Museum of Contemporary Art Milan

Museum of Contemporary Art หรือ PadiglioneD’Arte Contemporanea (PAC) เมืองมิลานที่ตั้งอยู่บนถนน Palestro ติดกับ ModernArt Museum นี้ถือกำเนิดขึ้นครั้งแรกในปี 1947 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่เทศบาลต้องการหาที่จัดแสดงผลงานแนว Contemporary Art แทน VillaBelgioiosa เพื่อนำมาจัดแสดงผลงานแนว Modern Art   Ignazio Gardella เป็นสถาปนิกที่ถูกเลือกให้เป็นผู้ออกแบบในปี 1948 และสร้างเสร็จในปี1954 มิวเซียมปิดตัวไปอีกครั้งและเปิดตัวใหม่ในปี 1979 แต่ที่นี่กลับโดนวางระเบิดในปี 1993 ในช่วงที่รัฐบาลกำลังปราบมาเฟีย เทศบาลจึงได้ทำการปรับปรุงอาคารใหม่ตามแนวทางสถาปัตยกรรมเดิม และเปิดตัวใหม่อีกครั้งในปี 1996 ด้วยนิทรรศการที่อุทิศให้กับ Leo Castelli ผู้จำหน่ายภาพเขียนชาวอิตาลี

ปัจจุบันที่นี่ถูกใช้เป็นที่จัดแสดงนิทรรศการแนว Contemporary Art อย่างต่อเนื่องเพื่อส่งเสริมให้ศิลปินมีพื้นที่สำหรับจัดแสดงผลงานใหม่ๆ ส่วนตัวอาคารก็เป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดแห่งหนึ่งของการออกแบบจากสถาปนิกชาวอิตาเลียนสำหรับการจัดแสดงงานแนว Contemporary เฉกเช่นเดียวกับ Kunsthalle อื่นๆ

Death

ผลงานการจัดแสดงแนว Contemporary Artหรือศิลปะร่วมสมัยนี้มักถูกเรียกอีกคำหนึ่งว่าPostmodern Art แต่ละประเทศจะให้ความหมายต่างกันเช่น อังกฤษตั้งสมาคม Contemporary Art ตั้งแต่ปี 1910 แต่บางประเทศถือว่า งาน Contemporary Art ต้องหลังจากทศวรรษที่ 1930 บางประเทศต้องหลังสงครามโลกครั้งที่สอง หรือหลังทศวรรษที่ 1960 เลยทีเดียว นอกจากการแบ่งโดยปีของผลงานแล้ว การตีความยังกว้างขวางมากขึ้นกับนักสะสม มิวเซียมและห้องภาพ นักท่องเที่ยวที่คุ้นเคยกับการดูงานแนวContemporary Art มักเข้าใจดีว่า ผลงานศิลปะรุ่นใหม่มักขึ้นกับแนวคิด (concept) บางครั้งดูยากจนแทบไม่เข้าใจเลย หากศิลปินไม่ตั้งชื่อภาพหรือเขียนคำอธิบาย 

Organics 2

ผลงานศิลปะของ Regina Jose Galndo นักแสดงและศิลปินหญิงชาวกัวเตมาลาที่จัดแสดงแบบเดี่ยวๆของเธอใน PAC เมื่อเดือนพฤษภาคม 2014 เป็นผลงานที่พูดถึงประเทศแม่ของเธอและเป็นหนึ่งในงานContemporary Art ที่ดูยากที่สุดชุดหนึ่งในโลกก็ว่าได้ เธอใช้สื่อทั้งภาพถ่ายและวีดีโอในการจัดแสดงผลงานที่พูดถึงความรุนแรง และการสังหารหมู่ในประเทศของเธอตลอด 30 ปีที่ผ่านมา

Organic

งานของเธอแสดงให้เห็นอย่างเด่นชัดว่าความรุนแรงที่เกิดขึ้นในกัวเตมาลานั้นไม่ได้เกิดจากภัยธรรมชาติ แต่เกิดจากสงครามอันถือเป็นน้ำมือมนุษย์ผู้ชมจะเห็นว่าเธอใช้ภาพถ่ายตัวเองเป็นเครื่องมือในการปลุกเร้าให้ทั่วโลกหันมากำจัดบาดแผลและไม่หลงลืมความทรงจำที่ทุกข์ทรมานที่เกิดจากการทำลายล้างในประวัติศาสตร์ เธอยังต้องการใช้ผลงานที่ส่วนหนึ่งเป็นร่างกายของเธอเองย้ำเตือนให้เห็นถึงความอยุติธรรมทางสังคมที่เกิดจากการแบ่งแยกเชื้อชาติและเพศ

Death 2

ห้องภาพแบ่งการจัดแสดงงานของเธอออกเป็น 5 ส่วนคือ การเมือง ผู้หญิง ความรุนแรง ธรรมชาติ และความตาย  เธอเปิดเรื่องด้วยการพูดถึงเรื่องการเมืองในประเทศกัวเตมาลาผ่านการใช้ร่างกายของเธอแสดงให้เห็นว่าเธอต่อต้านอาชญากรรมสงครามทุกรูปแบบการแบ่งชนชั้นในสังคม การแบ่งแยกเชื้อชาติ การประหารและความรุนแรงต่อผู้หญิง ส่วนการเรียกร้องความเท่าเทียมกันของสิทธิสตรีนั้น เธอจัดแสดงภาพหญิงเปลือยที่ถูกทำทารุณกรรมหลากรูปแบบซึ่งผู้ชมที่ได้ชมผลงานจริงจะรู้สึกคลื่นเหียนมาก และเข้าใจความรู้สึกของการถูกกดขี่ทางเพศได้อย่างถึงแก่น

Politics

สำหรับเรื่องความรุนแรงนั้น เธอพยายามที่จะใช้ร่างกายของเธอตอบคำถามที่ว่า มนุษย์จะทนไม่รู้สึกรู้สาต่อการเผชิญหน้ากับความรุนแรงได้นานเท่าใด และเมื่อใดคนส่วนใหญ่จึงจะลุกขึ้นมาช่วยเหลือคนที่ไม่สามารถปกป้องตัวเองได้ให้พ้นจากความรุนแรง ในห้องจัดแสดงยังมีภาพที่ผู้หญิงถูกทำทารุณกรรมมากมาย เช่น หญิงแก้ผ้ามัดมือถ่ายนู้ด 

Organics 3

ในช่วงไม่กี่ปีหลัง เธอหันมาให้ความสนใจกับธรรมชาติมากขึ้น งานของเธอจึงกลมกลืนไปกับธรรมชาติมากขึ้นเสมือนหนึ่งเธอเป็นเพียงหินก้อนหนึ่งในทิวทัศน์ที่เธอเข้าไปถ่ายทำ แต่เธอก็ยังเย้ยหยันทางการเมืองด้วยการสื่อว่าตัวเธอเสมือนกับหลุมศพ หรือศพเน่าเปื่อย เรื่องสุดท้ายที่เธอพูดถึงคือความตายซึ่งเป็นการขมวดปมจาก 4 หัวข้อก่อนหน้านี้ว่า แม้ที่สุดแล้วมนุษย์ทุกคนต้องตาย แต่โลกทั้งโลกปล่อยให้ชาวกัวเตมาลาทนทุกข์ทรมานกับเผด็จการที่โหดร้ายโดยไม่ใส่ใจมานานเกินไปแล้ว

Politics2

ผู้ชมที่เข้าไปดูผลงานของเธอจะพบว่า ภาพถ่ายหลายรูปและวีดีโอหลายฉากดูน่าสยดสยองจนแทบจะอาเจียนออกมาเลยทีเดียว แต่มันกลับเป็นความจริงที่เกิดขึ้นแทบทุกวันจนไม่เป็นข่าวแล้วในประเทศกัวเตมาลาบ้านเกิดของเธอ อีกทั้งมันยังเกิดขึ้นทั่วโลกเพียงแต่ไม่มีศิลปินคนใดไปเก็บข้อมูล ความรุนแรงมานำเสนอต่อชาวโลกเท่านั้นเอง เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว คำถามสำหรับผู้ชมก็คือ ชาวโลกจะมัวแต่สนุกสนานโดยไม่สนใจมนุษยชาติอื่นที่กำลังทุกข์ทรมานจากน้ำมือมนุษย์ด้วยกันเลยดอกหรือ 

Violence

Woman