ระหว่างเขาวัวควายทั้งซ้ายขวา

                                                                                ขรมเสียงด่าสารพัดยัดเยียดให้

                                                                                ที่เป็นอยู่เช่นนี้ดีหรือไร

                                                                                ยังสุมไฟไม่ขาดอนาถนัก

                                                                                พวกมึงถึงพวกกูต่างสู้รบ

                                                                                ไม่รู้จบตลบไล่เพื่อไสผลัก

                                                                                มารเก่าเริ่มเข้ามาหาพวกพรรค

                                                                                มารใหม่ร่ายมนต์กวักทักทันใด

                                                                                อยู่ระหว่างฝูงมารบริหารประเทศ

                                                                                ดูแล้วเวทนากว่ายุคไหน

                                                                                เหมือนไม่มีทางเลือกอื่นถูกขืนใจ

                                                                                จึงนิ่งใบ้ไม่โต้เถียงเสียงด่าทอ

                                                                                จึงเฝ้าดูอยู่ตรงกลางอย่างโศกเศร้า

                                                                                ทั้งมารเก่ามารใหม่ใคร่อยู่ต่อ

                                                                                มองฝูงมารร่านผสมก็ขมคอ

                                                                                ดูดจากท่อทุกส้วมมาร่วมพรรค

                                                                                ประชาชนทนไปใช้ชีวิต

                                                                                ไม่มีสิทธิ์คิดใดในหล่มปลัก

                                                                                มารเก่าใหม่ร่ายคาถามาผูกมัด

                                                                                อึดอัดนั่งกัดลิ้นจนสิ้นแรง

                                                                                คงจะเป็นเช่นนี้ทั้งชีวิต

                                                                                ทั่วทุกทิศทุกถิ่นราวสิ้นแสง

                                                                                ถึงท้อถอยต้องปล่อยวางห้ามคลางแคลง           

                                                                                พลางสาปแช่งแสลงใจไปลำพัง            

                                                                                   “เจริญขวัญ”