วันที่ 30 ธันวาคม 2566 ดร.เสรี วงษ์มณฑา นักวิชาการด้านตลาดและการสื่อสาร โพสต์เฟซบุ๊กว่า พรรคส้มรู้ว่าเด็กๆวัยรุ่นชอบทำตัวเป็นกบฏ ไม่อยากให้ใครมาบังคับ ไม่อยากอยู่ใต้กฎระเบียบ จนทำผิดหลายเรื่อง ชอบความเป็นอิสระ อยากทำโน่นทำนี่ตามใจตน รวมทั้งเรื่องที่ไม่ถูกไม่ควร ผิดกฎหมาย ผิดศีลธรรม

ผู้นำจิตวิญญาณของเด็กๆก็จะแสดงความรู้สึกเข้าใจ (Empathy) และเห็นอกเห็นใจ (Sympathy) บอกว่าพวกเขามีสิทธิ์ที่จะทำตามความต้องการ ตามหลักประชาธิปไตย พวกเขาไม่เขาไม่ควรถูกกดทับ โดยผู้ใหญ่หรือผู้มีอำนาจใดๆ

บางเรื่อง (โดยเฉพาะความผิดเรื่องเพศ) ผู้นำทางจิตวิญญาณก็จะบอกว่าเป็นเรื่องธรรมชาติของมนุษย์ ไม่ใช่เรื่องผิดบาป

ในขณะที่ผู้นำจิตวิญญาณของเด็กๆแสดงความเข้าใจ ความเห็นใจ ฝ่ายอนุรักษ์ทำสิ่งตรงกันข้าม พวกอนุรักษ์อยากให้เด็กๆมีวินัย เคารพกฎหมาย มีศีลธรรม จริยธรรม จึงตำหนิเด็กๆที่ใช้เสรีภาพเกินขอบเขต ทำเรื่องไม่ถูกต้อง

ลองคิดดูว่าเด็กจะชอบใคร จะชังใคร จะเชื่อฟังใคร พวกเขาย่อมพร้อมจะเชื่อฟังคนที่เข้าใจเขา เห็นใจเขา และไม่ชอบคนที่ตำหนิเขา

ดังนั้น การจะดึงเด็กๆออกมาจากการเป็นผู้สนับสนุนพรรคส้มจึงยากมาก ใครอยากจะอยู่กับคนที่ตำหนิเขา มันไม่น่าอภิรมย์ ส่วนการอยู่กับคนที่เข้าใจและเห็นใจมันสบายใจกว่า อยากทำอะไรก็ทำได้โดยไม่รู้สึกผิด อ้างสิทธิ และความเป็นธรรมชาติของมนุษย์ตามที่ผู้นำจิตวิญญาณส้มบอก

เราต้องแสดงท่าทีเข้าใจพวกเขา ไม่บอกว่าเขาผิด แต่บอกผลร้ายที่จะเกิดจากการใช้สิทธิ์เสรีภาพเกินขอบเขต และเสนอแนะพฤติกรรมที่เหมาะสมกว่า ชี้ให้พวกเขาเห็นว่า ถ้าเปลี่ยนทัศนคติ เปลี่ยนพฤติกรรมได้ พวกเขาจะได้รับผลดีอย่างไร เราต้องเข้าใจ เห็นใจ เข้าถึง ห่วงใย หวังดี มีข้อเสนอแนะ เพื่อความสุขสมหวังในชีวิต ไม่เสี่ยงกับการทำลายอนาคตของตนเอง

ลองมาเปลี่ยนข้อความที่เราจะพูดกับพวกเขาที่จะทำให้พวกเขามองเราเป็นผู้หวังดี แทนที่จะถูกมองเป็นคนช่างตำหนิกันดีกว่าไหม

เลิกด่า เลิกใช้ข้อความหยาบคายกับพวกเขานะ เผื่อจะดึงเด็กๆกลับได้บ้าง