กวนน้ำให้ใส : ไม่หนี แน่นะ ?

เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 2569 น.ส.รักชนก ศรีนอก สส.บัญชีรายชื่อพรรคประชาชน โพสต์ข้อความแจ้งข่าว ระบุว่า จันทร์ที่ 23 พฤศจิกายน 2569 ศาลนัดฟังคำพิพากษาชั้นอุทธรณ์ คดี 112 ที่ศาลอาญารัชดา 09.00 น.
“ไปตามนัด ไม่เลื่อนค่ะ” - ผู้ต้องหาคดี 112 กล่าว
1. คำว่า “ไปตามนัด ไม่เลื่อนค่ะ” ดังกล่าว
น่าจะหมายความถึงการแสดงออกให้ปรากฏว่าตนเองจะไม่หนีคดี ไม่เลื่อนฟังคำพิพากษา คือ จะฟังคำพิพากษาตามนัด ที่ศาลอาญารัชดา โดยไม่ขอเลื่อน และไม่หนีไปไหน
หากเป็นเช่นนั้นจริง ย่อมเป็นเรื่องที่ดีต่อกระบวนการยุติธรรม จะไม่เสียเวลา
หวังว่า คงไม่ทำเหมือนผู้ต้องหาคดี 112 กลุ่มม็อบสามนิ้วหลายต่อหลายคน ที่ “ไปตามนัด” และ “ไม่เลื่อนค่ะ” แต่ในความหมายว่า
“หนีคดีไปตามนัดหมายหลบหนีออกนอกไปต่างประเทศ”
โดย “ไม่เลื่อน ไม่แจ้ง แต่หนีไปเลย”
คงไม่เป็นแบบคนพวกนั้น ซึ่งมีมากมายหลายกรณี
ซึ่งทุกคนที่หลบหนี ก็ล้วนแต่ประกาศไว้ก่อนว่า จะไม่หนีทั้งนั้น
2. จากข้อมูลข่าวสารที่ปรากฏ มีผู้ต้องหาคดีมาตรา 112 หลายราย มีพฤติกรรมหลบหนีออกนอกประเทศ ทั้งๆ ที่ ก่อนหน้านั้น ก็ประกาศมั่นเหมาะ ปากเก่ง ปากดี ว่าจะไม่มีทางหลบหนี !!!
ปัจจุบัน ส่วนใหญ่ลี้ภัยอยู่ในยุโรป โดยเฉพาะฝรั่งเศส บางคนอยู่สหรัฐอเมริกา แคนาดา บางส่วนสงสัยว่าน่าจะอยู่ประเทศข้างบ้าน
ยกตัวอย่าง
สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล อดีตอาจารย์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปล่อยข่าวปลอมใส่ร้ายสถาบันสารพัดเรื่อง จนหนีไปต่างประเทศ ก็ยังไม่มีหลักฐานอะไรมาแฉสถาบันตามที่กลุ่มแดงล้มเจ้าคุยโม้ไว้ว่า “ยกเลิก 112 สิ ผมจะเล่าให้ฟัง” แถมปล่อยเฟคนิวส์สารพัด ดูหมิ่นสติปัญญาของคนที่ยังหลงเชื่อติดตาม เช่น ใส่ร้ายว่าสนามม้านางเลิ้งจะถูกสร้างเป็นคอมเพล็กซ์ ซึ่งความจริงปรากฏว่า เป็นอุทยานเฉลิมพระเกียรติ ร.9
จรัล ดิษฐาอภิชัย มีรายงานว่าต้องคดีมาตรา 112 ก็ลี้ภัยในฝรั่งเศส
นพพร ศุภพิพัฒน์ ผู้ก่อตั้งบริษัท วินด์ เอนเนอร์ยี่ โฮลดิ้ง มีรายงานว่ามีข้อกล่าวหาหลายคดีรวมถึงมาตรา 112 ปัจจุบัน ก็ยังหนีคดีอยู่ต่างประเทศ
พริษฐ์ ชิวารักษ์ (เพนกวิน) อดีตผู้ร่วมก่อตั้งพรรคส้ม ก่อนหน้านี้ ปากเก่ง ปากกล้า ว่าจะไม่หนีคดี แต่สุดท้ายหนีหางจุกตูด เช่นเดียวกับช่วงม็อบสามนิ้วเคยปั่นเฟคนิวส์ การละครว่าถูกทำร้ายสารพัดเรื่อง แสดงกิริยาอาการก้าวร้าว รุนแรง
ภาณุพงศ์ จาดนอก (ไมค์ ระยอง) เคยประกาศจะไม่หลบหนี สุดท้าย หลบหนีไม่มาฟังคำพิพากษาคดีมาตรา 112 เมื่อช่วงปลายเดือนมีนาคม 2567 ต่อมา พบว่าหนีไปอยู่ที่กรุงปารีส โดยมีกลุ่ม “ไฟเย็น” ช่วยดูแล
ปนัสยา สิทธิจิรวัฒนกุล คดีติดตัวหลายคดี ตอนถูกจับเคยใช้การละครแสดงว่าเป็นลม เคยดีเบตประเด็นทรัพย์สินพระมหากษัตริย์แบบมั่วซั่ว ข้อมูลผิดเพี้ยน ปนเปสับสนไปหมด แต่ได้รับการดันหลัง ให้แสง ให้รางวัลโดยแนวร่วมทางการเมือง หลบหนีออกจากประเทศไทยตั้งแต่ต้นปี 2568
เบนจา อะปัญ แนวร่วมม็อบสามนิ้ว คนโปรดของธนาธร เป็นผู้ต้องหาคดี 112 หลายคดี ได้ประกันตัว ต่อมา หลบหนี ไปอยู่ที่ประเทศแคนาดา
จตุพร แซ่อึง (นิว) ถูกศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำคุก 2 ปี ในคดีมาตรา 112 กรณีสวมชุดไทยเดินแฟชั่นโชว์ podczas การชุมนุมปี 2563 ที่มีพฤติกรรม ข้อความ การแสดงออก การเผยแพร่ก้าวล่วงสถาบัน ปรากฏว่า ระหว่างการยื่นประกันตัวในชั้นฎีกา ได้หลบหนีออกนอกประเทศไปยังนิวซีแลนด์ โดยมีนายเอกภพ เหลือรา (ตั้ง อาชีวะ) ผู้หลบหนีคดี 112 ก่อนหน้า มารอรับที่สนามบิน
ชูเกียรติ แสงวงค์ (นุ๊ก จัสติน)
ศรัณย์ ฉุยฉาย (อั้ม เนโกะ)
ฉัตรวดี อมรพัฒน์
นอกจากนี้ ยังมีกลุ่มนักกิจกรรม “ทะลุวัง” และ “ไฟเย็น” ผู้ต้องหาคดี 112 หลายคนทยอยหลบหนีออกนอกประเทศ หลังจากได้รับการประกันตัวจากศาล เช่น
เบญจมาภรณ์ นิวาส (พลอย)
สุพิชฌาย์ ชัยลอม (เมนู)
นิธิวัต วรรณศิริ (จอม)


ไตรรงค์ สินสืบผล (ขุนทอง)
รมย์ชลี สมบูรณ์รัตนกูล (แยม) ฯลฯ
รูปแบบการหลบหนีที่พบได้บ่อย คือ หลบหนีหลังจากได้รับอนุญาตให้ประกันตัวจากศาลในชั้นพิจารณาหรือระหว่างการอุทธรณ์/ฎีกา จากนั้น จึงเดินทางออกนอกประเทศ และขอลี้ภัยทางการเมืองในประเทศปลายทาง ซึ่งส่วนใหญ่ คือ ฝรั่งเศส
เพราะฉะนั้น ยิ่งถ้าเป็นนักเคลื่อนไหวดัง ก็จะมีเครือข่ายคอยช่วยเหลือ ย่อมมีโอกาสหลบหนีง่ายกว่าคนทำผิดที่ไม่มีชื่อเสียงโด่งดัง ระยะหลัง การที่ศาลไม่ให้ประกันตัวบางราย จึงมีเหตุผล และมีน้ำหนักอย่างยิ่ง
3. ฝ่ายจำเลย เคยขอเลื่อน ขอขยายเวลา หลายต่อหลายครั้ง
สำหรับคดีของน.ส.รักชนก กรณีนี้ ถูกดำเนินคดีในความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 และพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ จากกรณีการโพสต์และเผยแพร่ข้อความผ่านทวิตเตอร์ เมื่อปี 2564
เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม 2566 ศาลอาญามีคำพิพากษาชั้นต้นว่า รักชนกมีความผิดตามฟ้อง
โดยพิพากษาจำคุก 2 กระทง กระทงละ 3 ปี รวมโทษจำคุก 6 ปี ไม่รอลงอาญา
ก่อนที่ศาลจะอนุญาตให้ปล่อยตัวชั่วคราวระหว่างอุทธรณ์ ด้วยหลักทรัพย์ประกัน 500,000 บาท พร้อมกำหนดเงื่อนไขห้ามกระทำการในลักษณะเดียวกับข้อกล่าวหาในคดีนี้อีก
คดีของ “ไอซ์” รักชนก นับตั้งแต่สืบพยานเสร็จในปี 2566 แม้ศาลชั้นต้นจะมีคำพิพากษาไปแล้วเมื่อปลายปี 2566 แต่คดีกลับยังติดอยู่ที่ชั้นอุทธรณ์สาเหตุหลักไม่ได้มาจากความล่าช้าของศาล แต่ส่วนหนึ่งเป็นเพราะฝ่ายจำเลยใช้สิทธิทางกระบวนการยุติธรรมในการขอเลื่อนและขยายเวลาหลายครั้ง
มีการขอเลื่อนฟังคำพิพากษา (2 ครั้ง) โดยหลังสืบพยานเสร็จในเดือนมิ.ย.2566 ฝ่ายจำเลยได้ขอเลื่อนนัดฟังคำพิพากษาออกไปถึง 2 รอบ โดยอ้างเหตุติดการประชุมสภา ทำให้กว่าจะได้ฟังคำพิพากษาก็ล่วงไปถึงเดือน ธ.ค. 2566 (นานถึง 6 เดือน)
มีการขอขยายเวลายื่นอุทธรณ์ (6 ครั้งติดต่อกัน หลังจากถูกพิพากษาจำคุก 6 ปี ในเดือน ธ.ค. 2566 ฝ่ายจำเลยได้ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ต่อเนื่องกันถึง 6 ครั้ง (ตั้งแต่ ม.ค. ถึง มิ.ย. 2567) จนศาลต้องบันทึกกำชับและมีคำสั่ง“ยกคำร้อง” ในที่สุด
4. พฤติการณ์ที่นำมาสู่การฟ้องร้อง “ไอซ์” รักชนก ในคดีมาตรา 112
คดีนี้ ไม่มีใครไปใส่ร้าย กลั่นแกล้ง และถ้อยคำที่จำเลยกระทำการเผยแพร่นั้น มีลักษณะข่มขู่อาฆาตสถาบันรุนแรงมาก
จนถึงวันนี้ ยังไม่เคยแสดงความเสียใจ ขอโทษต่อสังคม หรือสำนึกผิดใดๆ
สืบเนื่องจากการโพสต์และรีทวีตข้อความบนทวิตเตอร์ส่วนตัว (@nanaicez) เมื่อกลางปี 2564 ศาลอาญาวินิจฉัยว่าเข้าข่าย หมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้าย ต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ โดยมีรายละเอียดตามคำฟ้องและคำพิพากษาดังนี้
โพสต์ที่ 1: ข้อความพาดพิงและการเปรียบเทียบ (28 ก.ค.2564) โพสต์นี้ถือเป็นกระทงความผิดแรก โดยเนื้อหาประกอบด้วยข้อความและภาพที่ศาลเห็นว่าเป็นการดูหมิ่นและทำให้เสื่อมเสียพระเกียรติยศ
ไอซ์โพสต์ข้อความระบุว่า “พูดตรงๆนะ ที่พวกเราต้องมาเจอวิกฤตวัคซีนแบบทุกวันนี้ เริ่มต้นก็เพราะรัฐบาลผูกขาดวัคซีนเพื่อหาซีนให้... สร้างวาทะกรรมของขวัญจากพ่อต่างๆ...” โดยโพสต์ดังกล่าวแนบภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของรัชกาลที่ 10 ประกอบกับป้ายข้อความที่เขียนว่า “...(คำนาม) T...; ผู้ปกครองบ้านเมืองที่ใช้อำนาจสร้างความเดือดร้อนให้แก่ผู้ที่อยู่ใต้การปกครอง”
ศาลชี้ว่า การกระทำนี้ทำให้ผู้อ่านเข้าใจได้ว่าพระมหากษัตริย์ทรงเป็นผู้ปกครองที่สร้างความเดือดร้อน และทรงถูกดูหมิ่นเกลียดชัง อันเป็นการหมิ่นประมาทและแสดงความอาฆาตมาดร้าย
โพสต์ที่ 2: การรีทวีตข้อความ (18 ก.ค. 2564) เป็นกระทงความผิดที่สอง เกิดจากการที่ไอซ์ รีทวีตข้อความ จากบัญชีทวิตเตอร์อื่นที่มีเนื้อหาจาบจ้วงล่วงละเมิด กล่าวถึง “...จะถูกแขวนคอด้วยลำไส้ขุนนางคนสุดท้าย..” มีการเอ่ยพระนามด้วย “...เป็นฆาตกร”
โดยการรีทวีตถือเป็นการเผยแพร่ข้อความนั้นซ้ำให้ผู้ติดตามของเธอได้เห็น แม้จะเป็นข้อความของผู้อื่น แต่ศาลถือว่าการกระทำนี้มีส่วนในการทำให้ข้อความนั้นแพร่หลายออกไป
จำเลยต่อสู้ว่า โพสต์ดังกล่าวเป็นการตัดต่อภาพและถูกกลั่นแกล้งทางการเมือง แต่เหตุผลสำคัญที่ศาลไม่เชื่อข้อต่อสู้ของจำเลย เพราะพฤติการณ์ไม่น่าเชื่อถือ เนื่องจากในชั้นสอบสวน จำเลยไม่ได้ให้การโต้แย้งว่าเป็นภาพตัดต่อหรือถูกใส่ร้าย อีกทั้งเมื่อถูกถามหาโทรศัพท์มือถือ กลับตอบเพียงว่า “ไม่ได้เอามา” โดยไม่พยายามนำหลักฐานมาแสดงเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ ศาลเห็นว่าการไม่ขวนขวายแสดงหลักฐานเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ในคดีร้ายแรงเช่นนี้ ถือเป็นพฤติกรรมที่ “ผิดวิสัยของประชาชนคนไทยทั่วไป”ที่จะไม่ให้ความร่วมมือและไม่พยายามแสดงความบริสุทธิ์ใจ ขณะที่ฝ่ายโจทก์มีพยานหลักฐานน่าเชื่อถือ ไม่มีเหตุแค้นเคืองใดๆ
รอติดตามว่า ในวันจันทร์ที่ 23 พฤศจิกายน ศาลอุทธรณ์จะมีคำพิพากษาอย่างไร
สารส้ม
