เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม 2568 รศ.ดร.จักษ์ พันธ์ชูเพชร สมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ (ปชป.) ได้โพสต์ข้อความลงบนเฟซบุ๊ก ระบุว่า...

อีกหนึ่งฉากของโศกนาฏกรรมในรั้วมหาวิทยาลัยไทย
ที่บางห้องเรียนมิได้ใช้เพื่อ “ต่อยอดปัญญา”
แต่กลับกลายเป็น “โรงเพาะเชื้อชังชาติ”
โดยมี “อาจารย์หัวร้อน” เป็นหัวเชื้อชั้นดี

พวกเขาไม่สอนให้รักแผ่นดิน แต่สอนให้ “ตั้งคำถามกับทุกอย่าง”
ยกเว้น… “อุดมการณ์ของตัวเอง”
ปากพร่ำสอนเรื่องเสรีภาพ แต่พอใครเห็นต่าง…ก็รุ่มด่าประจาน
นี่หรือครูของศตวรรษใหม่?
ศตวรรษที่ความรู้ถอยหลังเพราะครูเดินนำด้วยความเกลียด

ภายใต้คราบเสื้อครุย บางคนสวม “เสื้อดำในใจ”
เดินเข้าสู่ห้องเรียนไม่ใช่เพื่อ “สร้างชาติ”
แต่เพื่อ “ล้างชาติ”
ปลุกความเกลียดในหัวเด็ก แล้วเรียกมันว่า “การตื่นรู้”

น่าสงสารไม่ใช่เด็กที่ถูกหลอก
แต่น่าสมเพชคือ “ครูที่หลอกตัวเอง” ว่ายังเป็นผู้รู้
ทั้งที่แท้คือ “นักโทษทางจิต” ที่ติดอยู่ในคุกของความชัง

เด็กบางคนต้องแลกอนาคตกับความเข้าใจผิด
ต้องยืนรับคดีในศาล ขณะที่ครูคนเดิม
ยืนรับไมค์อยู่บนเวที อ้างคำว่า “สิทธิเสรีภาพ”
แล้วหลับสบายบนเตียงนุ่ม ๆ ของเงินเดือนภาษีประชาชน

นี่หรือคือ “ครูผู้ปลดปล่อย”?
หรือแท้จริงคือ “ผู้จองจำทางปัญญา”?

และเมื่อวันหนึ่งเด็กเหล่านั้นล้มลง
ครูไม่เคยตามไปเก็บ มีแต่คำพูดซ้ำซาก
ว่า “เขาเป็นเหยื่อของรัฐ”
แต่ไม่เคยพูดเลยว่า…
“เขาเป็นเหยื่อของครูผู้สอนให้ล้มแต่ไม่เคยล้มเอง”

⸻

อย่าเรียกพวกนั้นว่าครู
เพราะ “ครู” ต้องสอนให้คนรู้จักแผ่นดิน
ส่วนพวกนี้…สอนให้คน “แค้นแผ่นดิน”
จักษ์ พันธ์ชูเพชร
๓๑ ตุลาคม ๒๕๖๘

- 006