ขี้ราดโทษล่องร้องโวยวาย
ราวจะเป็นจะตายน้ำลายถ่ม
“ถูกกลั่นแกล้ง”- แสร้งตีหน้าค้าคารม
เรียกผู้ชมเสียงขรมลั่นเต็มลานเมือง

ทำตัวเองกลับเบ่งกร่างอย่างอวดดี
เงินกู้ที่ผิดกฎหมายขยายเรื่อง
ไม่ยอมรับกับความผิดคิดแค้นเคือง
อาศัยเฟืองแห่งโซเชียลเที่ยวป่าวร้อง

พูดไม่จริงอิงอ้างสร้างข่าวเท็จ
วาทกรรมย้ำเจตนาผยอง
กล้าตอแหลแถสีข้างอย่างลำพอง
เรียกร้องผองน้องฟ้ามาช่วยตน

ผิดกฎหมายเลือกตั้งกลับสั่งการ
ด่ารัฐบาลหว่านยาพิษผลิตผล
ดิ้นเร่าเร่าโผเข้าหาประชาชน
เดินหมากกลบนกระดานทางการเมือง

ในเวลาเดียวกันพลันผีโผล่
ผู้ถูกเรียกว่า “อีโง่” ก็โชว์เขื่อง
บีบน้ำตาค้าสำนวนป่วนให้เคือง
ตีหน้าเศร้าเล่าเรื่องปดโทษนายก

โกงข้าวไปกี่แสนล้านยังด้านหน้า
หนีคดีที่ค้างคายังกล้าถก
ว่าชอกช้ำบีบน้ำตามาสาธก
เพียงเพื่อปกป้องตน-คนจัญไร

ไม่เคยมองตนเองเที่ยวเพ่งโทษ
เสียประโยชน์ก็โกรธแค้นแค่นเสียงใส่

สาระแนแต่ละคำพร่ำเรื่อยไป
ความผิดใครไม่ยอมรับกลับด่าทอ

สมสำนวนเก่าแก่แต่โบราณ
ขี้ราดโทษล่องขานสันดานส่อ
บีบน้ำตาว่าขมขื่นสะอื้นคลอ
ผิดตนก่อก็ไม่โทษกลับโอดครวญ

“เจริญขวัญ”