สัปดาห์ที่ผ่านมาเกิด “ดราม่า” เรื่องใหญ่เรื่องโต จากกรณีเผยแพร่คลิปการขึ้นเวทีคอนเสิร์ตของ “แอ๊ด คาราบาว” ซึ่งมีการร้องเพลงโปรโมทเมล็ดพันธุ์ข้าวโพด “888” ของบริษัทยักษ์ใหญ่เมล็ดพันธุ์ค่าย “ซีพี” กระทั่งกลายเป็นประเด็นลามไปถึงการพูดถึงปัญหา“หมอกควัน” ในภาคเหนืออย่างครึกโครม

ไม่ใช่เรื่องแปลกที่หลายคนจะเกิดความรู้สึกผิดหวัง เพราะในอดีตคุณแอ๊ดเองเคยได้ชื่อว่าเป็นศิลปินที่เป็น “ต้นแบบ” ของการอนุรักษ์ป่าไม้ อนุรักษ์สิ่งแวดล้อมมาก่อน

และยิ่งไม่ใช่เรื่องแปลกเลยที่คนจะไม่พอใจ เพราะ “ส่วนสำคัญ” ที่เป็นสาเหตุทำให้เกิดการเผาป่าและบุกรุกผืนป่าจนกระทั่งนำมาซึ่งปัญหา “หมอกควัน” ในพื้นที่ภาคเหนือและทำให้ป่าสมบูรณ์หลายแห่งกลายสภาพเป็น “เขาหัวโล้น” ก็คือการทำไร่ “ข้าวโพด” ซึ่งเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่ “มโน” หยิบยกขึ้นมากล่าวหากันลอยๆ แต่เป็นเรื่องที่ “สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย” หรือ สกว. เคยทำการศึกษาวิจัยมาแล้ว และมีการนำออกเผยแพร่ เมื่อประมาณช่วงเดือนมีนาคมปีที่ผ่านมา

อย่างไรก็ตาม ประเด็นที่อยากจะพูดถึงมาที่สุดในวันนี้ คงไม่ใช่เรื่อง “ดราม่า” ที่เกิดขึ้น หรือจะต้องมาขุดคุ้ยว่าใครผิด ใครถูก ใครเป็นตัวการ หรือสาเหตุของปัญหา แต่สิ่งที่อยากจะพูดและย้ำเตือนมากที่สุด คือ การแก้ปัญหาในระดับนโยบาย เพราะภาพการทำงานแก้ไขของเราในเวลานี้แทบไม่ต่างไปจากการ “วิ่งตาม” ปัญหา ที่พอใกล้จะถึงฤดูแล้งที ก็ออกมารณรงค์ป้องกันเผาป่า งดเผาตอซังข้าวกันที แต่พอหมดฤดูก็ “แผ่วปลาย” เงียบหายกันไป ไม่เคยมีแผนงานระยะยาวอะไรออกมาเป็นชิ้นเป็นอัน และเป็นรูปธรรม

ถ้าปล่อยกันให้เป็นแบบนี้ จะอีกกี่สิบกี่ร้อยปีก็แก้กันไม่จบหรอกครับ

วันนี้รัฐบาลต้องมาตั้งต้นใหม่ งัดแผนปฏิบัติการระยะยาวที่ยั่งยืนและจริงจัง ถ้าไม่รู้จะไปตั้งต้นที่ไหนก็ลองหยิบงานวิจัยของ สกว. นั่นแหละมาดู เพราะเขาก็เสนอแนวทางไว้อย่างครอบคลุมเกือบทุกบริบท

ต้องไม่ลืมนะครับว่าปัญหานี้มันไม่ใช่แค่เรื่องของหมอกควัน หรือเขาหัวโล้นแต่ยังหมายถึงความไปถึงปัญหาป่าต้นน้ำ การจัดการพื้นที่การเกษตรและอื่นๆอีกมาก ซึ่งถ้าไม่รีบทำวันนี้ ก็ไม่รู้จะว่าอย่างไรแล้วครับ

มะลิลา