11 ม.ค. 59 ผู้สื่อข่าวรายงานนว่า จากภาวะภัยแล้งที่เกิดทั่วทุกพื้นที่ในขณะนี้ เกษตรกรที่ยึดอาชีพเลี้ยงเป็ดไล่ทุ่งก็เป็นอีกหนึ่งกลุ่มที่ได้รับผลกระทบ อย่างเช่น ผู้เลี้ยงเป็ดไล่ทุ่งชาว อ.นางรอง จ.บุรีรัมย์ ที่ต้องอพยพเป็ดไข่กว่า 7,000 ตัว ด้วยรถบรรทุก 10 ล้อ เพื่อมาหาแหล่งอาหารสำหรับเลี้ยงเป็ดนอกพื้นที่ เนื่องจากแหล่งอาหารและแหล่งน้ำตามธรรมชาติในพื้นที่ของตัวเองเริ่มแห้งขอดลง ทำให้แหล่งอาหารของเป็ด เช่น หอยขม และหอยชนิดต่างๆ เริ่มหายากขึ้น และเมื่ออาหารไม่เพียงพอจะทำให้เป็ดออกไข่น้อยลงด้วย จากเดิมกว่าวันละ 200 แผง ลดลงเหลือเพียงวันละ 50 แผง

ผลกระทบจากภัยแล้งดังกล่าว ทำให้เกษตรผู้เลี้ยงเป็ดรายนี้ ต้องพเนจรมาขออาศัยพื้นที่นาของเกษตรกรบ้านหนองวิมานเหนือ ต.กระเบื้อง อ.ชุมพลบุรี จ.สุรินทร์ ที่พึ่งเก็บเกี่ยวผลผลิตข้าวนาปรังเสร็จใหม่ๆ เป็นแหล่งอาหารให้กับเป็ดไข่พวกนี้ ซึ่งเป็นสิ่งดีที่ต่อเจ้าของที่นา เพราะต่างเห็นว่าเป็ดไล่ทุ่งจะช่วยกินและกำจัดหอยเชอรี่ ซึ่งเป็นศัตรูตัวร้ายของต้นข้าวให้หมดไป รวมทั้งเป็ดยังจะช่วยกินเมล็ดข้าวที่ตกหล่นเป็นอาหารลดและป้องกันข้าวหอมมะลิที่จะปักดำในช่วงหน้าฝนที่จะมาถึงฤดูกาลหน้ากลายพันธุ์ได้เป็นอย่างดีอีกด้วย เจ้าของที่นาจึงไมเก็บค่าที่นาและมักจะนิยมให้เกษตรกรผู้เลี้ยงเป็ดไล่ทุ่งนำเป็ดลงเลี้ยงในที่นานั่นเอง

นายสุบัน ยันตรี อายุ 51 ปี หมู่ที่ 11 บ้านหนองตาเข้ม ต.นางรอง อ.นางรอง จ.บุรีรัมย์ ผู้เลี้ยงเป็ดไล่ทุ่ง ซึ่งนำเป็ดอพยพมา กล่าวว่า ตนเลี้ยงเป็ดไล่ทุ่งมานานหลายปีแล้ว ช่วงนี้ลำบากมาก เพราะแล้งคุกคามหนัก แหล่งอาหารตามธรรมชาติเริ่มจะหายาก แทบจะหาอาหารมาเลี้ยงเป็ดไม่ได้แล้ว และเริ่มเหนื่อยขึ้นทุกวัน ต้องนำเป็ดออกจาก อ.นางรอง จ.บุรีรัมย์ มาเลี้ยงเนื่องจากในพื้นที่แห้งแล้ง น้ำในแหล่งน้ำธรรมชาติแห้งหมดจนไม่มีพื้นที่ให้เลี้ยงต่อไปได้ จำต้องพเนจรไปเรื่อยๆ เพื่อให้เป็ดหาอาหาร ตนมากันสี่คนทนความลำบากที่ต้องนอนกลางดิน กินกลางทรายไม่ไหวหนีกลับบ้านไป 2 คน เพราะต้องนอนเฝ้าเป็ดตลอดเวลา

ตนเลี้ยงเป็ดไล่ทุ่ง กว่า 7,000 ตัว อายุขวบปีพอดีออกไข่ ไข่เป็ดที่เก็บได้ในแต่ละวันก็จะนำไปคัดอีกที่ที่บ้าน ก่อนนำไปขายในราคาแผงละ 100 บาท และป้องกันโรคด้วยการฉีดวัคซีน ประมาณ 1-2 สัปดาห์ จะฉีดวัคซีนที่หนึ่ง ตระเวณหาทำเลเลี้ยงที่เหมาะสมโดยการใช้รถสิบล้อขนย้ายเป็ด เพื่อให้ความอยู่รอด ซึ่งเจ้าของที่นาก็ไม่ว่าอะไร โดยจะอยู่ในแต่ละที่ประมาณ 1-2 เดือน แล้วก็ย้ายไปเลี้ยงที่แห่งใหม่ ซึ่งทุกวันนี้ภัยแล้งคุกคามรวดเร็ว ส่งผลกระทบทำให้เป็ดที่ตนเลี้ยงกว่า 7,000 ตัว ออกไข่น้อยลงจากเดิมวันละกว่า 200 แผง ทุกวันเหลือเพียง 50 แผง เท่านั้นเอง ซึ่งในแต่ละวัน พอตื่นเช้ามา ก็จะพากันเก็บไข่เป็ดใส่แผงไว้ให้ทางบ้านนำไปคัดขนาด และหลังรับประทานอาหารเสร็จแล้ว ก็จะปล่อยเป็ดออกไปหาอาหารตามทุ่งนาตลอดทั้งวัน พอตกเย็นก็ช่วยกันต้อนให้เข้าเล้าซึ่งใช้ตาข่ายขึงล้อมรอบเตรียมไว้ แล้วนอนเฝ้าโดยกางเต็นท์ไว้ข้างๆ เล้าเป็ด