ผู้เลี้ยงผึ้งชันโรงแห่งเดียว ในพื้นที่ อ.สุไหงโก-ลก สร้างรายได้ให้ท้องถิ่น

นายบุนยามีน มีเต๊ะ เกษตรกรผู้เลี้ยงผึ้งชันโรงในหมู่ที่ 2 ต.ปูโยะ อ.สุไหงโก-ลก จ.นราธิวาส เริ่มเลี้ยงผึ้งชันโรงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2560 จากความสนใจส่วนตัวและความต้องการสร้างรายได้เสริมให้ครอบครัว ต่อมาได้พัฒนาการเลี้ยงให้เป็นกิจกรรมที่มีโอกาสต่อยอดสู่การสร้างรายได้และกระจายผลประโยชน์ในชุมชน
ปัจจุบันฟาร์มมีผึ้งชันโรงมากกว่า 100 รัง เลี้ยง 2 สายพันธุ์ ได้แก่ อิตาม่าและโทราซิก้า ซึ่งผู้เลี้ยงเห็นว่าเหมาะกับสภาพแวดล้อมในพื้นที่ โดยทั่วไปสามารถเก็บผลผลิตได้เดือนละ 1 ครั้ง ปริมาณประมาณ 10–20 กิโลกรัมต่อครั้ง ทั้งนี้ ผลผลิตขึ้นอยู่กับความสมบูรณ์ของดอกไม้และสภาพอากาศ ช่วงเดือนมกราคมถึงมิถุนายนเป็นช่วงที่ดอกไม้บานและมีแหล่งน้ำหวานมาก จึงเก็บผลผลิตได้มากกว่าช่วงใกล้ฤดูฝน จุดเด่นของพื้นที่และโอกาสทางเศรษฐกิจ ตำบลปูโยะอยู่ใกล้ป่าพรุโต๊ะแดงและป่าพรุสิรินธร ซึ่งเป็นแหล่งทรัพยากรธรรมชาติที่เอื้อต่อการหาอาหารของผึ้งชันโรง ผึ้งชนิดนี้ไม่มีเหล็กใน จึงเหมาะกับการเลี้ยงในชุมชน และสามารถสร้างผลิตภัณฑ์น้ำผึ้งที่มีเอกลักษณ์เฉพาะของพื้นที่ได้
ข้อมูลที่ผู้เลี้ยงกล่าวถึงยังเชื่อมโยงกับงานวิจัยเกี่ยวกับน้ำผึ้งชันโรงจากดอกเสม็ดขาวในพื้นที่จังหวัดนราธิวาส ซึ่งมีสีเขียวหลายเฉดและมีช่วงเก็บเกี่ยวประมาณ 4 เดือนต่อปี รายงานการวิจัยระบุการตรวจพบสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพหลายชนิด เช่น เอมบิลิน (Embelin) และลูมิโครม (Lumichrome) รวมถึงสารต้านอนุมูลอิสระ โดยมีการศึกษาคุณสมบัติของสารเหล่านี้เพิ่มเติม ผลิตภัณฑ์ดังกล่าวจึงมีโอกาสสร้างมูลค่าเพิ่มและต่อยอดเป็นสินค้าประจำถิ่นภายใต้อัตลักษณ์ “น้ำผึ้งมรกต” (Emerald Honey) รายได้และช่องทางจำหน่าย รายได้จากการเลี้ยงผึ้งชันโรงมีความผันแปรตามปริมาณดอกไม้และผลผลิต โดย นายบุนยามีนให้ข้อมูลว่า รายได้เฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 10,000 บาทต่อเดือนจากการจำหน่ายทั้งปลีกและส่ง
