คลินิกสิ่งแวดล้อม:25 กันยายน 2569

คลินิกสิ่งแวดล้อม

            ความเสียหายตามพระราชบัญญัติความรับผิดต่อความเสียหาย

                             ที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย พ.ศ. 2551

เกี่ยวกับความเสียหายนั้น โดยเฉพาะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ จะกำหนดเกี่ยวกับความเสียหายไว้เฉพาะเจาะจง ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 446 จะเรียกค่าเสียหายอันมิใช่ตัวเงิน ซึ่งรวมถึงความทุกข์ทรมานทางจิตใจได้ก็ต่อเมื่อมีความเสียหายต่อร่างกาย อนามัย หรือเสรีภาพเกิดขึ้นด้วย เช่น ถูกทำร้ายร่างกายจนบาดเจ็บสาหัสและส่งผลให้เกิดความกระทบกระเทือนใจอย่างรุนแรง หากเกิดความเสียหายต่อจิตใจเพียงอย่างเดียวโดยไม่มีความเสียหายต่อร่างกาย

ซึ่งจะแตกต่างกับความเสียหายตาม พระราชบัญญัติความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย มาตรา 4 ได้นิยามความเสียหายไว้ 2 ประเภทคือ “ความเสียหาย” หมายความว่า ความเสียหายที่เกิดจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัยไม่ว่าจะเป็นความเสียหายต่อชีวิต ร่างกาย สุขภาพ อนามัย จิตใจ หรือทรัพย์สิน ทั้งนี้ ไม่รวมถึงความเสียหายต่อตัวสินค้าที่ไม่ปลอดภัยนั้น

“ความเสียหายต่อจิตใจ” หมายความว่า ความเจ็บปวด ความทุกข์ทรมาน ความหวาดกลัว ความวิตกกังวล ความเศร้าโศกเสียใจ ความอับอาย หรือความเสียหายต่อจิตใจอย่างอื่นที่มีลักษณะทำนองเดียวกัน

โดยในส่วนของความเสียหายต่อจิตใจตามพระราชบัญญัติความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัยนั้น หมายถึง ความเจ็บปวด ความทุกข์ทรมาน ความหวาดกลัว ความวิตกกังวล ความเศร้าโศกเสียใจ หรือความอับอายที่เกิดขึ้นกับ

จิตใจอันเนื่องมาจากการกระทำละเมิดหรือเหตุการณ์สะเทือนใจ 

ในทางปฏิบัตินั้นไม่ว่าจะเป็นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์หรือตามพระราชบัญญัติความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย ศาลยังไม่ค่อยได้กำหนดค่าเสียหายส่วนนี้ให้กับผู้เสียหาย ซึ่ง ยังมีความแตกต่างในคดีของต่างประเทศไม่ว่าจะเป็น คดี (St. Elizabeth Hospital v. Garrard - สหรัฐฯ) โรงพยาบาลนำร่างทารกที่คลอดออกมาแล้วเสียชีวิตไปทิ้งทำลายโดยไม่บอกและไม่ได้รับอนุญาตจากพ่อแม่ ศาลตัดสินให้พ่อแม่ชนะคดีและได้รับค่าเสียหายทางจิตใจอย่างรุนแรง แม้ไม่มีการบาดเจ็บทางกาย เพราะถือว่าเป็นการกระทำที่สะเทือนใจอย่างร้ายแรงที่วิญญูชนรับไม่ได้ รวมถึงคดี(McLoughlin v. O'Brian - อังกฤษ) แม่ไม่ได้อยู่ในอุบัติเหตุรถชน แต่เมื่อไปถึงโรงพยาบาลแล้วเห็นสภาพสามีและลูกๆ ที่บาดเจ็บสาหัสและเสียชีวิตในสภาพน่าเวทนาทันทีหลังเกิดเหตุ จนทำให้เธอช็อกและเกิดภาวะทางจิตเวชอย่างรุนแรง ศาลอังกฤษตัดสินให้เธอมีสิทธิได้รับค่าเสียหายทางจิตใจ เนื่องจากเป็นความเสียหายที่ "คาดหมายได้ล่วงหน้า เป็นต้น