เขียนแบบ สุพัตรา สุภาพ : ใครใจร้าย...แม่หรือผู้พิพากษา

ปกติแม่จะรักลูก แทบจะตายแทนได้ แต่แม่คนนี้เอาลูกไปทิ้งถังขยะ ทั้ง ๆ ที่เพิ่งแรกเกิดยังมีสายสะดือพันรอบคอแน่น ( หวังให้ตายกระมัง) และห่อด้วยผ้าขนหนู แล้วยัดใส่ถุงพลาสติกสีดำ 2 ชั้น ( คงอยากให้หายใจไม่ออก?)
มีโชค อายุ 50 ปี เก็บขยะของเก่า คุ้ยเขี่ยถังขยะ ได้ยินเสียงสะอึกและร้องเบา ๆ คิดว่าเป็นลูกสุนัข จึงเอาถุงพลาสติกมาดู เห็นเป็นเด็กทารกเพศชาย มีโชคกับชาวบ้านจึงช่วยเอาเด็กออกจากถุง และแกะสายสะดือไม่ให้พันรอบคอแน่น จะได้หายใจออกได้
มีพยานบอกว่า เห็นรถกะบะคันหนึ่งขับมาอย่างเร็ว แล้วชะลอตรงจุดเกิดเหตุก่อนรีบขับออกไปทันที เจ้าหน้าที่กู้ภัยและพยาบาลในโรงพยาบาลระยอง ได้ดูแลรักษาเด็กจนปลอดภัย และตำรวจจะติดตามแม่ใจร้ายต่อไป
ไม่น่าเชื่อ แม่ใจยักษ์จะทิ้งลูกใส่ถุงพลาสติกหนา 2 ชั้น มีสายสะดือพันคอแน่นได้อย่างไร เด็กอาจขาดอากาศหายใจจนตายได้อย่างทรมาน
ลองดูตัวอย่างต่อไปนี้ และท่านผู้อ่านมีความเห็นอย่างไร เรื่องแม่กับผู้พิพากษา
คริสตัน แม่โกรธลูกที่เอากางเกงของแม่ไปแช่น้ำเกลือและโรยผงคัน โดยหวังให้แม่คันคะเยอสมใจด้วยความสนุกสนานตามประสาเด็ก
คินสตัน แม่วัย 28 ปี ชาวเคนยา ถูกเพื่อนบ้านร้องเรียน หลังเห็นเธอทำโทษลูกชายวัย 3 ขวบขังไว้ในรถถึง 2 วัน โดยไม่ให้ขข้าวให้น้ำ จนเด็กร้องไห้ตลอดเวลาขอความช่วยเหลืออย่างต่อเนื่องแม่ก็ไม่ใส่ใจ
พอขี้นศาล ปรากฏว่า ผู้พิพากษา พิจารณาคดี แล้วตัดสินว่า แม่ไม่ผิดที่ขังลูกไว้ถึง 2 วัน เพราะลูกทำผิด แม่ก็มีสิทธิ์ที่จะลงโทษตามที่แม่เห็นชอบ (ชาวบ้านงง )
ข้างแม่เมื่อถูกนักข่าวที่รุมล้อมถามว่าทำไมทำแบบนั้น เธอตอบสั้น ๆ ว่า
“ฉันทำถูกแล้ว”
แต่แม่ทั่ว ๆ ส่วนใหญ่คงไม่เห็นด้วยที่ลงโทษลูกแบบนั้นกับเด็กแค่ 3 ขวบ ที่ยังต้องการอาหารและน้ำอย่างยิ่ง
เห็นด้วยไหมว่า
ใจร้ายทั้งแม่และผู้พิพากษา
สุพัตรา สุภาพ

