเสียงโด่งดังกระฉ่อนไกลเกินกว่าจะขอถอนคำพูดว่า ตนใส่ร้ายผู้อื่นจนเสียยี่ห้อ”

ก่อนที่เหตุการณ์วุ่นวายในสภาจะลุกลามเป็น “ไฟไหม้” ท่านประธานก็ขับไล่ท่านชิวหาจักรเย็บผ้าออกจากห้องประชุมทันที แต่ท่านจักรเย็บผ้าก็ยังมีลีลาไม่ทำตามคำขาดของประธาน

ที่สุด ประธานถึงขั้นสั่งให้ตำรวจสภาเฝ้าทุกประตูเข้าออกห้องประชุม เพื่อสกัดท่านชิวหาคนดังจนกลายเป็น “ข่าวปัง” ดังทั่วประเทศ

สื่อหลายรายออกมาวิจารณ์ว่า การที่ท่านชิวหาจักรเย็บผ้าคนดังถูก “ไล่ออกจากที่ประชุมครั้งนี้” เท่ากับเป็นการ “ฉีกหน้าซูเปอร์สตาร์แห่งสภาดังแคว้ก จร้า?”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม