คอลัมน์ : Change with คิด&ทำ

หัวใจของการทําบุญ ของปู่จิ๊บ ตามแนวทางของพระพุทธเจ้า

การทำบุญของปู่จิ๊บ ได้ยกระดับพัฒนา ตามวัย ประสบการณ์ จากการศึกษาพระธรรม

ช่วงเป็น เด็กชาย วัยเรียน และแม้แต่ตอนบวชเป็นพระภิกขุ ปี 2517

ที่วัดเชียงราย(ลำปาง) และมาจำพรรษาที่วัลประทานรังสฤษฏ์ กับท่านปัญญานันทภิกขุ

@ จุดสำคัญของชีวิตที่เกี่ยวข้องกับ “ความสนใจและให้ความสำคัญต่อพุทธศาสนาฯ”

 ก๋งและยาย และป๋าแม่

ก๋งและยาย จะมีบทบาทต่อความคิดปู่จิ๊บมากหน่อย

ก๋ง มีส่วนสำคัญในการ “สร้างโรงเรียนประชาวิทย์ ( โรงเรียนจีนฯ)

ซึ่งเป็นการทำบุญแบบ การให้ความรู้แก่เด็กและเยาวชนฯ

ยาย มุ ่งมั่นในธรรมะ ไปวัดเชียงราย (ลำปาง) และไปจำศีลวัดม่อนกระทิง

ซึ่ง “ ปู่จิ๊บ ” ได้ตามติดยายไปวัดฯบ่อย

 การไปสวนโมกข์ 1 เดือนกับ ดร.ระวี ภาวิไล ในปี 2512

เป็นช ่วงหนึ่งเดือน ที่ได้เห็นวัตรปฏิบัติและคำพูดของ ท่านพุทธทาส : ที่ถูกใจ

..... ยังคงคิดและทำบุญตามแบบที่ได้พบเห็นมา

แต ่ที่ต ่างจากผู้อื่น ก็มีบ้างมากน้อย แต่ยังมิใช่ การปฏิบัติอย่างถูกต้องครบถ้วน

@ ช ่วงหลังเกษียณจากการทำงานอาชีพ(มีรายได้ )

ช่วงอายุ ห้าสิบเศษ

ได้พยายามศึกษา ทำความเข้าใจชีวิต หลักธรรม ที่ถูกต้องตรงทาง

จนได้ข้อสรุป “ หัวใจของการทำบุญ ตามแนวทางของพระพุทธเจ้า”

และปฏิบัติมา กว่า 20 ปี ดังนี้

1. หลักการสำคัญที่สุดในการ

ทำบุญของพระพุทธเจ้า

การให้ธรรมทาน (การให้ธรรมะ):

เป็นบุญใหญ่ที่สุด ดังพุทธพจน์ที่ว่า “การให้ธรรมะชนะการให้ทั้งปวง”

เพราะเป็นการให้ปัญญา ชี้ทางพ้นทุกข์อย่างยั่งยืน

คือ คนพ้นจากความหลง ความไม่รู้ มีปัญญาแก้ไขปัญหาชีวิตได้ถาวร

@ ส่วนที่ “ ปู่จิ๊บ “ ได้คิดได้ทำ:

คือ การให้ความรู้ ความเข้าใจในการทำให้เพื่อนมิตรประชาชน

เข้าใจเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับชีวิต ทั้งการเมือง หลักคิดฯ ให้ถูกต้องเป็นจริง

ทำมาตลอดต่อเรื่อง โดยในช่วง 5 ปี หลังมานี้

ในการเสนอข่าวสาระประจำวัน

แต่ ยังคงทำได้ไม่มากนัก เพราะมีความจำกัด

ในด้านพลังปัญญา สรรพกำลัง ความคิด เวลา โอกาส

ทำสิ่งที่ดี ยังได้ไม่มาก

แต่ ไม่ทำสิ่งที่ไม่ดี ได้มากพอควร

2. การให้อภัยทาน (การให้อภัย):

เป็นบุญสูงที่ทำได้ยาก คือการสละความโกรธ ความพยาบาท ไม่จองเวร

ทำให้จิตใจสงบเย็นและสร้างสันติสุข

คือ การพัฒนาตน ให้เข้าสู่ธรรมได้มากขึ้น จนสู่จุดถาวร

@ ส่วนที่ “ ปู่จิ๊บ “ ได้คิดได้ทำ:

ได้พัฒนายกระดับ “ ใจ “ ของตน เข้าสู่ “ธรรม” ในระดับหนึ่ง

ทำได้พอควร ไม่ค่อยยึดติด ไม่โกรธ ไม่เกลียดปล่อยวางได้มากขึ้น

การไปร่วมงานศพของมิตรสหายทุกฝ่าย

การคุยรับฟังแลกเปลี่ยน กับทุกความเห็น พยายามเข้าใจคนอื่น

3.-4. การให้วัตถุทานแก่เพื่อนมิตรที่เคยร่วมการ
เคลื่อนไหวต่อสู้เพื่อความเป็นธรรม

คนที่ทุกข์ ลำบาก ไม่สบายนอนติดเตียง มีคนช่วยเหลือจำกัด

• ส่วนนี้ “ปู่จิ๊บ” ทำได้พอควร ตามอัตภาพ

โดยอาศัยรายได้โดยเฉพาะจากการขายหนังสือดี 2 เล่มหลัง ที่เขียนขึ้นเอง

และการสนับสนุนจากเพื่อนมิตร ที่มีฐานะและมีรายได้พอควร

รวมแล้ว ประมาณ 2 ล้านบาท

โดยตอนแรก ก็ช่วยเหลือตามความจำเป็น

และตอนหลัง ได้ตั้งเป็น “กองทุนเพื่อนช่วยเพื่อน”

กองทุนละ 10,000 บาท รวมประมาณ 150 ทุน

@ นอกจากนี้ จะใช้การช่วยเหลือโดยตรง (ให้กับมือ)

ไม่ใช่ทางอ้อม ( ผ่านวัดหรือ กลุ่มองค์กรเพื่อนมิตรและต่างๆ )

ซึ่ง มีความต้องการสูง และความจำเป็นมากกว่า

และการไปร่วมทำบุญอุทิศส่วนกุศลแก่เพื่อนมิตรที่จากไป

จะมอบให้เป็นหนังสือฯ ที่ได้จัดพิมพ์เพื่อการนี้โดยเฉพาะ

•โดยสรุป

การดำเนินการทำบุญ ตามแนวทางธรรม ของปู่จิ๊บ

เป็นความสุข สงบ

และเป็นการพัฒนาตนเองไปด้วยในตัว

ในการใช้ชีวิตตามแนวเศรษฐกิจพอเพียงและการพึ่งตนเอง

@ เพราะ ต้องใช้ชีวิตอย่างประหยัดมัธยัสถ์

เนื่องจาก ไม่ได้ทำงาน(หารายได้) มา กว่า ปี 20 แล้ว

มีเพียงรายได้เล็กๆน้อยๆ จาก การเขียนบทความ

ในฐานะคอลัมนิสต์ของหนังสือพิม์บางฉบับ

: ซึ่งยังพูดเล่นๆ กับ เพื่อนมิตรที่สนิมคุ้นเคยบางคนว่า

“หาก มีชีวิตต่อไป เกิน 10 ปี คงจะอยู่ลำบาก

ตอนนี้ กำหนดใช้เงินส่วนตัว ประจำเดือนละ ไม่เกิน 10,000 บาท

หรือวันละ ไม่เกิน 200 บาท

@ เวลาไปไหน หรือไปงานต่างๆ จะพกนำ กาแฟชงแล้ว ผลไม้ ติดตัวไป

การซื้อกินข้างนอก จะน้อยมาก

เดี๋ยวนี้ฝึกในการกินอาหารที่ไม่มีรสชาติ ที่ราคาไม่แพง

ซึ่ง ปัจจุบัน “กินอาหารทุกอย่าง อร่อยไปหมด”

และต้องขอบคุณรถเมล์ และ สองเท้า ที่เดินไปทุกที

ที่มีส่วนประหยัดค่าใช้จ่ายไปพอควร

การใช้ชีวิตที่มี “ธรรมนำทาง” เป็นความสุขสงบ

ชัยวัฒน์ สุรวิชัย