ยาแรงขรก. ขาดงาน15วันไล่ออก

ยาแรงขรก.
ขาดงาน15วันไล่ออก
ป.ป.ช.ฟันอดีตรองอธิบดีกรมประชาสัมพันธ์ กับพวก 12 ราย ฮั้วประมูลสร้างอาคารมูลค่า 25.6 ล้านบาท พบเอื้อเอกชนรับงาน ส่งอัยการสูงสุดเอาผิดอาญา ด้าน ครม.เห็นชอบปรับเกณฑ์ฟันวินัยข้าราชการทุจริต ละทิ้งหน้าที่เกิน 15 วัน ลงโทษไล่ออก ไม่ลดโทษแม้คืนเงินหรือมีเหตุปรานีใดๆ
เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน นายนิติพันธุ์ ประจวบเหมาะ เลขาธิการคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) แถลงว่า คณะกรรมการ ป.ป.ช.มีมติชี้มูลความผิดนายภูมิสิทธิ์ขันตยานุกูลกิจ เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งรองอธิบดีกรมประชาสัมพันธ์ กับพวก รวม 12 ราย กรณีดำเนินโครงการก่อสร้างอาคารฝ่ายนิทรรศการและศิลปกรรม พร้อมครุภัณฑ์ วงเงิน 25,606,800 บาท ในปีงบประมาณ 2560-2561 โดยมิชอบ เนื่องจากผลการไต่สวนพบว่านายครองศักดิ์ ศรีทร เป็นผู้กำหนดรายละเอียดและเงื่อนไขการจ้างออกแบบก่อสร้าง โดยกำหนดให้ผู้เสนอราคาจัดทำแบบและเอกสารประกอบแบบให้แล้วเสร็จภายใน 10 วันนับจากวันลงนามสัญญา ซึ่งเป็นเงื่อนไขที่ไม่สามารถดำเนินการได้หากไม่มีแบบก่อสร้างเตรียมไว้ก่อน ขณะที่นายภูมิสิทธิ์เป็นผู้อนุมัติให้ใช้เงื่อนไขดังกล่าว มีลักษณะกีดกันการแข่งขันเสนอราคา
นอกจากนี้คณะกรรมการคัดเลือกผู้รับจ้างยังเลือกบริษัท ลาภกิจ อินเตอร์ จำกัด ทั้งที่บริษัทเพิ่งจดทะเบียนจัดตั้งได้ไม่นาน เช่นเดียวกับบริษัท บางหว้าร่วมค้า จำกัด ที่เพิ่งจดทะเบียนเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน 2560 ซึ่งทั้ง2 บริษัทไม่มีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมควบคุมหรือวิศวกรรมควบคุม และไม่ได้แสดงหลักฐานผลงานที่ผ่านมา ป.ป.ช.จึงเห็นว่าเป็นการดำเนินการโดยไม่ชอบและเอื้อประโยชน์แก่ผู้เสนอราคาส่วนการตรวจรับงานออกแบบและการกำหนดราคากลางก่อสร้าง พบข้อบกพร่องไม่เป็นไปตามสัญญาและหลักเกณฑ์ของทางราชการ โดยกรมประชาสัมพันธ์ได้ดำเนินการทางวินัยและเรียกผู้เกี่ยวข้องชดใช้ค่าเสียหายแก่ทางราชการแล้ว อย่างไรก็ตาม ป.ป.ช.ระบุว่าในส่วนดังกล่าวไม่พบพฤติการณ์ส่อไปในทางทุจริตเพื่อให้เกิดความเสียหายแก่ผู้หนึ่งผู้ใด
คณะกรรมการป.ป.ช.พิจารณาแล้วเห็นว่า นายภูมิสิทธิ์ , นายครองศักดิ์ นายชัยยันต์ แย้มศรี (ในฐานะกรรมการดำเนินการจ้าง) และนายฉัตรชัย เศวตวงศ์ เข้าข่ายกระทำผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 และกฎหมายที่เกี่ยวข้อง และผิดตามมาตรา 151 และ พ.ร.บ.ฮั้วประมูล มาตรา 11 และ 12 พ.ร.ป.ป้องกันและปราบปรามการทุจริตฯ มาตรา 172 พร้อมมีมูลความผิดทางวินัยอย่างร้ายแรง
ส่วนนายชัยวัฒน์ ขยันการ น.ส.ปวีณา ทองกวาว และบริษัท บางหว้าร่วมค้า จำกัด มีมูลความผิดฐานสนับสนุนเจ้าพนักงาน ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ประกอบมาตรา 86 และกฎหมาย ป.ป.ช. ที่เกี่ยวข้อง ส่วนบริษัท ลาภกิจ อินเตอร์ จำกัด ซึ่งจดทะเบียนเลิกกิจการแล้ว ให้จำหน่ายคดีออกจากสารบบ
สำหรับการกระทำของนายนายชัยยันต์ (ในฐานะกรรมการกำหนดราคากลางจ้างก่อสร้างอาคารฝ่ายนิทรรศการและศิลปกรรม) นายวัฒนา เงินกลม นายสมนึก นิ่มเคี่ยม และนายทวีป สิงหรัตน์ ข้อกล่าวหาทางอาญาไม่มีมูลจึงตกไปแต่มีมูลทางวินัยร้ายแรงซึ่งต้นสังกัดได้ดำเนินการลงโทษเหมาะสมแก่ความผิดแล้ว ขณะที่นายนิสันต์ เที่ยงผดุง ข้อกล่าวหาไม่มีมูลความผิดจึงให้ตกไป ทั้งนี้ ปปช.มีมติส่งรายงานและสำนวนการไต่สวนพร้อมพยานหลักฐานไปยังอัยการสูงสุด เพื่อดำเนินคดีอาญากับผู้ถูกกล่าวหาที่มีมูลความผิด และส่งให้ผู้บังคับบัญชาดำเนินการทางวินัยตามกฎหมายแล้ว
วันเดียวกัน น.ส.ลลิดา เพริศวิวัฒนา รองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี กล่าวภายหลังการประชุมคณะรัฐมนตรี (ครม.) ว่า ครม.มีมติเห็นชอบตามข้อเสนอของคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน (ก.พ.) ให้ปรับปรุงมติ ครม.เกี่ยวกับการลงโทษข้าราชการผู้กระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง ใน 2 ฐานความผิด ได้แก่ การทุจริตต่อหน้าที่ราชการ และการละทิ้งหน้าที่ราชการติดต่อกันเกินกว่า 15 วัน โดยไม่มีเหตุผลอันสมควรและไม่กลับมาปฏิบัติหน้าที่ราชการอีกเลย เพื่อกำหนดมาตรฐานการลงโทษให้ชัดเจน เป็นธรรม และถือปฏิบัติในแนวทางเดียวกันทุกส่วนราชการ
การปรับปรุงครั้งนี้มีสาระสำคัญ 3 ประการ ได้แก่ 1.ยกเลิกมติครม.เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 2503 ซึ่งกำหนดแนวทางการลงโทษข้าราชการผู้กระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง 2.ยกเลิกมติครม.เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2536 ซึ่งปรับปรุงแนวทางการลงโทษข้าราชการผู้กระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงบางกรณี 3.กำหนดแนวทางใหม่ให้ข้าราชการที่กระทำผิดวินัยฐานทุจริตต่อหน้าที่ราชการ หรือฐานละทิ้งหน้าที่ราชการติดต่อกันในคราวเดียวเกินกว่า 15 วัน โดยไม่มีเหตุผลอันสมควรและไม่กลับมาปฏิบัติหน้าที่ราชการอีกเลย ต้องได้รับโทษไล่ออกจากราชการ โดยการนำเงินที่ทุจริตไปแล้วมาคืน หรือการมีเหตุอันควรปรานีอื่นใด ไม่สามารถนำมาเป็นเหตุลดหย่อนโทษจากไล่ออกเป็นปลดออกได้
ที่ผ่านมามติ ครม.เดิมใช้ถ้อยคำว่า “ควรลงโทษเป็นไล่ออกจากราชการ” ส่งผลให้บางส่วนราชการใช้ดุลพินิจลงโทษเพียงปลดออก แม้เป็นความผิดฐานทุจริตต่อหน้าที่ราชการ จึงจำเป็นต้องปรับปรุงถ้อยคำให้ชัดเจนเป็น “ให้ลงโทษไล่ออกจากราชการ” เพื่อลดปัญหาการตีความและความแตกต่างในการลงโทษระหว่างหน่วยงาน
ทั้งนี้ ตามพ.ร.บ.ระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ.2551 มาตรา 97 การลงโทษวินัยอย่างร้ายแรงมี 2 ระดับ คือปลดออกและไล่ออก โดยผู้ถูกลงโทษปลดออก ยังมีสิทธิได้รับบำเหน็จบำนาญเสมือนลาออกจากราชการ ขณะที่การปรับปรุงแนวทางครั้งนี้ มุ่งให้ความผิดทั้งสองฐานดังกล่าวได้รับโทษในระดับไล่ออก เพื่อรักษามาตรฐานวินัยและความน่าเชื่อถือของระบบราชการ
น.ส.ลลิดา กล่าวต่อว่า ข้อเสนอดังกล่าวผ่านการพิจารณาของ ก.พ.ในการประชุมเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม 2569 โดยมีนายปกรณ์ นิลประพันธ์ รองนายกฯ เป็นประธาน และได้รับความเห็นชอบหรือไม่ขัดข้องจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ สำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน สำนักงานศาลปกครอง และสำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ รัฐบาลให้ความสำคัญกับการรักษาวินัยและความสุจริตของข้าราชการ เพราะการทุจริตต่อหน้าที่ไม่เพียงสร้างความเสียหายแก่รัฐ แต่ยังบั่นทอนความเชื่อมั่นของประชาชน การกำหนดมาตรฐานการลงโทษให้ชัดเจนและเป็นแนวทางเดียวกัน จะช่วยป้องกันการใช้ดุลพินิจที่แตกต่างกัน และยืนยันหลักการว่าผู้กระทำผิดต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของตนอย่างจริงจัง เพื่อสร้างระบบราชการที่โปร่งใส ตรวจสอบได้ และเป็นที่ไว้วางใจของประชาชน
