วันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569 ศ.ดร.สุวินัย ภรณวลัย อดีตอาจารย์ประจำคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้โพสต์ข้อความร่ายยาวฟาด ไอซ์ รักชนก ศรีนอก ลงบนเฟซบุ๊กส่วนตัว ระบุว่า "ชำแหละ “ไอซ์” เพื่อชำแหละพรรคส้ม ไอซ์ไม่ใช่วีรสตรี แต่คือ “อวัยวะ” ของการเมืองที่ปฏิเสธการปกครอง การที่พรรคส้มชูไอซ์ขึ้นมาเป็นหน้าเป็นตา ไม่ใช่ความผิดพลาด ไม่ใช่อุบัติเหตุ และไม่ใช่เพราะเธอ “กล้าหาญเป็นพิเศษ” แต่เพราะ เธอเหมาะสมกับสิ่งที่พรรคส้มเป็น และเหมาะสมกับสิ่งที่พรรคส้ม ไม่คิดจะเป็น ไอซ์ไม่ใช่วีรสตรี เพราะวีรสตรีต้องมีอย่างน้อยสามอย่าง ที่ไอซ์ไม่มีเลย

1. วินัย

2. ความรับผิดชอบต่อผลลัพธ์

3. ความสามารถในการแยกอารมณ์ออกจากอำนาจ

ความ “ถ่อย” ของไอซ์ไม่ใช่จุดอ่อน แต่คือฟังก์ชันหลัก คำว่า 'ถ่อย' ในที่นี้ ไม่ใช่คำด่าทางศีลธรรม แต่คือคำอธิบายเชิงโครงสร้าง "ความถ่อย" หมายถึงอะไร?

- การไม่ยอมรับกติกา

- การยั่วยุอย่างจงใจ

- การพูดเพื่อกระแทก ไม่ใช่เพื่อเจรจา

- การสร้างศัตรูให้มากที่สุดในเวลาสั้นที่สุด

ในพรรคการเมืองปกติ บุคลิกแบบนี้จะถูกกันออกจากแนวหน้าแต่แรกเพราะมัน ทำลายความเป็นรัฐบาล แต่ในพรรคส้มมันคือคุณสมบัติพิเศษ เพราะพรรคนี้ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อ “บริหารประเทศ” แต่เพื่อ รักษาอุณหภูมิความโกรธของมวลชนส้ม

พรรคส้มไม่ได้ต้องการผู้นำแต่ต้องการ “ตัวปล่อยไฟ” ไอซ์ไม่ได้ถูกชู เพราะเธอคิดลึกหรือมีวิสัยทัศน์เชิงนโยบาย เธอถูกชู เพราะเธอ ไม่กลัวจะพูดในสิ่งที่ทำให้ระบบพังและยิ่งระบบตอบโต้ ยิ่งเข้าทางพรรคส้ม เพราะการเมืองแบบพรรคส้ม
อยู่ได้ด้วยวงจรนี้เท่านั้น ยั่วยุ → ถูกต้าน → อ้างถูกกดขี่ → ระดมอารมณ์ → ยั่วยุซ้ำ นี่ไม่ใช่การต่อสู้เพื่ออำนาจรัฐ แต่มันคือ การเสพการปะทะเป็นเป้าหมายในตัวมันเอง

วีรสตรีที่แท้ ต้องแบกผล แต่ไอซ์แบกแค่ไมค์ วีรสตรีในประวัติศาสตร์ไม่ใช่คนที่พูดแรงที่สุด แต่คือคนที่ รับผลของคำพูดนั้น จนจบ แต่ไอซ์ไม่เคยแบกอะไรเลย ไม่ต้องแบกงบประมาณ ไม่ต้องแบกเสถียรภาพ ไม่ต้องแบกผลกระทบระหว่างประเทศ ไม่ต้องแบกความเสี่ยงของรัฐ เมื่อทุกอย่างพัง พรรคส้มจะพูดว่า “ระบบเลว” มวลชนส้มจะพูดว่า “เขาถูกกลั่นแกล้ง” และตัวละครก็จะถูกเลื่อนขึ้นเป็น “สัญลักษณ์” นี่ไม่ใช่วีรกรรม แต่มันคือ การโยนหายนะให้ประเทศแบกแทน

พรรคส้มที่ต้องใช้คนแบบไอซ์คือพรรคที่รู้ตัวดีว่า “ปกครองไม่ได้”ถ้าพรรคส้มเชื่อจริงว่าตนเองจะได้เป็นรัฐบาลเขาจะไม่ใช้บุคลิกแบบนี้เป็นหน้าเป็นตา เพราะรัฐต้องการคนที่รู้จักถอย คนที่พูดหลายระดับ คนที่รักษาความชอบธรรมเชิงสถาบัน
แต่พรรคส้มเลือกไอซ์ เพราะลึก ๆ แล้ว พรรคนี้ ไม่คิดว่าตัวเองจะได้ปกครองจริง พรรคนี้คิดแค่ว่า ต้อง ชนะเชิงอารมณ์ ต่อไปเรื่อย ๆ

การชูไอซ์ คือการประกาศต่อประเทศว่า “เราไม่รับผิดชอบผลลัพธ์”นี่คือสารที่แท้จริงที่พรรคส้มส่งออกมาไม่ใช่ประชาธิปไตย ไม่ใช่สิทธิมนุษยชน ไม่ใช่ความก้าวหน้า แต่คือข้อความเดียวสั้น ๆ ว่า เราจะพูดให้สะใจส่วนผลลัพธ์ ใครก็ได้ช่วยรับแทน

บทสรุป ไอซ์ไม่ใช่วีรสตรีและพรรคส้มที่ยกคนแบบนี้ขึ้นเป็นสัญลักษณ์ก็ไม่ใช่พรรคที่พร้อมจะนำประเทศมันคือพรรคที่เข้าใจอารมณ์ แต่ไม่เข้าใจรัฐ เข้าใจการปะทะ แต่ไม่เข้าใจการปกครอง การชำแหละไอซ์ จึงไม่ใช่การโจมตีปัจเจก แต่มันคือการมองทะลุพรรคส้มทั้งพรรคในฐานะพรรคการเมืองที่ไม่ได้ตั้งใจจะบริหารประเทศจริงจังตั้งแต่แรก แต่มาทำการเมืองเพื่อบ่อนทำลายฐานรากของบ้านเมืองนี้เท่านั้น สุวินัย ภรณวลัย มหาวิทยาลัยไร้รอย"

ชาวโซเชียลจำนวนมากต่างก็เข้าไปคอมเมนต์แสดงความคิดเห็นกันเป็นจำนวนมากกับโพสต์ของ ศ.ดร.สุวินัย ภรณวลัย ที่ออกมาโพสต์ร่ายยาวฟาด ไอซ์ รักชนก ศรีนอก เช่น

"เป็นพรรคที่ เซาะกร่อน บ่อนทำลาย สถาบันหลัก ชาติ ศาสน์ กษัตริย์ / ความเชื่อ ค่านิยม วิถีชีวิตไทย จริงๆ .... สั้นๆ คือ ป่วนทุกวงการ สร้างความขัดแย้ง หลอกลวงให้หลงเชื่อ ประเด็นคือ ก็ยังจะมี คนหลงเชื่อ ต่อไป"

"ต้องรีบตัดตอนพรรคนี้"

"ชัดเจนมากค่ะ กราบขอบพระคุณมากค่ะอ."

"เหนือกว่าสิ่งที่ผลไม้ทำ ก็คือคุณภาพของคนไทย จะเรียกว่าส่วนใหญ่ก็ได้ ผลจึงเป็นดังที่เห็นครับ"

"คงภัค ตรีวัชรากร จริงทุกประการค่ะ ขอบพระคุณอาจารย์ค่ะ ที่ออกมาชี้ตรงๆ"

"แต่ก็ยังมีคนชื่นชมไอซ์นะคะ (แปลกใจจัง) การที่ส้มไม่ได้เป็นรัฐบาล คิดว่า ทราบกันอยู่ว่าถ้าได้เป็นแล้ว บ้านเมือง ship หายแน่ จึงมีมือที่ทั้งมองเห็นและมองไม่เห็นช่วยกันสกัด แม้แต่โดยวิธีเทาบ้างดำบ้างก็ตาม ทำอย่างไรก็ได้ เพื่อไม่ให้ได้ขึ้นเถลิงอำนาจค่ะ"

ขอขอบคุณข้อมูลและภาพจาก เฟซบุ๊ก สุวินัย ภรณวลัย