เลียบวิภาวดี : เป็ดง่อย (2)

การเลือกตั้งกลางปีของสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ที่ผ่านมา ท่านปากจู๋ถึงกับ “ช็อกตาตั้ง” จนต้อง “อ้าปากค้าง” ปล่อยแมลงวันบินเข้าปากเป็นฝูงๆ

ทั้งนี้ เพราะทั้งสส.และสว.ของพรรครีพับลิกัน ต้องพ่ายแพ้แก่พรรคเดโมแครตอย่าง“หมดท่า”

สภาล่างมีสส.435 ที่นั่ง บัดนี้เดโมแครตได้ครองไป 228 ที่นั่ง ส่วนสภาบน มีสว.100 ที่นั่ง วันนี้ก็เป็นของเดโมแครตครองไป 54 ที่นั่ง

ดังนั้น นับจากวันนี้ไปอีก 2 ปี การวัดกำลังในสภาเพื่อตัดสินใจในทุกเรื่อง รัฐบาลทรัมป์จะถูกเตะตัดขาจากฝ่ายค้านอย่างดุดัน จนผู้เฒ่าเนกไทแดงถูกสื่อต่างให้ฉายาเป็น “รัฐบาลเป็ดง่อย” “ที่เดี้ยงพิการอย่าง “น่าอับอาย”

แต่ดูเหมือนกูรูทางการเมืองบางรายได้ออกมา “เห็นต่าง” โดยระบุว่า “พ่อมดทางการเมืองอย่างท่านปากจู๋” มีฤทธิ์เดชระดับพระฤๅษีโคบุตร จึงยืนยันได้ว่า ผู้เฒ่าไม่ยอมเป็น “เป็ดง่อย” อย่างเด็ดขาด

โดยผู้เฒ่าจะ “แปลงกาย” เป็น “ซูเปอร์แมนจอมวีโต้” ที่โด่งดังที่สุดในประวัติศาสตร์ชนิด “ตูข้าจะใช้อำนาจประธานาธิบดีทำการ โต้แย้งและขัดขวางทุกเรื่องของฝ่ายค้านอย่างถึงพริกถึงขิง”

สื่อและกูรูทั้งหลายต่างจึง “ฟันธง” ว่า “สองปีนับจากนี้ การเมืองในสภาของอาณาจักรอินทรีหัวขาว จะสุดวุ่นวายทั้งรัฐบาลและฝ่ายค้านต่างมีเหลี่ยมคูสาดใส่กัน ยิ่งกว่างิ้วโรงใหญ่ ว้ากใส่กันอย่างหน้าดำหน้าแดง”

“ในขณะเดียวกัน ก็มีกูรูบางรายออกมาระบุว่า “พ่อมดทรัมป์มีเล่ห์เหลี่ยม” รอบด้าน อาจจะ “แกล้งตาย” แล้วมีการเจรจากับฝ่ายค้านบางเรื่อง จนเกิดรายการ Win Win ทั้งสองฝ่ายโดยอ้างว่า ทำเพื่อผลประโยชน์ของชาติบ้านเมือง”

“เหลียวมาดูการเมืองในสารขัณฑ์บ้าง” การราวี ราวีกันระหว่างฝ่ายค้าน ฝ่ายแค้นและฝ่ายพยาบาทกับฝ่ายรัฐบาลในวันนี้ คงจะ“ว้ากตุ๊กแฉ่ง” ใส่กันอย่าง “เมามันยกกำลัง 5” ไปอีกยาวนาน เพราะ “บาดหมางกันดุฉกรรจ์ เกินกว่าจะออมชอม”

โดยฝ่ายพยาบาทสวมบทจับกังแรมโบ้ เล่นงานฝ่ายรัฐบาลทุกเรื่องแบบ “เอาถึงตาย” อย่างไร้ปรานีจนรัฐบาล “ฉุนขาด” ถึงขั้นควันออกหูไฟพรูออกทางปาก

ดังนั้น รัฐบาลจึงคิดทุกช่องทางที่จะตัดปีก ตัดหางและตัดขาให้ “ฝ่ายค้านกลายเป็นเป็ดง่อย”

ล่าสุด จึงมีเป้าหมายที่ต้องการพุ่งชน ออกระเบียบและออกกฎหมาย “โหลดเตี้ยอำนาจของประธานกรรมการ” ทุกคณะในสภา“ที่ฝ่ายค้านมักใช้อำนาจ ใหญ่เกินเบอร์และห้าวเกินตำแหน่ง” ให้กลายเป็น “เสือสมิงไร้เขี้ยว”

ประธานคณะกรรมการในสภา คณะต่างๆ จะถูกเด็ดปีก เด็ดหางและเด็ดขา หรือไม่?

ยังเป็น “ศึกใหญ่ที่จะว้ากใส่กันอีกหลายรอบ” เพราะยังไง ยังไงฝ่ายแค้นก็ไม่ยอมถูกบังคับให้กลายเป็น “เป็ดง่อย”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม