สรุปมติคณะรัฐมนตรี (ครม.) ประจำวันที่ 10 พฤศจิกายน 2569

วันที่ 10 พฤศจิกายน   2569  เวลา 10.00 น. นายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย เป็นประธานการประชุมคณะรัฐมนตรี ณ ห้องประชุม 501 ตึกบัญชาการ 1 ทำเนียบรัฐบาล สรุปสาระสำคัญ ดังนี้

กฎหมาย

1. เรื่อง ร่างกฎกระทรวงกำหนดกฎหมายตามมาตรา 29 (6) (ฉบับที่ ..) พ.ศ. ....

                คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบร่างกฎกระทรวงกำหนดกฎหมายตามมาตรา 29 (6) (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... ตามที่สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาเสนอและให้ดำเนินการต่อไปได้

                สาระสำคัญของเรื่อง

1. ร่างกฎกระทรวงกำหนดกฎหมายตามมาตรา 29 (6) (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... ที่สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาเสนอ เป็นการแก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวงกำหนดกฎหมายตามมาตรา 29 (6) พ.ศ. 2562 ซึ่งเป็นกฎกระทรวงที่กำหนดกฎหมายที่ได้รับการยกเว้นไม่ต้องประเมินผลสัมฤทธิ์ ตามพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทำร่างกฎหมายและการประเมินผลสัมฤทธิ์ของกฎหมาย พ.ศ. 2562 โดยเพิ่มเติมกฎหมายเกี่ยวกับเอกสิทธิ์และความคุ้มกันทางทูตหรือทางกงสุลเป็นกฎหมายที่ได้รับการยกเว้นไม่ต้องประเมินผลสัมฤทธิ์ ทั้งนี้ เป็นไปตามความเห็นของคณะกรรมการพัฒนากฎหมายซึ่งได้พิจารณาตามข้อหารือของกระทรวงการต่างประเทศโดยเห็นว่า กฎหมายเกี่ยวกับเอกสิทธิ์และความคุ้มกันทางทูตหรือทางกงสุลมีลักษณะใกล้เคียงกับกฎหมายเกี่ยวกับเอกสิทธิ์และความคุ้มกันสำหรับองค์การระหว่างประเทศและการประชุมระหว่างประเทศในประเทศไทยตาม (4) แห่งกฎกระทรวงกำหนดกฎหมายตามมาตรา 29 (6) พ.ศ. 2562 โดยเป็นกฎหมายที่ใช้บังคับแก่บุคคลเฉพาะกลุ่ม มิได้กำหนดภาระหน้าที่สำหรับประชาชนทั่วไป การกำหนดให้ต้องประเมินผลสัมฤทธิ์ตามรอบระยะเวลาจึงอาจไม่ก่อให้เกิดประโยชน์คุ้มค่ากับภาระในการดำเนินการ และอาจซ้ำซ้อนกับกลไกการติดตามพันธกรณีและแนวปฏิบัติระหว่างประเทศของกระทรวงการต่างประเทศ
2. โดยที่ร่างกฎกระทรวงฉบับนี้มิได้มีผลให้เกิดภาระแก่ประชาชนหรือการไม่ปฏิบัติตามจะมีผลให้ต้องได้รับโทษหรือเสียสิทธิ หรือกระทบต่อสถานะของบุคคล จึงมิใช่ร่างกฎตามบทนิยามใน มาตรา 3 แห่งพระราชบัญญัติหลักเกณฑ์การจัดทำร่างกฎหมายและการประเมินผลสัมฤทธิ์ของกฎหมาย พ.ศ. 2562 และไม่เข้าข่ายเรื่องที่ต้องจัดให้มีการรับฟังความคิดเห็นของผู้เกี่ยวข้องและวิเคราะห์ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากกฎตามมาตรา 5 วรรคห้าแห่งพระราชบัญญัติดังกล่าว ประกอบกับกฎกระทรวงกำหนดร่างกฎที่ต้องจัดให้มีการรับฟังความคิดเห็นและวิเคราะห์ผลกระทบ พ.ศ. 2565

 

2. เรื่อง ร่างกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการดำรงตำแหน่งและการปฏิบัติหน้าที่กรรมการการบริหารกองทุนและการใช้จ่ายเงินกองทุนเพื่อความปลอดภัยในการใช้รถใช้ถนน (ฉบับที่ ..) พ.ศ. ….

                คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติหลักการร่างกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขการดำรงตำแหน่งและการปฏิบัติหน้าที่กรรมการการบริหารกองทุนและการใช้จ่ายเงินกองทุนเพื่อความปลอดภัยในการใช้รถใช้ถนน (ฉบับที่ ..) พ.ศ. .... ตามที่กระทรวงคมนาคมเสนอและให้ส่งสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาตรวจพิจารณา โดยให้รับความเห็นของกระทรวงสาธารณสุขไปประกอบการพิจารณาด้วยแล้วดำเนินการต่อไปได้ รวมทั้งให้กระทรวงคมนาคมรับข้อสังเกตของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาไปพิจารณาดำเนินการต่อไปด้วย

สาระสำคัญของเรื่อง

1. ร่างกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการดำรงตำแหน่งและการปฏิบัติหน้าที่กรรมการการบริหารกองทุนและการใช้จ่ายเงินกองทุนเพื่อความปลอดภัยในการใช้รถใช้ถนน (ฉบับที่ ..) พ.ศ. …. ที่ กระทรวงคมนาคมเสนอ เป็นการแก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการดำรงตำแหน่งและการปฏิบัติหน้าที่กรรมการการบริหารกองทุนและการใช้จ่ายเงินกองทุนเพื่อความปลอดภัยในการใช้รถใช้ถนน พ.ศ. 2547 เพื่อให้ครอบคลุมเพียงพอต่อการตอบสนองการแก้ไขปัญหาความปลอดภัยของระบบการขนส่งทางถนนและสามารถช่วยเหลือเยียวยาผู้ประสบภัยจากการใช้รถใช้ถนนได้อย่างเหมาะสมตามวัตถุประสงค์ของการตั้งกองทุนฯ โดยมีการแก้ไขเพิ่มเติม เช่น ขยายขอบเขตการพิจารณาอนุมัติเงินกองทุน ให้รวมถึงการให้ความช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากการใช้รถใช้ถนนจากรถโดยสารสาธารณะโดยให้ครอบคลุมถึงการเยียวยาในลักษณะอื่น ๆ นอกจากค่าอุปกรณ์ช่วยเหลือผู้พิการและค่าสินไหมทดแทนตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535 เช่น ค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาล ค่าซ่อมอุปกรณ์หรือค่าติดตั้งอุปกรณ์เพื่อเพิ่มความปลอดภัยให้กับรถสาธารณะและให้รวมถึงการใช้เงินกองทุนเพื่อพัฒนาระบบการขนส่งทางถนนด้วยรถให้มีความปลอดภัยยิ่งขึ้นตามโครงการหรือแผนงานของกรมการขนส่งทางบกด้านรถโดยสารประจำทาง รถรับ-ส่งนักเรียนและอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง ปรับปรุงหลักเกณฑ์เกี่ยวกับวิธีการรับเงินเข้าและการใช้จ่ายเงินกองทุนเพื่อรองรับสถานการณ์ด้านการเงินและบัญชีในปัจจุบัน เช่น การใช้เช็คของหน่วยงานราชการการจ่ายเงินด้วยระบบอิเล็กทรอนิกส์ (e-Payment) และกำหนดหน่วยงานผู้รับผิดชอบในการจัดทำและบันทึกบัญชี โดยให้สำนักบริหารการคลังและรายได้ กรมการขนส่งทางบกเป็นผู้จัดทำบัญชีและบันทึกบัญชี (เดิมเป็นกองคลัง กรมการขนส่งทางบก) เพื่อให้มีความสอดคล้องกับกฎ ระเบียบ และโครงสร้างองค์กรของกรมการขนส่งทางบกที่เปลี่ยนแปลงไปในปัจจุบัน
2. การแก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวงดังกล่าวจะส่งผลให้ผู้ประสบภัยจากการใช้รถใช้ถนนจะได้รับการช่วยเหลือและการเยียวยาที่เหมาะสมและทั่วถึงยิ่งขึ้นจากการใช้จ่ายเงินกองทุนฯ ที่มีความสอดคล้องกับสภาพการณ์ในปัจจุบัน ช่วยเพิ่มความคล่องตัวในการสนับสนุนมาตรการด้านความปลอดภัยและการเยียวยาผู้ประสบภัย ซึ่งมีส่วนช่วยลดความสูญเสียทางเศรษฐกิจจากอุบัติเหตุทางถนนในระยะยาว ส่งผลให้ประชาชนสามารถฟื้นฟูคุณภาพชีวิตและลดผลกระทบจากอุบัติเหตุทางถนนได้อย่างมีประสิทธิภาพอันเป็นการยกระดับความปลอดภัยและความเป็นอยู่ของประชาชนโดยรวม
3. 3. คค. (กรมการขนส่งทางบก) ได้จัดให้มีการรับฟังความคิดเห็นของผู้มีส่วนได้เสีย และประชาชนที่เกี่ยวข้องผ่านทางเว็บไซต์ระบบกลางทางกฎหมาย (ww.law.go.th) และผ่านทางเว็บไซต์ของกรมการขนส่งทางบก (www.legal.dlt.go.th) เมื่อวันที่ 24 เมษายน 2569 ถึงวันที่ 23 พฤษภาคม 2569 รวมระยะเวลา 30 วัน และ เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2569 ถึงวันที่ 23 มิถุนายน 2569 รวมระยะเวลา 30 วัน โดยส่วนมากเห็นด้วยกับการจัดทำร่างกฎกระทรวงดังกล่าว และ คค. ได้จัดทำรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากกฎหมายผ่านระบบกลางทางกฎหมาย และได้จัดทำสรุปผลการรับฟังความคิดเห็น และรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากกฎหมาย โดยได้เผยแพร่เอกสารดังกล่าวผ่านช่องทางระบบกลางทางกฎหมายเรียบร้อยแล้ว
4. 4. กระทรวงมหาดไทย กระทรวงสาธารณสุข และสำนักงานตำรวจแห่งชาติ พิจารณาแล้วเห็นชอบ/ไม่ขัดข้อง โดยกระทรวงสาธารณสุขเห็นว่าหลักการในการใช้จ่ายเงินกองทุนเพื่อความปลอดภัยในการใช้รถใช้ถนน ควรให้เงินกองทุนสามารถใช้เป็นเงินช่วยเหลือเงินอุดหนุน หรือค่าใช้จ่ายในการขับเคลื่อนการดำเนินงานของหน่วยงานภายใต้ศูนย์อำนวยการความปลอดภัยทางถนนได้ในทุกระดับ เพื่อการป้องกันและลดอุบัติเหตุทางถนน และสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาเห็นว่า คณะรัฐมนตรีสามารถพิจารณาอนุมัติหลักการ ร่างกฎกระทรวงดังกล่าวได้ โดยมีข้อสังเกตเพิ่มเติมว่า กฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขการดำรงตำแหน่งและการปฏิบัติหน้าที่กรรมการการบริหารกองทุนและการใช้จ่ายเงินกองทุนเพื่อความปลอดภัยในการใช้รถใช้ถนน พ.ศ. 2547 ในส่วนที่ไม่ได้เสนอแก้ไขในครั้งนี้มีบทบัญญัติบางประการที่ยังไม่สอดคล้องกับพระราชบัญญัติการบริหารทุนหมุนเวียน พ.ศ. 2558 สมควรที่กรมการขนส่งทางบกจะได้พิจารณาปรับปรุงแก้ไขกฎกระทรวงดังกล่าวให้สอดคล้องกับพระราชบัญญัติการบริหารทุนหมุนเวียน พ.ศ. 2558 ต่อไป

 

3. เรื่อง ร่างกฎกระทรวงกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมท่อเหล็กกล้าคาร์บอนสำหรับงานโครงสร้างทั่วไป ต้องเป็นไปตามมาตรฐาน พ.ศ. .…

คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบร่างกฎกระทรวงกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมท่อเหล็กกล้าคาร์บอนสำหรับงานโครงสร้างทั่วไป ต้องเป็นไปตามมาตรฐาน พ.ศ. .... ตามที่กระทรวงอุตสาหกรรมเสนอ ซึ่งสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาตรวจพิจารณาแล้ว และให้ดำเนินการต่อไปได้

สาระสำคัญของเรื่อง

1. ร่างกฎกระทรวงกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมท่อเหล็กกล้าคาร์บอนสำหรับงานโครงสร้างทั่วไป ต้องเป็นไปตามมาตรฐาน พ.ศ. .… ที่กระทรวงอุตสาหกรรมเสนอ มีสาระสำคัญเป็นการกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมท่อเหล็กกล้าคาร์บอนสำหรับโครงสร้างทั่วไปต้องเป็นไปตามมาตรฐานเลขที่ มอก. 107-2566 ตามประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่อง กำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ท่อเหล็กกล้าคาร์บอนสำหรับงานโครงสร้างทั่วไป พ.ศ. 2567 ลงวันที่ 30 เมษายน 2567 (มาตรฐานผลิตภัณฑ์ใหม่) โดยมาตรฐานนี้เป็นการกำหนดให้ครอบคลุมท่อเหล็กคาร์บอนแบบภาคตัดขวางกลม สี่เหลี่ยมจัตุรัสและสี่เหลี่ยมผืนผ้าสำหรับงานวิศวกรรมโครงสร้าง งานสถาปัตยกรรม และงานโครงสร้างทั่วไป อาทิ โครงสร้างอาคาร โครงหลังคา เสาตกแต่งอาคาร โครงสร้างเฟอร์นิเจอร์เหล็ก เสาไฟฟ้า เสาป้ายจราจร โครงป้ายโฆษณา โครงสร้างชั่วคราวงานก่อสร้าง ชิ้นส่วนประกอบในอุตสาหกรรมยานยนต์ เป็นต้น ซึ่งได้กำหนดชั้นคุณภาพ (ท่อกลมมี 5 ชั้นคุณภาพและท่อสี่เหลี่ยมมี 3 ชั้นคุณภาพ) การเคลือบผิว (ทั้งการเคลือบสี เคลือบโลหะก่อนขึ้นรูป เคลือบสังกะสีหลังขึ้นรูป และไม่เคลือบผิว) และความหนาของผนังท่อให้เป็นไปตามมาตรฐาน อีกทั้งกำหนดให้ต้องมีการแสดงเครื่องหมายและฉลาก ทั้งนี้ เพื่อควบคุมให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมดังกล่าวมีคุณภาพ เกิดความปลอดภัย ต่อผู้บริโภคในการใช้งาน และมีอายุในการใช้งานที่ยาวนาน นอกจากนี้ ยังช่วยสร้างความเชื่อมั่นให้แก่ผู้บริโภคในการเลือกซื้อผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมมีคุณภาพและมาตรฐาน ตลอดจนควบคุมมิให้มีการทำหรือนำเข้าผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมที่ด้อยคุณภาพเข้ามาเพื่อจำหน่ายในราชอาณาจักร อันอาจจะก่อให้เกิดอันตรายแก่ชีวิตและทรัพย์สินของประชาชน โดยร่างกฎกระทรวงดังกล่าวมีผลใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนด 90 วันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

                ทั้งนี้ ผู้ทำหรือผู้นำเข้า ผลิตภัณฑ์ดังกล่าวจะต้องขอรับใบอนุญาตทำหรือนำเข้าผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมดังกล่าว และผู้จำหน่ายผลิตภัณฑ์ดังกล่าวจะต้องจำหน่ายผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมดังกล่าวที่ได้รับใบอนุญาตและเป็นไปตามมาตรฐาน ซึ่งหากผู้ใดไม่ปฏิบัติตามหรือฝ่าฝืนจะได้รับโทษตามกฎหมายว่าด้วยมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม

2. 2. สมอ. ได้จัดทำรายงานสรุปผลการรับฟังความคิดเห็นและรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากกฎหมาย ประกอบกับการจัดทำร่างกฎกระทรวงกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมท่อเหล็กกล้าคาร์บอนสำหรับงานโครงสร้างทั่วไป ต้องเป็นไปตามมาตรฐาน พ.ศ. .... โดยได้เผยแพร่เอกสารดังกล่าวผ่านทางเว็บไซต์ของ สมอ. ด้วยแล้ว
3. สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคพิจารณาแล้วเห็นชอบ สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาเห็นว่าคณะรัฐมนตรีสามารถพิจารณาอนุมัติหลักการร่างกฎกระทรวงดังกล่าวได้ และเพื่อให้การคุ้มครองประชาชนเป็นไปอย่างรวดเร็ว สำนักงานฯ จึงได้ตรวจพิจารณาร่างกฎกระทรวงดังกล่าวเป็นการล่วงหน้า และได้ส่งร่างกฎกระทรวงที่ตรวจพิจารณาเสร็จแล้วมาเพื่อเสนอต่อคณะรัฐมนตรีเพื่อพิจารณาไปพร้อมกันด้วย

 

4. เรื่อง ร่างกฎกระทรวงว่าด้วยการให้ข้าราชการพลเรือนกลาโหมได้รับเงินเดือน พ.ศ. ....
   ร่างกฎกระทรวงกำหนดอัตราเงินเดือนเป็นขั้นเงินเดือนของข้าราชการพลเรือนกลาโหม พ.ศ. .... และ
   ร่างกฎกระทรวงการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการพลเรือนกลาโหม พ.ศ. .... รวม 3 ฉบับ

คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติหลักการร่างกฎกระทรวงว่าด้วยการให้ข้าราชการพลเรือนกลาโหมได้รับเงินเดือน พ.ศ. .... ร่างกฎกระทรวงกำหนดอัตราเงินเดือนเป็นขั้นเงินเดือนของข้าราชการพลเรือนกลาโหม พ.ศ. .... และร่างกฎกระทรวงการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการพลเรือนกลาโหม พ.ศ. ....รวม 3 ฉบับ ตามที่กระทรวงกลาโหม (กห.) เสนอ และให้ส่งสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาตรวจพิจารณาโดยให้รับความเห็นของสำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติไปประกอบการพิจารณาด้วย  แล้วดำเนินการต่อไปได้

รวมทั้งให้กระทรวงกลาโหมรับข้อสังเกตของสำนักงาน ก.พ.ร. และความเห็นของสำนักงบประมาณและสำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติไปพิจารณาดำเนินการต่อไปด้วย

สาระสำคัญของเรื่อง

1. ปัจจุบันการกำหนดอัตราเงินเดือน อัตราเงินประจำตำแหน่ง การให้ได้รับเงินเดือน และการให้ได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการพลเรือนกลาโหมเป็นไปตาม 1) คำสั่งกระทรวงกลาโหม ที่ 600/2567 ลงวันที่ 10 มิถุนายน 2567 เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการกำหนดอัตราเงินเดือนสำหรับคุณวุฒิเพื่อการบรรจุและแต่งตั้งเป็นข้าราชการพลเรือนกลาโหมที่ออกตามพระราชกฤษฎีการะเบียบข้าราชการพลเรือนกลาโหม พ.ศ. 2566 2) คำสั่งกระทรวงกลาโหมที่ 599/2567 ลงวันที่ 10 มิถุนายน 2567 เรื่อง อัตราเงินเดือนเป็นขั้นเงินเดือนของข้าราชการพลเรือนกลาโหมที่ออกตามพระราชกฤษฎีการะเบียบข้าราชการพลเรือนกลาโหม พ.ศ. 2566 และ 3) พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการการจ่ายเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ พ.ศ. 2539

ต่อมาได้มีพระราชบัญญัติเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการพลเรือนกลาโหม พ.ศ. 2568 ใช้บังคับเมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2569 โดยมาตรา 4 วรรคสอง มาตรา 5 วรรคสอง และมาตรา 8 วรรคหนึ่ง ได้บัญญัติให้การกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการในการกำหนดอัตราเงินเดือนตามตำแหน่ง ขั้นเงินเดือน และเงินประจำตำแหน่งให้เป็นไปตามที่กฎกระทรวงกำหนด ดังนั้น กระทรวงกลาโหมจึงได้เสนอร่างกฎกระทรวงว่าด้วยการให้ข้าราชการพลเรือนกลาโหมได้รับเงินเดือน พ.ศ. .... ร่างกฎกระทรวงกำหนดอัตราเงินเดือนเป็นขั้นเงินเดือนของข้าราชการพลเรือนกลาโหม พ.ศ. .... และร่างกฎกระทรวงการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการพลเรือนกลาโหม พ.ศ. .... รวม 3 ฉบับ ซึ่งมีสาระสำคัญเป็นการกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการบรรจุบุคคลเข้ารับราชการและการให้ได้รับเงินเดือนของข้าราชการพลเรือนกลาโหม และการกำหนดอัตราเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการพลเรือนกลาโหม ซึ่งเทียบเคียงการได้รับเงินเดือนบรรจุแรกเข้าของข้าราชการพลเรือนสามัญ การกำหนดอัตราเงินเดือนเป็นขั้นเทียบเคียงอัตราตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2558 และเทียบเคียง อัตราเงินประจำตำแหน่ง ตาม กฎ ก.พ. ว่าด้วยการให้ข้าราชการพลเรือนสามัญได้รับเงินประจำตำแหน่ง พ.ศ. 2567 พระราชบัญญัติเงินเดือน เงินวิทยฐานะ และเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2554 และกฎ ก.พ.อ. การได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา พ.ศ. 2556 เช่น

อัตราการบรรจุแรกเข้า

ตำแหน่งประเภททั่วไป
คุณวุฒิ	ข้าราชการพลเรือนกลาโหม	ข้าราชการพลเรือนสามัญ
สถานศึกษาภายในประเทศ	- ประกาศนียบัตรมัธยมศึกษาตอนต้น และประกาศนียบัตรมัธยมศึกษาตอนปลายหรือเทียบเท่าและประกาศนียบัตรเปรียญธรรมประโยค 6 – 8
ประเภท	ทั่วไป
ระดับ	ปฏิบัติการ
อัตราเงินเดือน (1)/บาท	ขั้น 16 (10,540)	- 10,520
อัตราเงินเดือน (2)/บาท	ขั้น 18.5 (11,630)	- 11,580
ตำแหน่งประเภทวิชาการ
สถานศึกษาภายในประเทศ	- ปริญญาตรีที่มีหลักสูตรกำหนดเวลาศึกษาไม่น้อยกว่า 4 ปี ต่อจากวุฒิประกาศนียบัตรมัธยมศึกษาตอนปลายหรือเทียบเท่า/หรือปริญญาตรีที่มีหลักสูตรกำหนดเวลาศึกษาไม่น้อยกว่า 2 ปี (หลักสูตรต่อเนื่อง 2 ปี) ต่อจากวุฒิประกาศนียบัตรวิชาชีพขั้นสูง หรืออนุปริญญาหรือเทียบเท่า
ประเภท	วิชาการ
ระดับ	ปฏิบัติการ
อัตราเงินเดือน (1)/บาท	ขั้น 18 (18,230)	- 18,150
อัตราเงินเดือน (2)/บาท	ขั้น 20.5 (20,040)	- 19,970

 

อัตราเงินเดือนเป็นขั้นเงินเดือน

ตำแหน่งประเภทอำนวยการ
ระดับตำแหน่ง	ข้าราชการพลเรือนกลาโหม (ขั้น/ระดับ - อัตรา)	ข้าราชการพลเรือนสามัญ (ขั้นต่ำ - ขั้นสูง)
อำนวยการต้น	ขั้นต่ำ : ขั้น 1.0 (26,660 บาท) ขั้นสูง : ขั้น 23.5 (59,500 บาท)	ขั้นต่ำ : 26,660 บาท ขั้นสูง : 59,500 บาท
อำนวยการสูง	ขั้นต่ำ : ขั้น 1.0 (32,850 บาท) ขั้นสูง : ขั้น 22.5 (70,360 บาท)	ขั้นต่ำ : 32,850 บาท ขั้นสูง : 70,360 บาท

 

อัตราเงินประจำตำแหน่ง

ประเภทบริหาร
ประเภท/ระดับตำแหน่ง	ข้าราชการพลเรือนกลาโหม	ข้าราชการพลเรือนสามัญ
ระดับสูง (หัวหน้าส่วนราชการ)	21,000 บาท
ระดับสูง	14,500 บาท
ระดับต้น	10,000 บาท
ประเภทอำนวยการ
ระดับสูง	10,000 บาท
ระดับต้น	5,600 บาท

 

ประเภท/ระดับตำแหน่ง	ข้าราชการพลเรือน กลาโหม	กฎ ก.พ.อ. การได้รับเงินประจำตำแหน่ง ของข้าราชการพลเรือน ในสถาบันอุดมศึกษา พ.ศ. 2556
ประเภทการสอนหรือวิจัย
ศาสตราจารย์	15,600	15,600
	13,000	13,000
รองศาสตราจารย์	9,900	9,900
	5,600	5,600
ผู้ช่วยศาสตราจารย์	5,600	5,600
	3,500	3,500

 

ทั้งนี้ อัตราเงินเดือน อัตราเงินประจำตำแหน่ง การให้ได้รับเงินเดือน และการให้ได้รับเงินประจำตำแหน่งเป็นอัตราเดียวกับกฎหมายที่ใช้บังคับอยู่ในปัจจุบัน¹ และสภากลาโหม มีมติเห็นชอบร่างกฎกระทรวงทั้ง
3 ฉบับแล้ว

___________________

¹ได้แก่

  1) คำสั่งกระทรวงกลาโหม ที่ 600/2567 ลงวันที่ 10 มิถุนายน 2567 เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการกำหนดอัตราเงินเดือน สำหรับคุณวุฒิเพื่อการบรรจุและแต่งตั้งเป็นข้าราชการพลเรือนกลาโหม

  2) คำสั่งกระทรวงกลาโหม ที่ 599/2567 ลงวันที่ 10 มิถุนายน 2567 เรื่อง อัตราเงินเดือนเป็นขั้นเงินเดือนของข้าราชการพลเรือนกลาโหม ซึ่งออกตามพระราชกฤษฎีการะเบียบข้าราชการพลเรือนกลาโหม พ.ศ. 2566

  3) พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการการจ่ายเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหาร
ซึ่งไม่เป็นข้าราชการพ.ศ. 2539

 

5. เรื่อง ขอยกเลิกมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2566 เรื่อง ร่างกฎกระทรวงเพิกถอนป่าสงวนแห่งชาติ ป่าคลองหัวเขียวและป่าคลองเกาะสุย บางส่วน ในท้อองที่ตำบลเขานิเวศน์และตำบลบางริ้น อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง พ.ศ. ....

                คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบให้ยกเลิกมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2566 เรื่อง
ร่างกฎกระทรวงเพิกถอนป่าสงวนแห่งชาติ ป่าคลองหัวเขียวและป่าคลองเกาะสุย บางส่วน ในท้องที่ตำบลเขานิเวศน์ และตำบลบางริ้น อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง พ.ศ. .... และมอบหมายให้ ทส. [กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง (ทช.)] ดำเนินการตามแนวทางการแก้ไขปัญหาการใช้ประโยชน์ที่ดินป่าชายเลนชุมชนเมืองระนอง ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 เรื่อง พื้นที่เป้าหมายและกรอบมาตรการแก้ไขปัญหาการอยู่อาศัยและทำกินในพื้นที่ป่าไม้ (ทุกประเภท) ตามหน้าที่และอำนาจต่อไป ตามที่กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (ทส.) เสนอ รวมทั้งให้ ทส. รับความเห็นของสำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติไปพิจารณาดำเนินการในส่วนที่เกี่ยวข้องต่อไป

               สาระสำคัญของเรื่อง

                ทส. รายงานว่า

1. เพื่อให้เกิดความชัดเจนและนำไปสู่การแก้ไขปัญหาการใช้ประโยชน์ที่ดินป่าชายเลนชุมชนเมืองระนองให้มีความเหมาะสม และเป็นไปอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ทส. จึงได้หารือกับ สคก. เพื่อพิจารณาประเด็นปัญหาข้อกฎหมายในการดำเนินการบริหารจัดการที่ดินภายหลังเพิกถอนป่าสงวนแห่งชาติและกันออกจากแนวเขตป่าชายเลนตามร่างกฎกระทรวงฉบับนี้ ซึ่ง สคก. แจ้งว่า การดำเนินการบริหารจัดการพื้นที่ภายหลังจากเพิกถอนพื้นที่ดังกล่าวตามร่างกฎกระทรวงนี้เป็นปัญหาเกี่ยวกับแนวทางการบริหารจัดการพื้นที่ชุมชนเมืองระนองในบริเวณที่จะถูกเพิกถอนจากการเป็นป่าสงวนแห่งชาติเพื่อปฏิบัติให้เป็นไปตามมติคณะรัฐมนตรี (14 มีนาคม 2566)
2. จากปัญหาการใช้ประโยชน์ที่ดินป่าชายเลนชุมชนเมืองระนองและแนวทางการจัดการที่ดินภายหลังจากเพิกถอนจากการเป็นป่าสงวนแห่งชาติตามร่างกฎกระทรวงฉบับนี้ สคทช. ในฐานะหน่วยงานหลักในการกำหนดนโยบายการบริหารจัดการที่ดินของประเทศได้จัดประชุมร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ กค. (กรมธนารักษ์) ทส. (ทช.) มท. (กรมที่ดิน) สคก. และ อบจ.ระนอง เมื่อวันที่ 17 ตุลาคม 2568 ซึ่งมีข้อเสนอแนวทางในการบริหารจัดการ 2 แนวทาง ได้แก่ แนวทางที่ 1 ให้ อบจ.ระนอง ดำเนินการขอใช้ประโยชน์ในพื้นที่ตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง โดยยกเว้นมติคณะรัฐมนตรีที่เกี่ยวข้องจำนวน 4 มติ เพื่อให้สามารถใช้ประโยชน์ในพื้นที่ได้อย่างต่อเนื่อง หรือแนวทางที่ 2 อบจ.ระนอง ร่วมบูรณาการกับ ทช. เพื่อเข้าร่วมโครงการพัฒนาพื้นที่ตามนโยบายของ ทช. โดยจัดทำแผนการใช้ประโยชน์พื้นที่อย่างเหมาะสมและยั่งยืน
3. ในเดือนพฤศจิกายน 2568 จังหวัดระนองและ อบจ.ระนอง ได้หารือร่วมกันเกี่ยวกับการใช้ประโยชน์ที่ดินในพื้นที่ป่าชายเลนจังหวัดระนอง ซึ่งที่ประชุมได้มีมติให้จังหวัดระนองและ อบจ.ระนอง บูรณาการร่วมกับ ทช. ตามแนวทางที่ 2 เพื่อเข้าร่วมโครงการพัฒนาพื้นที่ตามนโยบายของ ทช. โดยจัดทำแผนการใช้ประโยชน์พื้นที่ให้เหมาะสมและยั่งยืน และขอให้ ทช. เร่งรัดการดำเนินงานให้เป็นไปตามแนวทางการแก้ไขปัญหาการใช้ประโยชน์ที่ดินป่าชายเลน และทำกินในพื้นที่ป่าไม้ ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 และขอให้ สคทช. ดำเนินการในส่วนที่เกี่ยวข้องต่อไป
4. ต่อมา สคทช. ได้เสนอแนวทางการแก้ไขปัญหาการใช้ประโยชน์ที่ดินป่าชายเลนชุมชนเมืองระนองที่จังหวัดระนอง และ อบจ.ระนอง ได้หารือร่วมกันในข้อ 3. และแนวทางการดำเนินการตามร่างกฎกระทรวงเพิกถอนป่าสงวนแห่งชาติ ป่าคลองหัวเขียวฯ ต่อ คทช. เพื่อพิจารณา ซึ่งในคราวประชุม คทช. ครั้งที่ 1/2569 เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2569 ที่ประชุมได้มีมติ ดังนี้

                        4.1 เห็นชอบแนวทางการแก้ไขปัญหาการใช้ประโยชน์ที่ดินป่าชายเลนชุมชนเมืองระนอง เนื้อที่ 502.74 ไร่ โดยมอบหมายให้ ทส. ทช. ร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องดำเนินการตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 เพื่อให้ประชาชนสามารถอยู่อาศัยได้อย่างถูกต้องตามกฎหมาย

                        4.2 มอบหมายให้ ทส. ทช. เสนอเรื่อง การขอยกเลิกมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่
14 มีนาคม 2566 เรื่อง ร่างกฎกระทรวงเพิกถอนป่าสงวนแห่งชาติ ป่าคลองหัวเขียวและป่าคลองเกาะสุย บางส่วน ในท้องที่ตำบลเขานิเวศน์ และตำบลบางริ้น อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง พ.ศ. .... ต่อคณะรัฐมนตรีต่อไป

5. ด้วยเหตุผลดังกล่าว ทส. พิจารณาแล้วจึงเห็นควรยกเลิกมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่
   14 มีนาคม 2566 ที่อนุมัติหลักการร่างกฎกระทรวงเพิกถอนป่าสงวนแห่งชาติป่าคลองหัวเขียวและป่าคลองเกาะสุยบางส่วน ในท้องที่ตำบลเขานิเวศน์และตำบลบางริ้น อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง พ.ศ. .... และมอบหมายให้ ทช. ร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องดำเนินการแก้ไขปัญหาตามแนวทางการแก้ไขปัญหาการอยู่อาศัยและทำกินในพื้นที่ป่าชายเลนตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 ตามหน้าที่และอำนาจต่อไป ประกอบกับ คทช. ได้มีมติเห็นชอบตามข้อ 4. แล้ว เพื่อแก้ไขปัญหาการเข้าทำประโยชน์หรืออยู่อาศัยในที่ดินป่าชายเลนชุมชนเมืองระนอง ซึ่งเป็นพื้นที่อยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าคลองหัวเขียวและ ป่าคลองเกาะสุย และเป็นพื้นที่ที่เคยได้รับอนุญาตให้ใช้ประโยชน์มาก่อนสามารถบริหารจัดการการใช้ประโยชน์ที่ดินให้เหมาะสมกับสภาพความเป็นจริงและถูกต้องตามกฎหมาย โดยไม่จำเป็นต้องเพิกถอนพื้นที่ดังกล่าวออกจากการเป็นป่าสงวนแห่งชาติ โดย ทช. ได้กำหนดแนวทางปฏิบัติสำหรับโครงการควบคุม ดูแล และบริหารจัดการที่ดินในพื้นที่ป่าชายเลนตามประกาศ ทช. เรื่อง ข้อกำหนด หลักเกณฑ์ และมาตรการการใช้ประโยชน์ที่ดินในพื้นที่ป่าชายเลนในเขตป่าสงวนแห่งชาติ               พ.ศ. 2569

                ดังนั้น การยกเลิกมติคณะรัฐมนตรีดังกล่าวจะทำให้ประชาชนที่ไม่มีเอกสารสิทธิให้สามารถอยู่อาศัยทำกินได้โดยถูกต้องตามกฎหมายโดยไม่จำเป็นต้องมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินดังกล่าว และยังเป็นการพัฒนาความเป็นอยู่ให้กับประชาชน ที่อยู่อาศัยในเขตที่ดินของรัฐให้ดีขึ้น ควบคู่กับการดูแลรักษาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมให้เกิดความยั่งยืนซึ่งไม่ก่อให้เกิดผลกระทบต่อพื้นที่แต่อย่างใด

6. สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาเห็นว่า เรื่องนี้อยู่ในอำนาจของคณะรัฐมนตรีที่จะพิจารณาให้ความเห็นชอบได้ตามที่เห็นสมควร และมอบหมายให้กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม โดยกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง พิจารณาดำเนินการตามแนวทางการแก้ไขปัญหาการใช้ประโยชน์ที่ดินป่าชายเลนชุมชนเมืองระนองตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 ตามหน้าที่และอำนาจต่อไป และในการนี้ เมื่อคณะรัฐมนตรีเห็นชอบให้ยกเลิกมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2566 ย่อมเป็นการยกเลิกมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 23 มกราคม 2567 ที่รับทราบการยืนยันร่างกฎกระทรวงดังกล่าวตามที่กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเสนอแล้วไปด้วย เพื่อเป็นการสอดคล้องกัน

เศรษฐกิจ – สังคม

6. เรื่อง การกำหนดวันหยุดราชการกรณีพิเศษ เนื่องในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง

                คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติกำหนดให้วันพุธที่ 16 ธันวาคม 2569 เป็นวันหยุดราชการกรณีพิเศษ   เนื่องในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง (พระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพฯ) ตามที่สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี (สปน.) เสนอ

                สาระสำคัญของเรื่อง

                สปน. รายงานว่า

1. เนื่องด้วยหมายกำหนดการพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพฯ มีกำหนดระหว่างวันที่ 15-19 ธันวาคม 2569 ดังนี้

หมายกำหนดการพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพฯ
วันอังคารที่ 15 ธันวาคม 2569
เวลา 17.00 น.	พระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศลออกพระเมรุมาศ ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท
วันพุธที่ 16 ธันวาคม 2569
เวลา 07.00 น.	เชิญพระโกศพระบรมศพ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนี พันปีหลวง ไปยังพระเมรุมาศ ท้องสนามหลวง
เวลา 16.30 น.	ถวายพระเพลิงพระบรมศพ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
วันพฤหัสบดีที่ 17 ธันวาคม 2569
เวลา 08.00 น.	เก็บพระบรมอัฐิ ณ พระเมรุมาศ ท้องสนามหลวง จากนั้นเชิญพระบรมอัฐิ และพระบรมราชสรีรางคาร เข้าสู่พระศรีรัตนเจดีย์ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม
วันศุกร์ที่ 18 ธันวาคม 2569
เวลา 17.00 น.	พระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศลพระบรมอัฐิ ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท
วันเสาร์ที่ 19 ธันวาคม 2569
เวลา 10.00 น.	เลี้ยงพระ ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท จากนั้นเชิญพระโกศ พระบรมอัฐิ ประดิษฐาน ณ พระวิมาน พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท
เวลา 17.00 น.	บรรจุพระบรมราชสรีรางคาร ณ พระอุโบสถ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม และวัดบวรนิเวศวิหาร

2. ในการประชุมคณะกรรมการอำนวยการจัดงานพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ  สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง (คณะกรรมการอำนวยการฯ)                        (สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงเป็นองค์ประธาน
   การประชุมคณะกรรมการอำนวยการฯ) ครั้งที่ 2/2569 เมื่อวันเสาร์ที่ 26 กันยายน 2569 ได้มีมติเห็นสมควรเสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณากำหนดให้วันพุธที่ 16 ธันวาคม 2569 เป็นวันหยุดราชการกรณีพิเศษ เนื่องในวันพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพฯ และให้เสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณาต่อไป

 

7. เรื่อง ขออนุมัติปรับเพิ่มกรอบวงเงินลงทุนโครงการทางพิเศษสายพระราม 3 - ดาวคะนอง -
   วงแหวนรอบนอกกรุงเทพฯ ด้านตะวันตก เนื่องจากต้นทุนการกู้ยืมเพิ่ม จำนวน 7,200 ล้านบาท

              คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติให้การทางพิเศษแห่งประเทศไทย (กทพ.) ปรับเพิ่มกรอบวงเงินลงทุนโครงการทางพิเศษสายพระราม 3 - ดาวคะนอง - วงแหวนรอบนอกกรุงเทพฯ ด้านตะวันตก (โครงการทางพิเศษสายพระราม 3) ตามที่กระทรวงคมนาคม (คค.) เสนอ ดังนี้

หน่วย : ล้านบาท

รายละเอียด	วงเงินเดิม (ตามมติคณะรัฐมนตรี 6 มิถุนายน 2560)	วงเงินใหม่ (ที่เสนอในครั้งนี้)
กรอบวงเงินลงทุน	31,244.00	38,444.00
- วงเงินค่าก่อสร้าง	30,437.00	37,637.00

เนื่องจากต้นทุนการกู้ยืมเพิ่ม จำนวน 7,200 ล้านบาท เพื่อให้เพียงพอสำหรับการเบิกจ่ายต้นทุนการกู้ยืมช่วงระหว่างการก่อสร้าง

              สาระสำคัญของเรื่อง

1. เดิมคณะรัฐมนตรีมีมติ (30 พฤษภาคม 2560 และ 6 มิถุนายน 2560) อนุมัติให้การทางพิเศษแห่งประเทศไทย (กทพ.) ดำเนินโครงการทางพิเศษสายพระราม 3 - ดาวคะนอง – วงแหวนรอบนอกกรุงเทพฯ  ด้านตะวันตก (โครงการทางพิเศษสายพระราม 3) วงเงินลงทุนรวม 31,244.00 ล้านบาท ประกอบด้วย ค่าจัดกรรมสิทธิ์ที่ดิน จำนวน 807.00 ล้านบาท และค่าก่อสร้าง จำนวน 30,437.00 ล้านบาท โดยให้ใช้แหล่งเงินลงทุนสำหรับการก่อสร้างจากการระดมทุนผ่านกองทุนรวมโครงสร้างพื้นฐานเพื่ออนาคตประเทศไทย (Thailand Future Fund : TFFIF) (กองทุน TFFIF) ซึ่ง กทพ. ได้ทำสัญญาโอนและรับสิทธิโอนในรายได้ (Revenue Transfer Agreement : RTA) ตกลงโอนสิทธิการรับส่วนแบ่งรายได้ค่าผ่านทางร้อยละ 45 ของโครงการทางพิเศษฉลองรัชและโครงการทางพิเศษบูรพาวิถี เป็นระยะเวลา 30 ปีให้แก่กองทุน TFFIF เพื่อจัดหาเงินทุนสำหรับการก่อสร้างโครงการทางพิเศษสายพระราม 3
2. กทพ. ได้ดำเนินการก่อสร้างโครงการทางพิเศษสายพระราม 3 โดยเริ่มเบิกจ่ายค่าก่อสร้างและต้นทุนการกู้ยืม ตั้งแต่ปีงบประมาณ พ.ศ. 2563 - 2568 และประมาณการเบิกจ่ายค่าก่อสร้างและต้นทุนการกู้ยืม ปีงบประมาณ พ.ศ. 2569 - 2570 โดยพบว่า การเบิกจ่ายในปีงบประมาณ พ.ศ. 2569 - 2570 จะเกินกรอบวงเงินลงทุนโครงการที่คณะรัฐมนตรีได้อนุมัติไว้ เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน 2560 เนื่องจากวงเงินลงทุนโครงการที่คณะรัฐมนตรีอนุมัติไม่ได้รวมต้นทุนการกู้ยืมไว้ด้วย โดยมีรายละเอียด สรุปได้ดังนี้

หน่วย : ล้านบาท

ราย	ปีงบประมาณ								รวม
	ข้อมูลจริง						ประมาณการ
	2563	2564	2565	2566	2567	2568	2569	2570
ค่าก่อสร้าง	2,049.74	3,324.49	5,286.89	5,866.37	3,901.51	3,015.54	2,307.61	4,684.85	30,437.00
ต้นทุนการกู้ยืมฯ	1,192.71	709.94	835.51	(249.89)	1,046.65	959.74	1,687.67	1,012.81	7,195.14
รวม	3,242.45	4,034.43	6,122.40	5,616.48	4,948.16	3,975.28	3,995.28	5,697.66	37,632.14
กรอบเบิกจ่ายคงเหลือ/(เกินกรอบ) จากวงเงินค่าก่อสร้างทั้งหมด 30,437 ล้านบาท	27,194.55	23,160.12	17,037.72	11,421.24	6,473.08	2,497.80	(1,497.48)	(7,195.14)

จากตารางข้างต้น ภายหลังจากการเบิกจ่ายค่าก่อสร้างและต้นทุนการกู้ยืมของปีงบประมาณ พ.ศ. 2568 แล้ว                กรอบวงเงินลงทุนโครงการทางพิเศษสายพระราม 3 จะคงเหลือจำนวน 2,497.80 ล้านบาท แต่โดยที่ กทพ.
ได้ประมาณการเบิกจ่ายค่าก่อสร้างและต้นทุนการกู้ยืมในปีงบประมาณ พ.ศ. 2569 - 2570 รวมจำนวน 9,692.94 ล้านบาท ส่งผลให้การเบิกจ่ายดังกล่าว จะเกินกรอบวงเงินลงทุนโครงการ จำนวน 7,195.14 ล้านบาท (9,692.94 - 2,497.80) หรือประมาณ 7,200.00 ล้านบาท ดังนั้น กทพ. จึงมีความจำเป็นต้องเสนอขออนุมัติปรับเพิ่มกรอบวงเงินลงทุนโครงการทางพิเศษสายพระราม 3 เฉพาะในส่วนของวงเงินลงทุนรวมและค่าก่อสร้าง ดังนี้

หน่วย : ล้านบาท

หัวข้อ	ตามมติคณะรัฐมนตรี (6 มิถุนายน 2560)	ข้อเสนอในครั้งนี้	เพิ่มขึ้น/(ลดลง)
กรอบวงเงินลงทุนรวม	30,437.00	31,244.00	7,200
- ค่าก่อสร้าง  (รวมค่าควบคุมงาน)	37,637.00	38,444.00	7,200
- ค่าจัดกรรมสิทธิ์ที่ดิน (ค่าเวนคืนที่ดิน และค่าชดเชยสิ่งปลูกสร้าง)	807.00

เพื่อให้ กทพ. สามารถเบิกจ่ายค่าก่อสร้างและต้นทุนการกู้ยืมและสามารถเปิดให้บริการโครงการทางพิเศษสายพระราม 3 ได้ตามเป้าหมายในปี 2570 สำหรับแหล่งเงินในการเบิกจ่ายต้นทุนการกู้ยืมส่วนที่เพิ่มขึ้นจำนวน 7,200.00 ล้านบาท กทพ. จะใช้เงินรายได้ที่ต้องโอนให้แก่กองทุน TFFIF มาเป็นแหล่งเงินในการเบิกจ่าย โดยไม่ได้ขอรับการจัดสรรงบประมาณเพิ่มเติม ทั้งนี้ คณะกรรมการ กทพ. ได้มีมติเห็นชอบแล้ว เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม 2568 และวันที่ 23 กันยายน 2568

3. สำนักงานคณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจ กระทรวงการคลัง สำนักงบประมาณ และสำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ มีความเห็นสอดคล้องกันว่าในการเสนอขออนุมัติโครงการลงทุนต่อคณะรัฐมนตรีในอนาคต เห็นควรให้ กทพ. นำต้นทุนการกู้ยืมและต้นทุนทางการเงินที่เกี่ยวข้องมาคำนวณรวมเป็นส่วนหนึ่งของกรอบวงเงินลงทุนโครงการด้วยอย่างเคร่งครัด เพื่อให้กรอบวงเงินลงทุนสะท้อนมูลค่าและต้นทุนที่แท้จริงของโครงการตามมาตรฐานการบัญชี และเพื่อให้การประเมินภาระทางการเงินการคลังของภาครัฐรวมถึงการวิเคราะห์ผลตอบแทนหรือความคุ้มค่าของการลงทุน เป็นไปอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ระเบียบ และมติคณะรัฐมนตรีที่เกี่ยวข้อง ส่วนสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา เห็นว่าหากกระทรวงคมนาคมได้ดำเนินการตามกฎหมาย กฎ ระเบียบ และมติคณะรัฐมนตรีที่เกี่ยวข้องและได้รับฟังความคิดเห็นจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องแล้ว กรณีจึงเป็นเรื่องที่อยู่ในอำนาจของคณะรัฐมนตรีที่จะพิจารณาอนุมัติตามที่กระทรวงคมนาคมเสนอได้ตามที่เห็นสมควร

 

8. เรื่อง สรุปรายงานการติดตามการดำเนินงานตามนโยบายรัฐบาลและข้อสั่งการนายกรัฐมนตรี (ระหว่างวันที่ 9 เมษายน- 9 กรกฎาคม 2569)

                คณะรัฐมนตรีมีมติรับทราบสรุปรายงานการติดตามการดำเนินงานตามนโยบายรัฐบาลและข้อสั่งการ

นายกรัฐมนตรี (ระหว่างวันที่ 9 เมษายน – 9 กรกฎาคม 2569) ตามที่สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี (สลน.) เสนอ 

                สาระสำคัญของเรื่อง

                สลน. รายงานว่า ตามที่นายกรัฐมนตรีได้แถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรีต่อรัฐสภาเมื่อวันที่               9 เมษายน 2569 ประกอบด้วย นโยบายด้านเศรษฐกิจ นโยบายด้านการต่างประเทศและความมั่นคง นโยบายด้านสังคม นโยบายด้านภัยพิบัติและสิ่งแวดล้อม และนโยบายด้านการบริหารภาครัฐ การปฏิรูปกฎหมาย เพื่อแก้ไขปัญหาเร่งด่วนของประเทศและนำพาประเทศไทย (ไทย) ก้าวสู่การพัฒนาอย่างเต็มศักยภาพ นั้น สลน. ได้จัดทำ                    สรุปรายงานการติดตามการดำเนินงานตามนโยบายรัฐบาล และข้อสั่งการนายกรัฐมนตรี (ระหว่างวันที่                       9 เมษายน - 9 กรกฎาคม 2569) มีสาระสำคัญสรุปได้ ดังนี้

นโยบาย เช่น	ผลการดำเนินงาน เช่น
1. นโยบายสำคัญเพื่อแก้ปัญหาเร่งด่วนของประเทศ : ด้านเศรษฐกิจ
(1) สร้างโอกาสการเริ่มต้นและเติบโตอย่างทั่วถึงให้กับทุกกลุ่มอย่างเท่าเทียมเพื่อสร้างงานสร้างอาชีพให้กับ                คนไทย	- สนับสนุนแหล่งเงินทุนดอกเบี้ยต่ำ (Soft Loan) ให้แก่สถาบันการเงิน เพื่อปล่อยสินเชื่อให้แก่ผู้ประกอบการ เช่น การดำเนินโครงการสินเชื่อกรณีเสริมสภาพคล่องสำหรับผู้ประกอบการวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ที่ได้รับผลกระทบจากนโยบายการค้าหรือภัยพิบัติ วงเงินสินเชื่อ 30,000 ล้านบาท วงเงินกู้รายละ                  ไม่เกิน 30 ล้านบาท ทั้งนี้ มีการอนุมัติแล้ว 1,250 ราย วงเงิน 8,773 ล้านบาท - ดำเนินโครงการ “ไทยช่วยไทย พลัส” เพื่อช่วยเหลือประชาชนจากสถานการณ์วิกฤตด้านพลังงาน และช่วยเหลือผู้ประกอบการร้านค้าให้สามารถดำเนินธุรกิจต่อไปได้ ภายใต้กรอบวงเงิน 175,718.66 ล้านบาท ครอบคลุมประชาชนไม่น้อยกว่า                 30 ล้านคน ทั้งนี้ มีประชาชนใช้สิทธิตามโครงการในช่วงวันที่ 1 มิถุนายน -               30 กันยายน 2569 จำนวน 26.04 ล้านคน มียอดใช้จ่ายรวม 60,518 ล้านบาท (แบ่งเป็นเงินที่ประชาชนใช้จ่าย 25,666 ล้านบาท และเงินที่รัฐบาลร่วมจ่าย 34,852 ล้านบาท)
(2) ปรับโครงสร้างเศรษฐกิจไทยให้เติบโต แข่งขันได้อย่างยั่งยืน เสริมศักยภาพการเติบโต ของประเทศให้พ้นจากกับดักประเทศรายได้ปานกลาง	- ขับเคลื่อนเศรษฐกิจและอุตสาหกรรมแห่งอนาคต โดยในระหว่างเดือนมกราคม-มิถุนายน 2569 สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน (สกท.) มีสถิติคำขอรับการส่งเสริมการลงทุน จำนวน 1,299 โครงการ คิดเป็นมูลค่าเงินลงทุนรวมทั้งสิ้น 1,473,718 ล้านบาท ซึ่งขยายตัวเพิ่มขึ้นร้อยละ 37 เมื่อเทียบกับปีที่ผ่านมา - สกท. อนุมัติโครงการส่งเสริมการลงทุนขนาดใหญ่ โดยมุ่งเน้นการยกระดับโครงสร้างพื้นฐานทางดิจิทัล อุตสาหกรรมการผลิต และพลังงานหมุนเวียน                   รวม 6 โครงการ มูลค่าเงินลงทุนกว่า 950,000 ล้านบาท เช่น โครงการขยายการติดตั้งเครื่องแม่ข่ายและการพัฒนาหลักสูตรด้าน Digital Literacy มูลค่าการลงทุน 846,350 ล้านบาท การผลิตไฟฟ้าจากพลังงานลม ขนาดกำลังการผลิต 89.7                     เมกะวัตต์ มูลค่าการลงทุน 4,728 ล้านบาท
(3) ด้านการค้า “เชื่อมโยง การค้าไทยสู่เศรษฐกิจโลก สร้างพันธมิตรการค้า”	พัฒนากระบวนการนำเข้าสินค้าในท่าเรือด้วยระบบบริการใบสั่งปล่อยสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ (Electronic Delivery Order: e-D/O) บนแพลตฟอร์มกลาง Thailand National Single Window (Thai NSW) เพื่อลดขั้นตอนเชิงเอกสารและขจัดต้นทุนแฝงในระบบโลจิสติกส์ โดยเปิดใช้งานระบบอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่     15 กรกฎาคม 2569 เพื่อส่งมอบเอกสารใบสั่งปล่อยสินค้าสู่ระบบดิจิทัลร้อยละ 100
(4) ด้านการเกษตร “เปลี่ยนผ่านจากเกษตรกรรมแบบดั้งเดิม” ไปสู่ “เกษตรแม่นยำ เกษตรมั่นคง เกษตรยั่งยืน” ควบคู่กับการสร้างมูลค่าเพิ่มตลอดห่วงโซ่อุปทาน เพื่อยกระดับรายได้และคุณภาพชีวิตของเกษตรไทยอย่างยั่งยืน	ดำเนินโครงการสินเชื่อดอกเบี้ยคนละครึ่ง เพื่อเพิ่มขีดความสามารถและยกระดับคุณภาพชีวิตของเกษตรกร ภายในกรอบวงเงิน 30,000 ล้านบาท กำหนดวงเงินสินเชื่อต่อรายสูงสุดไม่เกิน 100,000 บาท อัตราดอกเบี้ยร้อยละ 6 ต่อปี โดยรัฐบาลชดเชยดอกเบี้ยให้ร้อยละ 3 และเกษตรกรรับภาระเพียงร้อยละ 3 ต่อปี ภายใต้เงื่อนไขที่กำหนด
2. นโยบายสำคัญเพื่อแก้ปัญหาเร่งด่วนของประเทศ (ด้านการต่างประเทศ)
(1) เร่งเสริมสร้างสถานะ และความเชื่อมั่นต่อไทย ในเวทีโลก	นายกรัฐมนตรีได้เข้าร่วมการประชุมสุดยอดอาเซียน ครั้งที่ 48 ระหว่างวันที่ 7-8 พฤษภาคม 2569 ณ เมืองเซบู สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ โดยได้ร่วมกำหนดทิศทางของภูมิภาคผ่านการเสนอแนวคิดเชิงยุทธศาสตร์ 3Rs ได้แก่ (1) Regionalism (ภูมิภาคนิยม) มุ่งเน้นผลประโยชน์ร่วมกัน (2) Resilience (ความยืดหยุ่น) เพื่อเสริมสร้างกลไกรับมือวิกฤต และ (3) Relevance (ความสำคัญ) เพื่อรักษาบทบาทอาเซียนในเวทีโลกและยกระดับชีวิตของประชาชน รวมทั้งผลักดันโครงการ ASEAN Power Grid ในมิติความมั่นคง โดยได้เจรจาเพื่อลดความตึงเครียดบริเวณชายแดนไทย-กัมพูชา ยืนยันการหยุดยิงและแจ้งยกเลิก MOU44 ตลอดจนยกระดับการปราบปรามอาชญากรรมไซเบอร์ร่วมกัน
(2) ขับเคลื่อนการทูตเศรษฐกิจขยายโอกาสให้ประชาชนและธุรกิจไทยผ่านการบูรณาการการทำงานในลักษณะ “ทีมประเทศไทย” การเร่งรัด กระบวนการเข้าเป็นสมาชิกภาพองค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและพัฒนา (OECD) ภายในปี 2571	- กำหนดเป้าหมายเชิงยุทธศาสตร์ในการเข้าเป็นสมาชิก OECD และได้จัดตั้งคณะกรรมการกำกับการดำเนินงานการเข้าเป็นสมาชิก OECD ของไทย โดยมีนายกรัฐมนตรีเป็นประธาน เพื่อเร่งรัดกระบวนการประเมินทางเทคนิคจำนวน                  25 สาขา ในการยกระดับความเชื่อมั่น ธรรมาภิบาล และเกียรติภูมิ ความโปร่งใสของไทยตามหลักเกณฑ์สากล - การเข้าร่วมการประชุมระดับรัฐมนตรี OECD ประจำปี 2569 ของ                              รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (นายสีหศักดิ์                 พวงเกตุแก้ว) และคณะ ระหว่างวันที่ 3-4 มิถุนายน 2569 ณ สาธารณรัฐฝรั่งเศส                    เพื่อสร้างความเชื่อมั่นต่อนโยบายด้านต่าง ๆ ตลอดจนแสวงหาเสียงสนับสนุนจากนานาชาติ เพื่อผลักดันการเข้าเป็นสมาชิก OECD ของไทยอย่างเป็นรูปธรรม
3. นโยบายสำคัญเพื่อแก้ปัญหาเร่งด่วนของประเทศ : ด้านความมั่นคง
(1) ส่งเสริมความมั่นคงชายแดนปราศจากภัยคุกคามทุกรูปแบบและแก้ไขปัญหาข้ามพรมแดนร่วมกับประเทศเพื่อนบ้านและประเทศในภูมิภาคเพื่อสร้างความสงบสุขให้กับสังคมไทย	- ดำเนินมาตรการช่วยเหลือและเยียวยากำลังพลผู้ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์ชายแดนไทย-กัมพูชา จำนวน 91 นาย วงเงินทั้งสิ้น 452.35 ล้านบาท - แก้ไขปัญหาสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ โดยนายกรัฐมนตรีได้แต่งตั้งคณะกรรมการผู้แทนพิเศษของรัฐบาลในการแก้ไขปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้ โดยมีรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (นายสีหศักดิ์ พวงเกตุแก้ว) เป็นประธานกรรมการ เพื่อขับเคลื่อนยุทธศาสตร์และแก้ไขปัญหาในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ไปสู่การปฏิบัติอย่างเป็นรูปธรรม
(2) สร้างความมั่นคงปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของประชาชน	ยกระดับการปฏิบัติในการป้องกันและปราบปรามการกระทำความผิดอาชญากรรมทางเทคโนโลยี มีผลการดำเนินงานที่สำคัญตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน- 30 มิถุนายน 2569 เช่น (1) จับกุมผู้กระทำความผิดและดำเนินคดีที่มีลักษณะเป็นองค์กรเครือข่าย 78 ราย ผู้ต้องหา 210 คน และความผิดเกี่ยวกับซิมผีและบัญชีม้า รวม 625 ราย ผู้ต้องหา 617 คน (2) จับกุมการพนันออนไลน์และแพลตฟอร์มผิดกฎหมาย โดยตรวจค้นและจับกุมเว็บไซต์และลิงก์ URL ที่ลักลอบเปิดให้บริการ 1,343 URLs ดำเนินคดีกับกลุ่มเจ้ามือ 289 คน และกลุ่มผู้เล่น 2,972 คน ทั้งนี้ พบเงินทุนหมุนเวียนรวม 5,121.40 ล้านบาท และสามารถตรวจยึดทรัพย์สินของกลางเป็นเงินสดได้                  3.17 ล้านบาท
4. นโยบายสำคัญเพื่อแก้ปัญหาเร่งด่วนของประเทศ: ด้านสังคม
(1) เรียนฟรีมีจริง เรียนฟรีมีงานทำ และเรียนรู้ได้ทุกที่ทุกเวลา	ดำเนินโครงการมหาวิทยาลัยไซเบอร์ไทย (Thai MOOC) เพื่อให้มีศูนย์กลางการเรียนการสอนออนไลน์ระบบเปิดสำหรับประชาชน โดยมุ่งเน้นการพัฒนาทักษะเดิมและเสริมทักษะใหม่ (Upskill & Reskill) ให้แก่คนไทยผ่านหลักสูตรออนไลน์ จำนวน 839 หลักสูตร จากสถาบันการศึกษาและภาคีเครือข่ายรวม 110 แห่ง ทั้งนี้ ข้อมูล                ณ วันที่ 3 สิงหาคม 2569 มีผู้เรียนออนไลน์ทั้งหมด 500,699 คน และได้รับประกาศนียบัตรแล้ว 995,681 ใบ
(2) พัฒนาระบบประกันสุขภาพของคนไทยให้สามารถรักษาทุกที่ได้ทันที	- พัฒนาระบบนิเวศข้อมูลประกันสุขภาพแห่งชาติดิจิทัล เพื่อให้ประชาชนสามารถเข้าถึงข้อมูลสุขภาพของตนได้อย่างสะดวก ผ่านแอปพลิเคชันทางรัฐ เป๋าตัง และ    หมอพร้อม ทั้งนี้ ข้อมูล ณ วันที่ 10 พฤษภาคม 2569 มีหน่วยบริการที่เชื่อมโยงประวัติการรักษาข้ามหน่วยงานสำเร็จแล้ว 19,749 แห่ง มีประชาชนที่เข้ารับบริการด้วยระบบข้อมูลที่เชื่อมโยง จำนวน 470,731 คน และมีการดึงข้อมูลประวัติการรักษาเพื่อประกอบการวินิจฉัยแล้ว จำนวน 1,292,246 ครั้ง - เพิ่มสิทธิประโยชน์ด้านทันตกรรมสำหรับผู้ประกันตนตามมาตรา 33 และมาตรา 39 ตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม 2569 เช่น การถอนฟัน อุดฟัน และขูดหินปูน                     (สิทธิพื้นฐาน) คงวงเงิน 900 บาทต่อปี โดยปรับเพิ่มรายการเกลารากฟันและขลิบแต่งกระดูก เพื่อให้ครอบคลุมมากขึ้น
5. นโยบายสำคัญเพื่อแก้ปัญหาเร่งด่วนของประเทศ :   ด้านภัยพิบัติและสิ่งแวดล้อม
(1) บริหารจัดการน้ำ และป้องกันภัยพิบัติ อย่างเป็นระบบ	ดำเนินมาตรการรับมือฤดูฝน ปี 2569 จำนวน 9 มาตรการ ได้แก่ (1) การคาดการณ์ชี้เป้าและแจ้งเตือนพื้นที่เสี่ยง (2) การปรับปรุงเกณฑ์บริหารจัดการน้ำระดับลุ่มน้ำ (3) การเตรียมความพร้อมเครื่องจักรและบุคลากร (4) การตรวจสอบความมั่นคงของคันกั้นน้ำ (5) การเพิ่มประสิทธิภาพระบบระบายน้ำ (6) การจัดตั้ง “ศูนย์บริหารจัดการน้ำก่อนเกิดภัย” ควบคู่การลงพื้นที่เชิงรุก (7) การเร่งเก็บกักน้ำสำรองระยะยาว (8) การสร้างการรับรู้และเครือข่ายเฝ้าระวังภาคประชาชน และ                   (9) การติดตามประเมินผลเพื่อปรับปรุงมาตรการอย่างต่อเนื่อง
(2) ผลักดันให้ประเทศ บรรลุเป้าหมายการปล่อย ก๊าซเรือนกระจกสุทธิ ให้เป็นศูนย์ภายในปี                 พ.ศ. 2593 (ค.ศ. 2050)	ส่งเสริมและสนับสนุนให้ภาคอุตสาหกรรมเกิดการเปลี่ยนผ่านด้านพลังงาน และปรับตัวสู่อุตสาหกรรมสะอาดและอุตสาหกรรมสีเขียวอย่างมั่นคงและยั่งยืน เช่น (1) ปรับหลักเกณฑ์อุตสาหกรรมสีเขียวระดับ 3 (Green System) ต้องแสดงผลการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากการดำเนินงานจริง และระดับ 5 (Green Network) ต้องจัดทำแผนมุ่งสู่ Net Zero อย่างเป็นขั้นตอนและต่อเนื่อง (2) กำหนดเป้าหมาย “30@30” ผลิตยานยนต์ไฟฟ้าร้อยละ 30 ของการผลิตยานยนต์ทั้งหมด ภายในปี พ.ศ. 2573 (ค.ศ. 2030)
6. นโยบายสำคัญเพื่อแก้ปัญหาเร่งด่วนของประเทศ : ด้านการบริหารภาครัฐ  การปฏิรูปกฎหมาย
(1) การปฏิรูประบบราชการเสริมสร้างวินัยทางการเงินและการคลังของรัฐอย่างเป็นระบบ	ดำเนินการโอนภารกิจด้านการท่องเที่ยวจากกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา (กก.) ไปรวมกับกระทรวงวัฒนธรรม และเปลี่ยนชื่อเป็น “กระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยว” เพื่อบูรณาการทุนทางวัฒนธรรมกับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเชิงยุทธศาสตร์ พร้อมปรับ กก. เดิมเป็น  "กระทรวงการกีฬา" เพื่อส่งเสริมสุขภาวะของประชาชนทุกช่วงวัย ทั้งนี้ อยู่ระหว่างรับฟังความคิดเห็นจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องตามขั้นตอนของกฎหมายต่อไป
(2) การพัฒนากฎหมายเพื่อให้ประชาชนมีชีวิตที่ดีขึ้น	เร่งยกเลิกกฎหมายที่หมดความจำเป็นหรือซ้ำซ้อนกับกฎหมายอื่น ซึ่งคณะรัฐมนตรีได้มีมติ (5 พฤษภาคม 2569) เห็นชอบให้ยกเลิกระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีที่ไม่เหมาะสมแก่กาลสมัย รวม 8 ฉบับ เช่น ระเบียบเกี่ยวกับการเร่งรัดการปฏิบัติราชการ ระเบียบเกี่ยวกับการจัดระบบศูนย์ราชการ ระเบียบเกี่ยวกับการจัดให้มีโฉนดชุมชน ระเบียบเกี่ยวกับการพัฒนาพื้นที่พิเศษถนนราชดำเนิน
(3) แก้ไขปัญหาคอร์รัปชันเชิงโครงสร้างอย่างจริงจัง	นายกรัฐมนตรีเป็นประธานการประชุมบูรณาการภาครัฐ-เอกชน เมื่อวันที่                        20 พฤษภาคม 2569  เพื่อยกระดับการป้องกันและปราบปรามการทุจริต โดยรับข้อเสนอจากคณะทำงาน Zero Corruption พร้อมมอบหมายหน่วยงานที่เกี่ยวข้องปรับปรุงกลไกการทำงาน เน้นการเปิดเผยข้อมูล (Open  Data) การบูรณาการและเชื่อมโยงข้อมูลระหว่างหน่วยงานต่อต้านการทุจริต

 

9. เรื่อง แนวทางการขับเคลื่อนการประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในภาครัฐ

                คณะรัฐมนตรีมีมติรับทราบแนวทางการขับเคลื่อนการประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ (Artificial Intelligence : AI) ในภาครัฐ (แนวทางการขับเคลื่อนฯ) ตามที่คณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ (ก.พ.ร.) เสนอ

                สาระสำคัญของเรื่อง

                ก.พ.ร. รายงานว่า

1. บริบทการประยุกต์ใช้ AI ในภาครัฐ

                การนำ AI มาใช้ในภาครัฐมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นและครอบคลุมภารกิจที่หลากหลาย โดยผลงานที่ประยุกต์ใช้ AI และได้รับรางวัลเลิศรัฐระหว่างปี พ.ศ. 2561-2569 มีจำนวน 31 ผลงานครอบคลุมทั้งด้านการแพทย์และสาธารณสุข การบริการประชาชน สิ่งแวดล้อม สังคม ความปลอดภัย และการเกษตร สะท้อนให้เห็นถึงโอกาสในการรวบรวม แลกเปลี่ยน และขยายผลกรณีการใช้ AI ระหว่างหน่วยงาน ซึ่งจากการสำรวจเบื้องต้นของรายการงบประมาณที่เกี่ยวข้องกับ AI ตามพระราชบัญญัติ งบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2570 พบว่า ประมาณ 2,583.3 ล้านบาท ครอบคลุม 113 โครงการ/ผลผลิต จาก 90 หน่วยงาน โดยกระจายอยู่ในหลายแผนงาน

2. การขับเคลื่อนการใช้ AI ในหน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้อง

                        2.1 การประยุกต์ใช้ AI เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติงาน สำนักงาน ก.พ.ร. ได้ทดลองนำ AI มาใช้เป็นเครื่องมือสนับสนุนการปฏิบัติงานในหลายภารกิจเพื่อช่วยลดภาระงานที่ต้องประมวลผลข้อมูลจำนวนมาก เพิ่มความรวดเร็วและความสม่ำเสมอในการทำงาน และสนับสนุนการตัดสินใจของเจ้าหน้าที่ เช่น (1) การพัฒนาต้นแบบ AI Chatbot สำหรับรางวัลเลิศรัฐ โดยนำโมเดล AI ภาษาไทย “Typhoon” มาใช้ตอบคำถามเกี่ยวกับเกณฑ์การประเมิน แนวทางการสมัคร และผลงานที่ได้รับรางวัล (2) การใช้ AI สนับสนุนการตรวจประเมินสถานะของหน่วยงานในการเป็นระบบราชการ 4.0 (Public Sector Management Quality Award 4.0 : PMQA 4.0) ร่วมกับศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ (เนคเทค) [สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.)] เพื่อวิเคราะห์ข้อมูลผลการดำเนินงานและกลั่นกรองผลการประเมินเบื้องต้น โดยผลการทดลองในปีงบประมาณ พ.ศ. 2568 พบว่า AI ใช้เวลาประมวลผลเฉลี่ยประมาณ 23 นาทีต่อหน่วยงาน เทียบกับการตรวจโดยผู้ตรวจประเมิน ที่ใช้เวลาประมาณ 540 นาที และมีผลการตรวจสอดคล้องกับผู้ตรวจประเมินเฉลี่ยประมาณร้อยละ 70 (3) การนำ AI มาช่วยวิเคราะห์ข้อมูลตัวชี้วัดและผลการปฏิบัติราชการของส่วนราชการและจังหวัดตลอดจนสกัดข้อมูลและหลักฐานประกอบการรายงานผล (4) การใช้ AI สนับสนุนการคัดเลือก นักพัฒนาระบบราชการ โดยใช้ AI ช่วยวิเคราะห์คำตอบข้อเขียนตามแนวคำตอบและหลักเกณฑ์การให้คะแนน เพื่อสนับสนุนการพิจารณาของคณะกรรมการตรวจข้อสอบ

                        2.2 การส่งเสริมให้หน่วยงานภาครัฐพัฒนาและนำ AI ไปใช้ ในการปฏิบัติงานและให้บริการประชาชน ผ่านกลไกห้องปฏิบัติการนวัตกรรมภาครัฐ ที่มุ่งให้หน่วยงาน พัฒนาต้นแบบจากปัญหาการปฏิบัติงานจริง โดยในปีงบประมาณ พ.ศ. 2569 ได้ดำเนินกิจกรรม AI Hackathon for Public Sector Development ร่วมกับวิทยาลัยนวัตกรรม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เช่น เนคเทค (สวทช.) เพื่อส่งเสริมให้บุคลากรภาครัฐพัฒนาแนวคิดไปสู่ต้นแบบที่สามารถทดลองใช้และต่อยอดในหน่วยงาน โดยมีผลงานชนะเลิศ 3 ผลงาน ได้แก่ (1) ONE MIND-Alert ระบบเฝ้าระวังและแจ้งเตือนอุบัติภัยโรงงานอุตสาหกรรมอัจฉริยะของสำนักงานอุตสาหกรรมจังหวัดยโสธร (2) HR RAG-AI Agent ผู้ช่วยอัจฉริยะด้านทรัพยากรบุคคลของสำนักงานปลัดกระทรวงยุติธรรม และ (3) PIT Chat ระบบช่วยยื่นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาของกรมสรรพากร นอกจากนี้ ได้ใช้กลไกรางวัลเลิศรัฐในการส่งเสริมการนำ AI มาใช้ในการเพิ่มประสิทธิภาพในการให้บริการและการปฏิบัติงาน รวมถึงมีการเผยแพร่ตัวอย่างหน่วยงานที่นำ AI มาใช้ในการปฏิบัติงาน โดยนำไปแลกเปลี่ยนเรียนรู้และขยายผลผ่านระบบฐานข้อมูล AI ภาครัฐต่อไป

                        2.3 การพัฒนาต้นแบบและกลไกสนับสนุนการใช้ AI ภาครัฐ โดยสำนักงาน ก.พ.ร. ร่วมกับเนคเทค (สวทช.) นำองค์ความรู้และเทคโนโลยีที่เนคเทค (สวทช.) พัฒนาขึ้นมาทดลองใช้ร่วมกับโจทย์และภารกิจของหน่วยงานภาครัฐ เพื่อให้เกิดต้นแบบที่สามารถเรียนรู้จากการใช้งานจริงและนำไปประกอบการพิจารณาขยายผลในระดับภาครัฐ โดยมีการดำเนินงานสำคัญ 2 เรื่อง ได้แก่

                                (1) ระบบฐานข้อมูล AI ภาครัฐ (AI Repository) ผ่านเว็บไซต์ opdc.ai.in.th เพื่อรวบรวมกรณีการใช้งาน (Use Cases) เครื่องมือ และองค์ความรู้ด้าน AI ของหน่วยงานภาครัฐ ทั้งด้านการให้บริการประชาชนและการเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติงานโดยสามารถค้นหาและคัดกรองข้อมูลตามประเภทการใช้งาน เทคโนโลยี และหน่วยงาน ปัจจุบันมีตัวอย่าง Use Case จำนวน 55 รายการ ช่วยให้หน่วยงานสามารถศึกษาและนำแนวทาง ที่มีอยู่ไปประยุกต์ใช้ตามบริบทของตน ลดการเริ่มต้นพัฒนาจากศูนย์และการดำเนินโครงการที่ซ้ำซ้อน รวมทั้งเป็นฐานข้อมูลสำหรับติดตามภาพรวมและแนวโน้มการใช้ AI ในภาครัฐ

                                (2) ต้นแบบ AI Agentic Chatbot สำหรับให้บริการข้อมูลภาครัฐ ซึ่งเชื่อมโยงข้อมูลเกี่ยวกับบริการภาครัฐจากหลายหน่วยงาน ให้ประชาชนสามารถสอบถามเกี่ยวกับบริการของหน่วยงานภาครัฐผ่านจุดเดียวและได้รับคำตอบพร้อมแหล่งอ้างอิงโดยใช้ Pathumma LLM และ Pathumma Connect เชื่อมโยงฐานความรู้ของหน่วยงาน ปัจจุบันได้ทดสอบกับข้อมูลของ 5 หน่วยงาน (กรมสรรพากร กรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพ กรมการปกครอง สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา และกรมที่ดิน) และจากการทดสอบมากกว่า 1,200 คำถาม ระบบสามารถตอบคำถามได้ถูกต้องเฉลี่ยประมาณร้อยละ 85 ต้นแบบดังกล่าว ช่วยทดสอบแนวทางการใช้โครงสร้างพื้นฐานร่วม ลดการพัฒนา Chatbot แบบแยกส่วน และสร้างบทเรียนสำหรับกำหนดรูปแบบ มาตรฐาน และแนวทางกำกับดูแลก่อนการขยายผลในระดับภาครัฐ

                        2.4 การบูรณาการความร่วมมือระหว่างหน่วยงานกลางที่เกี่ยวข้องกับการขับเคลื่อน AI ในภาครัฐ โดยสำนักงาน ก.พ.ร. เนคเทค (สวทช.) และสำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน) ได้จัดงานสัมมนา “AI for Public Sector: AI-Driven Government Services” เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม 2569 [รองนายกรัฐมนตรี (นายปกรณ์ นิลประพันธ์) เป็นประธานเปิดงานและกล่าวปาฐกถาพิเศษ] ซึ่งได้มีการประกาศแนวทางความร่วมมือในการขับเคลื่อน AI ภาครัฐโดยบูรณาการบทบาทของทั้ง 3 หน่วยงาน ตั้งแต่การกำหนดทิศทางการประยุกต์ใช้ AI ให้สอดคล้องกับการพัฒนาระบบราชการ การวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยี AI ไปจนถึงการเชื่อมโยงกับโครงสร้างพื้นฐาน ดิจิทัลและการกำกับดูแลการใช้ AI รวมทั้งมีการแลกเปลี่ยนองค์ความรู้เกี่ยวกับการใช้ระบบผู้ช่วยอัจฉริยะ (Agentic AI) ในบริการภาครัฐการพัฒนาระบบนิเวศ AI ที่มีอธิปไตยทางเทคโนโลยีและข้อมูล การออกแบบกรอบการกำกับดูแล AI การเชื่อมความร่วมมือระหว่างภาครัฐและภาคเอกชน การพัฒนาผู้ช่วยอัจฉริยะสำหรับงานราชการ และการเปิดตัวต้นแบบ AI Agentic Chatbot

3. จากข้อมูลดังกล่าวจะเห็นได้ว่าการนำ AI มาใช้ในหน่วยงานภาครัฐมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นและกระจายอยู่ในหลายหน่วยงาน จึงควรมีกลไกสนับสนุนการใช้ทรัพยากรและองค์ความรู้ร่วมกัน ลดการพัฒนา ที่ซ้ำซ้อน และส่งเสริมการขยายผลการใช้ AI ในภาครัฐ ก.พ.ร. ในการประชุม ครั้งที่ 6/2569 เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 2569 จึงมีมติเห็นชอบในหลักการของแนวทางการพัฒนา AI Repository และระบบ AI Agentic Chatbot กลางสำหรับภาครัฐ ทั้งนี้ ที่ประชุมมอบหมายให้สำนักงาน ก.พ.ร. หารือร่วมกับกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม (ดศ.) เนคเทค (สวทช.) และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อจัดทำแนวทางการขับเคลื่อน AI ภาครัฐต่อไป และเมื่อวันที่                16 กันยายน 2569 สำนักงาน ก.พ.ร. ได้หารือร่วมกับสำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สดช.) (ดศ.) (ซึ่งทำหน้าที่ฝ่ายเลขานุการคณะกรรมการเฉพาะด้านการขับเคลื่อนแผนด้านปัญญาประดิษฐ์แห่งชาติ) โดย สดช. เห็นด้วยกับกรอบแนวทางการพัฒนาระบบ AI Agentic Chatbot กลางสำหรับภาครัฐ และจะสนับสนุนโครงสร้างพื้นฐานผ่านระบบคลาวด์กลางภาครัฐ (Government Data Center and Cloud Service: GDCC) เพื่อรองรับการพัฒนาและขยายผลระบบดังกล่าว นอกจากนี้ สดช. และสำนักงาน ก.พ.ร. จะร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องจัดทำแนวทางการขับเคลื่อนฯ เพื่อเชื่อมโยงและบรรจุเป็นส่วนหนึ่งของแผนปฏิบัติการด้านปัญญาประดิษฐ์แห่งชาติต่อไป ซึ่ง ก.พ.ร. ในการประชุมครั้งที่ 7/2569 เมื่อวันที่ 16 กันยายน 2569 รับทราบความคืบหน้าด้วยแล้ว
4. สำนักงาน ก.พ.ร. ได้จัดทำแนวทางการดำเนินงานแล้วเพื่อขยายผล AI Repository และ AI Agentic Chatbot ไปสู่แพลตฟอร์มกลางเพื่อสนับสนุนการใช้ AI ร่วมกันในภาครัฐ ลดการพัฒนาแบบแยกส่วน และเปิดโอกาสให้หน่วยงานสามารถนำองค์ความรู้ เครื่องมือและโครงสร้างพื้นฐานที่มีอยู่ไปใช้ต่อได้ตามระดับความพร้อม ดังนี้

                        4.1 การพัฒนา AI Repository ไปสู่แพลตฟอร์มกลางด้าน AI สำหรับภาครัฐ พัฒนาจากระบบฐานข้อมูลไปสู่แพลตฟอร์มองค์ความรู้และการแลกเปลี่ยน AI ภาครัฐโดยคัดเลือกและรวบรวมตัวอย่างการใช้งาน (Use Cases) และเครื่องมือ AI ที่พร้อมขยายผล ส่งเสริมการแบ่งปันและนำกลับไปใช้ต่อ เปิดพื้นที่ให้ AI Champions และผู้ใช้งานแบ่งปันรหัสคำสั่ง (Code) ชุดคำสั่ง (Prompt) และกระบวนการทำงาน (Workflow) ที่สามารถนำไปประยุกต์ใช้ซ้ำได้ ตลอดจนเชื่อมโยงเครือข่ายภาครัฐ ภาควิชาการ ภาควิจัย และภาคเอกชน เพื่อสนับสนุนการเรียนรู้แลกเปลี่ยน และนำ AI ไปใช้ต่อในวงกว้าง รวมทั้งอาจต่อยอดไปสู่แนวปฏิบัติที่ดี มาตรฐานและเครื่องมือ AI กลางสำหรับงานที่มีลักษณะใกล้เคียงกันในหลายหน่วยงาน

                        4.2 การขยายผล AI Agentic Chatbot ไปสู่ระบบกลางสำหรับภาครัฐ ต่อยอดต้นแบบไปสู่แพลตฟอร์ม AI กลางในลักษณะบริการร่วมสำหรับหน่วยงานภาครัฐ โดยหน่วยงานที่มี AI Chatbot หรือ AI Agent อยู่แล้วสามารถเชื่อมต่อผ่าน Common API สำหรับหน่วยงานที่ยังไม่สามารถพัฒนาหรือใช้บริการผ่านแพลตฟอร์มกลางในลักษณะ Shared Service พร้อมกำหนดแนวทาง/มาตรฐานในการปรับปรุงองค์ความรู้ มาตรฐานข้อมูล และการอ้างอิงเพื่อรองรับการขยายจำนวนหน่วยงาน ลดการลงทุนซ้ำซ้อน และให้ประชาชนสามารถเข้าถึงข้อมูลเกี่ยวกับบริการภาครัฐจากหลายหน่วยงานผ่านจุดเดียว โดยในระยะต่อไปสามารถพิจารณาการเชื่อมโยงกับแพลตฟอร์มดิจิทัลกลางของภาครัฐ เช่น แอปพลิเคชัน “ทางรัฐ” ตามความเหมาะสม ทั้งนี้ จากการประมาณการเบื้องต้นของเนคเทค (สวทช.) การใช้แพลตฟอร์มกลางดังกล่าวจะช่วยลด ค่าใช้จ่ายในการพัฒนา AI Chatbot ได้ประมาณร้อยละ 75 เมื่อเทียบกับการพัฒนาระบบใหม่แยกเป็นรายหน่วยงาน

                        4.3 สำนักงาน ก.พ.ร. จะร่วมกับกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม เนคเทค สวทช. และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องจัดทำแนวทางการขับเคลื่อน AI ภาครัฐให้เชื่อมโยง กับยุทธศาสตร์ AI ของประเทศ โดยพิจารณาโครงสร้างพื้นฐาน ข้อมูล บุคลากร การจัดลำดับความสำคัญตลอดจนแผนดำเนินงานและตัวชี้วัดที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้การนำ AI มาใช้ในภาครัฐมีทิศทาง ที่สอดคล้องกันและสามารถขยายผลได้อย่างเป็นระบบ

5. ประโยชน์ในการขับเคลื่อนการประยุกต์ใช้ AI ในภาครัฐ

                        1) ประชาชนสามารถเข้าถึงข้อมูลและบริการภาครัฐได้สะดวกและรวดเร็วขึ้น โดยเฉพาะบริการที่เกี่ยวข้องกับหลายหน่วยงาน ลดภาระในการค้นหาข้อมูลจากหลายช่องทางและได้รับข้อมูลที่มีแหล่งอ้างอิงและสามารถตรวจสอบได้

                        2) หน่วยงานภาครัฐมีต้นแบบแพลตฟอร์มกลาง เครื่องมือ และองค์ความรู้ที่สามารถนำไปประยุกต์ใช้ตามบริบทของหน่วยงาน ช่วยลดการพัฒนาระบบและการลงทุนที่ซ้ำซ้อน รวมทั้งช่วยประหยัดค่าใช้จ่ายในการพัฒนาและเริ่มใช้งาน AI Chatbot ได้ประมาณร้อยละ 75 เพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติงาน ลดภาระงานประจำ และทำให้บุคลากรสามารถใช้เวลาไปกับงานที่ต้องอาศัยการวิเคราะห์และดุลพินิจมากขึ้น

                        3) ภาครัฐในภาพรวมมีแนวทางขับเคลื่อน AI ที่เชื่อมโยงตั้งแต่นโยบาย การวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีไปจนถึงการนำไปใช้จริงและการเชื่อมต่อกับโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัล ส่วนกลางช่วยให้สามารถใช้ทรัพยากร งบประมาณ และกำลังคนภาครัฐได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้นตลอดจนสามารถนำบทเรียนจากการใช้งานจริงมาพัฒนาแนวทางและกรอบกำกับดูแลการใช้ AI ในภาครัฐให้มีความมั่นคงปลอดภัย โปร่งใส ตรวจสอบได้ และเหมาะสมกับบริบทของระบบราชการไทย

                        4) การสร้างความร่วมมือระหว่างภาครัฐ ภาควิจัย และภาคเอกชนช่วยให้เกิด
การแลกเปลี่ยนองค์ความรู้ เทคโนโลยี และประสบการณ์การใช้งานจริง และเอื้อต่อการขยายผลนวัตกรรมและการพัฒนา AI ภาครัฐอย่างต่อเนื่อง โดยมีเป้าหมายสำคัญคือการยกระดับคุณภาพการบริหารงานและบริการของรัฐให้ตอบสนองต่อความต้องการของประชาชนได้ดียิ่งขึ้น

 

10. เรื่อง สรุปมติการประชุมคณะกรรมการจัดระบบการจราจรทางบก ครั้งที่ 1/2569

                คณะรัฐมนตรีมติรับทราบการประชุมคณะกรรมการจัดระบบการจราจรทางบก (คจร.) ครั้งที่ 1/2569 เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2569 ตามที่กระทรวงคมนาคม (คค.) เสนอ

                สาระสำคัญของเรื่อง

                พระราชบัญญัติ คจร. พ.ศ. 2521 และที่แก้ไขเพิ่มเติม มาตรา 5 (1) บัญญัติให้ คจร. มีอำนาจหน้าที่ในการเสนอนโยบายและแผนการจัดระบบการจราจรทางบกต่อคณะรัฐมนตรี คจร. จึงขอเสนอมติการประชุม คจร. [รองนายกรัฐมนตรี (นายพิพัฒน์ รัชกิจประการ) เป็นประธาน] ครั้งที่ 1/2569 เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2569 ให้คณะรัฐมนตรีทราบเพื่อเป็นประโยชน์ในการดำเนินการด้านการจราจรทางบกต่อไป ดังนี้

                        1) รับทราบการดำเนินงาน จำนวน 7 เรื่อง ซึ่งมีเรื่องสำคัญ ดังนี้

เรื่องที่สำคัญ	สาระสำคัญ
1) ความคืบหน้าผลการดำเนินงาน ตามมติ คจร. ระหว่างปี พ.ศ. 2565- 2568	ในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2565 - 2568 คจร. ได้มีการกำหนดนโยบาย แผนงาน และการดำเนินงานด้านการขนส่งและจราจร 30 เรื่อง โดยมีความคืบหน้า ดังนี้ 1.1) ดำเนินงานแล้วเสร็จ 7 เรื่อง เช่น (1) แนวทางการพัฒนาระบบเทคโนโลยีด้านการจราจรและขนส่งเพื่อแก้ไขปัญหาจราจรในเขตกรุงเทพมหานคร (กทม.) และปริมณฑล โดยได้เชื่อมต่อข้อมูลระหว่างสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สนข.) กับ กทม. กรมทางหลวง กรมทางหลวงชนบท การทางพิเศษแห่งประเทศไทย และกรมการขนส่งทางบกเรียบร้อยตามวัตถุประสงค์แล้ว (2) โครงการศึกษาความเป็นไปได้ในการพัฒนาโครงข่ายรถไฟให้ครอบคลุมและเชื่อมโยงพื้นที่ทั่วประเทศและรองรับการขนส่งต่อเนื่องหลายรูปแบบได้อย่างไร้รอยต่อ (R-Map) และ (3) โครงการศึกษาเพื่อพัฒนาแบบจำลองการคาดการณ์ความต้องการเดินทางด้วยระบบรางและการพัฒนาโครงข่ายระบบขนส่งมวลชนทางรางในเขต กทม. และปริมณฑล (พื้นที่ต่อเนื่อง) ระยะที่ 2 1.2) อยู่ระหว่างการดำเนินงาน 23 เรื่อง เช่น (1) การปรับเปลี่ยนรถไฟชานเมืองสายสีแดงจากเดิมหัวลำโพง - มหาชัย เป็น วงเวียนใหญ่ - มหาชัย เนื่องจากอยู่ระหว่างการทบทวนผลการศึกษาและจัดทำรายงานประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม (2) แนวทางการดำเนินงานบริหารจัดการรถไฟฟ้าแบบองค์รวม เนื่องจากอยู่ระหว่างการดำเนินการตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน 2569 (3) โครงการภายใต้แผนแม่บทสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาในเขต กทม. และปริมณฑล เนื่องจากกำลังก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณแยกเกียกกาย
2) ความคืบหน้าการดำเนินงาน ตามแผนแม่บทระบบขนส่งมวลชนทางรางในเขต กทม. และปริมณฑล	2.1) มีโครงการที่เปิดให้บริการแล้ว 14 เส้นทาง [เช่น สายสีเขียว (สุขุมวิท) ช่วงสมุทรปราการ - หมอชิต - คูคต สายสีน้ำเงิน ช่วงท่าพระ - บางซื่อ - บางแค (หลักสอง) แอร์พอร์ตลิงก์ และสายสีแดง (เหนือและตะวันตก)] ระยะทางรวม 279.84 กิโลเมตร 2.2) มีโครงการที่อยู่ระหว่างการก่อสร้าง จำนวน 5 โครงการ [เช่น สายสีส้ม ช่วงมีนบุรี - ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย - บางขุนนนท์ สายสีม่วง ช่วงเตาปูน - ราษฎร์บูรณะ (วงแหวนกาญจนาภิเษก)] ระยะทางรวม 88.84 กิโลเมตร 2.3) อยู่ระหว่างเตรียมความพร้อมโครงการ จำนวน 13 โครงการ [เช่น สายสีแดง (ใต้) ช่วงบางซื่อ - หัวลำโพง - มหาชัย สายสีน้ำตาล ช่วงแคราย - ลำสาลี (บึงกุ่ม) สายสีเทา ช่วงพระโขนง - ท่าพระ และวัชรพล - ทองหล่อ] ระยะทางรวม 163.93 กิโลเมตร นอกจากนี้ โครงการ “ไทยช่วยไทย พลัส” สามารถช่วยให้มีผู้มาใช้บริการรถไฟฟ้าเพิ่มมากขึ้น และหากมีการนำนโยบายตั๋วร่วมมาใช้ในวันที่ 1 มกราคม 2570 ก็คาดว่าจะมีผู้มาใช้บริการเพิ่มขึ้น 300,000 เที่ยว - คนต่อวัน ซึ่งจะส่งผลดีต่อการส่งเสริมให้ประชาชนใช้ระบบสาธารณะมากขึ้น
3) แผนการดำเนินงานพัฒนาระบบ ตั๋วร่วมในระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2569- 2573)	เนื่องจากพระราชบัญญัติการบริหารจัดการระบบตั๋วร่วม พ.ศ. 2568 มีผลใช้บังคับแล้ว สนข. จึงได้ดำเนินการออกกฎหมายลำดับรองเพื่อรองรับการดำเนินงานต่าง ๆ เช่น การกำกับดูแล การบริหารจัดการระบบตั๋วร่วมและกองทุนส่งเสริมระบบตั๋วร่วมโดยมีเป้าหมายให้เริ่มใช้ระบบตั๋วร่วมในระยะเริ่มต้นภายในปี        พ.ศ. 2570 “เฉพาะรถไฟฟ้าก่อน” โดยใช้มาตรฐาน EMV และพัฒนามาตรฐาน Thai ABT (QR Code) และภายในปี            พ.ศ. 2571 -2573 จะดำเนินพัฒนาระบบตั๋วร่วมเต็มรูปแบบครอบคลุมทั้งรถไฟฟ้า รถประจำทาง เรือโดยสาร ทางพิเศษ/มอเตอร์เวย์และรถ บขส. พร้อมใช้อัตราค่าโดยสารร่วมแบบ “มีส่วนลดข้ามระบบ” และใช้บัตร โทรศัพท์เคลื่อนที่หรือ QR Code ที่มีมาตรฐานเดียวกัน

                2) พิจารณาการดำเนินงาน จำนวน 4 เรื่อง ซึ่งมีเรื่องสำคัญ คือ เห็นชอบในหลักการให้ปรับปรุงพระราชบัญญัติ คจร. พ.ศ. 2521 ที่มีสาระสำคัญในการปรับจาก “พระราชบัญญัติ คจร.” เป็น
“พระราชบัญญัติจัดระบบการคมนาคม” ขยายขอบเขตอำนาจหน้าที่ คจร. จาก การกำหนดนโยบาย
การอำนวยการ การบูรณาการและการแก้ไขปัญหาการจราจรทางถนน เป็น การบริหารจัดการและบูรณาการระบบคมนาคมในทุกสาขา เชื่อมต่อรูปแบบการเดินทาง และเพิ่มประสิทธิภาพการเดินทาง โดยมอบหมายให้
สนข. ดำเนินการตามขั้นตอนต่อไป

                3) เรื่องอื่น ๆ ได้แก่ มอบหมายให้ สนข. รับความเห็นและข้อเสนอแนะของกรรมการว่าให้รายงานความคืบหน้าการดำเนินงานโครงการที่ คจร. ได้มีมติเห็นชอบแล้วต่อที่ประชุมอย่างสม่ำเสมอ รวมทั้งให้จัดประชุมเป็นรายไตรมาสเพื่อให้ คจร. ติดตามความก้าวหน้าและผลการดำเนินงานของแต่ละโครงการได้อย่างใกล้ชิดไปพิจารณาและเสนอผลการดำเนินการต่อที่ประชุมในการประชุมครั้งถัดไป

 

11. เรื่อง ขอยกเว้นการปฏิบัติตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2534 วันที่ 22 สิงหาคม 2543 และวันที่ 17 ตุลาคม 2543 ที่ห้ามมิให้อนุญาตการใช้ประโยชน์พื้นที่ป่าชายเลนในทุกกรณี เพื่อดำเนินโครงการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่ บริเวณเทศบาลตำบลหนองไม้แดง เทศบาลตำบลคลองตำหรุ และองค์การบริหารส่วนตำบลคลองตำหรุ อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี

              คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติยกเว้นการปฏิบัติตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2534 วันที่ 22 สิงหาคม 2543 และวันที่ 17 ตุลาคม 2543 ที่ห้ามมิให้อนุญาตการใช้ประโยชน์พื้นที่ป่าชายเลนในทุกกรณี เพื่อดำเนินการก่อสร้างถนน (สาย ฌ6) และถนนโครงข่ายเพื่อการสัญจรในพื้นที่ พร้อมสาธารณูปโภคที่จำเป็นอื่น ตามโครงการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่บริเวณเทศบาลตำบลหนองไม้แดง เทศบาลตำบลคลองตำหรุ และองค์การบริหารส่วนตำบลคลองตำหรุ อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี ของกรมโยธาธิการและผังเมือง (โครงการจัดรูปที่ดินพัฒนาพื้นที่ฯ จ.ชลบุรี) ตามที่กระทรวงมหาดไทย (มท.) เสนอ

              สาระสำคัญของเรื่อง

                มท. รายงานว่า

1. กรมโยธาธิการและผังเมืองได้ดำเนินโครงการจัดรูปที่ดินพัฒนาพื้นที่ฯ จ.ชลบุรี ขนาด 1,074 ไร่ 3 งาน 62.34 ตารางวา เพื่อดำเนินการก่อสร้างระบบสาธารณูปโภคและถนนโครงข่าย ได้แก่ ถนนสายเทศบาลคลองตำหรุ ความยาว 1,353 เมตร ถนนสายย่อยในโครงการ ความยาวรวม 3,800 เมตร และถนนสาย ฌ6 ที่จะเชื่อมต่อกับสะพานชลมารควิถีช่วงที่ 6 ความยาว 2,700 เมตร ตามที่กำหนดในประกาศคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก เรื่อง แผนผังการใช้ประโยชน์ในที่ดินและแผนผังการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและระบบสาธารณูปโภค เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก พ.ศ. 2562 รวมทั้งจัดรูปแปลงที่ดินใหม่บริเวณรอบถนนโครงการตามผังเมืองให้มีทางเข้า - ออก ได้ทุกแปลง ซึ่งคณะกรรมการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่ส่วนจังหวัดชลบุรีได้มีมติในการประชุมครั้งที่ 1/2566 เมื่อวันที่ 23 มกราคม 2566 เห็นชอบโครงการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่ จ.ชลบุรี ตามมาตรา 47 แห่งพระราชบัญญัติจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่ พ.ศ. 2547 ด้วยแล้ว แต่เนื่องจากมีพื้นที่โครงการบางส่วนเป็นเขตป่าชายเลนตามมติคณะรัฐมนตรี กรมโยธาธิการและผังเมืองจึงมีความจำเป็นต้องขออนุมัติยกเว้นการปฏิบัติตามมติคณะรัฐมนตรีที่ห้ามมิให้อนุญาตการใช้ประโยชน์พื้นที่ป่าชายเลนในทุกกรณี
2. คณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ (กก.วล.) [รองนายกรัฐมนตรี (พลตำรวจเอก พัชรวาท วงษ์สุวรรณ) ในขณะนั้น เป็นประธาน] ในการประชุมครั้งที่ 5/2566 เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2566 มีมติเห็นชอบรายงานการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมด้วยแล้วโดยให้กรมโยธาธิการและผังเมืองรับความเห็นของ กก.วล. ไปพิจารณาดำเนินการเพิ่มเติมในประเด็นการประเมินผลกระทบและเสนอมาตรการด้านเสียง ด้านอาชีวอนามัยและความปลอดภัยการกำหนดมาตรการในการป้องกันและควบคุมกรณีเกิดการระบาดของโรคติดต่อ การจัดการดินขุด การจัดการขยะและการตรวจวัดคุณภาพอากาศ PM_2.5 และดำเนินการ ดังนี้

                        2.1 ดำเนินการตามมาตรการป้องกันและแก้ไขผลกระทบสิ่งแวดล้อม และมาตรการติดตามตรวจสอบผลกระทบสิ่งแวดล้อม ตามที่กำหนดไว้ในรายงาน EIA อย่างเคร่งครัด

                        2.2 ให้ตั้งงบประมาณเพื่อดำเนินการตามมาตรการป้องกันและแก้ไขผลกระทบสิ่งแวดล้อมและมาตรการติดตามตรวจสอบผลกระทบสิ่งแวดล้อมตามที่กำหนดไว้

                        2.3 นำความเห็นของ กก.วล. เสนอคณะรัฐมนตรีเพื่อประกอบการพิจารณา ตามมาตรา 49 และมาตรา 51/6 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2561 ต่อไป

3. มท. ได้มีหนังสือถึงกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (ทส.) เพื่อพิจารณาให้ความเห็นชอบ โดยสำนักงานปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ได้แจ้งผลการพิจารณา ดังนี้

                        3.1 พื้นที่ดังกล่าวอยู่ในความรับผิดชอบของกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง
จึงไม่ขัดข้องให้ มท. เข้าใช้ประโยชน์พื้นที่ป่าชายเลนจำนวนเนื้อที่ 103-0-45.30 ไร่ และจากการตรวจสอบสภาพป่าในพื้นที่ดังกล่าวพบว่าได้มีพันธุ์ไม้ป่าชายเลน ขึ้นอยู่ คลอง แพรก และลำรางสาธารณะ ทั้งนี้ ขอให้ มท. ใช้ประโยชน์ในพื้นที่ป่าเท่าที่จำเป็นและคงสภาพคลอง แพรก ลำรางสาธารณะ ไว้เพื่อประโยชน์ด้านการรักษาสภาพสิ่งแวดล้อม รวมทั้งคำนึงถึงช่องทางระบายน้ำของพื้นที่ และเมื่อดำเนินการจัดรูปแปลงแล้วเสร็จให้ดำเนินการปลูกฟื้นฟูพันธุ์ไม้ป่าชายเลนบริเวณริมคลอง แพรก และลำรางสาธารณะเพื่อเป็นการเพิ่มพื้นที่สีเขียวในโครงการจัดรูปที่ดินพัฒนาพื้นที่ฯ จ.ชลบุรี

                        3.2 การดำเนินโครงการในพื้นที่ป่าชายเลน หน่วยงานเจ้าของเรื่องจะต้องดำเนินการตามแนวทางปฏิบัติที่เกี่ยวข้อง ดังนี้

                                1) เสนอเรื่องขอยกเว้นมติคณะรัฐมนตรีที่ห้ามใช้ประโยชน์ป่าชายเลน ได้แก่ มติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2534 วันที่ 22 สิงหาคม 2543 และวันที่ 17 ตุลาคม 2543 โดยหน่วยงานเจ้าของโครงการต้องดำเนินการตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 29 มกราคม 2556 ให้จัดสรรงบประมาณให้กับกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในการปลูกป่าทดแทนเพื่อการอนุรักษ์หรือรักษาสภาพแวดล้อมไม่น้อยกว่า 20 เท่าของพื้นที่ป่าชายเลนที่ใช้ประโยชน์ ตามระเบียบกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งว่าด้วยการปลูกและบำรุงป่าชายเลนทดแทนเพื่อการอนุรักษ์หรือรักษาสภาพแวดล้อม กรณีการดำเนินโครงการใด ๆ ของหน่วยงานของรัฐที่มีความจำเป็น ต้องเข้าใช้ประโยชน์ในพื้นที่ป่าชายเลน พ.ศ. 2566 อย่างเคร่งครัด

                                2) เมื่อคณะรัฐมนตรีมีมติให้ยกเว้นแล้ว จึงเสนอเรื่องต่อกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งเพื่อพิจารณาดำเนินการตามขั้นตอนการอนุญาตเข้าทำประโยชน์ในพื้นที่ป่าชายเลนต่อไป

4. กรมโยธาธิการและผังเมืองได้กำหนดมาตรการปลูกป่าทดแทนโดยการจัดสรรงบประมาณให้กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในการปลูกและบำรุงป่าชายเลนไม่น้อยกว่า 20 เท่า ตามระเบียบกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งว่าด้วยการปลูกและบำรุงป่าชายเลนทดแทนเพื่อการอนุรักษ์หรือรักษาสภาพแวดล้อมกรณีการดำเนินการโครงการใด ๆ ของหน่วยงานรัฐที่มีความจำเป็นต้องเข้าใช้ประโยชน์ในพื้นที่ป่าชายเลน พ.ศ. 2556 แล้ว โดยจะดำเนินการหลังจากได้รับความเห็นชอบอนุมัติยกเว้นการปฏิบัติตามมติคณะรัฐมนตรีที่ห้ามมิให้อนุญาตการใช้ประโยชน์พื้นที่ป่าชายเลนในทุกกรณีจากคณะรัฐมนตรี รวมทั้งได้ขอขยายระยะเวลาก่อหนี้ผูกพันข้ามปีงบประมาณ รายการโครงการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่ จ.ชลบุรี ไปจนถึงปีงบประมาณ พ.ศ. 2570 ด้วยแล้ว

 

12. เรื่อง นโยบายการกำกับกิจการดาต้าเซ็นเตอร์

                คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบตามที่คณะกรรมการนโยบายการประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ (คณะกรรมการฯ) เสนอ ดังนี้

1. เห็นชอบนโยบายการกำกับกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ เพื่อยกระดับการกำกับดูแลกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ของประเทศให้มีประสิทธิภาพและเกิดประโยชน์สูงสุด ดังนี้

                        1.1 “ดาต้าเซ็นเตอร์” หมายความว่า อาคาร สถานที่ หรือสิ่งปลูกสร้างที่มีและใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ในการให้บริการที่เกี่ยวข้องกับการรวบรวม เก็บ ประมวลผล รับฝาก หรือ รับส่งข้อมูลโดยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์ทั้งที่ใช้ภายในกิจการของตนเองหรือบริษัทในเครือ รวมถึงบุคคลอื่นที่มิใช่บริษัทในเครือที่มีขนาดการใช้กำลังไฟฟ้ารวม (Facility Load) เท่ากับหรือมากกว่า 0.5 เมกะวัตต์ (MW) ขึ้นไป และแบ่งกลุ่มของดาต้าเซ็นเตอร์ออกเป็น 7 ระดับ ได้แก่ ระดับ 1 (น้อยกว่า 0.5 MW) ระดับ 2 (0.5 ถึงน้อยกว่า 5 MW) ระดับ 3 (5 ถึงน้อยกว่า 10 MW) ระดับ 4 (10 ถึงน้อยกว่า 20 MW) ระดับ 5 (20 ถึงน้อยกว่า 50 MW) ระดับ 6 (50 ถึงน้อยกว่า 200 MW) และระดับ 7 ตั้งแต่ 200 MW ขึ้นไป)

                        1.2 ให้ ดศ. ดำเนินการพัฒนาระบบ TH-DC Dashboard รวบรวมข้อมูลการอนุมัติ อนุญาตที่เกี่ยวข้องกับการประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ตามกฎหมาย ประกาศและระเบียบที่เกี่ยวข้องของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

                        1.3 กำหนดให้มีกลไกการพิจารณากลั่นกรองความเหมาะสมและความคุ้มค่า รวมถึงกำกับดูแลกิจการดาต้าเซ็นเตอร์แบบรวมศูนย์ เพื่อประโยชน์ในการจัดสรรทรัพยากร (ไฟฟ้าและน้ำ) ของประเทศให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อประเทศโดยรวม และต้องไม่ก่อให้เกิดผลกระทบต่อชีวิตความเป็นอยู่ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในพื้นที่จนเกินสมควร โดยจัดตั้งคณะกรรมการกลั่นกรองเพื่อทำหน้าที่กลั่นกรองความเหมาะสมและความคุ้มค่า รวมถึงกำกับดูแลกิจการดาต้าเซ็นเตอร์แบบรวมศูนย์

                        ในช่วงระหว่างการจัดทำกฎหมายให้ ดศ. ทำหน้าที่ดังกล่าว ให้หน่วยงานของรัฐ
ที่เกี่ยวข้องจัดส่งข้อมูลการอนุมัติ อนุญาตฯ แก่ ดศ. ผ่านระบบ TH-DC Dashboard โดยกรณีที่ ดศ. พิจารณาแล้วเห็นว่า หน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องได้ดำเนินการอนุมัติ อนุญาตฯ ประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ครบถ้วนแล้วและไม่มีผลกระทบต่อการจัดสรรทรัพยากรของประเทศ ให้ ดศ. แจ้งให้ผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นผู้พิจารณาอนุมัติให้ผู้ประกอบการดาต้าเซ็นเตอร์เปิดให้บริการต่อไป

                        1.4 ในช่วงระหว่างการปรับปรุงข้อกำหนดขั้นต่ำ การพิจารณาอนุมัติ อนุญาตฯ
การประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์จะเป็นการพิจารณาผ่านกลไกแบบรวมศูนย์ตามสถานะการประกอบกิจการ ดังนี้

                                1) ผู้ประกอบการดาต้าเซ็นเตอร์ที่ได้รับใบอนุญาตก่อสร้าง อ.1 หรือมาตรา 39 ทวิ ภายในวันที่ 14 สิงหาคม 2569 (วันที่ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีฯ มีผลบังคับใช้) หรือมีแผนขยายความสามารถของระบบทำให้กำลังความต้องการใช้พลังงานไฟฟ้าเพิ่มขึ้นรวมต่ำกว่า 20 MW ให้หน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องดำเนินการอนุมัติ อนุญาตฯ ตามข้อกำหนดขั้นต่ำภายใต้กฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวข้องในปัจจุบันและต้องกำหนดเงื่อนไขให้ผู้ประกอบการต้องดำเนินการให้เป็นไปตามข้อกำหนดขั้นต่ำสำหรับการประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์เฉพาะด้านสิ่งแวดล้อมและด้านเศรษฐกิจ ภายในระยะเวลา 1 ปี นับจากวันที่คณะรัฐมนตรีประกาศกำหนด

                                2) ผู้ประกอบการดาต้าเซ็นเตอร์ที่ได้รับการส่งเสริมการลงทุนภายในวันที่ 14 สิงหาคม 2569 (วันที่ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีฯ มีผลบังคับใช้) ให้หน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องดำเนินการอนุมัติ อนุญาตฯ ตามข้อกำหนดขั้นต่ำภายใต้กฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวข้องในปัจจุบันและต้องกำหนดเงื่อนไขให้ผู้ประกอบการต้องดำเนินการให้เป็นไปตามข้อกำหนดขั้นต่ำ สำหรับการประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์เฉพาะด้านสิ่งแวดล้อม ภายในระยะเวลา 1 ปี นับจากวันที่คณะรัฐมนตรีประกาศกำหนด

                                3) ผู้ประกอบการดาต้าเซ็นเตอร์ที่ได้รับใบอนุญาตก่อสร้าง (อ.1 หรือ มาตรา 39 ทวิ) ภายหลังวันที่ 14 สิงหาคม 2569 หรือยังไม่ได้รับใบอนุญาตก่อสร้างฯ หรือดาต้าเซ็นเตอร์ที่เปิดให้บริการแล้วและมีแผนขยายความสามารถของระบบทำให้กำลังความต้องการใช้พลังงานไฟฟ้าเพิ่มขึ้นรวม 20 MW ขึ้นไป ซึ่งจะถือว่าเป็นผู้ประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์รายใหม่ ให้หน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องดำเนินการอนุมัติ อนุญาตฯ ตามข้อกำหนดขั้นต่ำสำหรับการประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ที่คณะรัฐมนตรีจะประกาศกำหนดโดยเคร่งครัด

                                4) ผู้ประกอบการดาต้าเซ็นเตอร์รายใหม่ตามข้อ 1.4 3) ที่สามารถปรับปรุงการลงทุนให้สอดคล้องกับข้อกำหนดขั้นต่ำสำหรับการประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ที่คณะรัฐมนตรีจะประกาศกำหนดได้ ให้หน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องดำเนินการอนุมัติ อนุญาตฯ โดยไม่ต้องรอให้ปรับปรุงกฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวข้องให้สอดคล้องกับข้อกำหนดขั้นต่ำสำหรับการประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ที่คณะรัฐมนตรีจะประกาศกำหนดแล้วเสร็จ

                        1.5 หลักเกณฑ์ที่ใช้ในการพิจารณาดาต้าเซ็นเตอร์ในระยะต่อไป สนับสนุนให้เกิดการลงทุนพัฒนาดาต้าเซ็นเตอร์ที่มีแผนลงทุนที่สอดคล้อง/สนับสนุนการพัฒนาประเทศเพื่อบรรลุเป้าหมาย Net Zero ภายในปี 2593 (Green Data Center) การจัดหาทรัพยากรใช้เองทั้งในรูปแบบบางส่วนหรือทั้งหมด รวมถึงการพัฒนาระบบนิเวศเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มทางเศรษฐกิจและสังคมดิจิทัล อาทิ การเพิ่มสัดส่วนการใช้แรงงานหรือชิ้นส่วนภายในประเทศ การส่งเสริมให้เกิดการลงทุนในอุตสาหกรรมดิจิทัลและเกี่ยวเนื่องภายในประเทศ การกำหนดให้ผู้ประกอบการบันทึกรายได้เพื่อการจัดเก็บภาษีเงินได้นิติบุคคล (Corporate Income Tax)

                        1.6 กำหนดอัตราค่าใช้ประโยชน์ทรัพยากรต่าง ๆ อาทิ ค่าไฟฟ้า ค่าน้ำดิบ และน้ำประปา ที่เรียกเก็บจากผู้ประกอบการดาต้าเซ็นเตอร์ต้องสะท้อนต้นทุนทั้งทางตรงและทางอ้อม

2. เห็นชอบนิยาม “ดาต้าเซ็นเตอร์” และกลไกการพิจารณาแบบรวมศูนย์ตาม ข้อ 1. โดยมอบหมายให้ สศช. ดำเนินการในส่วนที่เกี่ยวข้องต่อไป
3. มอบหมายให้ส่วนราชการและหน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องเร่งดำเนินการตามมติของคณะกรรมการฯ และในส่วนที่เกี่ยวข้องตามข้อ 9 ของระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยคณะกรรมการนโยบายการประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ พ.ศ. 2569 ด้วย

                ความเร่งด่วนของเรื่อง

                ปัจจุบันหน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องได้ชะลอการอนุมัติ อนุญาต ออกบัตรส่งเสริมการลงทุนหรือให้บริการต่าง ๆ ที่อยู่ในหน้าที่และอำนาจ (การอนุมัติ อนุญาตฯ) แก่ผู้ประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ ในขณะที่กิจการดาต้าเซ็นเตอร์ถือเป็นโครงสร้างพื้นฐานของอุตสาหกรรมและธุรกิจแห่งอนาคต ทำให้ภาครัฐจำเป็นต้องพิจารณากำหนดนโยบายการกำกับดูแลกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ เพื่อให้เกิดประโยชน์ต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศอย่างยั่งยืนและสามารถสนับสนุนเป้าหมายการลดการปล่อย ก๊าซเรือนกระจกสุทธิเป็นศูนย์ (Net Zero) ของประเทศ ป้องกันและลดผลกระทบต่อชีวิตและความปลอดภัยของประชาชนผู้อยู่อาศัยและชุมชนบริเวณใกล้เคียงที่อาจจะเกิดขึ้นจากการประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์รวมถึงสร้างความเชื่อมั่นให้แก่ผู้ประกอบการและนักลงทุนในธุรกิจดาต้าเซ็นเตอร์และอุตสาหกรรมที่เกี่ยวเนื่อง

                สาระสำคัญของเรื่อง

1. คณะกรรมการฯ ได้อาศัยอำนาจและหน้าที่ตามข้อ 9 (3) ของระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีฯ แต่งตั้งคณะอนุกรรมการภายใต้คณะกรรมการฯ จำนวน 4 คณะ ได้แก่ 1) คณะอนุกรรมการด้านเศรษฐกิจและบูรณาการข้อมูลและระบบนิเวศ (คณะอนุกรรมการด้านเศรษฐกิจฯ) ที่มีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม เป็นประธานอนุกรรมการ 2) คณะอนุกรรมการด้านโครงสร้างพื้นฐาน ที่มีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน เป็นประธานอนุกรรมการ 3) คณะอนุกรรมการด้านพื้นที่ ผังเมืองอาคารและสิ่งปลูกสร้าง (คณะอนุกรรมการด้านพื้นที่ฯ) ที่มีรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (นายพลพีร์ สุวรรณฉวี) เป็นประธานอนุกรรมการ และ 4) คณะอนุกรรมการด้านสิ่งแวดล้อม ที่มีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เป็นประธานอนุกรรมการ
2. คณะกรรมการฯ ได้มีการประชุมจำนวน 4 ครั้ง ในช่วงเดือนกันยายน - ตุลาคม 2569 โดย

ได้ดำเนินการรวบรวมข้อมูลสถานการณ์ประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ในปัจจุบัน ศึกษาการกำหนดขนาดและประเภทการกำกับกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ในต่างประเทศ บทเรียนจากการเติบโตของดาต้าเซ็นเตอร์ในประเทศเนเธอร์แลนด์ ไอร์แลนด์ และสหรัฐอเมริกา และพิจารณาผลการจัดทำข้อกำหนดมาตรฐานทางเทคนิคขั้นต่ำ (Minimum Requirement) สำหรับกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ของคณะอนุกรรมการฯ ทั้ง 4 คณะ เพื่อประกอบการพิจารณาจัดทำ (ร่าง) นโยบายการกำกับกิจการดาต้าเซ็นเตอร์เสนอคณะรัฐมนตรี สรุปสาระสำคัญ ดังนี้

                        2.1 การศึกษารวบรวมและเผยแพร่ข้อมูล

                                2.1.1 ปัจจุบันยังไม่มีหน่วยงานที่มีหน้าที่รวบรวมข้อมูลจำนวน สถานที่และสถานะการประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ในประเทศ ในขณะที่มีหน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องในการอนุมัติ อนุญาต ออกบัตรส่งเสริมการลงทุนหรือให้บริการต่าง ๆ (อนุมัติ อนุญาตฯ) แก่ผู้ประกอบธุรกิจดาต้าเซ็นเตอร์ประมาณ 18 หน่วยงาน และยังไม่มีกฎหมายใดกำหนดให้ผู้ประกอบการจดแจ้งการประกอบธุรกิจ ทำให้สถานะการประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ต้องดำเนินการโดยการรวบรวมข้อมูลจากหน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้อง ซึ่งบางหน่วยงานไม่มีการรวบรวมและจัดเก็บข้อมูลอย่างเป็นระบบ

                                2.1.2 สถานะการประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ในประเทศ ณ เดือนกันยายน 2569 สรุปว่า มีดาต้าเซ็นเตอร์ที่เปิดให้บริการแล้วประมาณ 63 แห่ง มีข้อมูลปริมาณความต้องการใช้ไฟฟ้าที่ลงนามในสัญญาซื้อขายไฟฟ้าแล้ว 16 แห่ง รวม 739.12 MW (โดยเป็นปริมาณจ่ายไฟจริงในปัจจุบัน 101.24 MW) กลุ่มที่ได้รับใบอนุญาตก่อสร้างอาคาร (อ.1) หรือการแจ้งก่อสร้างอาคารตามมาตรา 39 ทวิ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 ก่อนวันที่ 14 สิงหาคม 2569 ซึ่งเป็นวันที่ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีฯ มีผลบังคับใช้และอยู่ระหว่างการก่อสร้างประมาณ 20 แห่ง มีปริมาณความต้องการใช้ไฟฟ้าที่ลงนามในสัญญาซื้อขายไฟฟ้าแล้วรวม 1,645.70 MW (ปริมาณไฟฟ้าจ่ายจริงในปัจจุบัน 157.18 MW และปริมาณไฟฟ้าที่ได้รับการยืนยันจ่ายไฟแต่ยังไม่ลงนามซื้อขายไฟฟ้ารวม 389 MW) กลุ่มที่อยู่ระหว่างการก่อสร้างและอยู่ระหว่างขออนุมัติ อนุญาตจากหน่วยงานของรัฐ ประมาณ 27 แห่ง มีข้อมูลปริมาณความต้องการใช้ไฟฟ้า 9 แห่ง รวม 856.72 MW และกลุ่มที่อยู่ระหว่างการยื่นขออนุมัติ อนุญาตหรือแสดงความสนใจลงทุน ประมาณ 89 แห่ง มีปริมาณความต้องการใช้ไฟฟ้ารวม 26,647.4 MW

                                2.1.3 มติคณะกรรมการฯ

                                1) มอบหมายให้กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม (ดศ.) พัฒนาระบบ TH-DC Dashboard เพื่อเชื่อมโยงและบูรณาการ (1) ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับการประกอบธุรกิจดาต้าเซ็นเตอร์ในประเทศ อาทิ ข้อมูลระบุตัวตนและลักษณะโครงการ สถานะการประกอบธุรกิจ/ก่อสร้าง/ขอรับการอนุมัติ อนุญาตฯ ของดาต้าเซ็นเตอร์ ความต้องการใช้พลังงานไฟฟ้าและน้ำ และ (2) ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับการพิจารณากลั่นกรองและกำกับกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ อาทิ สาธารณูปโภคและการเชื่อมต่อชุมชนและพื้นที่อ่อนไหวเขตส่งเสริมและพื้นที่ยุทธศาสตร์

                                2) มอบหมายให้หน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้อง ดำเนินการนำเข้าข้อมูลการอนุมัติ อนุญาต ออกบัตรส่งเสริมการลงทุนหรือให้บริการต่าง ๆ แก่ผู้ประกอบธุรกิจดาต้าเซ็นเตอร์ในระบบ TH-DC Dashboard เพื่อให้คณะกรรมการฯ มีข้อมูลประกอบการพิจารณากำหนดนโยบายฯ

                                3) มอบหมายให้ ดศ. จัดทำ (ร่าง) กฎหมายกำหนดให้ผู้ประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์มีหน้าที่ในการจดแจ้งการประกอบธุรกิจในระบบ TH-DC Dashboard เพื่อให้ภาครัฐมีข้อมูลสถานะการประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ที่ถูกต้องและเป็นปัจจุบัน

3. การจัดทำแนวนโยบายการกำกับกิจการดาต้าเซ็นเตอร์

                        3.1 การกำหนดขอบเขตของดาต้าเซ็นเตอร์

                                1) จากการศึกษาข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับการกำกับกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ทั้งในและต่างประเทศในปัจจุบัน พบว่า ยังไม่มีการกำหนดนิยาม ประเภทและขนาดของกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ที่ชัดเจน ในขณะที่ปัจจุบันมีการเติบโตอย่างต่อเนื่องและถือเป็นโครงสร้างพื้นฐานที่สำคัญของประเทศที่มีความเกี่ยวข้องและเชื่อมโยงกับห่วงโซ่ของอุตสาหกรรมที่ใช้ประโยชน์จากความก้าวหน้าของเทคโนโลยี AI ที่สำคัญได้แก่ กลุ่มไอทีและโทรคมนาคม กลุ่มธนาคาร การเงินและการประกันภัย กลุ่มภาครัฐ กลุ่มพลังงานและสาธารณูปโภค ทำให้หน่วยงานทั้งภาครัฐและเอกชนส่วนใหญ่มีการเชื่อมโยงข้อมูลผ่านดาต้าเซ็นเตอร์ทั้งที่ใช้เองและให้บริการแก่บุคคล/หน่วยงานภายนอก โดยมีการจัดกลุ่มกิจการดาต้าเซ็นเตอร์หลายรูปแบบ อาทิ

                                        1.1) ตามรูปแบบการลงทุน แบ่งออกเป็น 5 ประเภท ได้แก่
(1) Enterprise (สร้างเองใช้เองในองค์กร) (2) Build-to-suit (สร้างตามความต้องการเฉพาะ) (3) Self-built Hyperscale (กลุ่มผู้ให้บริการแพลตฟอร์มรายใหญ่ระดับโลก) (4) Retail Colocation (ให้บริการเช่าพื้นที่) และ (5) Wholesale Colocation (ให้บริการเช่าพื้นที่แบบเหมาห้อง/อาคาร)

                                        1.2) ตามขนาดการใช้ไฟฟ้า ซึ่งในแต่ละประเทศมีการจัดกลุ่มดาต้าเซ็นเตอร์ตามขนาดการใช้ไฟฟ้าที่แตกต่างกันตั้งแต่กลุ่มที่ใช้ไฟฟ้าต่ำกว่า 0.1 เมกะวัตต์ (MW) ไปจนถึงกลุ่ม ผู้ให้บริการรายใหญ่ระดับโลกหรือ Hyperscale ที่มีการใช้ไฟฟ้าสูงมากถึง 300 MW อาทิ อินเดีย มีการจัดกลุ่ม 5 ประเภท ได้แก่ กลุ่ม Modular กลุ่ม Edge กลุ่ม Enterprise กลุ่ม Colocation และ กลุ่ม Hyperscale ออสเตรีย มีการจัดกลุ่ม 4 ประเภท ได้แก่ กลุ่ม Edge กลุ่ม Colocation กลุ่ม Enterprise และกลุ่ม Hyperscale

                                        1.3) ตามความสามารถและความต่อเนื่องของบริการดาต้าเซ็นเตอร์ อาทิ การจัดอันดับของ Uptime Institute ที่ได้แบ่งดาต้าเซ็นเตอร์ออกเป็น Tier ตามความสามารถและความต่อเนื่องของบริการดาต้าเซ็นเตอร์

                                2) คณะกรรมการฯ พิจารณาแล้วเห็นว่า เพื่อให้การกำกับกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ในประเทศเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและสามารถสะท้อนให้เห็นถึงปริมาณทรัพยากรที่ใช้จึงควรจัดกลุ่ม กิจการ ดาต้าเซ็นเตอร์ตามขนาดการใช้ไฟฟ้า และเพื่อไม่เป็นภาระต่อภาครัฐและภาคเอกชนจนเกินสมควร จึงมีมติกำหนดให้ “ดาต้าเซ็นเตอร์” หมายถึง อาคาร สถานที่ หรือสิ่งปลูกสร้างที่มีและใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ในการให้บริการที่เกี่ยวข้องกับการรวบรวม เก็บ ประมวลผล รับฝาก หรือรับส่งข้อมูลทางอิเล็กทรอนิกส์ทั้งที่ใช้ภายในกิจการของตนเองหรือบริษัทในเครือ รวมถึงบุคคลอื่นที่มิใช่บริษัทในเครือที่มีขนาดการใช้กำลังไฟฟ้ารวม (Facility Load) เท่ากับหรือมากกว่า 0.5 เมกะวัตต์ (MW) ขึ้นไป และแบ่งกลุ่มของดาต้าเซ็นเตอร์ออกเป็น 7 ระดับ ได้แก่ ระดับ 1 (น้อยกว่า 0.5 MW) ระดับ 2 (0.5 ถึงน้อยกว่า 5 MW) ระดับ 3 (5 ถึงน้อยกว่า 10 MW) ระดับ 4 (10 ถึงน้อยกว่า 20 MW) ระดับ 5 (20 ถึงน้อยกว่า 50 MW) ระดับ 6 (50 ถึงน้อยกว่า 200 MW) และระดับ 7 (ตั้งแต่ 200 MW ขึ้นไป)

                                3) มติคณะกรรมการฯ เห็นควรเสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณากำหนดขอบเขตนิยามของดาต้าเซ็นเตอร์เพิ่มเติมตามข้อ 3.1 2) และมอบหมายให้ฝ่ายเลขานุการฯ ดำเนินการเสนอปรับปรุงระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีฯ ตามขั้นตอนต่อไป

                        3.2 การอนุมัติ อนุญาตฯ การประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์

                                1) ที่ผ่านมาหน่วยงานของรัฐได้ดำเนินการอนุมัติ อนุญาตฯ การประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ตามอำนาจหน้าที่ของแต่ละหน่วยงาน ซึ่งเป็นการพิจารณาโดยเทียบเคียงประเภทลักษณะกิจการที่มีความใกล้เคียง อาทิ คลังสินค้า อาคารขนาดใหญ่ เนื่องจากยังไม่มีการกำหนดประเภทกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ไว้ในประกาศ ระเบียบและกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ในขณะที่กิจการดาต้าเซ็นเตอร์เป็นธุรกิจที่มีการใช้ทรัพยากรทั้งพลังงานไฟฟ้าและน้ำในปริมาณมาก โดยเฉพาะกรณีการประกอบกิจการ Tier 4 ตามนิยามของ Uptime Institute ที่จำเป็นต้องลงทุนโครงสร้างพื้นฐาน รวมถึงระบบสำรองน้ำมันและเครื่องกำเนิดไฟฟ้า อาทิ ต้องสำรองน้ำมันดีเซลไว้ให้เพียงพอสำหรับการเดินเครื่องกำเนิดไฟฟ้าเต็มพิกัดอย่างน้อย 24 ถึง 72 ชั่วโมงโดยไม่ต้องพึ่งพาการเติมน้ำมันจากภายนอก และระบบเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ต้องถูกออกแบบโดยใช้สถาปัตยกรรมแบบ N+N หรืออย่างน้อย 2N+1 (มีระบบไฟฟ้าสำรองและเครื่องปั่นไฟแยกจากกันเป็น 2 ชุดแบบขนาน) เพื่อให้มีความพร้อมใช้งาน (Availability) สูงถึงร้อยละ 99.995 มีเสถียรภาพสูงสุดและมีโอกาสระบบล่มแทบเป็นศูนย์ (Fault-Tolerant) แต่ระบบสำรองน้ำมันเพื่อใช้สำหรับมาตรการดังกล่าวต้องมีการสำรองน้ำมันจำนวนมากซึ่งมีความเสี่ยงต่อการรักษาความปลอดภัยสาธารณะแก่ประชาชนและชุมชนโดยรอบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งความเสี่ยงด้านอัคคีภัย จึงจำเป็นต้องกำกับการประกอบ กิจการดังกล่าวอย่างใกล้ชิด โดยให้เวลาแก่ผู้ประกอบกิจการในการเพิ่มความรับผิดชอบต่อความปลอดภัยสาธารณะเพื่อลดความเสี่ยงดังกล่าว มีการปรับเปลี่ยนไปใช้มาตรการสำรองไฟฟ้าเพื่อรักษาเสถียรภาพของระบบโดยวิธีการอื่น เช่น การใช้แบตเตอรี่ หรือเทคโนโลยีอื่นที่ปลอดภัยกว่าการสำรองน้ำมัน

                                2) คณะกรรมการฯ โดยคณะอนุกรรมการฯ ทั้ง 4 คณะ จึงได้พิจารณาศึกษาจัดทำและบูรณาการข้อกำหนดมาตรฐานทางเทคนิคขั้นต่ำ (Minimum requirement) ข้อกำหนดขั้นต่ำ) สำหรับการประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ในประเทศเป็นการเฉพาะ ครอบคลุม 4 มิติได้แก่ เศรษฐกิจ โครงสร้างพื้นฐาน พื้นที่ ผังเมือง อาคารและสิ่งปลูกสร้างและสิ่งแวดล้อม ซึ่งบางส่วนจะเป็นการกำหนดเงื่อนไขเพิ่มเติมจากประกาศ ระเบียบ และกฎหมายที่ใช้บังคับในปัจจุบันเพื่อให้สอดคล้องกับมาตรฐานการประกอบธุรกิจดาต้าเซ็นเตอร์สากลที่มีการกำหนดคุณภาพและระดับการให้บริการของดาต้าเซ็นเตอร์ในแต่ละระดับที่แตกต่างกัน ส่งผลให้ (ร่าง) ข้อกำหนดขั้นต่ำฯ จึงมีความเข้มข้นที่แตกต่างกันระหว่างดาต้าเซ็นเตอร์ในแต่ละระดับ โดยดาต้าเซ็นเตอร์ระดับ 7 จะมีความเข้มข้นของข้อกำหนดขั้นต่ำมากที่สุด

                        3.3 แนวทางการดำเนินงานในระยะต่อไป

                                1) ให้หน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้อง เร่งดำเนินการจัดทำหรือปรับปรุงกฎหมาย ระเบียบและประกาศที่เกี่ยวข้องกับการอนุมัติ อนุญาตฯ ให้สอดคล้องกับ (ร่าง) ข้อกำหนดขั้นต่ำตามขั้นตอนกฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะการจัดให้มีการรับฟังความคิดเห็นจากทุกภาคส่วน

                                2) ให้หน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องรายงานผลการดำเนินการเสนอ คณะอนุกรรมการฯ ที่เกี่ยวข้องพิจารณาเป็นประจำอย่างน้อยเดือนละ 1 ครั้ง และให้คณะอนุกรรมการฯ ทั้ง
3 ชุด รวบรวมข้อมูลและรายงานความก้าวหน้าเสนอคณะอนุกรรมการด้านเศรษฐกิจฯ พิจารณาประสาน บูรณาการและกำกับติดตามความก้าวหน้าของการดำเนินงานก่อนเสนอคณะกรรมการฯ พิจารณาต่อไป

ทั้งนี้จากการประสานหน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องคาดว่าจะใช้ระยะเวลาในการพิจารณาจัดทำหรือปรับปรุงกฎหมายและกฎระเบียบที่เกี่ยวข้องประมาณ 1 ปี จึงจะสามารถบังคับใช้ข้อกำหนดขั้นต่ำได้ครบถ้วน อาทิ การแก้ไขผังเมืองรวมตามมาตรา 35 แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ 2562 คาดว่าจะใช้ระยะเวลา 8 - 12 เดือน การจัดทำประมวลหลักการปฏิบัติ (Code of Practice: CoP) สำหรับผู้ประกอบการ เพื่อป้องกันและลดผลกระทบสิ่งแวดล้อมที่จะเกิดขึ้นจากการประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ ของสำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม คาดว่าจะใช้ระยะเวลาปรับปรุงร่าง CoP ประมาณ 1 เดือน (ไม่รวมขั้นตอนการพิจารณาจัดทำกฎหมายและระเบียบเพื่อให้มีผลใช้บังคับ)

                        3.4 มติคณะกรรมการฯ เห็นควรเสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณาให้ความ เห็นชอบในหลักการของ (ร่าง) ข้อกำหนดมาตรฐานทางเทคนิคขั้นต่ำของการประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ในประเทศ และมอบหมายให้หน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องเร่งดำเนินการตามข้อ 3.3

4. 4. การพิจารณากลั่นกรองและติดตามประเมินผล

                        4.1 ปัจจุบันการอนุมัติ อนุญาตฯ แก่ผู้ประกอบธุรกิจดาต้าเซ็นเตอร์ เป็นการดำเนินการตามอำนาจหน้าที่ของแต่ละหน่วยงาน ในขณะที่เป็นกิจการที่มีการใช้ทรัพยากรทั้งพลังงานไฟฟ้าและน้ำจำนวนมากและมีแนวโน้มการเติบโตอย่างต่อเนื่องและรวดเร็ว ทำให้จำเป็นต้องมีการพิจารณากำหนดกลไกการพิจารณากลั่นกรองและติดตามประเมินผลแบบรวมศูนย์ (กลไกการพิจารณาแบบรวมศูนย์) (DC One Stop Service : DC-OSS) เพื่อให้การจัดสรรทรัพยากรของประเทศเป็นไปอย่างคุ้มค่าและมีประสิทธิภาพ สนับสนุนการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศอย่างยั่งยืน และไม่ก่อให้เกิดผลกระทบต่อประชาชนและประเทศโดยรวม

                        4.2 กรอบหลักการของกลไกการพิจารณาแบบรวมศูนย์ (DC-OSS) สรุปดังนี้

                                1) ให้หน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องพิจารณาทบทวนหรือปรับปรุง กระบวนการในการอนุมัติ อนุญาต ออกบัตรส่งเสริมการลงทุนหรือให้บริการต่างๆ แก่ผู้ประกอบธุรกิจดาต้าเซ็นเตอร์ เพื่อให้สอดคล้องกับกลไกการพิจารณาแบบรวมศูนย์ (DC-OSS) โดยการดำเนินการดังกล่าวต้องมีการระบุกรอบระยะเวลาที่ใช้ในการพิจารณาอนุมัติ อนุญาตฯ ในแต่ละขั้นตอน (Service Level Agreement :SLA) อย่างชัดเจน และต้องดำเนินการอนุมัติ อนุญาตฯ ผ่านระบบดิจิทัลให้มากที่สุด เพื่อให้เกิดความโปร่งใสและตรวจสอบได้

                                2) ให้มีการจัดตั้งคณะกรรมการทำหน้าที่ในการพิจารณากลั่นกรองติดตามและประเมินผลดาต้าเซ็นเตอร์ (คณะกรรมการกลั่นกรองฯ) โดยใช้ข้อมูลจากระบบ DC-TH ในการเชื่อมโยงข้อมูลคำขอประกอบกิจการและผลการพิจารณาอนุมัติ อนุญาตฯ จากหน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องเพื่อพิจารณา กลั่นกรอง ติดตามและประเมินผลโครงการดาต้าเซ็นเตอร์ รวมถึงพิจารณารายงาน CoP ทั้งในช่วงก่อน - ระหว่างเปิดให้บริการ ทั้งนี้ คณะกรรมการกลั่นกรองฯ อาจจะกำหนดให้มีการพิจารณาข้อเสนอการประกอบ กิจการดาต้าเซ็นเตอร์ในรูปแบบ Pitching ตามหลักเกณฑ์การพิจารณาที่คณะกรรมการฯ จะประกาศกำหนดในแต่ละช่วงเวลา

                                3) อย่างไรก็ตาม จากการพิจารณาอำนาจและหน้าที่ของคณะกรรมการฯ ตามข้อ9 ของระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีฯ พบว่า ไม่ได้กำหนดให้คณะกรรมการฯ มีอำนาจและหน้าที่ที่ครอบคลุมในส่วนของการพิจารณากลั่นกรองการอนุมัติ อนุญาตฯ แบบรวมศูนย์ ดังนั้นในกรณีที่คณะรัฐมนตรีพิจารณาเห็นชอบกลไกการพิจารณาแบบรวมศูนย์ (DC-OSS) แล้วจึงจำเป็นต้องมอบหมายให้ฝ่ายเลขานุการฯ เร่งดำเนินการแก้ไขระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีฯ ตามขั้นตอน เพื่อให้สามารถดำเนินกลไก กลไกการพิจารณาแบบรวมศูนย์ (DC-OSS) ได้โดยเร็ว

                                4) (ร่าง) หลักเกณฑ์การพิจารณากลั่นกรองดาต้าเซ็นเตอร์ที่ภาครัฐจะส่งเสริมและสนับสนุนในปัจจุบัน จากการพิจารณาในเบื้องต้นเห็นว่า ภาครัฐควรส่งเสริมและสนับสนุนให้เกิดการลงทุนพัฒนาดาต้าเซ็นเตอร์ที่มีแผนลงทุนที่สอดคล้องและสนับสนุนการพัฒนาประเทศเพื่อบรรลุเป้าหมาย Net Zero ภายในปี 2593 (Green Data Center) การจัดหาทรัพยากรใช้เองทั้งในรูปแบบบางส่วนหรือทั้งหมด รวมถึงการพัฒนาระบบนิเวศเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มทางเศรษฐกิจและสังคมดิจิทัล อาทิ การเพิ่ม สัดส่วนการใช้แรงงานหรือชิ้นส่วนภายในประเทศ การส่งเสริมให้เกิดการลงทุนในอุตสาหกรรมดิจิทัลและเกี่ยวเนื่องภายในประเทศ การกำหนดให้ผู้ประกอบการบันทึกรายได้เพื่อการจัดเก็บภาษีเงินได้นิติบุคคล (Corporate Income Tax) อย่างไรก็ดี คณะกรรมการฯ ได้มอบหมายให้คณะอนุกรรมการฯ ด้านเศรษฐกิจประสานกับคณะอนุกรรมการฯ ที่เกี่ยวข้องพิจารณากำหนดหลักเกณฑ์การพิจารณาฯ ในรายละเอียดก่อนเสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณาตามขั้นตอนต่อไป

                        4.3 มติคณะกรรมการฯ เห็นควรเสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณาให้ความเห็นชอบกลไกการพิจารณาแบบรวมศูนย์ (DC-OSS) ตามข้อ 4.2 และมอบหมายให้ฝ่ายเลขานุการฯ ดำเนินการแก้ไขปรับปรุงระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีฯ ให้รองรับกลไกการพิจารณาแบบรวมศูนย์ (DC-OSS) และมอบหมายให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องเร่งดำเนินการในส่วนที่เกี่ยวข้องตามขั้นตอนของกฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวข้องโดยเคร่งครัด

5. การอนุมัติ อนุญาตฯ ดาต้าเซ็นเตอร์ในช่วงเปลี่ยนผ่าน (Transition Period)

                        5.1 ตามที่หน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องกับการอนุมัติ อนุญาตฯ คาดว่าจะใช้ระยะเวลาในการจัดทำหรือปรับปรุงกฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวข้องให้สอดคล้องกับข้อกำหนดขั้นต่ำประมาณ 1 ปี และคาดว่าจะใช้ระยะเวลาในการปรับปรุงระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีฯ ให้รองรับกับกลไกการพิจารณาดาต้าเซ็นเตอร์แบบรวมศูนย์ ประมาณ 1 เดือน ดังนั้น เพื่อสร้างความเชื่อมั่นและบรรยากาศการลงทุนที่ดีของประเทศในภาพรวม จึงจำเป็นต้องพิจารณากำหนดแนวทางการพิจารณาอนุมัติ อนุญาตฯ การประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ในช่วงเปลี่ยนผ่าน

                        5.2 กรอบหลักการ คำนึงถึงแนวปฏิบัติในการประกาศกฎหมาย ระเบียบและประกาศขึ้นใหม่ของภาครัฐ ซึ่งโดยทั่วไปจะกำหนดให้มีการผ่อนผันให้กับผู้ประกอบการรายเดิมในการปรับตัวให้สอดคล้องกับข้อกำหนดหรือกฎหมาย ระเบียบและประกาศฉบับใหม่ ดังนั้น การพิจารณาอนุมัติอนุญาตฯ ดาต้าเซ็นเตอร์ในช่วงเปลี่ยนผ่าน จึงควรกำหนดให้ผู้ประกอบกิจการ มีระยะเวลาในการปรับตัวเป็นระยะเวลา 1 ปี นับจากวันที่คณะรัฐมนตรีประกาศกำหนด ซึ่งจะช่วยเพิ่มความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนและชุมชนที่อาศัยอยู่บริเวณโดยรอบดาต้าเซ็นเตอร์

                        5.3 ช่วงระหว่างการปรับปรุงข้อกำหนดขั้นต่ำและระเบียบ สำนักนายกรัฐมนตรีฯ ให้รองรับกลไกการพิจารณาดาต้าเซ็นเตอร์แบบรวมศูนย์ ให้ ดศ. ทำหน้าที่ในการพิจารณากลั่นกรอง ดังนี้

                                1) ให้หน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องดำเนินการอนุมัติ อนุญาตฯ แก่ผู้ประกอบการดาต้าเซ็นเตอร์ที่ได้รับใบอนุญาตก่อสร้าง อ.1 หรือ มาตรา 39 ทวิ ภายในวันที่ 14 สิงหาคม 2569 (วันที่ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีฯ มีผลบังคับใช้) หรือมีแผนขยายความสามารถของระบบทำให้กำลังความต้องการใช้พลังงานไฟฟ้าเพิ่มขึ้นรวมต่ำกว่า 20 MW ตามข้อกำหนดขั้นต่ำภายใต้กฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวข้องในปัจจุบันและต้องกำหนดเงื่อนไขให้ผู้ประกอบการต้องดำเนินการให้เป็นไปตามข้อกำหนดขั้นต่ำสำหรับการประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์เฉพาะด้านสิ่งแวดล้อมและด้านเศรษฐกิจภายในระยะเวลา 1 ปี นับจากวันที่คณะรัฐมนตรีประกาศกำหนด

                                2) ให้หน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องดำเนินการอนุมัติ อนุญาตฯ แก่ผู้ประกอบการดาต้าเซ็นเตอร์ที่ได้รับการส่งเสริมการลงทุนภายในวันที่ 14 สิงหาคม 2569 (วันที่ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีฯ มีผลบังคับใช้) ตามข้อกำหนดขั้นต่ำภายใต้กฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวข้องในปัจจุบันและต้องกำหนดเงื่อนไขให้ผู้ประกอบการต้องดำเนินการให้เป็นไปตามข้อกำหนดขั้นต่ำ สำหรับการประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์เฉพาะด้านสิ่งแวดล้อม ภายในระยะเวลา 1 ปี นับจากวันที่คณะรัฐมนตรีประกาศกำหนด

                                3) ให้หน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องดำเนินการอนุมัติ อนุญาตฯ ให้แก่ผู้ประกอบการดาต้าเซ็นเตอร์ที่ได้รับใบอนุญาตก่อสร้าง (อ.1 หรือ มาตรา 39 ทวิ) ภายหลังวันที่
14  สิงหาคม 2569 หรือยังไม่ได้รับใบอนุญาตก่อสร้างฯ หรือดาต้าเซ็นเตอร์ที่เปิดให้บริการแล้วและมีแผนขยายความสามารถของระบบทำให้กำลังความต้องการใช้พลังงานไฟฟ้าเพิ่มขึ้นรวม 20 MW ขึ้นไป ซึ่งจะถือว่าเป็นผู้ประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์รายใหม่ ตามข้อกำหนดขั้นต่ำสำหรับการประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ที่คณะรัฐมนตรีจะประกาศกำหนดโดยเคร่งครัด

                                4) ให้หน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องดำเนินการอนุมัติ อนุญาตฯ ให้แก่ผู้ประกอบการดาต้าเซ็นเตอร์รายใหม่ตามข้อ 5.3 3) ที่สามารถปรับปรุงการลงทุนให้สอดคล้อง
กับข้อกำหนดขั้นต่ำสำหรับการประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ที่คณะรัฐมนตรีจะประกาศกำหนดได้โดยไม่ต้องรอให้ปรับปรุงกฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวข้องให้สอดคล้องกับข้อกำหนดขั้นต่ำสำหรับการประกอบกิจการดาต้าเซ็นเตอร์ที่คณะรัฐมนตรีจะประกาศกำหนดแล้วเสร็จ

                       5.4 มติคณะกรรมการฯ เห็นควรเสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณาให้ความเห็นชอบแนวทางการอนุมัติ อนุญาตฯ ดาต้าเซ็นเตอร์ในช่วงเปลี่ยนผ่าน (Transition Period) และมอบหมายให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องดำเนินการอนุมัติ อนุญาตฯ ให้เป็นไปตามแนวทางที่กำหนดไว้ตามข้อ 5.3 ภายใต้กรอบกฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวข้องโดยเคร่งครัด

6. ประโยชน์และผลกระทบ

                (ร่าง) นโยบายการกำกับดูแลกิจการดาต้าเซ็นเตอร์จะช่วยให้การกำกับดูแลและการพิจารณาอนุมัติและอนุญาตโครงการมีเอกภาพและประสิทธิภาพ ลดผลกระทบต่อระบบสาธารณูปโภค สิ่งแวดล้อม และชุมชน ส่งเสริมการรักษาคุณภาพและความต่อเนื่องของบริการตามข้อตกลงระดับการให้บริการ (SLA) สร้างความชัดเจนและความเชื่อมั่นแก่ผู้ลงทุน ตลอดจนเพิ่มประโยชน์ทางเศรษฐกิจและ สังคมจากการลงทุน เพื่อสนับสนุนการพัฒนาประเทศอย่างยั่งยืน

 

 

ต่างประเทศ

13. เรื่อง ร่างความตกลงการจัดตั้งศูนย์อาเซียนว่าด้วยสาธารณสุขฉุกเฉินและโรคอุบัติใหม่

              คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบและอนุมัติตามที่กระทรวงสาธารณสุข (สธ.) เสนอ ดังนี้

1. เห็นชอบต่อร่างความตกลงการจัดตั้งศูนย์อาเซียนว่าด้วยสาธารณสุขฉุกเฉินและโรคอุบัติใหม่
2. อนุมัติให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข เป็นผู้ลงนามในความตกลงการจัดตั้งศูนย์อาเซียนว่าด้วยสาธารณสุขฉุกเฉินและโรคอุบัติใหม่
3. มอบหมายกระทรวงการต่างประเทศจัดทำหนังสือมอบอำนาจเต็ม (Full Powers) ให้แก่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ลงนามในความตกลงการจัดตั้งศูนย์อาเซียนว่าด้วยสาธารณสุขฉุกเฉินและโรคอุบัติใหม่ และจัดทำสัตยาบันสารเพื่อมอบให้กับสำนักเลขาธิการอาเซียนต่อไป

               สาระสำคัญ

1. 1. ความเป็นมาของเรื่อง

                        (1) ประเทศไทยได้แจ้งความจำนงเป็นที่ตั้งของศูนย์อาเซียนว่าด้วยสาธารณสุขฉุกเฉินและโรคอุบัติใหม่ เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม 2563 โดยมีประเทศสมาชิกอื่นอีก 6 ประเทศที่แสดงความจำนงเช่นกัน และได้มีการหารือระหว่างเจ้าหน้าที่อาวุโสอาเซียนด้านการพัฒนาสาธารณสุข เพื่อคัดเลือกประเทศที่ตั้งศูนย์ ACPHEED ซึ่งในการประชุม เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน 2563 ได้มีการประเมินความพร้อมของประเทศที่แจ้งความจำนงใน 8 ประเด็น ได้แก่ (1) โครงสร้างพื้นฐาน (ที่ดินและสำนักงานชั่วคราว) (2) การเงิน (3) ทรัพยากรบุคคล (4) การแบ่งปันตัวอย่าง/ข้อมูล (5) สภาพแวดล้อมของกำลังคน (6) ความแน่นอนในการมีส่วนร่วมของประเทศเจ้าบ้าน (7) ระดับการอนุมัติ และ (8) เครือข่ายที่เกี่ยวข้องที่มีอยู่ โดยผลของการประเมินพบว่ามีเพียง 3 ประเทศที่มีคุณสมบัติในการเป็นสถานที่ตั้งศูนย์ฯ ได้แก่ อินโดนีเซีย ไทย และเวียดนาม

                        (2) การประชุมรัฐมนตรีสาธารณสุขระหว่าง 3 ประเทศ (อินโดนีเซีย ไทย และเวียดนาม) อย่างไม่เป็นทางการ เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม 2565 ในช่วงการประชุมรัฐมนตรีสาธารณสุขอาเซียน ครั้งที่ 15 และการประชุมอื่นที่เกี่ยวข้อง ณ เมืองบาหลี สาธารณรัฐอินโดนีเซีย โดยมีรองเลขาธิการอาเซียนที่กำกับดูแลเสาสังคมและวัฒนธรรมอาเซียนเข้าร่วมด้วย ซึ่งที่ประชุมฯ ได้บรรลุข้อสรุปการหารือฯ ดังนี้ (1) อาเซียนจะมี ACPHEED เพียงหนึ่งเดียว (one ACPHEED for ASEAN) (2) ประเทศไทยจะเป็นที่ตั้งของสำนักเลขาธิการของ ACPHEED (3) ประเทศเวียดนามเป็นประเทศที่ตั้งของ ACPHEED ด้านการป้องกันและการเตรียมความพร้อม ประเทศอินโดนีเซียเป็นประเทศที่ตั้งของ ACPHEED ด้านการตรวจจับและการประเมินความเสี่ยง และประเทศไทยเป็นประเทศที่ตั้งของ ACPHEED ด้านการตอบโต้และการสื่อสารความเสี่ยง (4) มีข้อตกลงการจัดตั้งของ ACPHEED จำนวน 1 ฉบับ          (5) มีคณะกรรมการบริหาร จำนวน 1 คณะ (6) มีแผนงานเชิงยุทธศาสตร์ แผนปฏิบัติการ/งบประมาณเดียวกัน และ (7) มีแนวทางในการติดตามและประเมินผลเดียวกัน

2. ผลการดำเนินงานที่ผ่านมา

                ประเทศไทย โดยผู้แทนกระทรวงสาธารณสุขและกระทรวงการต่างประเทศได้เข้าร่วมการเจรจา
การจัดทำความตกลงการจัดตั้งศูนย์ฯ ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 2565 เพื่อหารือกระบวนการเบื้องต้นสำหรับการร่าง        ความตกลงฯ และต่อมาได้มีการหารืออีกหลายครั้ง ทั้งระหว่าง 3 ประเทศ และระหว่าง SOMHD จนในที่สุด เมื่อวันที่ 1 - 2 ตุลาคม 2569 ที่ประชุมเจ้าหน้าที่อาวุโสอาเซียนด้านการพัฒนาสาธารณสุขวาระพิเศษ หัวข้อ การสรุปความตกลงการจัดตั้งศูนย์อาเซียนว่าด้วยสาธารณสุขฉุกเฉินและโรคอุบัติใหม่ (Finalisation of the Establishment Agreement of the ASEAN Centre for Public Health Emergencies and Emerging Diseases - ACPHEED) ผ่านระบบออนไลน์ มีมติเห็นชอบร่างความตกลง และกำหนดเวลาสำหรับการลงนามความตกลงการจัดตั้งศูนย์อาเซียนว่าด้วยสาธารณสุขฉุกเฉินและโรคอุบัติใหม่ ในช่วงการประชุมสุดยอดอาเซียน ครั้งที่ 49 ระหว่างวันที่ 15 - 17 พฤศจิกายน 2569 ณ สาธารณรัฐฟิลิปปินส์

3. 3. ร่างความตกลงการจัดตั้งศูนย์อาเซียนว่าด้วยสาธารณสุขฉุกเฉินและโรคอุบัติใหม่ มีสาระสำคัญ เช่น

                        (1) โครงสร้างและสถานที่ตั้ง: ศูนย์ ACPHEED ประกอบด้วยศูนย์ด้านการป้องกันและ
การเตรียมความพร้อม ตั้งอยู่ที่ประเทศเวียดนาม ศูนย์ด้านการตรวจจับและการประเมินความเสี่ยง ตั้งอยู่ที่ประเทศอินโดนีเซีย และศูนย์ด้านการตอบโต้และการสื่อสารความเสี่ยง ตั้งอยู่ที่ประเทศไทย โดยมีสำนักเลขาธิการตั้งอยู่ในประเทศไทย

                        (2) วัตถุประสงค์: เป็นศูนย์ความเป็นเลิศและศูนย์กลางทรัพยากรระดับภูมิภาค
เพื่อเสริมสร้างขีดความสามารถด้านการป้องกัน การเตรียมความพร้อม การตรวจจับได้อย่างทันท่วงที และครอบคลุมทุกด้าน การตอบโต้ต่อภาวะฉุกเฉินทางสาธารณสุข  และโรคอุบัติใหม่และโรคอุบัติซ้ำอย่างมีประสิทธิภาพและมี
การประสานงานกัน รวมทั้งการแลกเปลี่ยนและวิเคราะห์ข้อมูล เสริมสร้างขีดความสามารถ และประสานงานและสนับสนุนด้านนวัตกรรม รวมถึงการวิจัยและพัฒนา

4. ประโยชน์และผลกระทบ

              การจัดตั้งศูนย์อาเซียนว่าด้วยสาธารณสุขฉุกเฉินและโรคอุบัติใหม่เป็นกลไกสำคัญในการยกระดับความมั่นคงด้านสาธารณสุขของอาเซียน โดยช่วยพัฒนาความร่วมมือและขีดความสามารถในการรับมือกับโรคระบาด เสริมสร้างระบบสาธารณสุขไทยให้เข้มแข็งและยั่งยืน ลดภาระค่าใช้จ่ายและความสูญเสียทางเศรษฐกิจ ตลอดจนส่งเสริมบทบาทนำของประเทศไทยด้านสาธารณสุขในระดับภูมิภาคและระดับโลก

 

14. เรื่อง หนังสือแลกเปลี่ยนระหว่างกระทรวงการต่างประเทศแห่งราชอาณาจักรไทย กับสถานเอกอัครราชทูตสาธารณรัฐประชาชนจีนประจำประเทศไทยเพื่อยกเลิกการจำกัดจำนวนเจ้าหน้าที่สถานกงสุลใหญ่สาธารณรัฐประชาชนจีนในประเทศไทยและสถานกงสุลใหญ่ในสาธารณรัฐประชาชนจีน

                คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบตามที่กระทรวงการต่างประเทศ (กต.) เสนอ ดังนี้

1. การยกเลิกการจำกัดจำนวนเจ้าหน้าที่สถานกงสุลใหญ่สาธารณรัฐประชาชนจีนในประเทศไทยและสถานกงสุลใหญ่ในสาธารณรัฐประชาชนจีน
2. ร่างหนังสือแลกเปลี่ยนของกระทรวงการต่างประเทศแห่งราชอาณาจักรไทยเพื่อแก้ไขความตกลงและหนังสือแลกเปลี่ยนในการจัดตั้งสถานกงสุลใหญ่ระหว่างไทยกับจีน 3 ฉบับเพื่อยกเลิก
   การจำกัดจำนวนเจ้าหน้าที่สถานกงสุลใหญ่สาธารณรัฐประชาชนจีนในประเทศไทยและสถานกงสุลใหญ่ในสาธารณรัฐประชาชนจีน (ร่างหนังสือแลกเปลี่ยนฯ ฉบับของฝ่ายไทย) และให้ผู้แทนที่ได้รับมอบหมายโดย กต. ลงนามในหนังสือแลกเปลี่ยนฯ ฉบับของฝ่ายไทย โดยหากมีความจำเป็นต้องแก้ไขปรับปรุงถ้อยคำของร่างหนังสือแลกเปลี่ยนฯ ฉบับของฝ่ายไทยในส่วนที่ไม่ใช่สาระสำคัญ เพื่อให้สอดคล้องกับผลประโยชน์และนโยบายของประเทศไทย ให้ กต. สามารถดำเนินการได้โดยไม่ต้องเสนอคณะรัฐมนตรีอีกครั้ง
3. หากในภายหลัง สาธารณรัฐประชาชนจีน (จีน) ขอเพิ่มจำนวนเจ้าหน้าที่สถานกงสุลใหญ่จีนในประเทศไทย ซึ่งตามนัยข้อ 3.2.1 “ให้ตกลงกันผ่านการปรึกษาหารือฉันมิตรระหว่างรัฐบาลทั้งสองบนพื้นฐานของหลักประติบัติต่างตอบแทน ทั้งนี้ ข้อตกลงใด ๆ ระหว่างกันจะต้องได้รับการยืนยันและสื่อสารอย่างเป็นลายลักษณ์อักษรผ่านช่องทางทางการทูต” นั้น ขอให้ กต. สามารถพิจารณาตกลงและให้ความเห็นชอบกับฝ่ายจีน พร้อมทั้งยืนยันอย่างเป็นลายลักษณ์อักษร ผ่านช่องทางทางการทูตในนามของรัฐบาลไทยได้ บนพื้นฐานผลประโยชน์และนโยบายของประเทศไทยโดยไม่ต้องเสนอคณะรัฐมนตรีเป็นรายกรณี เว้นแต่เป็นกรณีที่เป็นสาระสำคัญ

                สาระสำคัญของเรื่อง

1. เรื่องนี้เดิมคณะรัฐมนตรีได้มีมติ (19 กรกฎาคม 2531 13 กรกฎาคม 2536 และ 19 มีนาคม 2539) เห็นชอบความตกลงและหนังสือแลกเปลี่ยนระหว่างรัฐบาลไทย กับรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีน (จีน) เพื่อจัดตั้งสถานกงสุลใหญ่ระหว่างกัน จำนวน 3 ฉบับ ซึ่งระบุเนื้อหาเกี่ยวกับการจำกัดจำนวนเจ้าหน้าที่สถานกงสุลใหญ่ของแต่ละฝ่ายไว้ที่แห่งละ 12 คน เนื่องจากข้อพิจารณาด้านความมั่นคงที่จะจำกัดจำนวนเจ้าหน้าที่จากกลุ่มประเทศสังคมนิยม และต่อมาไทยได้เปิดสถานกงสุลใหญ่ในจีนเพิ่มเติมอีก 5 แห่ง โดยฝ่ายจีนไม่ได้จำกัดจำนวนเจ้าหน้าที่ฝ่ายไทยที่ไปประจำการ รวมทั้งความสัมพันธ์ไทย - จีน ได้ขยายตัวอย่างรวดเร็วในทุกมิติ ทั้งด้านเศรษฐกิจ การค้า การลงทุน การท่องเที่ยว และความสัมพันธ์ระดับประชาชน ดังนั้น กระทรวงการต่างประเทศ (กต.) ไทยและจีนจึงเห็นพ้องกันว่า การยกเลิกการจำกัดจำนวนเจ้าหน้าที่สถานกงสุลใหญ่ของแต่ละฝ่ายจะเป็นประโยชน์ร่วมกัน กต. จึงขอให้นำเสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณาให้ความเห็นชอบต่อการยกเลิกการจำกัดจำนวนเจ้าหน้าที่สถานกงสุลใหญ่จีนในประเทศไทยและสถานกงสุลใหญ่ในจีน และร่างหนังสือแลกเปลี่ยนของ กต. เพื่อแก้ไขความตกลงและหนังสือแลกเปลี่ยนในการจัดตั้งสถานกงสุลใหญ่ระหว่างไทยกับจีน 3 ฉบับ เพื่อยกเลิกการจำกัดจำนวนเจ้าหน้าที่สถานกงสุลใหญ่จีนในประเทศไทยและสถานกงสุลใหญ่ในจีน (ร่างหนังสือแลกเปลี่ยนฯ ฉบับของฝ่ายไทย) จากจำกัดจำนวนเจ้าหน้าที่สถานกงสุลใหญ่ของแต่ละฝ่ายให้มีไม่เกิน 12 คน เป็นการตกลงกันผ่านการปรึกษาหารือฉันมิตรระหว่างรัฐบาลทั้งสองบนพื้นฐานของหลักประติบัติต่างตอบแทน ทั้งนี้ กต. เห็นว่า ร่างหนังสือแลกเปลี่ยนฯ ฉบับของฝ่ายไทย
   เป็นหนังสือสัญญาตามมาตรา 178 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แต่ไม่เป็นหนังสือสัญญาตามมาตรา 178 วรรคสองของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย

 

15. เรื่อง ปฏิญญาระดับรัฐมนตรีของการประชุมเวทีหารือทางการเมืองระดับสูงว่าด้วยการพัฒนาที่ยั่งยืน ประจำปี ค.ศ. 2026

                คณะรัฐมนตรีมีมติรับทราบการรับรองปฏิญญาระดับรัฐมนตรีของการประชุมเวทีหารือทางการเมืองระดับสูงว่าด้วยการพัฒนาที่ยั่งยืน  (High-level Political Forum on Sustainable Development (HLPF) ประจำปี ค.ศ. 2026 (ปฏิญญาระดับรัฐมนตรี ฯ) ตามที่กระทรวงการต่างประเทศ (กต.) เสนอ

สาระสำคัญของเรื่อง

1. คณะรัฐมนตรีมีมติ (14 กรกฎาคม 2569) เห็นชอบต่อร่างปฏิญญาระดับรัฐมนตรีฯ ซึ่งมีสาระสำคัญเกี่ยวกับ (1) สถานการณ์และความท้าทายในการบรรลุเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development Goals: SDGs) เช่น การขจัดความยากจนในทุกรูปแบบและทุกมิติ (2) แนวทางเร่งรัดการดำเนินการตามวาระการพัฒนาที่ยั่งยืน ค.ศ. 2030 เช่น การดำเนินงานเพื่อรับมือกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (3) การทบทวนเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน เช่น เป้าหมายที่ 6 (การจัดการน้ำและสุขาภิบาล) เป้าหมายที่ 9 (อุตสาหกรรม นวัตกรรม และโครงสร้างพื้นฐาน) และ (4) ความสำคัญของการจัดทำรายงานการทบทวนการดำเนินงานตามวาระการพัฒนาที่ยั่งยืนระดับชาติโดยสมัครใจ (Voluntary National Review: VNR) (รายงาน VNR) ตามที่ กต. เสนอ ทั้งนี้ หากมีความจำเป็นต้องแก้ไขเพิ่มเติมร่างปฏิญญาระดับรัฐมนตรี ฯ ที่ไม่กระทบต่อสาระสำคัญและไม่ขัดกับหลักการที่คณะรัฐมนตรีได้ให้ความเห็นชอบไว้ ให้ กต. ดำเนินการได้ โดยให้นำเสนอคณะรัฐมนตรีทราบภายหลัง พร้อมทั้งให้ชี้แจงเหตุผล ความจำเป็นและประโยชน์ที่ประเทศไทยได้รับจากการแก้ไขเพิ่มเติมดังกล่าวด้วย
2. เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2569 ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในฐานะหัวหน้าคณะผู้แทนไทย ได้เข้าร่วมการประชุมเวทีหารือทางการเมืองระดับสูงว่าด้วยการพัฒนาที่ยั่งยืน ประจำปี ค.ศ. 2026 ร่วมกับผู้แทนถาวรของรัฐสมาชิกสหประชาชาติ ณ นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา โดยที่ประชุมร่วมรับรองปฏิญญาระดับรัฐมนตรีฯ เพื่อเป็นเอกสารผลลัพธ์ของการประชุมดังกล่าว และต่อมาในวันที่ 16 กรกฎาคม 2569
   ที่ประชุมคณะมนตรีเศรษฐกิจและสังคมแห่งสหประชาชาติ  ได้รับรองปฏิญญาระดับรัฐมนตรีฯ ด้วยแล้ว
3. 3. ปฏิญญาระดับรัฐมนตรีฯ ไม่ได้มีการปรับเปลี่ยนในสาระสำคัญไปจากร่างปฏิญญาระดับรัฐมนตรี ฯ ที่คณะรัฐมนตรีได้มีมติเห็นชอบเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 2569 แต่มีการเพิ่มรายละเอียดเชิงสารัตถะเพื่อให้ครอบคลุมยิ่งขึ้น และปรับถ้อยคำให้สะท้อนการจัดลำดับความสำคัญของประเด็นต่าง ๆ ตามที่รัฐสมาชิกตกลงร่วมกันมากขึ้น โดยมีการเพิ่มประเด็นสำคัญ สรุปดังนี้

 

ประเด็น	การเพิ่มรายละเอียดเชิงสารัตถะ/การปรับถ้อยคำ
แนวโน้มปัจจุบัน ความสำเร็จ ความท้าทายและผลกระทบ ต่อการเร่งรัดการบรรลุเป้าหมาย การพัฒนาที่ยั่งยืน	- เพิ่มถ้อยคำแสดงความมุ่งมั่นต่อวาระการพัฒนาที่ยั่งยืน ค.ศ. 2030 เพื่อรับมือความท้าทายหลายด้าน เช่น ความยากจน ความเหลื่อมล้ำ  ความมั่นคงทางอาหารและพลังงาน ภาระหนี้ ช่องว่างด้านการเงิน     การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ความขัดแย้ง และช่องว่างทางดิจิทัล - ย้ำความสำคัญของระบบพหุภาคี ความร่วมมือระหว่างประเทศ ความเชื่อมโยงระหว่างสันติภาพกับการพัฒนาที่ยั่งยืน และระบบสหประชาชาติที่มีประสิทธิภาพ
แนวทางการดำเนินการเร่งด่วน เพื่อขับเคลื่อนการดำเนินการ เพื่อขับเคลื่อนวาระการพัฒนาที่ยั่งยืน ค.ศ. 2030 และเป้าหมาย การพัฒนาที่ยั่งยืนสู่อนาคตที่ยั่งยืน สำหรับทุกคน	-เพิ่มมิติด้านสิ่งแวดล้อมและการพัฒนา สันติภาพและความมั่นคง สิทธิมนุษยชน - เพิ่มประเด็นการเสริมสร้างระบบพหุภาคีและ การปฏิรูปสถาปัตยกรรม การเงินระหว่างประเทศให้มีความเป็นธรรม มีประชาธิปไตย และสะท้อนบริบทโลกปัจจุบันมากขึ้น รวมทั้งการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างประชากรและสังคมสูงวัย ความท้าทายของประเทศกำลังพัฒนาและประเทศในสถานการณ์พิเศษ
เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน	เพิ่มรายละเอียดเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนแต่ละเป้าหมายมากขึ้น  โดยเฉพาะสิทธิมนุษยชน ความเท่าเทียมทางเพศ การเงินเพื่อการพัฒนา การใช้เทคโนโลยี การมีส่วนร่วมของท้องถิ่น และการสนับสนุนประเทศ กำลังพัฒนา เช่น (1) เป้าหมายที่ 6 (สร้างหลักประกันเรื่องการจัดการน้ำและสุขาภิบาลอย่างยั่งยืนและมีสภาพพร้อมใช้สำหรับทุกคน) เพิ่มประเด็นสิทธิมนุษยชนในการเข้าถึงน้ำและสุขาภิบาล ผลกระทบต่อสตรีและเด็กหญิง (2) เป้าหมายที่ 7 (สร้างหลักประกันว่าทุกคนเข้าถึงพลังงานสมัยใหม่ในราคาที่สามารถหาซื้อได้ เชื่อถือได้ และยั่งยืน) เพิ่มประเด็นความมั่นคงทางพลังงาน การเข้าถึงพลังงานสะอาด การปรับปรุงโครงข่ายไฟฟ้า การกักเก็บพลังงาน และบทบาทของสตรีในภาคพลังงาน (3) เป้าหมายที่ 9 (สร้างโครงสร้างพื้นฐานที่มีความยืดหยุ่นต่อการเปลี่ยนแปลง ส่งเสริมการพัฒนาอุตสาหกรรมที่ครอบคลุมและยั่งยืน และส่งเสริมนวัตกรรม) เพิ่มประเด็นโครงสร้างพื้นฐานที่มีคุณภาพ การพัฒนาอุตสาหกรรมอย่างยั่งยืน แร่ธาตุสำคัญ
รายงาน VNR	- เพิ่มประเด็นการนำรายงาน VNR ไปใช้เชิงนโยบายมากขึ้น - เพิ่มความเชื่อมโยงระหว่างรายงาน VNR กับยุทธศาสตร์ระดับชาติและท้องถิ่น วาระการพัฒนาที่ยั่งยืน ค.ศ. 2030 และการมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียและเยาวชน รวมทั้งการติดตามผลภายหลังการนำเสนอรายงาน VNR

4. ประโยชน์และผลกระทบ

                        1) ปฏิญญาระดับรัฐมนตรีฯ สะท้อนประเด็นที่รัฐสมาชิกสหประชาชาติให้ความสำคัญในการผลักดันการบรรลุวาระการพัฒนาที่ยั่งยืน ค.ศ. 2030 ของโลกได้ครอบคลุมขึ้น และสะท้อนสถานการณ์ปัจจุบัน ข้อห่วงกังวลและประเด็นที่ประเทศกำลังพัฒนาให้ความสำคัญอย่างชัดเจน โดยเฉพาะประเด็นการเงินเพื่อการพัฒนา การส่งเสริมการใช้วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี นวัตกรรม และการเสริมสร้างขีดความสามารถและข้อมูลสถิติ  ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญต่อการเร่งรัดการบรรลุวาระการพัฒนาที่ยั่งยืน ค.ศ. 2030

                        2) ปฏิญญาระดับรัฐมนตรีฯ สอดคล้องกับแนวทางของประเทศไทยในการขับเคลื่อนเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนซึ่งให้ความสำคัญกับการบูรณาการนโยบาย การมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วน การส่งเสริมการดำเนินงานในระดับท้องถิ่น และการใช้รายงาน VNR เป็นเครื่องมือเชิงนโยบาย

                        3) หน่วยงานภายในประเทศสามารถอ้างอิงปฏิญญาระดับรัฐมนตรีฯ  เป็นแนวทางสนับสนุนการดำเนินงานในระดับประเทศ และระดมความร่วมมือและปัจจัยสนับสนุนจากระบบสหประชาชาติและหุ้นส่วนการพัฒนาต่าง ๆ เพื่อเร่งรัดการบรรลุเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน

 

16. เรื่อง ผลการประชุมสมัชชาสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติ สมัยที่ 7

                คณะรัฐมนตรีมีมติรับทราบและเห็นชอบตามที่กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเสนอ (1) รับทราบผลการประชุมสมัชชาสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติ  (The United Nations Environment Assembly : การประชุม UNEA) สมัยที่ 7  (2) มอบหมายให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องดำเนินการตามข้อมติ  และข้อตัดสินใจ จากการประชุม UNEA สมัยที่ 7 ให้เกิดผลเป็นรูปธรรมต่อไป และให้กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมรับความเห็นของกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมไปพิจารณาดำเนินการต่อไปด้วย

                สาระสำคัญของเรื่อง

                ทส. รายงานว่า

1. การประชุม UNEA สมัยที่ 7 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 8 - 12 ธันวาคม 2568 ณ สำนักงานใหญ่โครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติ  กรุงไนโรบี สาธารณรัฐเคนยา ภายใต้หัวข้อหลัก “Advancing sustainable solutions for a resilient planet”  มีสาระสำคัญสรุปได้ ดังนี้

                        1.1 การประชุมคณะกรรมการองค์รวม (Committee of the Whole) จัดขึ้นเพื่อรายงานความก้าวหน้าในการดำเนินงานตามข้อมติที่ผ่านมา และพิจารณานำส่งร่างข้อมติและข้อตัดสินใจที่ยังไม่สามารถบรรลุการเจรจาได้จากที่ประชุม Open-Ended Committee of Permanent Representatives (OECPR) เมื่อวันที่
1-5 ธันวาคม 2568

                        1.2 การประชุม High-Level Dialogues on Cooperation with Multilateral Environmental Agreements จัดขึ้นเพื่อส่งเสริมการดำเนินการภายใต้กรอบข้อตกลงพหุภาคีด้านสิ่งแวดล้อม และยกระดับความร่วมมือระหว่างประเทศในการแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมโลกอย่างยั่งยืน

                        1.3 การประชุมระดับสูง (High-Level Segment) ของการประชุม UNEA  สมัยที่ 7 โดยที่ประชุมเปิดโอกาสให้ประเทศสมาชิกกล่าวถ้อยแถลงในนามประเทศและกลุ่มประเทศ (National statement) มีประเด็นสำคัญ เช่น (1) H.E. Mr. Abdullah Bin Ali Al-Amri ประธานการประชุม UNEA สมัยที่ 7 เน้นย้ำความสำคัญของแนวคิดการพัฒนาวิธีแก้ปัญหาที่ยั่งยืน เพื่อสร้างโลกที่มีความสามารถในการรับมือและปรับตัวต่อ
การเปลี่ยนแปลง โดยมุ่งเน้นการปรับความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ เพื่อสร้างสมดุลและความรับผิดชอบร่วมกันในการแก้ไขวิกฤตสิ่งแวดล้อม (2) Mr. António Guterres เลขาธิการสหประชาชาติกล่าวว่า การประชุม UNEA สมัยที่ 7 เป็นโอกาสสำคัญในการเปลี่ยนความมุ่งมั่นทางนโยบายให้เกิดผลลัพธ์ที่เป็นรูปธรรม โดยย้ำว่า
ความร่วมมือพหุภาคีจะประสบผลสำเร็จเมื่อยึดหลักวิทยาศาสตร์และแนวทางที่สามารถนำไปปฏิบัติได้จริง (3) นายประเสริฐ ศิรินภาพร รองปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ในฐานะหัวหน้าคณะผู้แทนไทย ร่วมกล่าวถ้อยแถลงย้ำถึงความตั้งใจของประเทศไทยในการผลักดันประเด็นสิ่งแวดล้อมระดับโลก พร้อมเดินหน้าสู่การเป็นสังคมคาร์บอนต่ำ โดยประเทศไทยตั้งเป้าหมายการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสุทธิเป็นศูนย์ภายในปี ค.ศ. 2050 เป็นต้น

                        1.4 พิธีปิดการประชุม UNEA สมัยที่ 7 โดยที่ประชุมได้ร่วมกันรับรองเอกสารผลลัพธ์การประชุม UNEA สมัยที่ 7 ได้แก่

                                1) ปฏิญญาฯ ที่แสดงความมุ่งมั่นในการขับเคลื่อนแนวทางการแก้ไขปัญหาด้านสิ่งแวดล้อมที่ยั่งยืนอย่างเข้มแข็ง ส่งเสริมการดำเนินการตามพันธกรณีภายใต้ข้อตกลงและกรอบความร่วมมือพหุภาคีด้านสิ่งแวดล้อม และส่งเสริมการมีส่วนร่วมที่ครอบคลุมและเป็นธรรม ซึ่งมีการปรับเปลี่ยนถ้อยคำในส่วนที่มิใช่สาระสำคัญ โดยเพิ่มถ้อยคำที่สะท้อนพัฒนาการเชิงวิชาการที่ก้าวหน้าเพื่อขยายกรอบปัญหาสิ่งแวดล้อมให้ครอบคลุมความเสี่ยงรูปแบบใหม่ เน้นความเชื่อมโยงเชิงระบบและให้ความสำคัญกับการเชื่อมโยงวิทยาศาสตร์กับนโยบาย ควบคู่กับการปรับกรอบการดำเนินงานให้มีความยืดหยุ่น เปิดกว้าง และคำนึงถึงบริบทของประเทศสมาชิก ลดถ้อยคำเชิงกดดัน แต่ยังคงเป้าหมายเชิงผลลัพธ์ในลักษณะความร่วมมือร่วมกัน เอื้อต่อการสร้างฉันทามติในเวทีพหุภาคี

                                2) ประเทศไทยร่วมอุปถัมภ์ (Co-sponsor) ร่างข้อมติฯ โดยมีวัตถุประสงค์ร่วมกันในการส่งเสริมบทบาทการมีส่วนร่วมของเด็กและเยาวชนในกระบวนการด้านสิ่งแวดล้อมทั้งในระดับชาติและระดับนานาชาติ โดยร่างข้อมติฯ ที่ได้รับการรับรองในการประชุมฯ ได้ปรับชื่อเป็น “Enhancing the meaningful participation of youth in environmental processes and in environmental education” (จากเดิม “Enhancing the Meaningful Participation of Children and Youth in Environmental and Climate Change Action”) เพื่อให้มีลักษณะเชิงปฏิบัติที่ยืดหยุ่น เหมาะกับการนำไปใช้ในบริบทของประเทศสมาชิกที่มีความหลากหลาย โดยเฉพาะประเทศกำลังพัฒนารวมถึงประเทศไทย และปรับถ้อยคำให้มุ่งเน้นการคำนึงถึงกฎหมายภายในประเทศ ลำดับความสำคัญเชิงนโยบายและความพร้อมด้านทรัพยากรของแต่ละประเทศ

                                3) ข้อมติ จำนวน 11 ข้อมติ และข้อตัดสินใจ จำนวน 3 ข้อตัดสินใจ ครอบคลุมประเด็นต่าง ๆ ได้แก่ การดำเนินการระดับโลกเพื่อส่งเสริมความยืดหยุ่นของแนวปะการังต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ความร่วมมือระหว่างประเทศในการจัดการแร่ธาตุและโลหะอย่างเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม การตอบสนองระดับโลกต่อการแพร่กระจายของสาหร่ายซาร์กัสซัม การประสานงาน ความร่วมมือ หรือการทำงานร่วมกัน  เพื่อการดำเนินการตามข้อตกลงพหุภาคีด้านสิ่งแวดล้อม (Multilateral Environmental Agreements : MEAs)  และเครื่องมือด้านสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องในระดับประเทศ การมีส่วนร่วมของเยาวชนในกระบวนการด้านสิ่งแวดล้อมและการศึกษาสิ่งแวดล้อม การอนุรักษ์ธารน้ำแข็งและระบบไครโอสเฟียร์ การจัดการไฟป่าในระดับโลก การจัดการสารเคมีและของเสียอย่างมีประสิทธิภาพ ความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อมของระบบปัญญาประดิษฐ์ (AI) และมิติทางสิ่งแวดล้อมของปัญหาการดื้อยาต้านจุลชีพ (AMR) ตลอดจนการส่งเสริมแนวทางแก้ไขที่ยั่งยืนผ่านกีฬาเพื่อโลกที่ยืดหยุ่น

                        1.5 การประชุม UNEA สมัยที่ 8 มีกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 8 - 12 ธันวาคม 2570 ณ สำนักงานใหญ่โครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติ กรุงไนโรบี สาธารณรัฐเคนยา ซึ่งมี H.E. Matthew Samuda, Minister of Water, Environment and  Climate Change of Jamaica ทําหน้าที่ประธานการประชุม UNEA   สมัยที่ 8

2. ประโยชน์ที่จะได้รับ ดังนี้

                        1) ประเทศไทยได้มีส่วนร่วมแลกเปลี่ยนประสบการณ์การดำเนินงานด้านสิ่งแวดล้อมที่สำเร็จเป็นรูปธรรมในการประชุม UNEA สมัยที่ 7 ซึ่งเป็นเวทีพหุภาคีด้านสิ่งแวดล้อมระดับโลก

                        2) ข้อมติฯ และข้อตัดสินใจจากการประชุม UNEA สมัยที่ 7 เป็นกรอบแนวทางการดำเนินงานแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมที่ให้ประเทศสมาชิกนำไปใช้เป็นแนวทางการดำเนินงานเพื่อแก้ไขวิกฤตสิ่งแวดล้อม และเพื่อบรรลุเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนสอดคล้องกับนโยบายของรัฐบาล ทั้งนี้ การขับเคลื่อนการดำเนินงานตาม   ข้อมติฯ และข้อตัดสินใจซึ่งเป็นผลลัพธ์ของการประชุม UNEA สมัยที่ 7 มีความเชื่อมโยงและเกี่ยวข้องกับภารกิจของหลายหน่วยงาน จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่ผู้กำหนดนโยบายระดับสูงควรได้รับทราบ และให้แนวทางการดำเนินงานเพื่อให้การดำเนินงานระดับประเทศมีความสอดประสานและบูรณาการร่วมกันระหว่างหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้บรรลุเป้าหมายการดำเนินงานในระดับประเทศและระดับสากล

 

17. เรื่อง ผลการประชุมรัฐภาคีอนุสัญญามินามาตะว่าด้วยปรอท สมัยที่ 6 และข้อเสนอการปฏิบัติตามมติการประชุมรัฐภาคีอนุสัญญามินามาตะฯ สมัยที่ 6

              คณะรัฐมนตรีมีมติรับทราบและเห็นชอบตามที่กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (ทส.) เสนอ ดังนี้

1. รับทราบผลการประชุมรัฐภาคีอนุสัญญามินามาตะว่าด้วยปรอทสมัยที่ 6 (ผลการประชุมอนุสัญญาฯ) ระหว่างวันที่ 3 - 7 พฤศจิกายน 2568 ณ นครเจนีวา สมาพันธรัฐสวิส
2. เห็นชอบข้อเสนอการปฏิบัติตามพันธกรณีอนุสัญญามินามาตะว่าด้วยปรอท (อนุสัญญาฯ) ของประเทศไทย ตามมติการประชุมรัฐภาคีอนุสัญญาฯ สมัยที่ 6 ประกอบด้วย (1) สิ่งสำคัญที่ประเทศไทยควรพิจารณาดำเนินการ และ (2) แผนการดำเนินงานโดยมอบหมายให้หน่วยงาน คือ กระทรวงอุตสาหกรรม (อก.) (กรมโรงงานอุตสาหกรรมและสำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม) กระทรวงสาธารณสุข (สธ.) (สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา และกรมอนามัย) กระทรวงพาณิชย์ (พณ.) (กรมการค้าต่างประเทศ) กระทรวงการคลัง (กค.) (กรมศุลกากร) และกระทรวงการต่างประเทศ (กต.) (กรมสนธิสัญญาและกฎหมาย) ดำเนินการในส่วนที่เกี่ยวข้องและระยะเวลาที่ระบุในแผนการดำเนินงานต่อไป

รวมทั้งให้ ทส. และหน่วยงานอื่นที่เกี่ยวข้องรับความเห็นของ กต. อก. และข้อสังเกตของ พณ. ไปพิจารณาดำเนินการในส่วนที่เกี่ยวข้องต่อไป

              สาระสำคัญของเรื่อง

1. คณะผู้แทนไทยได้เข้าร่วมการประชุมรัฐภาคีอนุสัญญามินามาตะว่าด้วยปรอท (อนุสัญญาฯ) สมัยที่ 6 ระหว่างวันที่ 3 - 7 พฤศจิกายน 2568 ณ นครเจนีวา สมาพันธรัฐสวิส กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (ทส.) จึงได้นำเสนอผลการประชุมรัฐภาคีอนุสัญญาฯ ซึ่งมีสาระสำคัญส่วนใหญ่สอดคล้องกับท่าทีของประเทศไทย ที่คณะรัฐมนตรีได้มีมติเห็นชอบไว้เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2568 และข้อเสนอการปฏิบัติตามพันธกรณีอนุสัญญาฯ ตามมติการประชุมรัฐภาคีอนุสัญญาฯ สมัยที่ 6 ของประเทศไทยสรุปได้ ดังนี้

ท่าทีของประเทศไทย	ผลการประชุมรัฐภาคีอนุสัญญาฯ สมัยที่ 6	ข้อเสนอการปฏิบัติตามพันธกรณีอนุสัญญาฯ และตัวอย่างหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง
ไม่เห็นด้วยกับการเลิกใช้ อะมัลกัมทางทันตกรรมโดยสนับสนุนให้คงมาตรการลดการใช้ดังเดิม	ให้แก้ไขภาคผนวก เอ ส่วนที่ 1 (กำหนดให้ยกเลิกการใช้ผลิตภัณฑ์ที่เติมปรอท) เพื่อยกเลิกการใช้อะมัลกัมทางทันตกรรมภายใน พ.ศ. 2577 ยกเว้นกรณี         ทันตแพทย์เห็นว่ามีความจำเป็นต้องใช้ตามความต้องการของผู้ป่วย	รวบรวม ศึกษา และวิเคราะห์ข้อมูลการใช้/มาตรการลดการใช้อะมัลกัมทางทันตกรรมและพัฒนากฎหมายที่เกี่ยวข้องเพื่อรองรับการแก้ไขภาคผนวก เอ ส่วนที่ 1 ภายใน พ.ศ. 2577 และส่วนที่ 2 โดยเร็วที่สุด โดยกระทรวงการต่างประเทศ (กต.) ทส. และกระทรวงสาธารณสุข (สธ.)
	ให้แก้ไขภาคผนวก เอ ส่วนที่ 2 (กำหนดมาตรการลดการใช้ผลิตภัณฑ์ที่เติมปรอท) โดยเพิ่มมาตรการที่ต้องดำเนินการลดการใช้อะมัลกัม 1 มาตรการ
สนับสนุนให้ขยายเวลา การใช้ผลิตภัณฑ์เติมปรอทที่ครบกำหนดให้ยกเลิกใช้ในปี พ.ศ. 2568 ให้ยังคงมีการใช้ต่อไปอีกสำหรับรัฐภาคีที่ยังมีความจำเป็น	ให้ขยายเวลาการใช้ผลิตภัณฑ์เติมปรอทที่ถูกกำหนดให้ยกเลิกใช้ใน พ.ศ. 2568 ของประเทศภาคีให้ยังใช้ต่อไปอีก 2 - 5 ปี ซึ่งรวมถึงผลิตภัณฑ์เติมปรอทที่ประเทศไทยร้องขอไว้ให้ใช้ต่อไปอีก 5 ปี  (พ.ศ. 2573) จำนวน 6 รายการ ตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม 2568 ได้แก่ (1) สวิตช์ไฟฟ้าและรีเลย์ (2) หลอดฟลูออเรสเซนต์ชนิดคอมแพกต์ (3) หลอดฟลูออเรสเซนต์ชนิดตรง (4) หลอดฟลูออเรสเซนต์แบบแคโทดเย็นและแบบอิเล็กโทรดภายนอกในจอภาพอิเล็กทรอนิกส์ (5) หลอดไอปรอทความดันสูง และ (6) เครื่องมือวัดที่ไม่ใช้ระบบอิเล็กทรอนิกส์	ดำเนินการยกเลิกการใช้ผลิตภัณฑ์เติมปรอท 6 รายการ ให้ได้ภายในปี พ.ศ. 2573 โดย ทส. กระทรวงพาณิชย์ (พณ.) สธ. และกระทรวงอุตสาหกรรม (อก.)

ทั้งนี้ คณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ (กก.วล.) (นางรวีวรรณ ภูริเดช ปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมปฏิบัติหน้าที่แทนประธาน) ในการประชุมครั้งที่ 1/2569 เมื่อวันที่ 12 มีนาคม 2569 ได้มีมติรับทราบผลการประชุมรัฐภาคีอนุสัญญาฯ และเห็นชอบข้อเสนอการปฏิบัติตามมติการประชุมอนุสัญญาฯ ด้วยแล้ว

2. พณ. สธ. อก. และสำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ พิจารณาแล้วเห็นชอบ/ไม่ขัดข้อง โดย พณ. มีข้อสังเกตว่าหน่วยงานที่จะกำกับดูแลรายการผลิตภัณฑ์ที่เติมปรอทที่ยังไม่มีหน่วยงานใดควบคุม ควรศึกษาข้อมูลและพิกัดศุลกากรให้มีความชัดเจน รับฟังความคิดเห็นอย่างรอบด้าน และตรวจสอบกฎหมายเพื่อป้องกันความซ้ำซ้อนในการทำงาน และ อก. เห็นควรให้มีการบูรณาการความร่วมมือระหว่างหน่วยงานภาครัฐ และภาคเอกชนเพื่อให้สามารถเลิกใช้ผลิตภัณฑ์ที่เติมปรอทได้ตามระยะเวลาที่กำหนด กต. และ สคก. พิจารณาแล้วเห็นว่าการแก้ไขภาคผนวก เอ ของอนุสัญญาฯ เป็นการจัดทำสนธิสัญญาตามกฎหมายระหว่างประเทศ และหนังสือสัญญาตามมาตรา 178 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ซึ่ง สคก. เห็นว่าหากไม่จำเป็นต้องมีการออกพระราชบัญญัติหรือไม่เป็นหนังสือสัญญาตามมาตรา 178 วรรคสอง ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ก็ไม่ต้องขอความเห็นชอบจากรัฐสภา แต่ต้องขอความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรีก่อนส่งมอบตราสารยอมรับการแก้ไข (ทส. ยืนยันว่าไม่ต้องออกพระราชบัญญัติและไม่เป็นหนังสือสัญญาตามมาตรา 178 วรรคสองของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย)

 

18. เรื่อง ร่างเอกสารผลลัพธ์การประชุมรัฐมนตรีเอเปคและการประชุมผู้นำเขตเศรษฐกิจเอเปค ประจำปี 2569

                คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบตามที่กระทรวงการต่างประเทศ (กต.) เสนอ 

1. เห็นชอบ ดังนี้

                        1) ร่างถ้อยแถลงร่วมรัฐมนตรีเอเปค ครั้งที่ 37 ค.ศ. 2026 (ร่างถ้อยแถลงร่วมรัฐมนตรีเอเปคฯ)

                        2) ร่างฉันทามติเซินเจิ้นว่าด้วยวาระเขตการค้าเสรีเอเชีย –แปซิฟิก (ร่างฉันทามติเซินเจิ้นฯ)

                        3) แผนปฏิบัติการอาโอทีอาโรอา : การทบทวนการดำเนินการร่วมกันระยะ 5 ปี (แผนปฏิบัติการอาโอทีอาโรอาฯ)

                        4) เอกสารการมีส่วนร่วมของหน่วยงานศุลกากรเอเปคต่อความมั่นคงและการอำนวย
ความสะดวกทางการค้าผ่านเทคโนโลยีและนวัตกรรม (เอกสารการมีส่วนร่วมของหน่วยงานศุลกากรฯ)

                        5) ข้อเสนอเอเปคว่าด้วยความซื่อสัตย์สุจริตเพื่อความเจริญรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจ (ข้อเสนอเอเปคฯ)

                        6) ร่างปฏิญญาเซินเจิ้นของผู้นำเขตเศรษฐกิจเอเปค ค.ศ. 2026 (ร่างปฏิญญาเซินเจิ้นฯ)

                        7) ร่างแผนแม่บทความเชื่อมโยงของเอเปค (ค.ศ. 2026 - 2035) (ร่างแผนแม่บทความเชื่อมโยงฯ)

                        8) ร่างแผนงานเอเปคว่าด้วยเศรษฐกิจดิจิทัลและปัญญาประดิษฐ์ เพื่อการเติบโตอย่างมีนวัตกรรม (ค.ศ. 2027 – 2031) (ร่างแผนงานเอเปคเศรษฐกิจดิจิทัลฯ)

                        9) ร่างกรอบความร่วมมือว่าด้วยการเปลี่ยนผ่านการค้าสู่ดิจิทัลของเอเปค (ค.ศ. 2027 - 2030) (ร่างกรอบความร่วมมือการค้าสู่ดิจิทัลฯ)

ทั้งนี้ หากมีความจำเป็นต้องปรับปรุงแก้ไขร่างเอกสารดังกล่าวในส่วนที่ไม่ใช่สาระสำคัญหรือไม่ขัดต่อผลประโยชน์ของไทย ขอให้ กต. และกระทรวงพาณิชย์ (พณ.) ดำเนินการได้โดยไม่ต้องขอความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรีอีก

2. ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ หรือผู้แทนที่ได้รับมอบหมายจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ หรือผู้แทนที่ได้รับมอบหมายจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ร่วมรับรองถ้อยแถลงร่วมรัฐมนตรีเอเปคฯ และเอกสารภาคผนวก ได้แก่ (1) ฉันทามติเซินเจิ้นฯ (2) แผนปฏิบัติการอาโอทีอาโรอาฯ (3) เอกสารการมีส่วนร่วมของหน่วยงานศุลกากรฯ และ (4) ข้อเสนอเอเปคฯ
3. ให้นายกรัฐมนตรี หรือผู้แทนที่ได้รับมอบหมายจากนายกรัฐมนตรีร่วมรับรองปฏิญญาเซินเจิ้นฯและเอกสารภาคผนวก ได้แก่ (1) ร่างแผนแม่บทความเชื่อมโยงฯ (2) ร่างแผนงานเอเปคเศรษฐกิจดิจิทัลฯ (3) ร่างกรอบความร่วมมือการค้าสู่ดิจิทัลฯ

                สาระสำคัญของเรื่อง

1. จีนจะเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมเอเปค ในปี 2569 ณ เมืองเซินเจิ้น โดยในการประชุมดังกล่าวจะมีการรับรองเอกสารผลลัพธ์การประชุม รวมจำนวน 9 ฉบับ ดังนี้

                        1.1 การประชุมรัฐมนตรีเอเปคจะมีการรับรองถ้อยแถลงร่วมรัฐมนตรีเอเปคฯ พร้อมเอกสารภาคผนวก รวมจำนวน 5 ฉบับ (ทางไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์) ดังนี้

1. ร่างถ้อยแถลงร่วมรัฐมนตรีเอเปคฯ เพื่อยกระดับบทบาทของเอเปคในฐานะเวทีชั้นนำสำหรับความร่วมมือทางเศรษฐกิจในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกให้เข้มแข็งผ่านความร่วมมือใน 3 ประเด็นหลัก ได้แก่ 1) การเปิดกว้าง 2) นวัตกรรม 3) ความร่วมมือ
2. ร่างฉันทามติเซินเจิ้นฯ
3. ร่างแผนปฏิบัติการอาโอทีอาโรอาฯ เป็นเอกสารที่ระบุถึงความคืบหน้า
   การดำเนินการร่วมกันของเขตเศรษฐกิจสมาชิกเอเปค ในการขับเคลื่อนวิสัยทัศน์ปุตราจายา ค.ศ. 2040 รวมถึงประเด็นที่จะให้ความสำคัญในอีก 5 ปี ข้างหน้าตามปัจจัยขับเคลื่อนทางเศรษฐกิจ 3 ประการ ได้แก่ (1) การค้าและการลงทุน  (2) นวัตกรรมและการเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัล  (3) การเติบโตที่เข้มแข็ง สมดุลมั่นคง ยั่งยืน และครอบคลุม
4. เอกสารการมีส่วนร่วมของหน่วยงานศุลกากรฯ เป็นเอกสารระบุแนวทางส่งเสริมความร่วมมือระหว่างหน่วยงานศุลกากรเอเปคในการพัฒนาการค้าระหว่างประเทศ ยกระดับความมั่นคง และเสริมสร้างความยืดหยุ่นของห่วงโซ่อุปทาน ผ่านการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีและนวัตกรรม
5. ข้อเสนอเอเปคฯ เน้นย้ำความมุ่งมั่นของเขตเศรษฐกิจเอเปคในการส่งเสริม
   การเติบโตและความเจริญรุ่งเรืองผ่านมาตรการต่อต้านการทุจริตและส่งเสริมความซื่อสัตย์สุจริตอย่างมีประสิทธิผลตามแนวทางที่ระบุในอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการต่อต้านการทุจริตและเอกสารของเอเปคอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง

                        1.2 การประชุมผู้นำเขตเศรษฐกิจเอเปค ครั้งที่ 33 จะมีการประชุมรับรองปฏิญญา        เซินเจิ้นฯ พร้อมเอกสารภาคผนวก รวมจำนวน 4 ฉบับ ดังนี้

1. 1. ร่างปฏิญญาเซินเจิ้นฯ เป็นการขับเคลื่อนการดำเนินงานภายใต้ 4 ประเด็นหลัก ได้แก่ การค้า ความเชื่อมโยง นวัตกรรมและการพัฒนา เพื่อสนับสนุนวิสัยทัศน์ร่วมกันในการสร้างประชาคมเอเชีย – แปซิฟิก
2. ร่างแผนแม่บทความเชื่อมโยงฯ เป็นกรอบแนวทางสำหรับความร่วมมือด้านความเชื่อมโยงในระยะต่อไปทั่วทั้งภูมิภาคเอเปค โดยครอบคลุม 3 เสาหลัก ได้แก่ 1) ความเชื่อมโยงทางกายภาพ 2) ความเชื่อมโยงสถาบัน 3) ความเชื่อมโยงระหว่างประชาชน
3. ร่างแผนงานเอเปคเศรษฐกิจดิจิทัลฯ เพื่อส่งเสริมความร่วมมือในด้านเศรษฐกิจดิจิทัลและปัญญาประดิษฐ์อย่างมั่นคง ปลอดภัย และน่าเชื่อถือได้ในสาขาต่าง ๆ 
4. ร่างกรอบความร่วมมือการค้าสู่ดิจิทัลฯ เพื่อส่งเสริมความร่วมมือในการเปลี่ยนผ่านการค้าสู่ดิจิทัล โดยครอบคลุมการดำเนินการ 3 เสาหลัก ได้แก่ 1) การส่งเสริมสภาพแวดล้อมเชิงนโยบายที่เอื้อต่อการเปลี่ยนผ่านการค้าสู่ดิจิทัล 2) การเสริมสร้างการแลกเปลี่ยนเชิงนโยบาย 3) การใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อยกระดับการอำนวยความสะดวกทางการค้า
5. ประโยชน์ : การดำเนินการตามร่างเอกสารผลลัพธ์ฯ ทั้ง 9 ฉบับ จะช่วยส่งเสริมการเติบโตที่เข้มแข็ง ยืดหยุ่น ยั่งยืน และครอบคลุมของเขตเศรษฐกิจสมาชิกเอเปค ตลอดจนความร่วมมือด้านเศรษฐกิจดิจิทัลและนวัตกรรมของภูมิภาค ซึ่งสอดคล้องกับนโยบายการต่างประเทศของไทย สานต่อผลลัพธ์ของการเป็นเจ้าภาพเอเปคของไทยเมื่อปี 2565 และสะท้อนบทบาทที่สร้างสรรค์ของไทยในการร่วมมือกับประชาคมระหว่างประเทศเพื่อจัดการกับความท้าทายและส่งเสริมผลประโยชน์ร่วมกัน
6. กต. และ สคก. มีความเห็นสอดคล้องกันว่า ร่างเอกสารผลลัพธ์การประชุมฯ ทั้ง 9 ฉบับ
   ไม่เป็นหนังสือสัญญาตามมาตรา 178 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย

 

19. เรื่อง การจัดทำพิธีสารว่าด้วยข้อกำหนดด้านสุขอนามัยพืชสำหรับการส่งออกผลสละสดจากประเทศไทยไปประเทศจีน ระหว่างกระทรวงเกษตรและสหกรณ์แห่งราชอาณาจักรไทย กับสำนักงานศุลกากรแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน

              คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบต่อร่างพิธีสารว่าด้วยข้อกำหนดด้านสุขอนามัยพืชสำหรับ
การส่งออกผลสละสดจากประเทศไทยไปประเทศจีน ระหว่างกระทรวงเกษตรและสหกรณ์แห่งราชอาณาจักรไทย กับสำนักงานศุลกากรแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน (Protocol on the Phytosanitary Requirements for Export of Fresh Salak Fruits from Thailand to China between the Ministry of Agriculture and Cooperatives of the Kingdom of Thailand and the General Administration of Customs of the People’s Republic of China) โดยหากมีความจำเป็นต้องแก้ไขร่างเอกสารในส่วนที่ไม่ใช่สาระสำคัญหรือไม่ขัดต่อผลประโยชน์ของไทย ให้ส่วนราชการเจ้าของเรื่องดำเนินการได้โดยไม่ต้องเสนอคณะรัฐมนตรีเพื่อพิจารณาอีก รวมทั้ง มอบหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ หรือผู้แทนที่ได้รับมอบหมาย เป็นผู้ลงนามในพิธีสารดังกล่าว และมอบหมายให้กระทรวงการต่างประเทศจัดทำหนังสือมอบอำนาจเต็ม (Full Powers) ให้แก่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ หรือผู้แทนที่ได้รับมอบหมายสำหรับลงนามในพิธีสารดังกล่าว ตามที่กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (กษ.) เสนอ

                สาระสำคัญของเรื่อง

1. สำนักงานศุลกากรแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน (General Administration of Customs of the People’s Republic of China : GACC) มีความประสงค์ที่จะให้มีการลงนามพิธีสารว่าด้วยข้อกำหนดด้านสุขอนามัยพืชสำหรับการส่งออกผลสละสดจากประเทศไทยไปประเทศจีน ระหว่างกระทรวงเกษตรและสหกรณ์แห่งราชอาณาจักรไทย กับสำนักงานศุลกากรแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีนในช่วงการเยือนประเทศไทยของนายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 13-15 พฤศจิกายน 2569 ทั้งนี้ การลงนามในพิธีสารดังกล่าว จะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อประเทศไทยในการเปิดตลาดผลไม้สดชนิดใหม่ไปยังสาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งเป็นตลาดขนาดใหญ่ที่มีกำลังซื้อสูง ให้ทันต่อฤดูกาลเก็บเกี่ยวผลผลิตสละของเกษตรกรไทยที่กำลังจะออกสู่ตลาด ซึ่งโดยทั่วไปแล้วสละสามารถเก็บเกี่ยวได้ทั้งปี แต่จะมีช่วงที่ให้ผลผลิตมากในช่วงเดือนพฤษภาคม - มิถุนายน และสิงหาคม - กันยายน เฉลี่ยรวมประมาณ 32,000 ตันต่อปี ซึ่งจะช่วยเพิ่มโอกาสทางการค้า ขยายช่องทางการส่งออกผลไม้ไทย สร้างรายได้ให้แก่เกษตรกรและผู้ประกอบการ
2. การเปิดตลาดส่งออกผลไม้สดชนิดใหม่ไปยังสาธารณรัฐประชาชนจีนซึ่งเป็นตลาดขนาดใหญ่อันดับ 1 สำหรับสินค้าผลไม้ไทย ช่วยขยายช่องทางการจำหน่าย ลดความเสี่ยงราคาผลผลิตตกต่ำในประเทศ พร้อมทั้งยกระดับมาตรฐานการเพาะปลูก (GAP) และโรงคัดบรรจุไทยให้ได้มาตรฐานสากล เพิ่มมูลค่าการส่งออกอย่างน้อย 76,000,000 บาทต่อปี และสร้างรายได้เข้าประเทศ เสริมสร้างภาพลักษณ์ความน่าเชื่อถือของผลไม้ไทยในเรื่องความปลอดภัยทางสุขอนามัยพืช รวมทั้งช่วยกระชับความร่วมมือทางการค้าระหว่างไทยและจีนในโอกาสการเยือนประเทศไทยของผู้นำระดับสูง

 

20. เรื่อง การเข้าร่วมกลไกความร่วมมือด้านความปลอดภัยอาหารนำเข้าและส่งออกภายใต้ข้อริเริ่มหนึ่งแถบหนึ่งเส้นทาง (Import & Export Food Safety Cooperation Mechanism for the Countries of the Belt and Road Initiative: BRI Food Safety Cooperation Mechanism)

              คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบและอนุมัติตามที่กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (กษ.) เสนอ ดังนี้

1. เห็นชอบต่อการเข้าร่วมกลไกความร่วมมือด้านความปลอดภัยอาหารนำเข้าและส่งออกภายใต้ข้อริเริ่มหนึ่งแถบหนึ่งเส้นทาง (BRI Food Safety Cooperation Mechanism) และร่างเอกสาร TOR ของกลไกดังกล่าว ทั้งนี้ หากมีความจำเป็นต้องปรับปรุงแก้ไขร่างเอกสารดังกล่าว ในส่วนที่ไม่ใช่สาระสำคัญหรือไม่ขัดต่อผลประโยชน์ของไทย ให้กระทรวงเกษตรและสหกรณ์สามารถดำเนินการได้ โดยไม่ต้องนำเสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณาอีกครั้ง
2. อนุมัติให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์หรือผู้แทนเป็นผู้ลงนามในร่างเอกสาร TOR ของกลไกดังกล่าว เพื่อเข้าร่วมกลไกอย่างเป็นทางการ

                สาระสำคัญของเรื่อง

1. สำนักงานศุลกากรแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน (GACC) ได้จัดตั้งกลไกความร่วมมือด้านความปลอดภัยอาหารนำเข้าและส่งออกภายใต้ข้อริเริ่มหนึ่งแถบหนึ่งเส้นทาง (BRI Food Safety Cooperation Mechanism) ขึ้นเมื่อปี 2566 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมความร่วมมือด้านการกำกับดูแลความปลอดภัยอาหารและการอำนวยความสะดวกทางการค้าสินค้าอาหารระหว่างประเทศสมาชิก ปัจจุบันมีประเทศเข้าร่วมเป็นสมาชิกแล้วจำนวน 19 ประเทศ
2. ในการประชุมคณะกรรมการร่วมทางเทคนิคด้านสุขอนามัยและสุขอนามัยพืชไทย-จีน (JTC-SPS) ครั้งที่ 9 ซึ่งกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เป็นเจ้าภาพจัดขึ้นระหว่างวันที่ 7 - 9 เมษายน 2569 ณ กรุงเทพมหานคร ผู้แทน GACC ได้เชิญฝ่ายไทยเข้าร่วมกลไก BRI Food Safety Cooperation Mechanism โดยเมื่อวันที่ 9 เมษายน 2569 GACC ได้มีหนังสือถึงสำนักงานมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ (มกอช.) ในฐานะหน่วยงานประสานหลักด้านสุขอนามัยและสุขอนามัยพืช และความปลอดภัยอาหารของไทยเพื่อเชิญประเทศไทยเข้าร่วมกลไกดังกล่าวอย่างเป็นทางการ พร้อมจัดส่งร่างเอกสาร TOR ของกลไกให้ฝ่ายไทยพิจารณา โดยหากฝ่ายไทยประสงค์จะเข้าร่วมกลไกดังกล่าว จะต้องลงนามในร่างเอกสาร TOR เพื่อเข้าร่วมเป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการ ซึ่ง GACC ระบุให้เป็นการลงนามในระดับรัฐมนตรี โดยกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ลงนามร่วมกับ GACC
3. การเข้าร่วมกลไก BRI Food Safety Cooperation Mechanism สอดคล้องกับกรอบความร่วมมือเชิงยุทธศาสตร์ไทย-จีน ได้แก่ แผนปฏิบัติการร่วมว่าด้วยความร่วมมือเชิงยุทธศาสตร์ไทย – จีน (ปี 2565 - 2569) และแผนความร่วมมือระหว่างรัฐบาลไทย - จีนว่าด้วยการส่งเสริมเส้นทางเศรษฐกิจสายไหมและเส้นทางสายไหมทางทะเลแห่งศตวรรษที่ 21 ซึ่งมุ่งส่งเสริมความร่วมมือด้านความปลอดภัยอาหารและการอำนวยความสะดวกทางการค้า ตลอดจนสอดรับกับความร่วมมือภายใต้คณะกรรมการร่วมทางเทคนิคด้านสุขอนามัยและสุขอนามัยพืชไทย - จีน นอกจากนี้ ถ้อยแถลงร่วมระหว่างไทยกับจีนเพื่อมุ่งสู่ประชาคมไทย - จีนที่มีอนาคตแห่งความเจริญรุ่งเรืองร่วมกัน เมื่อเดือนกรกฎาคม 2569 ระบุว่าฝ่ายจีนยินดีต่อความประสงค์ของไทยในการเข้าร่วมกลไกดังกล่าว เพื่อร่วมกันยกระดับขีดความสามารถในการกำกับดูแลความปลอดภัยอาหารและขยายมูลค่าการค้าสินค้าเกษตรและอาหาร การเข้าร่วมกลไกนี้จึงเป็นการเสริมสร้างความร่วมมือที่มีอยู่และเปิดโอกาสให้ไทยแลกเปลี่ยนข้อมูลและเสริมสร้างความร่วมมือด้านความปลอดภัยอาหารกับจีนและประเทศสมาชิกอื่น ๆ ภายใต้ BRI

              ประโยชน์และผลกระทบ เช่น การเข้าร่วมกลไกดังกล่าวจะช่วยเสริมสร้างความสัมพันธ์และความร่วมมือระหว่างไทยกับจีน และประเทศสมาชิก BRI ในด้านความปลอดภัยอาหารและการอำนวยความสะดวกทางการค้า สินค้าอาหาร ตลอดจนเปิดโอกาสให้ประเทศไทยมีส่วนร่วมในกรอบความร่วมมือระหว่างประเทศที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้ การดำเนินความร่วมมือภายใต้กลไกดังกล่าวไม่กระทบต่อความร่วมมือทวิภาคีที่ประเทศสมาชิกมีอยู่เดิม

 

21. เรื่อง การจัดทำบันทึกความเข้าใจว่าด้วยความร่วมมือด้านอาชีวศึกษาระหว่างกระทรวงศึกษาธิการแห่งราชอาณาจักรไทยกับกระทรวงศึกษาธิการแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน

              คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบและอนุมัติตามที่กระทรวงศึกษาธิการ (ศธ.) เสนอ ดังนี้

1. เห็นชอบการจัดทำบันทึกความเข้าใจว่าด้วยความร่วมมือด้านอาชีวศึกษาระหว่างกระทรวงศึกษาธิการแห่งราชอาณาจักรไทยกับกระทรวงศึกษาธิการแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน
2. อนุมัติให้เลขาธิการคณะกรรมการการอาชีวศึกษาเป็นผู้ลงนามฝ่ายไทย ทั้งนี้ หากมีความจำเป็นต้องปรับปรุงแก้ไขบันทึกความเข้าใจว่าด้วยความร่วมมือด้านอาชีวศึกษาระหว่างกระทรวงศึกษาธิการแห่งราชอาณาจักรไทยกับกระทรวงศึกษาธิการแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน ในส่วนที่มิใช่สาระสำคัญก่อนลงนาม กระทรวงศึกษาธิการจะหารือกับกระทรวงการต่างประเทศ เพื่อพิจารณาดำเนินการต่อไป

                สาระสำคัญของเรื่อง

1. กระทรวงศึกษาธิการแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีนมีความประสงค์ที่จะส่งเสริมความร่วมมือด้านอาชีวศึกษาระหว่างไทยและจีนให้มีความเป็นรูปธรรมยิ่งขึ้น โดยได้ยกร่างบันทึกความเข้าใจว่าด้วยความร่วมมือด้านอาชีวศึกษาระหว่างกระทรวงศึกษาธิการแห่งราชอาณาจักรไทยกับกระทรวงศึกษาธิการแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน เพื่อใช้เป็นกรอบในการส่งเสริมและขยายความร่วมมือด้านอาชีวศึกษาระหว่างสองประเทศ
2. บันทึกความเข้าใจว่าด้วยความร่วมมือด้านอาชีวศึกษาระหว่างกระทรวงศึกษาธิการแห่งราชอาณาจักรไทยกับกระทรวงศึกษาธิการแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน มีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมและยกระดับคุณภาพการจัดการอาชีวศึกษาของทั้งสองประเทศ โดยมุ่งพัฒนาทักษะวิชาชีพของเยาวชนให้สอดคล้องกับความต้องการกำลังคนของภาคอุตสาหกรรม ตลอดจนสนับสนุนการพัฒนากำลังคนที่มีทักษะเพื่อรองรับการยกระดับอุตสาหกรรมและการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของทั้งสองประเทศ ภายใต้หลักการความเสมอภาค ผลประโยชน์ร่วมกัน การเคารพซึ่งกันและกัน และการพัฒนาร่วมกัน

              ประโยชน์และผลกระทบ เช่น การจัดทำบันทึกความเข้าใจว่าด้วยความร่วมมือด้านอาชีวศึกษาระหว่างกระทรวงศึกษาธิการแห่งราชอาณาจักรไทยกับกระทรวงศึกษาธิการแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน จะเป็นกลไกสำคัญในการส่งเสริมและพัฒนาความร่วมมือด้านอาชีวศึกษาระหว่างไทยและจีนบนพื้นฐานแห่งความเสมอภาค การต่างตอบแทนและผลประโยชน์ร่วมกัน

 

22. เรื่อง ร่างแถลงการณ์ร่วมการประชุมระดับรัฐมนตรีสาธารณสุขของความริเริ่มแห่งอ่าวเบงกอลสำหรับความร่วมมือหลากหลายสาขาทางวิชาการและเศรษฐกิจ (BIMSTEC) ครั้งที่ 1

                คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบต่อร่างแถลงการณ์ร่วมการประชุมระดับรัฐมนตรีสาธารณสุขของความริเริ่มแห่งอ่าวเบงกอลสำหรับความร่วมมือหลากหลายสาขาทางวิชาการและเศรษฐกิจ (BIMSTEC) ครั้งที่ 1 รวมทั้งให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขหรือผู้แทนที่ได้รับมอบหมายรับรองร่างเอกสารในข้อ 4 ทั้งนี้ หากมีการเพิ่มเติม ปรับปรุงแก้ไขร่างแถลงการณ์ดังกล่าวที่ไม่ใช่สาระสำคัญหรือไม่ขัดต่อผลประโยชน์ของไทยให้สามารถดำเนินการร่วมรับรองได้โดยไม่ต้องนำเสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณาอีก ตามที่กระทรวงสาธารณสุข (สธ.) เสนอ

                สาระสำคัญของเรื่อง

1. ความริเริ่มแห่งอ่าวเบงกอลสำหรับความร่วมมือหลากหลายสาขาทางวิชาการและเศรษฐกิจ (BIMSTEC) ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน 2540 จากการลงนามในปฏิญญากรุงเทพฯ (Bangkok Declaration) เพื่อเป็นสะพานเชื่อมโยงทางยุทธศาสตร์และเศรษฐกิจระหว่างภูมิภาคเอเชียใต้กับเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทั้งในด้านภูมิรัฐศาสตร์ การพัฒนาแบบเจาะจงสาขา รวมทั้งการสร้างขีดความสามารถในการพึ่งพาตนเองและอำนาจการต่อรองระหว่างประเทศ โดยเฉพาะด้านทรัพยากร พลังงาน สาธารณูปโภคและสุขภาพ ปัจจุบัน BIMSTEC มีประเทศสมาชิก 7 ประเทศ ได้แก่ บังกลาเทศ ภูฏาน อินเดีย เมียนมา เนปาล ศรีลังกา และไทย ซึ่งมีประชากรรวมกันกว่า 1,700 ล้านคน โดยความร่วมมือด้านสาธารณสุขเป็นสาขาย่อยภายใต้สาขาวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรม (STI) ซึ่งมีศรีลังกาเป็นประเทศผู้นำหลักปี 2565
2. กรอบการดำเนินงานด้านสาธารณสุขของ BIMSTEC ให้ความสำคัญต่อปัญหาความมั่นคงและภัยสุขภาพ เวชศาสตร์เขตร้อน การเตรียมความพร้อมรองรับโรคระบาดอุบัติใหม่โดยใช้หลักการ สุขภาพหนึ่งเดียว การแพทย์ดั้งเดิมและการแพทย์ทางเลือก และสุขภาพดิจิทัล โดยสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุขดำเนินงานในฐานะหน่วยงานประสานกลาง ร่วมกับกรมควบคุมโรค และกรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก เป็นหน่วยงานหลักด้านวิชาการ
3. ศรีลังกาได้จัดการประชุมคณะทำงานผู้เชี่ยวชาญ BIMSTEC ด้านสาธารณสุข (Expert Group on Public Health: EGPH) เมื่อปี 2566 และ 2569 โดยมีความก้าวหน้าสำคัญ ได้แก่ การยกร่างแผนปฏิบัติการด้านสาธารณสุขระยะ 4 ปี การจัดตั้งหน่วยบริหารจัดการโครงการ (Project Management Unit: PMU) ภายใต้สำนักเลขาธิการ BIMSTEC เพื่อบริหารจัดการโครงการและเงินทุน และการพิจารณาข้อเสนอจัดตั้งศูนย์ระดับภูมิภาค ทั้งศูนย์ความเป็นเลิศด้านสาธารณสุขและศูนย์เฝ้าระวังโรคติดต่อ รวมทั้งการหารือความเป็นไปได้สำหรับการประชุมเจ้าหน้าที่ระดับสูงและรัฐมนตรีสาธารณสุข BIMSTEC (SOM-H และ MM-H) เพื่อให้สอดคล้องกับเป้าหมายกรุงเทพ (Bangkok Vision 2030) ณ ที่ประชุม BIMSTEC Summit ในประเทศไทยเมื่อปี 2568 ซึ่งระบุศักยภาพของเวทีหารือด้านสาธารณสุขที่จะสามารถตอบสนองต่อเป้าหมายการสร้างภูมิภาคที่มีความยืดหยุ่น โดยเฉพาะการสร้างความมั่นคงด้านสุขภาพ (Health Security) การเตรียมความพร้อมรับมือโรคระบาด และการบูรณาการระบบสาธารณสุขเข้ากับการเติบโตทางเศรษฐกิจ โดยการประชุมระดับรัฐมนตรีสาธารณสุข BIMSTEC (MM-H) ครั้งที่ 1 เป็นผลสืบเนื่องจากการประชุมคณะทำงาน EGPH ครั้งที่ 2 ระหว่างวันที่ 12 -13 พฤษภาคม 2569 ซึ่งได้ให้ความเห็นชอบในหลักการจัดประชุมระดับเจ้าหน้าที่อาวุโสและการประชุมระดับรัฐมนตรีด้านสาธารณสุขภายในปี 2569
4. ร่างแถลงการณ์ร่วมระดับรัฐมนตรีสาธารณสุข BIMSTEC มีสาระสำคัญ เช่น

                        1) การพิจารณารับรองแผนปฏิบัติการด้านสาธารณสุขฉบับปรับปรุง (Revised BIMSTEC Plan of Action on Public Health 2027-2030) ที่มุ่งเน้นประเด็นดำเนินงานภายใต้ 4 เสาหลักได้แก่ ธรรมาภิบาลความมั่นคงทางสุขภาพในภูมิภาค ระบบเฝ้าระวังโรคระบาดและเครือข่ายห้องปฏิบัติการร่วมการพัฒนาศักยภาพบุคลากร One Health และการวิจัยและการจัดทำงบประมาณความร่วมมือของ BIMSTEC

                        2) หลักการและนโยบายด้านสาธารณสุข การดำเนินงานด้านสาธารณสุขภายใต้กรอบ BIMSTEC จะยึดหลักการสุขภาพหนึ่งเดียว (One Health) พร้อมทั้งกำหนดเร่งจัดทำแผนปฏิบัติการ ภูมิภาคต่อต้านเชื้อดื้อยาต้านจุลชีพ (AMR) การศึกษาผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศกับโรคระบาด การผลักดันหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้า (UHC) และการกำหนดกรอบการปฏิบัติงานด้านสุขภาพดิจิทัล (BIMSTEC Digital Health Framework) ซึ่งร่างแถลงการณ์จะได้รับการรับรองระหว่างการประชุม MM-H ครั้งที่ 1 ณ กรุงโคลัมโบ สาธารณรัฐสังคมนิยมประชาธิปไตยศรีลังกา ในวันที่ 11 พฤศจิกายน 2569

                ประโยชน์และผลกระทบ

                การรับรองร่างแถลงการณ์ดังกล่าว จะเป็นประโยชน์ต่อการดำเนินงานด้านการส่งเสริมป้องกัน และควบคุมโรค ทั้งยังเป็นการส่งเสริมการดำเนินงานอย่างใกล้ชิดระหว่างประเทศสมาชิก ทั้งด้านระบาดวิทยา สุขภาพดิจิทัล การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพ การแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก สุขภาพปฐมภูมิรวมทั้งการดำเนินงานที่เกี่ยวข้องกับภูมิปัญญาท้องถิ่นและทรัพยากร พันธุกรรม ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อนโยบายเศรษฐกิจสุขภาพของไทยอย่างยั่งยืน รวมทั้งเป็นการแสดงบทบาทนำของประเทศไทยด้านสาธารณสุขทั้งในระดับชายแดน ภูมิภาค และความเชื่อมโยงระหว่างภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ขององค์การอนามัยโลกอย่างใกล้ชิด

               

23. 23. เรื่อง การขอความเห็นชอบต่อร่างปฏิญญาอาเซียนว่าด้วยการดำเนินการตามวิสัยทัศน์ประชาคมอาเซียน ค.ศ. 2045 และแผนยุทธศาสตร์ที่เกี่ยวข้องเพื่อก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงปฏิรูป อย่างมีประสิทธิผล และมีความหมายเพื่อมุ่งสู่ความเสมอภาคระหว่างเพศและการเสริมพลังสตรี

                คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบและอนุมัติตามที่กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (พม.) เสนอ ดังนี้

1. เห็นชอบต่อร่างปฏิญญาอาเซียนว่าด้วยการดำเนินการตามวิสัยทัศน์ประชาคมอาเซียน ค.ศ. 2045 และแผนยุทธศาสตร์ที่เกี่ยวข้องเพื่อก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงปฏิรูป อย่างมีประสิทธิผลและมีความหมาย เพื่อมุ่งสู่ความเสมอภาคระหว่างเพศและการเสริมพลังสตรี (ASEAN Declaration on the Transformative, Effective and Meaningful Implementation of the ASEAN Community Vision 2045 and its Strategic Plans Towards Gender Equality and Women Empowerment) โดยหากมีความจำเป็นต้องแก้ไขเอกสารในส่วนที่ไม่ใช่สาระสำคัญหรือไม่ขัดต่อผลประโยชน์ของประเทศไทย ให้กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ดำเนินการได้โดยไม่ต้องเสนอคณะรัฐมนตรีอีก และหลังจากนั้นให้รายงานผลเพื่อคณะรัฐมนตรีทราบต่อไป
2. อนุมัติให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ หรือผู้แทน ที่ได้รับมอบหมาย ในฐานะรัฐมนตรีอาเซียนด้านสตรีของประเทศไทย ให้การรับรองร่างปฏิญญาอาเซียนว่าด้วยการดำเนินการตามวิสัยทัศน์ประชาคมอาเซียน ค.ศ. 2045 และแผนยุทธศาสตร์ที่เกี่ยวข้องเพื่อก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงปฏิรูป อย่างมีประสิทธิผล และมีความหมาย เพื่อมุ่งสู่ความเสมอภาคระหว่างเพศและการเสริมพลังสตรี (ASEAN Declaration on the Transformative, Effective and Meaningful Implementation of the ASEAN Community Vision 2045 and its Strategic Plans Towards Gender Equality and Women Empowerment)
3. อนุมัติให้นายกรัฐมนตรี หรือผู้แทนที่ได้รับมอบหมายร่วมรับรองร่างปฏิญญาอาเซียนว่าด้วยการดำเนินการตามวิสัยทัศน์ประชาคมอาเซียน ค.ศ. 2045 และแผนยุทธศาสตร์ที่เกี่ยวข้องเพื่อก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงปฏิรูป อย่างมีประสิทธิผล และมีความหมาย เพื่อมุ่งสู่ความเสมอภาคระหว่างเพศและการเสริมพลัง (ASEAN Declaration on the Transformative, Effective and Meaningful Implementation of the ASEAN Community Vision 2045 and its Strategic Plans Towards Gender Equality and Women Empowerment) ในการประชุมสุดยอดอาเซียน ครั้งที่ 49

                สาระสำคัญของเรื่อง

                ร่างปฏิญญาอาเซียนว่าด้วยการดำเนินการตามวิสัยทัศน์ประชาคมอาเซียน ค.ศ. 2045 และแผนยุทธศาสตร์ที่เกี่ยวข้องเพื่อก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงปฏิรูป อย่างมีประสิทธิผล และมีความหมายเพื่อมุ่งสู่ความเสมอภาคระหว่างเพศและการเสริมพลังสตรี เป็นหนึ่งในเอกสารผลลัพธ์ของการประชุมสุดยอดอาเซียน ครั้งที่ 49 และการประชุมสุดยอดที่เกี่ยวข้อง มีกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 13-15 พฤศจิกายน 2569

ณ กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ มีวัตถุประสงค์เพื่อยกระดับการดำเนินงานด้านความเสมอภาคระหว่างเพศและการเสริมพลังสตรีและเด็กหญิง ภายใต้วิสัยทัศน์ประชาคมอาเซียน ค.ศ. 2045 แผนยุทธศาสตร์ของทั้งสามเสาประชาคม และแผนยุทธศาสตร์ด้านความเชื่อมโยงอาเซียน โดยยืนยันหลักการตามกฎบัตรอาเซียนและ พันธกรณีที่เกี่ยวข้องกับสิทธิมนุษยชน สิทธิสตรีและเด็ก การขจัดความรุนแรงและการค้ามนุษย์ การบูรณาการ มิติหญิงชาย สตรี สันติภาพและความมั่นคง ตลอดจนเศรษฐกิจใส่ใจและการคุ้มครองทางสังคม ทั้งนี้ มุ่งแก้ไข ช่องว่างด้านขีดความสามารถของสถาบัน การประสานงาน การบูรณาการมิติหญิงชายในนโยบายและการตัดสินใจและทรัพยากร รวมทั้งความท้าทายใหม่ที่ส่งผลกระทบต่อสตรีและเด็กหญิงเป็นการเฉพาะ

                ประโยชน์และผลกระทบ

                ร่างปฏิญญาฯ เป็นการแสดงเจตนารมณ์ทางการเมืองร่วมกันระหว่างประเทศสมาชิกอาเซียนในการยกระดับพันธกรณีของอาเซียนจากแนวทางที่ตอบสนองต่อมิติเพศภาวะ (Gender-responsive approach) ที่เน้นการใช้เพียงมาตรการเชิงนโยบายเพื่อบรรเทาปัญหาความไม่เท่าเทียมทางเพศ ซึ่งประเทศสมาชิกอาเซียนได้ให้คำมั่นไว้แล้วผ่านการรับรองปฏิญญาอาเซียนว่าด้วยการดำเนินการตามวิสัยทัศน์ประชาคมอาเซียน ค.ศ. 2025 ที่ตอบสนองต่อมิติทางเพศ (ASEAN Declaration on Gender-Responsive Implementation of the ASEAN Community Vision 2025 and its Strategic Plans) ไปสู่แนวทางที่มุ่งเปลี่ยนแปลงบรรทัดฐานทางเพศภาวะ (Gender-transformative approach) เพื่อมุ่งแก้ไขโครงสร้างเชิงอำนาจที่เป็นสาเหตุของความไม่เท่าเทียมทางเพศที่แท้จริง โดยสอดคล้องกับกฎหมายภายในประเทศและบริบททางวัฒนธรรมของแต่ละประเทศสมาชิกอาเซียน ยึดหลักสิทธิมนุษยชน ความเสมอภาค ความครอบคลุม และการมีประชาชนเป็นศูนย์กลาง พร้อมส่งเสริมบรรทัดฐานทางสังคมเชิงบวกและทัศนคติที่ไม่เลือกปฏิบัติ กอปรกับไม่มีถ้อยคำหรือบริบทใดที่มุ่งจะก่อให้เกิดพันธกรณีภายใต้บังคับของกฎหมายระหว่างประเทศ และไม่มีการลงนาม จึงไม่เข้าข่ายเป็นสนธิสัญญาตามกฎหมายระหว่างประเทศ และไม่เป็นหนังสือสัญญาตามมาตรา 178 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2560

 

24. 24. เรื่อง การขอรับความเห็นชอบต่อร่างเอกสารผลลัพธ์ของการประชุมสุดยอดอาเซียน ครั้งที่ 49 และการประชุมสุดยอดที่เกี่ยวข้อง

              คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบตามที่กระทรวงการต่างประเทศ (กต.) เสนอ ดังนี้

                1) เห็นชอบต่อร่างเอกสารที่ผู้นำอาเซียนจะร่วมรับรองในการประชุมสุดยอดอาเซียน ครั้งที่ 49 และการประชุมสุดยอดที่เกี่ยวข้อง จำนวน 29 ฉบับ (ตามข้อ 1.1) โดยหากมีความจำเป็นต้องแก้ไขร่างเอกสารในส่วนที่ไม่ใช่สาระสำคัญหรือไม่ขัดต่อผลประโยชน์ของไทย ขอให้ กต. หรือส่วนราชการเจ้าของเรื่องดำเนินการได้โดยไม่ต้องเสนอคณะรัฐมนตรีเพื่อพิจารณาอีก

                2) ให้นายกรัฐมนตรีหรือผู้แทนที่ได้รับมอบหมายร่วมรับรองร่างเอกสารในข้อ 1.1

1. สาระสำคัญของเรื่อง

                        1.1 ฟิลิปปินส์จะเป็นเจ้าภาพการประชุมสุดยอดอาเซียน ครั้งที่ 49 และการประชุมสุดยอดที่เกี่ยวข้อง ในระหว่างวันที่ 15 - 17 พฤศจิกายน 2569 โดยในระหว่างการประชุมดังกล่าว ผู้นำอาเซียนจะร่วมรับรองเอกสาร จำนวน 29 ฉบับ ดังนี้

1. ร่างแถลงการณ์ร่วมว่าด้วยการฉลองวาระครบรอบ 5 ปี การสถาปนาหุ้นส่วนเชิงยุทธศาสตร์แบบรอบด้านอาเซียน – จีน

2. ร่างแถลงการณ์ร่วมของการประชุมสุดยอดอาเซียน - ญี่ปุ่น ครั้งที่ 29 ว่าด้วยการบรรลุวิสัยทัศน์ประชาคมอาเซียน ค.ศ. 2045

3. ร่างแถลงการณ์ร่วมของผู้นำอาเซียน - ออสเตรเลีย ในวาระครบรอบ 5 ปี ความเป็นหุ้นส่วนเชิงยุทธศาสตร์แบบรอบด้าน

4. ร่างแถลงการณ์ผู้นำอาเซียนบวกสามว่าด้วยการค้าทางทะเลและความเชื่อมโยงทางโลจิสติกส์

5. ร่างแถลงการณ์ผู้นำอาเซียนบวกสามว่าด้วยการเสริมสร้างความมั่นคงด้านพลังงานและอาหารท่ามกลางผลกระทบจากภายนอกและการหยุดชะงักของห่วงโซ่อุปทาน

6. ร่างแถลงการณ์ผู้นำการประชุมสุดยอดเอเชียตะวันออกว่าด้วยการเสริมสร้างความร่วมมือเพื่อต่อต้านการฉ้อโกงทางไซเบอร์และการกระทำความผิดที่เกี่ยวข้อง

7. ร่างปฏิญญาการประชุมสุดยอดเอเชียตะวันออกว่าด้วยการนำทางสู่อนาคตร่วมกัน : เสถียรภาพและการฟื้นฟู

8. ร่างปฏิญญาอาเซียนว่าด้วยการเสริมสร้างการพัฒนาเยาวชนเพื่อประชาคมอาเซียนที่มีความยืดหยุ่น นวัตกรรม พลวัต และครอบคลุม : ก้าวสู่อนาคตร่วมกัน

9. ร่างแถลงการณ์ผู้นำอาเซียนว่าด้วยเครือข่ายการพัฒนาครอบครัวอาเซียน

10. ร่างปฏิญญาอาเซียนว่าด้วยการส่งเสริมการคุ้มครองทางสังคมสู่ประชาคมที่มีประชาชนเป็นศูนย์กลาง

11. ร่างปฏิญญาอาเซียนว่าด้วยการปฏิรูประบบการดูแลเด็ก : เสริมสร้างระบบการดูแลโดยครอบครัวและการคุ้มครองเด็ก

12. ร่างปฏิญญาผู้นำอาเซียนว่าด้วยการส่งเสริมความร่วมมือ ด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและนวัตกรรมอวกาศ

13. ร่างปฏิญญาผู้นำอาเซียนว่าด้วยการเติบโตของวิสาหกิจขนาดกลาง ขนาดย่อม และรายย่อย ที่ขับเคลื่อนด้วยปัญญาประดิษฐ์

14. ร่างแถลงการณ์ผู้นำอาเซียน - สหรัฐอเมริกา ว่าด้วยหลักการความร่วมมือระหว่างภาครัฐและภาคเอกชน 10 ประการ เพื่อรับมือกับการหลอกลวงออนไลน์

15. ร่างปฏิญญาผู้นำอาเซียนว่าด้วยโครงการปลูกต้นไม้หนึ่งพันล้านต้นของอาเซียน

16. ร่างแถลงการณ์ร่วมอาเซียนว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ สำหรับการประชุมรัฐภาคีกรอบอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ครั้งที่ 31

17. ร่างปฏิญญาผู้นำอาเซียนว่าด้วยการบริหารจัดการการค้าเชิงยุทธศาสตร์ เพื่อความมั่นคงทางการค้าในภูมิภาค

18. ร่างปฏิญญาอาเซียนว่าด้วยการเคลื่อนย้ายแรงงานดิจิทัลข้ามพรมแดน

19. ร่างแถลงการณ์ผู้นำอาเซียนว่าด้วยวิสัยทัศน์ RISE ASEAN : ขับเคลื่อนอาเซียน ที่มีความรู้รับปรับตัว มีนวัตกรรม มีความยั่งยืน และเสริมพลัง

20. ร่างแถลงการณ์ร่วมอาเซียน – อินเดีย ว่าด้วยการเตรียมความพร้อมและการจัดการภัยพิบัติ

21. ร่างปฏิญญาอาเซียนว่าด้วยการส่งเสริมตลาดแรงงานและความยืดหยุ่นทางสังคม

22. ร่างปฏิญญาอาเซียนเพื่อการจัดหาแรงงานต่างด้าวที่มีศักยภาพอย่างเป็นธรรม มีจริยธรรม และยั่งยืน

23. ร่างปฏิญญาอาเซียนว่าด้วยการเรียนรู้ขั้นพื้นฐาน

24. ร่างปฏิญญาผู้นำอาเซียนว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์ความเป็นเลิศ ด้านอุตสาหกรรมสร้างสรรค์อาเซียน

25. ร่างเอกสารขอบเขตงานการจัดตั้งศูนย์ความเป็นเลิศ ด้านอุตสาหกรรมสร้างสรรค์อาเซียน

26. ร่างปฏิญญาผู้นำอาเซียนว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์ความเป็นเลิศ ด้านวิสาหกิจขนาดกลาง ขนาดย่อมและรายย่อยอาเซียน

27. ร่างปฏิญญาว่าด้วยแร่ธาตุสำคัญของอาเซียนเพื่อความยืดหยุ่นของภูมิภาคและการเติบโตอย่างยั่งยืน

28. ร่างปฏิญญาผู้นำอาเซียนว่าด้วยการป้องกันการล่วงละเมิดหรือแสวงหาประโยชน์ทางเพศต่อเด็กทางออนไลน์และสื่อการล่วงละเมิดหรือแสวงหาประโยชน์ทางเพศต่อเด็กในสภาพแวดล้อมดิจิทัลและสภาพแวดล้อมที่ขับเคลื่อนด้วยปัญญาประดิษฐ์

29. ร่างปฏิญญาผู้นำอาเซียนว่าด้วยการส่งเสริมบทบาทของหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายของอาเซียนในการเตรียมความพร้อมรับมือภาวะฉุกเฉินและการบรรเทาสาธารณภัย

                1.2 กต. เห็นว่า ร่างเอกสารที่จะมีการรับรองในการประชุมสุดยอดอาเซียน ครั้งที่ 49 และการประชุมสุดยอดที่เกี่ยวข้องทั้ง 29 ฉบับ ไม่เป็นสนธิสัญญาตามกฎหมายระหว่างประเทศ และไม่เป็นหนังสือสัญญาตามมาตรา 178 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย

2. ประโยชน์และผลกระทบ

              ร่างเอกสารที่จะมีการรับรองในการประชุมสุดยอดอาเซียน ครั้งที่ 49 และการประชุมสุดยอดที่เกี่ยวข้อง จำนวน 29 ฉบับ จะเป็นประโยชน์กับประเทศไทยในการส่งเสริมความสัมพันธ์และความร่วมมือระหว่างประเทศสมาชิกอาเซียนและกับประเทศนอกภูมิภาคในประเด็นที่ประเทศไทยให้ความสำคัญ เช่น การส่งเสริมการค้าและการลงทุน การเปลี่ยนผ่านทางดิจิทัลและการใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีและนวัตกรรม การเสริมสร้างความมั่นคงทางพลังงานและอาหารในภูมิภาค การรับมือกับภัยธรรมชาติและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และการยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชน การรับมือกับการหลอกลวงออนไลน์ซึ่งสอดคล้องกับนโยบายของรัฐบาลและเป็นสิ่งที่ประเทศไทยดำเนินการอย่างต่อเนื่องอยู่แล้ว

             

25. 25. เรื่อง การลงนามอนุสัญญาว่าด้วยการจัดตั้งองค์การเพื่อการไกล่เกลี่ยระหว่างประเทศ

                คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบและอนุมัติตามที่กระทรวงการต่างประเทศ (กต.) เสนอ ดังนี้

1. เห็นชอบการลงนามอนุสัญญาว่าด้วยการจัดตั้งองค์การเพื่อการไกล่เกลี่ยระหว่างประเทศ (Convention on the Establishment of the International Organization for Mediation : IOMed) (อนุสัญญา IOMed)
2. อนุมัติให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ เป็นผู้ลงนามในอนุสัญญา IOMed
3. มอบหมายให้ กต. ดำเนินการจัดทำหนังสือมอบอำนาจเต็ม (Full Powers) สำหรับผู้ที่ได้รับมอบหมายจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ

                เรื่องเดิม

                คณะรัฐมนตรีมีมติ (28 พฤษภาคม 2567) เห็นชอบกรอบการเจรจาอนุสัญญา IOMed และอนุมัติให้คณะผู้แทนไทยเข้าร่วมเจรจาอนุสัญญา IOMed ทั้งนี้ การจัดตั้ง IOMed เป็นข้อริเริ่มของสาธารณรัฐประชาชนจีน (จีน) ที่มุ่งก่อตั้งองค์การระหว่างประเทศเพื่อเป็นเวทีในการระงับข้อพิพาทด้วยวิธีการไกล่เกลี่ย เช่น (1) ข้อพิพาทระหว่างรัฐสมาชิก (2) ข้อพิพาทด้านการลงทุนและเชิงพาณิชย์ระหว่างรัฐสมาชิกกับเอกชนของอีกรัฐสมาชิกหนึ่ง      (3) ข้อพิพาทเชิงพาณิชย์ระหว่างประเทศระหว่างเอกชน โดยยึดหลักความสมัครใจของคู่พิพาท ซึ่ง IOMed จะไม่รับข้อพิพาทที่มีความอ่อนไหว เช่น ข้อพิพาทเกี่ยวกับอำนาจอธิปไตยเหนือดินแดน ข้อพิพาทเกี่ยวกับการแบ่งเขตทางทะเล ข้อพิพาทเกี่ยวกับรัฐที่มิใช่สมาชิก ทั้งนี้ รัฐสมาชิกสามารถจัดทำคำแถลงหรือข้อสงวนเกี่ยวกับประเภทข้อพิพาทที่ไม่สามารถนำเข้าสู่การไกล่เกลี่ยของ IOMed ได้

                สาระสำคัญของเรื่อง

                เรื่องนี้กระทรวงการต่างประเทศ (กต.) นำเสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณาให้ความเห็นชอบต่อการลงนามอนุสัญญาว่าด้วยการจัดตั้งองค์การเพื่อการไกล่เกลี่ยระหว่างประเทศ (อนุสัญญา IOMed) โดยอนุสัญญา IOMed มีสาระสำคัญเป็นการจัดตั้งองค์การระหว่างประเทศเพื่อให้บริการด้านการไกล่เกลี่ยในการระงับข้อพิพาทระหว่างประเทศ ซึ่ง กต.  ได้จัดประชุมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง (เช่น กระทรวงยุติธรรม สำนักงานอัยการสูงสุด สำนักงานศาลยุติธรรม สำนักงานคณะกรรมการการกฤษฎีกา) รวมทั้งผู้มีส่วนได้เสีย (เช่น สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน สมาคมธนาคารไทย สภาหอการค้าแห่งประเทศไทย) เพื่อหารือการเข้าเป็นภาคีอนุสัญญา IOMed โดยที่ประชุมมีมติเห็นชอบให้ไทยร่วมลงนามในอนุสัญญาดังกล่าว ทั้งนี้ การลงนามอนุสัญญา IOMed ยังไม่ถือเป็นการแสดงเจตนาเข้าผูกพันต่ออนุสัญญาและไม่ถือว่าไทยเข้าเป็นสมาชิกของ IOMed แต่อย่างใด เนื่องจากข้อ 59 (2) ของอนุสัญญา  IOMed กำหนดว่า รัฐหรือองค์การระหว่างประเทศที่เข้าร่วมลงนามอนุสัญญา IOMed จะต้องดำเนินการให้สัตยาบัน การยอมรับ หรือความเห็นชอบก่อน จึงจะถือได้ว่ารัฐหรือองค์การระหว่างประเทศเหล่านั้นได้แสดงเจตนาเข้าผูกพันต่ออนุสัญญาแล้ว ซึ่ง กต. และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องจะพิจารณาความเหมาะสมก่อนแสดงเจตนาให้มีผลผูกพันต่อไป

                กต. และสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาพิจารณาแล้วมีความเห็นสอดคล้องกันว่า อนุสัญญา IOMed เป็นหนังสือสัญญาตามมาตรา 178 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และ กต. เห็นว่า ไม่เป็นหนังสือสัญญาตามมาตรา 178 วรรคสองของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย

 

26. 26. เรื่อง ร่างบันทึกความเข้าใจระหว่างกระทรวงการต่างประเทศแห่งราชอาณาจักรไทยกับกระทรวงการต่างประเทศแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีนว่าด้วยการส่งเสริมความร่วมมือตามข้อริเริ่มด้านความมั่นคงระดับโลก

                คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบต่อร่างบันทึกความเข้าใจระหว่างกระทรวงการต่างประเทศแห่งราชอาณาจักรไทยกับกระทรวงการต่างประเทศแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีนว่าด้วยการส่งเสริมความร่วมมือตามข้อริเริ่มด้านความมั่นคงระดับโลก และอนุมัติให้รองนายกรัฐมนตรี (นายสีหศักดิ์ พวงเกตุแก้ว) และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายเป็นผู้ลงนามในร่างบันทึกความเข้าใจฯ ทั้งนี้ หากมีความจำเป็นต้องแก้ไขปรับปรุงถ้อยคำของร่างบันทึกความเข้าใจฯ ในส่วนที่ไม่ใช่สาระสำคัญหรือไม่ขัดต่อผลประโยชน์ของไทยและไม่ขัดหลักการที่คณะรัฐมนตรีได้ให้ความเห็นชอบไว้ ให้กระทรวงการต่างประเทศสามารถดำเนินการได้โดยไม่ต้องเสนอคณะรัฐมนตรีอีกครั้ง ตามที่กระทรวงการต่างประเทศ (กต.) เสนอ

                สาระสำคัญ

1. กระทรวงการต่างประเทศและกระทรวงการต่างประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน เห็นพ้องให้จัดทำบันทึกความเข้าใจดังกล่าว เพื่อแสดงเจตนารมณ์ทางการเมืองของทั้งสองฝ่ายในการเสริมสร้างความเป็นหุ้นส่วนเชิงยุทธศาสตร์ด้านความมั่นคงบนพื้นฐานของความเคารพและไว้เนื้อเชื่อใจซึ่งกันและกัน
2. 2. ความร่วมมือภายใต้บันทึกความเข้าใจฯ จะดำเนินผ่าน (1) การปรึกษาหารือเพื่อระบุสาขาและโครงการความร่วมมือที่สอดคล้องกับหลักการของบันทึกความเข้าใจฯ (2) การใช้ประโยชน์จากความร่วมมือและการประสานงานกันผ่านองค์การระหว่างประเทศ เวทีพหุภาคี และเวทีระดับภูมิภาค รวมถึงผ่านกลไกอาเซียน และ (3) การดำเนินมาตรการที่เหมาะสมและสอดคล้องกับกฎหมายภายในของแต่ละฝ่ายและพันธกรณีระหว่างประเทศ ที่เกี่ยวข้อง

                ประโยชน์และผลกระทบ

                การลงนามในบันทึกความเข้าใจฯ จะเป็นโอกาสให้ประเทศไทยและสาธารณรัฐประชาชนจีนร่วมกันส่งเสริมความร่วมมือทวิภาคีด้านความมั่นคงอย่างรอบด้านภายใต้หลักการสากลและสอดคล้องกับผลประโยชน์ของ         แต่ละฝ่าย อีกทั้งจะเป็นประโยชน์ต่อการส่งเสริมบทบาทด้านความมั่นคงระหว่างประเทศของไทยในระดับภูมิภาคและพหุภาคี เพื่อขับเคลื่อนให้เกิดสันติภาพ เสถียรภาพ  และความเจริญรุ่งเรืองของภูมิภาค

 

27. เรื่อง การจัดทำพิธีสารว่าด้วยข้อกำหนดด้านสุขอนามัยพืชสำหรับการส่งออกทุเรียนสดจากประเทศไทย ไปประเทศจีน ระหว่างกระทรวงเกษตรและสหกรณ์แห่งราชอาณาจักรไทย กับสำนักงานศุลกากรแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน

               คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบตามที่กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (กษ.) เสนอ  ดังนี้

1. เห็นชอบต่อร่างพิธีสารว่าด้วยข้อกำหนดด้านสุขอนามัยพืชสำหรับการส่งออกทุเรียนสดจากประเทศไทยไปประเทศจีน ระหว่างกระทรวงเกษตรและสหกรณ์แห่งราชอาณาจักรไทย กับสำนักงานศุลกากรแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน (Protocol on the Phytosanitary Requirements for Export of Fresh Durians from Thailand to China between the Ministry of Agriculture and Cooperatives of the Kingdom of Thailand and the General Administration of Customs of the People’s Republic of China) โดยหากมีความจำเป็นต้องแก้ไขร่างเอกสารในส่วนที่ไม่ใช่สาระสำคัญและไม่ขัดต่อผลประโยชน์ของไทย ให้ส่วนราชการเจ้าของเรื่องดำเนินการได้โดยไม่ต้องเสนอคณะรัฐมนตรีเพื่อพิจารณาอีก
2. มอบหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ หรือผู้แทนที่ได้รับมอบหมาย เป็นผู้ลงนามในพิธีสารดังกล่าว
3. มอบหมายให้กระทรวงการต่างประเทศจัดทำหนังสือมอบอำนาจเต็ม (Full Power) ให้แก่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ หรือผู้แทนที่ได้รับมอบหมายสำหรับลงนามในพิธีสารดังกล่าว

               สาระสำคัญของเรื่อง

       สำนักงานศุลกากรแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน (General Administration of Customs of the People’s Republic of China : GACC) มีความประสงค์ที่จะให้มีการลงนามพิธีสารว่าด้วยข้อกำหนดด้านสุขอนามัยพืชสำหรับการส่งออกทุเรียนสดจากประเทศไทยไปประเทศจีน ระหว่างกระทรวงเกษตรและสหกรณ์แห่งราชอาณาจักรไทย กับสำนักงานศุลกากรแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีนและในช่วงการเยือนประเทศไทยของนายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 13-15 พฤศจิกายน 2569 ทั้งนี้  การลงนามในพิธีสารดังกล่าว จะเป็นประโยชน์ต่อประเทศไทยในการปรับปรุงและยกระดับข้อกำหนดด้านสุขอนามัยพืชสำหรับการส่งออกทุเรียนสดทดแทนพิธีสารฉบับเดิม ที่ลงนามไปเมื่อปี 2567 (พิธีสารว่าด้วยข้อกำหนดด้านการกักกันโรคและตรวจสอบสำหรับสินค้าผลไม้เมืองร้อนที่ส่งออกจากประเทศไทยไปสาธารณรัฐประชาชนจีน) ให้มีความชัดเจน สอดคล้องกับสถานการณ์การค้าในปัจจุบัน และครอบคลุมมาตรการบริหารจัดการศัตรูพืชกักกันอย่างเป็นระบบ ซึ่งจะช่วยสร้างความเชื่อมั่นแก่ฝ่ายจีน อำนวยความสะดวกในกระบวนการศุลกากรและการกักกันพืช ณ ด่านนำเข้า ลดความเสี่ยงในการถูกระงับการนำเข้าสินค้าทุเรียนสดจากไทย รวมทั้งช่วยรักษาและขยายมูลค่าการส่งออกทุเรียนสด ซึ่งเป็นพืชเศรษฐกิจมูลค่าสูงอันดับ 1 ของไทยในตลาดจีน (ปี 2569 (1 มกราคม - 30 กันยายน 2569) มีปริมาณการส่งออกไปจีนรวม 1,217,695 ตัน มูลค่า 139,878 ล้านบาท) ให้ทันต่อฤดูกาลส่งออก (ฤดูกาลปกติ ภาคตะวันออกเก็บเกี่ยวเดือนเมษายนถึงมิถุนายน ภาคใต้เก็บเกี่ยวเดือนกรกฎาคมถึงกันยายน และนอกฤดูกาล ภาคตะวันออกเก็บเกี่ยวเดือนกุมภาพันธ์ถึงมีนาคม ภาคใต้เก็บเกี่ยวเดือนธันวาคมถึงกุมภาพันธ์) และสร้างรายได้ให้แก่เกษตรกรและผู้ประกอบการไทยอย่างต่อเนื่องยั่งยืน

        ประโยชน์และผลกระทบ

        การจัดทำพิธีสารฯ เป็นการยกระดับและสร้างความได้เปรียบทางการค้าให้แก่ประเทศไทยอย่างยั่งยืน เนื่องจากทุเรียนสดเป็นพืชเศรษฐกิจมูลค่าสูงอันดับ 1 ของไทยในตลาดจีน ซึ่งมีมูลค่าการส่งออกสูง การปรับปรุงข้อกำหนดด้านสุขอนามัยพืชให้มีความชัดเจน สอดคล้องกับสถานการณ์ปัจจุบัน และเป็นระบบตั้งแต่ระดับสวนปลูก  (GAP) จนถึงโรงคัดบรรจุ (GMP) จะช่วยลดความเสี่ยงจากการถูกกักกัน ตรวจพบศัตรูพืชกักกัน  หรือถูกระงับการนำเข้า ณ ด่านศุลกากรจีนได้อย่างมีประสิทธิภาพ ส่งผลให้กระบวนการตรวจกักกันและพิธีการศุลกากรเป็นไปด้วยความรวดเร็ว รักษาความสดใหม่และคุณภาพของผลผลิต สร้างความเชื่อมั่นให้แก่ผู้บริโภคชาวจีน

 

28. เรื่อง ร่างบันทึกความเข้าใจว่าด้วยความร่วมมือด้านอุตสาหกรรมยานยนต์ ระหว่างกระทรวงอุตสาหกรรมและกระทรวงอุตสาหกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน

              คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบและอนุมัติตามที่กระทรวงอุตสาหกรรม (อก.) เสนอ ดังนี้

1. 1. เห็นชอบต่อร่างบันทึกความเข้าใจว่าด้วยความร่วมมือด้านอุตสาหกรรมยานยนต์ระหว่างกระทรวงอุตสาหกรรม และกระทรวงอุตสาหกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ทั้งนี้ หากมีความจำเป็นต้องปรับปรุงแก้ไขร่างความตกลงดังกล่าว ในส่วนที่ไม่ใช่สาระสำคัญ หรือไม่ขัดต่อผลประโยชน์ของไทย ให้กระทรวงอุตสาหกรรมสามารถดำเนินการได้โดยไม่ต้องนำเสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณาอีกครั้ง
2. 2. อนุมัติให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายเป็นผู้ลงนามในร่างบันทึกความเข้าใจว่าด้วยความร่วมมือด้านอุตสาหกรรมยานยนต์ ระหว่างกระทรวงอุตสาหกรรม และกระทรวงอุตสาหกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน

                สาระสำคัญ

                ร่างบันทึกความเข้าใจว่าด้วยความร่วมมือด้านอุตสาหกรรมยานยนต์ ระหว่างกระทรวงอุตสาหกรรม และกระทรวงอุตสาหกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน (ซึ่งต่อไปนี้เรียกว่า “ฝ่ายไทย” และ “ฝ่ายจีน” ตามลำดับ) เพื่อเสริมสร้างความร่วมมือด้านอุตสาหกรรมยานยนต์ระหว่างไทยและจีนบนพื้นฐานของความเสมอภาคและผลประโยชน์ร่วมกัน โดยมุ่งส่งเสริมการลงทุน การค้า นวัตกรรมทางเทคโนโลยีการแลกเปลี่ยนมาตรฐานและกฎระเบียบ การพัฒนายานยนต์ไฟฟ้าและยานยนต์อัจฉริยะ ตลอดจนการเสริมสร้างความเข้มแข็งของห่วงโซ่อุตสาหกรรมยานยนต์และการพัฒนาอุตสาหกรรมอย่างยั่งยืน              

                ประโยชน์และผลกระทบ

                การลงนามบันทึกความเข้าใจว่าด้วยความร่วมมือด้านอุตสาหกรรมยานยนต์ ระหว่างกระทรวงอุตสาหกรรม และกระทรวงอุตสาหกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน เพื่อเสริมสร้างความร่วมมือด้านอุตสาหกรรมยานยนต์ระหว่างไทยและจีน บนพื้นฐานของความเสมอภาค การต่างตอบแทนซึ่งกันและกันและผลประโยชน์ร่วมกัน โดยสอดคล้องกับกฎหมายและกฎระเบียบของทั้งสองประเทศ  มุ่งส่งเสริมความร่วมมือด้านการลงทุน การค้า และนวัตกรรมทางเทคโนโลยี ยกระดับขีดความสามารถในการแข่งขันของอุตสาหกรรมยานยนต์ในระดับสากล รวมทั้งส่งเสริมการแลกเปลี่ยนด้านมาตรฐาน กฎระเบียบ และประสบการณ์ในการบริหารจัดการอุตสาหกรรม เพื่อสร้างสภาพแวดล้อมทางการตลาดที่เป็นธรรม โปร่งใส และสามารถคาดการณ์ได้ ตลอดจนส่งเสริมการพัฒนายานยนต์สมัยใหม่ และยานยนต์อัจฉริยะ การพัฒนาอุตสาหกรรมยานยนต์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมและยั่งยืน รวมทั้งการสร้างความเข้มแข็งของห่วงโซ่อุตสาหกรรมยานยนต์ตั้งแต่ต้นน้ำถึงปลายน้ำ

       

แต่งตั้ง

 

29. เรื่อง การแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนสามัญให้ดำรงตำแหน่งประเภทวิชาการระดับทรงคุณวุฒิ (กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม)

                คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติตามที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม เสนอแต่งตั้ง นายนิคม ปัญญาทวีกิจไพศาล ข้าราชการพลเรือนสามัญ ตำแหน่ง ผู้อำนวยการกอง (ผู้อำนวยการสูง) กองยุทธศาสตร์และแผนงานสำนักงานปลัดกระทรวง ให้ดำรงตำแหน่ง ที่ปรึกษาด้านยุทธศาสตร์และแผนการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (นักวิเคราะห์นโยบายและแผนทรงคุณวุฒิ) สำนักงานปลัดกระทรวง กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ตั้งแต่วันที่ 14 มีนาคม 2568 ซึ่งเป็นวันที่มีคุณสมบัติครบถ้วนสมบูรณ์ และรองนายกรัฐมนตรี (นายยศชนัน วงศ์สวัสดิ์) ได้ให้ความเห็นชอบด้วยแล้ว

                ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมแต่งตั้งเป็นต้นไป

 

30. เรื่อง การรับโอนข้าราชการพลเรือนสามัญมาแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้

              คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติตามที่ศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ เสนอ รับโอน ว่าที่ร้อยตรี ตระกูล โทธรรม ผู้ตรวจราชการกระทรวงมหาดไทย กระทรวงมหาดไทย มาแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ ศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ สำนักนายกรัฐมนตรี

                ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมแต่งตั้งเป็นต้นไป

 

31. เรื่อง การแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนสามัญ (กระทรวงการต่างประเทศ)

              คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติตามที่กระทรวงการต่างประเทศ เสนอแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนสามัญ จำนวน 2 ราย ได้แก่

1. นางเอกสิริ ปิณฑะรุจิ ข้าราชการพลเรือนสามัญ ตำแหน่ง ปลัดกระทรวง (นักบริหารระดับสูง) สำนักงานปลัดกระทรวง ให้ไปดำรงตำแหน่ง เอกอัครราชทูต (นักบริหารการทูต ระดับสูง) สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงโตเกียว ญี่ปุ่น สำนักงานปลัดกระทรวง สืบแทนนายวิชชุ เวชชาชีวะ ซึ่งเกษียณอายุราชการ (วันที่ 1 ตุลาคม 2569)
2. นายเชิดชาย ใช้ไววิทย์ ข้าราชการพลเรือนสามัญ ตำแหน่ง เอกอัครราชทูต (นักบริหารการทูต ระดับสูง) คณะผู้แทนถาวรไทยประจำสหประชาชาติ ณ นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา สำนักงานปลัดกระทรวง ให้ไปดำรงตำแหน่ง ปลัดกระทรวง (นักบริหาร ระดับสูง) สำนักงานปลัดกระทรวง สืบแทนนางเอกสิริ ปิณฑะรุจิ

                ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมแต่งตั้งเป็นต้นไป

 

32. เรื่อง การแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนสามัญให้ดำรงตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูง (กระทรวงเกษตรและสหกรณ์)

              คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติตามที่กระทรวงกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เสนอแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนสามัญให้ดำรงตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูง จำนวน 5 ราย ได้แก่

1. นายวัฒนา มังธิสาร ตำแหน่งรองเลขาธิการ (นักบริหารระดับต้น) สำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการ (นักบริหารระดับสูง) สำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม
2. นางศศิญา ปานตั้น ตำแหน่งรองอธิบดี (นักบริหารระดับต้น) กรมวิชาการเกษตร แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอธิบดี (นักบริหารระดับสูง) กรมวิชาการเกษตร
3. นายรักไทย งามภักดิ์ ตำแหน่งรองอธิบดี (นักบริหารระดับต้น) กรมปศุสัตว์ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจราชการกระทรวง (ผู้ตรวจราชการกระทรวงระดับสูง) สำนักงานปลัดกระทรวง
4. นายโรจน์วัฒน์ อินทร์ทุ่ง ตำแหน่งผู้ช่วยปลัดกระทรวง (นักบริหารระดับต้น) สำนักงานปลัดกระทรวง แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจราชการกระทรวง (ผู้ตรวจราชการกระทรวงระดับสูง) สำนักงานปลัดกระทรวง
5. นายทรงพล สวยสม ตำแหน่งรองอธิบดี (นักบริหารระดับต้น) กรมชลประทาน แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจราชการกระทรวง (ผู้ตรวจราชการกระทรวงระดับสูง) สำนักงานปลัดกระทรวง         ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมแต่งตั้ง เป็นต้นไป

             

33. เรื่อง การแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนสามัญให้ดำรงตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูง (กระทรวงคมนาคม)

                คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติตามที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมเสนอแต่งตั้ง ข้าราชการพลเรือนสามัญ สังกัดกระทรวงคมนาคม ให้ดำรงตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูง รวม 4 ราย เพื่อสับเปลี่ยนหมุนเวียน จำนวน 2 ราย และทดแทนตำแหน่งที่ว่าง จำนวน 2 ราย ดังนี้

1. นายดนัย เรืองสอน อธิบดีกรมท่าอากาศยาน ดำรงตำแหน่ง ผู้ตรวจราชการกระทรวง สำนักงานปลัดกระทรวง
2. นายเกียรติชัย ชัยเรืองยศ ผู้ตรวจราชการกระทรวง สำนักงานปลัดกระทรวง ดำรงตำแหน่ง อธิบดีกรมท่าอากาศยาน
3. นายชยุธ โลหกิจ รองอธิบดีกรมทางหลวง ดำรงตำแหน่ง อธิบดีกรมทางหลวง
4. นายเจษฎา วินสน รองอธิบดีกรมทางหลวงชนบท ดำรงตำแหน่ง ผู้ตรวจราชการกระทรวงสำนักงานปลัดกระทรวง

                ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมแต่งตั้งเป็นต้นไป และรองนายกรัฐมนตรี (นายพิพัฒน์ รัชกิจประการ) ได้ให้ความเห็นชอบด้วยแล้ว

 

34. 34. เรื่อง การแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนสามัญ ประเภทบริหาระดับสูง (กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม)

                คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติตามที่กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเสนอแต่งตั้ง ข้าราชการพลเรือนสามัญ ประเภทบริหาระดับสูง  เพื่อทดแทนตำแหน่งว่าง  และสับเปลี่ยนหมุนเวียน จำนวน 2 ราย ดังนี้

1. นายเผด็จ ลายทอง ข้าราชการพลเรือนสามัญ ตำแหน่งรองปลัดกระทรวง (นักบริหารระดับสูง) สำนักงานปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง อธิบดีกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง (นักบริหาร ระดับสูง) กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง (ทดแทนตำแหน่งว่าง)
2. นายกานตพันธุ์ พิศาลสุขสกุล ข้าราชการพลเรือนสามัญ ตำแหน่งผู้ตรวจราชการกระทรวง (ผู้ตรวจราชการกระทรวง ระดับสูง) สำนักงานปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรองปลัดกระทรวง (นักบริหาร ระดับสูง) สำนักงานปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (สับเปลี่ยนหมุนเวียน)

                ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมแต่งตั้งเป็นต้นไป

 

35. 35. เรื่อง การแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนสามัญให้ดำรงตำแหน่งประเภทบริหาร ระดับสูง (กระทรวงมหาดไทย)

                คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติตามที่กระทรวงมหาดไทย เสนอแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนสามัญประเภทบริหารระดับสูง เพื่อทดแทนตำแหน่งว่าง เนื่องจากผู้ดำรงตำแหน่งเดิมได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอื่น และเกษียณอายุราชการในสิ้นปีงบประมาณ พ.ศ. 2569 ดังนี้

1. ให้นายปิยพงศ์ ชูวงศ์ พ้นจากตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับสูง) จังหวัดลำพูน และแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจราชการกระทรวง (ผู้ตรวจราชการกระทรวง ระดับสูง) สำนักงานปลัดกระทรวง
2. ให้นายวรญาณ บุญณราช พ้นจากตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับสูง)จังหวัดมุกดาหาร และแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจราชการกระทรวง (ผู้ตรวจราชการกระทรวง ระดับสูง) สำนักงานปลัดกระทรวง
3. ให้นายปราชญา อุ่นเพชรวรากร พ้นจากตำแหน่งผู้ตรวจราชการกระทรวง (ผู้ตรวจราชการกระทรวง ระดับสูง) สำนักงานปลัดกระทรวง และแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับสูง) จังหวัดมุกดาหาร
4. ให้นายสันติ รังษิรุจิ พ้นจากตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับสูง) จังหวัดอุตรดิตถ์ และแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับสูง) จังหวัดลำพูน
5. ให้นายพชรเสฏฐ์ บุญศิริสาริศา พ้นจากตำแหน่งผู้ตรวจราชการกระทรวง (ผู้ตรวจราชการกระทรวง ระดับสูง) สำนักงานปลัดกระทรวง และแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับสูง) จังหวัดอุตรดิตถ์
6. ให้นางสาวชัชดาพร บุญพีระณัช ตำแหน่งรองอธิบดี (นักบริหาร ระดับต้น) กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจราชการกระทรวง (ผู้ตรวจราชการกระทรวง ระดับสูง) สำนักงานปลัดกระทรวง
7. ให้นายพัชระ สิมะเสถียร ตำแหน่งรองผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับต้น) จังหวัดลำปาง ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจราชการกระทรวง (ผู้ตรวจราชการกระทรวง ระดับสูง) สำนักงานปลัดกระทรวง
8. ให้นายสมเกียรติ วิริยะกุลนันท์ ตำแหน่งรองผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับต้น) จังหวัดมหาสารคาม ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจราชการกระทรวง (ผู้ตรวจราชการกระทรวง ระดับสูง) สำนักงานปลัดกระทรวง
9. ให้นายสืบพงษ์ นิ่มพูลสวัสดิ์ ตำแหน่งรองผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับต้น)จังหวัดเพชรบูรณ์ ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับสูง) จังหวัดกำแพงเพชร
10. ให้นายยุทธพร พิรุณสาร ตำแหน่งรองผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับต้น)จังหวัดขอนแก่น ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับสูง) จังหวัดขอนแก่น
11. ให้นายธวัชชัย นามสมุทร ตำแหน่งรองผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับต้น) จังหวัดจันทบุรี ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับสูง) จังหวัดจันทบุรี
12. ให้นายยงยุทธ สวนทอง ตำแหน่งรองผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับต้น) จังหวัดนครปฐม ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับสูง) จังหวัดนครปฐม
13. ให้นายศรีธรรม ราชแก้ว ตำแหน่งรองผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับต้น)จังหวัดบุรีรัมย์ ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับสูง) จังหวัดนครศรีธรรมราช
14. ให้นายสุรพันธ์ ศิลปสุวรรณ ตำแหน่งรองผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับต้น)จังหวัดสระบุรี ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับสูง) จังหวัดปราจีนบุรี
15. ให้นายเศวต เพชรนุ้ย ตำแหน่งรองผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับต้น) จังหวัดนครสวรรค์ ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับสูง) จังหวัดปัตตานี
16. ให้นายสวนิต สุริยกุล ณ อยุธยา ตำแหน่งรองผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง
    ระดับต้น) จังหวัดกำแพงเพชร ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับสูง) จังหวัดพิจิตร
17. ให้นายภูธนะ ชมภูมิ่ง ตำแหน่งรองผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับต้น)
    จังหวัดพะเยา ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับสูง) จังหวัดแพร่
18. ให้นายกนก ศรีวิชัยนันท์ ตำแหน่งรองผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับต้น) จังหวัดมหาสารคาม ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับสูง) จังหวัดมหาสารคาม
19. ให้นายวินัย โตเจริญ ตำแหน่งรองอธิบดี (นักบริหาร ระดับต้น) กรมการปกครอง
    ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับสูง) จังหวัดยโสธร
20. ให้นายวิชาญ ชัยเศรษฐสัมพันธ์ ตำแหน่งรองผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครองระดับต้น) จังหวัดนราธิวาส ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับสูง) จังหวัดยะลา
21. ให้นายสมบูรณ์ สุธีระกูล ตำแหน่งรองผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับต้น)จังหวัดบุรีรัมย์ ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับสูง) จังหวัดสุรินทร์
22. ให้นายทัศนัย สุธาพจน์ ตำแหน่งรองผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับต้น)
    จังหวัดอ่างทอง ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับสูง) จังหวัดอ่างทอง
23. ให้นายวิฑูรย์ สิรินุกุล ตำแหน่งรองอธิบดี (นักบริหาร ระดับต้น) กรมการปกครอง
    ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัด (นักปกครอง ระดับสูง) จังหวัดอุทัยธานี

                ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมแต่งตั้งเป็นต้นไป

 

 

36. 36. เรื่อง การแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนสามัญให้ดำรงตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูง (กระทรวงศึกษาธิการ)

                คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติตามที่กระทรวงศึกษาธิการ เสนอแต่งตั้งข้าราชการพลเรือน ให้ดำรงตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูง เพื่อทดแทนตำแหน่งที่ว่าง จำนวน 2 ราย ดังนี้

1. นางอำภา พรหมวาทย์ ตำแหน่งที่ปรึกษาด้านนโยบายและแผนการศึกษา (นักวิชาการศึกษาทรงคุณวุฒิ) สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการสภาการศึกษา สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา (แทน นายนิติ นาชิต)
2. นายราตรีสวัสดิ์ ธนานันต์ ตำแหน่งที่ปรึกษาด้านมาตรฐานอาชีวศึกษาช่างอุตสาหกรรม(นักวิชาการทรงคุณวุฒิ) สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการคณะกรรมการการอาชีวศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา (แทน นายวิทวัต ปัญจมะวัต)

                ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมแต่งตั้งเป็นต้นไป

 

37. เรื่อง การแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนสามัญให้ดำรงตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูง (กระทรวงอุตสาหกรรม)

                คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติตามที่กระทรวงอุตสาหกรรมเสนอแต่งตั้ง ข้าราชการพลเรือนสามัญให้ดำรงตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูง เพื่อทดแทนตำแหน่งที่ว่างและสับเปลี่ยนหมุนเวียน จำนวน 7 ราย ดังนี้

1. นายวิฤทธิ์ วิเศษสินธุ์ รองปลัดกระทรวง สำนักงานปลัดกระทรวง ให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการอ้อยและน้ำตาลทราย
2. นายเดชา จาตุธนานันท์ ผู้ตรวจราชการกระทรวง สำนักงานปลัดกระทรวง ให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการสำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
3. นายเศรษฐรัชต์ เลือดสกุล ผู้ตรวจราชการกระทรวง สำนักงานปลัดกระทรวง ให้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่
4. นายวีรพงษ์ เอี่ยมเจริญชัย ผู้ตรวจราชการกระทรวง สำนักงานปลัดกระทรวง ให้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม
5. นายอดิทัต วะสีนนท์ อธิบดีกรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ ให้ดำรงตำแหน่งรองปลัดกระทรวง สำนักงานปลัดกระทรวง
6. นายใบน้อย สุวรรณชาตรี เลขาธิการคณะกรรมการอ้อยและน้ำตาลทราย ให้ดำรงตำแหน่งรองปลัดกระทรวง สำนักงานปลัดกระทรวง
7. นายศุภกิจ บุญศิริ ผู้อำนวยการสำนักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม ให้ดำรงตำแหน่งรองปลัดกระทรวง สำนักงานปลัดกระทรวง

                ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมแต่งตั้งเป็นต้นไป

 

38. เรื่อง การแต่งตั้งประธานกรรมการ รองประธานกรรมการ และกรรมการในคณะกรรมการ

จัดสรรเวลาการเดินรถขนส่งทางราง  (กระทรวงคมนาคม)

                คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติตามที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมเสนอ แต่งตั้งประธานกรรมการ รองประธานกรรมการ และกรรมการในคณะกรรมการ รวม 8 ราย ดังนี้

1. 1. นายปัญญา ชูพานิช ประธานกรรมการ  
2. นายสืบพงษ์ ไพศาลวัฒนา รองประธานกรรมการ 
3. นายสุขใจ เจริญผล กรรมการ 
4. นายประสิทธิ์ ถาวร             กรรมการ 
5. 5. นายศิริพงศ์ คุมพ์ประพันธ์ กรรมการ 
6. 6. นายบรรณ เกษมทรัพย์        กรรมการ 
7. นายเวทิต โชควัฒนา กรรมการ 
8. นายอดิศักดิ์ สายประเสริฐ กรรมการ 

                ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ 10 พฤศจิกายน 2569 เป็นตันไป ซึ่งรองนายกรัฐมนตรี (นายพิพัฒน์ รัชกิจประการ)  ได้ให้ความเห็นชอบด้วยแล้ว

 

39. เรื่อง การแต่งตั้งรองประธานกรรมการและกรรมการในคณะกรรมการธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร

                คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติตามที่กระทรวงการคลัง เสนอแต่งตั้งรองประธานกรรมการและกรรมการในคณะกรรมการธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (คณะกรรมการ ธ.ก.ส.) ดังนี้

1. นายรพีภัทร์ จันทรศรีวงศ์ รองประธานกรรมการ
2. นายวัฒนา มังธิสาร         กรรมการ

                                                (ผู้แทนสำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม)

                ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ 10 พฤศจิกายน 2569 เป็นต้นไป และให้ผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งแทนอยู่ในตำแหน่งเท่ากับวาระที่เหลืออยู่ของกรรมการซึ่งได้แต่งตั้งไว้แล้ว

 

40. เรื่อง การแต่งตั้งกรรมการอื่นในคณะกรรมการการยาสูบแห่งประเทศไทย

                คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติตามที่กระทรวงการคลัง เสนอแต่งตั้งพลตำรวจตรี นพสิทธิ์ มิตรภักดี เป็นกรรมการในคณะกรรมการการยาสูบแห่งประเทศไทยแทนกรรมการเดิมที่พ้นจากตำแหน่งก่อนครบวาระ ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ 10 พฤศจิกายน 2569 เป็นต้นไป และให้ผู้ที่ได้รับแต่งตั้งแทนตำแหน่งที่ว่างอยู่ในตำแหน่งเท่ากับวาระที่เหลืออยู่ของกรรมการซึ่งได้แต่งตั้งไว้แล้ว ซึ่งรองนายกรัฐมนตรี (นายเอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ) ได้ให้ความเห็นชอบด้วยแล้ว

 

41. เรื่อง ขอความเห็นชอบการแต่งตั้งผู้อำนวยการการท่าเรือแห่งประเทศไทย

                คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติตามที่กระทรวงคมนาคม เสนอแต่งตั้ง นายจิระพงศ์ เทพพิทักษ์                   ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการการท่าเรือแห่งประเทศไทย โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ลงนามในสัญญาจ้างเป็นต้นไป                      และไม่ก่อนวันที่คณะรัฐมนตรีมีมติ